Τσιράκια της βάρκας, καπεταναίοι σε βαπόρια

Ο Έλληνας γουστάρει το παραμύθι. Τι να κάνουμε; Ανάμεσα σε μια πικρή αλήθεια κι ένα γλυκό παραμύθι,  γουστάρει το παραμύθι χωρίς δεύτερη σκέψη...

Κι επειδή αυτοί που μας κυβερνάνε και μας κυβερνήσανε κατά καιρούς, μόνο κοροΐδα δεν είναι, το πρώτο πράγμα που σπουδάζανε ήταν να σερβίρουν παραμύθια.

Όμως το κάνανε με επιστημονικό τρόπο...

Έβγαινε, ας πούμε, ο άλλος, έκανε μια δήλωση κι ένιωθες μια ασφάλεια, μια σιγουριά... "Έχουμε εθνάρχη!", έλεγες... Ό,τι και να συμβεί, είμαστε ασφαλείς...

Ανέβαινε ο άλλος - ο τεράστιος - στο μπαλκόνι και ένιωθες μια έκσταση... Έλεγε "κυρίαρχε λαέ!!!" και σ' έκανε να πιστεύεις ότι είσαι κι εσύ πρωθυπουργός!!! Αν όχι πρωθυπουργός, τουλάχιστον υπουργός!!!

Ένιωθες ένα δέος εξουσίας!!! Άμα δεν ήσουν απ' τα "περήφανα νιάτα", θα ήσουν στα "τιμημένα γηρατειά"... Θεϊκό ρε παιδάκι μου!!! Κυρίαρχος λαός!!!

Γύριζες στο σπίτι και περίμενες να σε πάρει ο Κατσιφάρας τηλέφωνο να σε καλέσει στο υπουργικό συμβούλιο!!!

Διότι αδέρφια, παραμύθια ξέρουμε να λέμε όλοι... Αλλά εκείνο που κάνει τη διαφορά είναι στο ταλέντο...

Σαν τα ανέκδοτα ένα πράμα...

Λέει ο άλλος ένα ανέκδοτο μοναδικό και δεν χαμογελάει κανένας... Κι έρχεται ο άλλος και λέει μια κρυάδα, αλλά τη λέει τόσο γουστόζικα, που πέφτεις κάτω απ' τα γέλια...

Δεν είναι στο παραμύθι η ιστορία... Ο παραμυθάς μετράει...

Σε όλα τα παραμύθια... Και σε όλα τα κόλπα...

Πρέπει να ξέρεις να σερβίρεις το "νταλαβέρι"....

Καρατομούσε ο δικός σου όποιον δεν πήγαινε με τα νερά του, αλλά το σερβίριζε μάγκικα το παραμύθι... Δεν έλεγε "τον έστειλα στο διάολο".... Αναδόμηση έκανε...

"Καθάριζε" πιο γρήγορα απ' τον Κλιντ Ησγουντ, αλλά δεν έλεγε "μαζέψτε τώρα τα πτώματα και θάψτε τους βαθιά".... Έλεγε "κατέβηκαν απ' το τραίνο".... "Θα τους κρίνει η ιστορία"....

Ακόμη και τα πιο "δυνατά κόλπα" είχανε ένα περιτύλιγμα, ένα σερβίρισμα ραφινάτο... Οι "ίντριγκες" είχανε ένα επίπεδο υψηλότατο... Έπρεπε να ξέρεις πολλά καντάρια πολιτική για να καταλάβεις το σχέδιο...

Γι' αυτό ακόμη και τώρα που βγήκε φόρα - παρτίδα πολύ από το παραμύθι και τις κονόμες, η "εκτίμηση" είναι δεδομένη...  

Διότι μια ιδιοφυία τη σέβεσαι...

Είναι άλλο να μπουκάρεις στην τράπεζα με το δίκαννο και να ουρλιάζεις σαν κανίβαλος "ληστεία" και να κατατρομάζεις τον κόσμο και είναι άλλο να μπαίνεις ¨βουτηράτος" με μια ανθοδέσμη που μέσα έχεις ένα πιστόλι - κομψό κι αυτό - να πηγαίνεις στο γκισέ και να παίρνεις το χρήμα, κάνοντας κόρτε στην ταμία...

Εδώ υπάρχει κι ένας οφειλόμενος σεβασμός...

Δυστυχώς στις μέρες μας ζούμε μια τραγωδία...

Δύο τινά μπορεί να συμβαίνουν.... Ή έκλεισε το "πανεπιστήμιο" ή τελειώσανε τα ταλέντα... Αλλιώς δεν εξηγείται...

Δεν γίνεται ρε παιδιά να μην ξέρετε να στήσετε ένα "κόλπο" της προκοπής... Από την δεύτερη κίνηση σας παίρνει ο κόσμος χαμπάρι...

Ανοίγει το στόμα του ο άλλος και ξέρεις τι θα πει, πριν καν μιλήσει... "Σκάσε....Καταλάβαμε... Ο επόμενος..."

Καποτε είχαμε τους παρατρεχάμενους, αλλά τους περνούσανε από σεμινάριο... Τώρα κάνουν μπαμ από μακριά...

Κάτι άπλυτα λιγούρια που τους παίρνουν χαμπάρι και στις παιδικές χαρές... Κάνουν μπαμ από μακριά ότι είναι λαμόγια...

Αγράμματα ρουφιανάκια που μόνο ταμπέλα δεν έχουν κρεμασμένη πάνω τους... Κάποιοι το γράφουν κιόλας πάνω τους με...περηφάνια... "Καταδότης...χαφιές"....

Έτσι που να το καταλάβουμε κι όσοι δεν το καταλάβαμε...  

Μιλάμε για χοντράδες τώρα.... Δε γίνονται αυτά τα πράγματα...

Κάτι παιδάκια που είπανε "μαμά" στα 18, παρουσιάζονται ως "ρήτορες"... Και κάτι άλλα που καθαρίζανε τα σταχτοδοχεία, πιάσανε καρεκλίτσες και το παίζουν εξουσία...

Οι χαζοί των καφενείων, κάνουν καριέρα "σοφών" των συμβουλίων...

Δεν γίνονται αυτά τα πράγματα ρε παιδιά... Λίγος σεβασμός στην "ιστορία"...

Δε γίνεται, τσιράκια απ' τις βαρκούλες να παριστάνουν τους καπεταναίους σε βαπόρια...

Εδώ μιλάμε ότι χαθήκανε τα νοήματα...

Χάλασε ο κόσμος.... Καμιά "επιστήμη" ρε παιδάκι μου... Χοντροκομμένα πράγματα...

Πάει, χάλασε το "σύστημα"... Τέλειωσε η "επιστήμη" και μείνανε τα μπάζα...

 

 

 

 

 

 

 

ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ