Ο λύκος το μαλλί αλλάζει, "σύντροφε", όχι το χούι...

Η ιστορία λέει ότι σε κάποιον αθλητικό σύλλογο αποφασίσανε μια πολύ πρωτότυπη διοργάνωση.

Θα συναντιόντουσαν η ποδοσφαιρική ομάδα και η ομάδα υδατοσφαίρισης σε δυο αναμετρήσεις. Η μία σε ποδοσφαιρικό αγώνα και η άλλη στην πισίνα, σε αγώνα πόλο.

Στον πρώτο αγώνα αναμετρήθηκαν ποδοσφαιριστές και πολίστες σε αγώνα ποδοσφαίρου. Οι πολίστες έχασαν με πολύ βαρύ σκορ, αλλά δεν είπαν τίποτα... Απλά περίμεναν την επόμενη αναμέτρηση, στην πισίνα πλέον...

Ο δεύτερος αγώνας δεν έληξε ποτέ... Λίγα λεπτά μετά την έναρξη, οι ποδοσφαιριστές κρεμάστηκαν από τα διαχωριστικά σχοινιά της πισίνας και παραλίγο να πνιγούν κάποιοι...

Η δεύτερη αναμέτρηση δεν ολοκληρώθηκε ποτέ και για την ακρίβεια παίχτηκε ελάχιστα. Πριν διακοπεί οριστικά, με τους ποδοσφαιριστές σχεδόν λιπόθυμους απέναντι στους ακμαιότατους μέσα στο νερό, συναδέλφους τους πολίστες...

Αυτή η μάλλον διασκεδαστική ιστορία, μου ήρθε στο μυαλό, παρακολουθώντας τη συνέντευξη τύπου που έδωσε πρόσφατα ο υποψήφιος για επικεφαλής του νέου, υπό διαμόρφωση, πολιτικού φορέα, Νίκος Ανδρουλάκης.

Νέος άνθρωπος, είναι ζήτημα αν είχε περπατήσει όταν το ΠΑΣΟΚ καταλάμβανε θριαμβευτικά την εξουσία, ίσα που να είχε φορέσει μακριά παντελόνια κατά τη σκοτεινή περίοδο του "Κώστα μου" και "Ανδρέα μου" και - όσο ώριμος και να ήταν από τα νεανικά του χρόνια - μάλλον απλά πήρε μυρωδιά από την εποχή του Σημιτισμού...

Ο άνθρωπος - νέος άνθρωπος - έχει φιλοδοξίες - και καλά κάνει - και θέλει να γίνει αρχηγός πολιτικού φορέα.. Και εκφράζει τις απόψεις του και τα όνειρά του. Τα οποία είναι εξαιρετικά γοητευτικά. Και μπράβο του...

Έλα όμως που η πολιτική δεν είναι μόνο θεωρία και ασκήσεις επί χάρτου. Τα χοντρά ζόρια πάντα αρχίζουν στην υλοποίηση.

Και εκεί είναι που ανακύπτουν απορίες...

Ο κ. Ανδρουλάκης, όπως φάνηκε, μάζεψε γύρω του όλον τον παλιό, "βαθύ" μηχανισμό.

Όλους αυτούς οι οποίοι, "σύντροφε Νίκο", ξέρανε μόνο από εξουσία, από εξουσιαστικούς μηχανισμούς, από παρασκήνιο.

Αλώθηκαν από την εξουσία, γίνανε ένα με την εξουσία, γίνανε γρανάζι της εξουσίας, γίνανε "σκυλιά" της εξουσίας, ξέρουνε μόνο από εξουσία και το μάτι τους γυαλίζει για εξουσία...

Είναι κάποιοι από αυτούς που προκαλούν ανατριχίλα στην ιδέα ότι θα έρθουν και πάλι στα πράγματα...

Αυτό μάθανε, αυτό ξέρουνε, αυτό μπορούνε... Και όπως ανέφερα ως παράδειγμα, στην αρχική "ιστοριούλα", άμα τους ρίξεις στην πισίνα θα φύγουνε στον πάτο σαν βαρίδια..

Είναι ωραίο να κάνεις όνειρα, δε λέω...

Είναι γοητευτικό να έχεις οράματα και στόχους... Και να θέλεις να τα υλοποιήσεις. Αλλά υπάρχει μια πραγματικότητα που ούτε με θαύματα δεν αλλάζει...

Με τομάτες δε μπορείς να κάνει αυγολέμονο και με πιπεριές δε μπορείς να μαγειρέψεις αρνάκι του φούρνου. Το πολύ - πολύ να κάνεις μια σαλάτα...

Με ό,τι υλικά έχεις, ανάλογο αποτέλεσμα θα βγάλεις...

Από μόνες τους οι καλές προθέσεις δεν μπορούν να αλλάξουν τη φυσική τάξη των πραγμάτων.

Όσες καλές προθέσεις και να έχει κανείς, η οχιά θα είναι και θα παραμένει οχιά.. Και καμιά καλή πρόθεση δεν μπορεί να κάνει έναν κροταλία, κατοικίδιο ζώο...

Εις νεότερα με υγεία....

Δημ. Καρολίδης

 

 

 

 

 

ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ