Πως γίνονται τα crash tests;

 

Η πρόοδος που «γνωρίζει» ο χώρος της αυτοκίνησης τα τελευταία χρόνια είναι τεράστια και οι ρυθμοί εξέλιξης ακόμα μεγαλύτεροι σε κάθε τομέα, είτε αυτός είναι άνεσης, επιδόσεων ή οικολογίας. Όμως ο τομέας στο οποίο επενδύθηκαν μεγάλα ποσά και αμέτρητες ώρες έρευνας τις τελευταίες δεκαετίες δεν είναι άλλος από την ασφάλεια.
 
Όπως ήδη θα γνωρίζετε, ένα αυτοκίνητου που κινείται «κουβαλάει» ενέργεια, η οποία σε περίπτωση σύγκρουσης θα πρέπει να εκτονωθεί σε όσο το δυνατόν μεγαλύτερο ποσοστό ώστε να προστατευθούν οι επιβάτες. Πώς θα συμβεί όμως κάτι τέτοιο; Η απάντηση κρύβεται στην εξέλιξη των πλαισίων, των ζωνών παραμόρφωσης και των συστημάτων ασφαλείας, τα οποία και θα αναλύσουμε.

Παράλληλα, θα αναφερθούμε στα crash tests, στον τρόπο με τον οποίο διεξάγονται αλλά και πως προκύπτουν τα πολυπόθητα για όλες τις αυτοκινητοβιομηχανίες αστέρια ασφαλείας. «Φορέστε» λοιπόν τη ζώνη ασφαλείας γιατί το ταξίδι στον κόσμο της παθητικής ασφάλειας και των crash tests μόλις ξεκινά!

 

Ενεργητική Vs Παθητική ασφάλεια

Πριν προχωρήσουμε στην οποιαδήποτε ανάλυση, θα πρέπει να διασαφηνιστεί η διαφορά ανάμεσα στην ενεργητική και την παθητική ασφάλεια. Οποιοδήποτε σύστημα του αυτοκινήτου είναι υπεύθυνο για την ομαλή και ασφαλή μετακίνηση των επιβατών ανήκει στον τομέα της ενεργητικής ασφάλειας. Σε αυτή την κατηγορία ανήκουν από απλά συστήματα του αυτοκινήτου, όπως αυτό της πέδησης, μέχρι το ηλεκτρονικό σύστημα ευστάθειας (ESP) και το σύστημα αυτόνομου φρεναρίσματος. Από την άλλη πλευρά, στον τομέα της παθητικής ασφάλειας ανήκουν όλα εκείνα τα συστήματα που θα προστατέψουν τους επιβάτες (αλλά και τους πεζούς), όταν η σύγκρουση πλέον είναι αναπόφευκτη. Οι αερόσακοι και οι ζώνες ασφαλείας είναι τα βασικότερα συστήματα παθητικής ασφάλειας.

 

Ζώνες παραμόρφωσης. Η απογείωση της παθητικής ασφάλειας!

Βλέποντας crash tests σύγχρονων και παλαιότερων οχημάτων, ίσως να έχετε παρατηρήσει ότι τα μεν πρώτα «τσαλακώνονται» σε μεγάλο βαθμό, ενώ τα δεύτερα μεταφέρουν τις κρουστικές δυνάμεις στους επιβάτες. Υπεύθυνες γιΆ αυτό το φαινόμενο είναι οι λεγόμενες «ζώνες ελεγχόμενης παραμόρφωσης». 

Πρόκειται για περιοχές στο εμπρός και το πίσω τμήμα των αυτοκινήτων, οι οποίες κατασκευάζονται από ειδικά εύκαμπτα υλικά και παραμορφώνονται ελεγχόμενα προκειμένου να «κατευθύνουν» την καταπόνηση σε μεγαλύτερη επιφάνεια. Έτσι, μπορεί να βλέπετε ότι το όχημα έχει καταστραφεί ολοσχερώς στο σημείο της σύγκρουσης, αλλά κάτι τέτοιο σημαίνει ότι αφενός οι πιέσεις «εκτονώθηκαν» σε όλη την επιφάνεια του αυτοκινήτου και αφετέρου η επιβράδυνση που δέχονται οι επιβάτες είναι μικρότερη μιας και αυξήθηκε η χρονική διάρκεια της σύγκρουσης. 

Μην ξεχνάμε, λοιπόν, ότι ο στόχος των μηχανικών είναι να μειώσουν όσο το δυνατόν περισσότερο τις δυνάμεις που περνούν στην καμπίνα (ή κλωβό ασφαλείας) και οι ζώνες ελεγχόμενης παραμόρφωσης έχουν συμβάλλει απόλυτα σε αυτή την προσπάθεια.

 

Πώς γίνονται τα crash tests;

Προκειμένου να αξιολογηθεί κάθε μοντέλο σχετικά με την παθητική ασφάλεια που προσφέρει στους επιβάτες έχει θεσπιστεί ο Euro NCAP. Πρόκειται για έναν ανεξάρτητο ευρωπαϊκό οργανισμό, ο οποίος εξετάζει κάθε αυτοκίνητο μέσα από συγκεκριμένες δοκιμασίες και το αξιολογεί με αναλυτική βαθμολογία και τα γνωστά σε όλους μας αστέρια ασφαλείας. Ποιες είναι, όμως, οι δοκιμασίες μέσα από τις οποίες θα περάσει ένα αυτοκίνητο για να κατακτήσει τα «πολύτιμα» αστέρια; Ας ξεκινήσουμε με την μετωπική σύγκρουση όπου το αυτοκίνητο κινείται με ακριβώς 50 χλμ./ώρα και συγκρούεται σε άκαμπτο τοίχο με όλη την επιφάνεια του πλάτους του.

Η δεύτερη δοκιμασία περιλαμβάνει και πάλι μετωπική σύγκρουση, αυτή τη φορά όμως ο τοίχος είναι παραμορφώσιμος, η ταχύτητα αυξάνεται στα 64 χλμ./ώρα και η επαφή γίνεται μόνο με το 40% του πλάτους του οχήματος. Ακολουθεί η πλευρική σύγκρουση, στην οποία ο ανθρώπινος οργανισμός είναι πιο επιρρεπής, αφού του ασκούνται πλευρικά g. Στην πρώτη δοκιμασία, το αυτοκίνητο είναι ακίνητο και ένας τοίχος «καρφώνεται» στην πόρτα του οδηγού με ταχύτητα της τάξης των 50 χλμ/ώρα.

Τέλος, η διαδικασία του crash test ολοκληρώνεται με πλευρική σύγκρουση οχήματος και άκαμπτης κολώνας, της οποίας οι διαστάσεις δημιουργούν παρόμοιες συνθήκες με κολώνες φωτισμού που συναντάμε σε αυτοκινητοδρόμους. Η πρόσκρουση γίνεται με 32 χλμ./ώρα αλλά, όπως είναι εύκολα αντιληπτό, η μικρή επιφάνεια πρόσκρουσης πολλαπλασιάζει την πίεση που ασκείται στο όχημα.

 

Η ώρα της βαθμολόγησης. Πως μπορώ να συγκρίνω τα αποτελέσματα;

Μετά από αυτές τις δοκιμασίες έρχεται η ώρα της συγκομιδής βαθμών. Πάνω στις ειδικά κατασκευασμένες κούκλες που παίζουν τον ρόλο των επιβατών βρίσκονται αισθητήρες, οι οποίοι καταμετρούν τις δυνάμεις που δέχεται το κάθε σημείο και υπολογίζεται η συνολική βαθμολογία. Κάπου εδώ, όμως, θα πρέπει να τονίσουμε κάτι πολύ σημαντικό! Δεδομένης της συνεχούς βελτίωσης της ασφάλειας των αυτοκινήτων, ο οργανισμός Euro NCAP δεν μένει στάσιμος ως προς τη βαθμολόγηση, αλλά συνεχώς προστίθενται νέες, πιο απαιτητικές δοκιμασίες που δυσκολεύουν την κατάκτηση των 5 αστεριών. 

Σήμερα, η βαθμολογία δεν προκύπτει μόνο από τα crash tests, αλλά και από το επίπεδο εξοπλισμού ηλεκτρονικών συστημάτων ασφαλείας. Γνωρίζετε ότι πριν το 2004 τα αυτοκίνητα που διέθεταν σύστημα ευστάθειας κέρδιζαν πόντους, ενώ πλέον το ESP δεν προσφέρει τίποτα στην τελική βαθμολογία μιας και είναι απαραίτητο σε οχήματα που κατασκευάστηκαν μετά το 2014; Υπάρχουν πολλά παρόμοια παραδείγματα που αποδεικνύουν πως ένα «5αστερο» αυτοκίνητο του 2005, σήμερα με δυσκολία θα κατακτούσε δύο ή τρία αστέρια, μιας και η βαθμολογία προκύπτει και από ηλεκτρονικά συστήματα, όπως η υπενθύμιση χρήσης της ζώνης ασφαλείας.

Επίσης, από το 2014 περισσότερους πόντους κερδίζουν τα οχήματα που διαθέτουν ηλεκτρονικό σύστημα υποστήριξης λωρίδας, ενώ το 2016 στο αυτόματο φρενάρισμα προστέθηκε και η ανίχνευση-αποφυγή πεζών. Βλέπουμε λοιπόν πόσο πιο αυστηροί γίνονται οι έλεγχοι με την πάροδο του χρόνου και την πρόοδο στον τομέα της ασφάλειας.

 

Μύθοι και αλήθειες!


Οι απόψεις περί παθητικής ασφάλειας διίστανται και ίσως να έχετε ακούσει πολλές συζητήσεις που καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι τα καινούρια αυτοκίνητα είναι πάντα ασφαλέστερα, ακόμα και αν η σύγκρουση γίνεται με ένα μεγαλύτερο αυτοκίνητο 5ετίας. Ας διαχωρίσουμε λοιπόν κάποιους μύθους από μερικές αλήθειες! Αρχικά, θα πρέπει να τονίσουμε ότι ένα «5άστερο» αυτοκίνητου που πέρασε από έλεγχο πριν από αρκετά χρόνια δεν είναι εξίσου ασφαλές με ένα σύγχρονο μοντέλο που κέρδισε την ίδια βαθμολογία. Ο λόγος είναι προφανής και αναλύθηκε παραπάνω.

Οι δοκιμές του Euro NCAP συνεχώς αλλάζουν, γίνονται πιο δύσκολες και απαιτούν σύγχρονα ηλεκτρονικά συστήματα ασφαλείας. Ένα σύγχρονο «5άστερο» αυτοκίνητο πόλης είναι εξίσου ασφαλές με ένα μεγάλο οικογενειακό «5άστερο» ίδιας χρονολογίας; Η απάντηση είναι όχι και έρχεται από το γεγονός ότι μπορεί στο crash test να υπήρξαν τα ίδια αποτελέσματα, μιας και η σύγκρουση γίνεται με αντικείμενο συγκεκριμένης μάζας, αλλά σε μία υποθετική σύγκρουση μεταξύ των δύο αυτοκινήτων που κινούνται με ίδιες ταχύτητες, οι δυνάμεις που θα ασκηθούν στο ελαφρύτερο είναι πολύ μεγαλύτερες. Σε πραγματικές συνθήκες σύγκρουσης μεταξύ δύο οχημάτων, η μάζα και η απόσταση του σημείου πρόσκρουσης από τον «κλωβό ασφαλείας» παίζουν καθοριστικό ρόλο.

Το μεγάλο καπό, προσφέρει μεγαλύτερες ζώνες παραμόρφωσης, που θα λειτουργήσουν σαν στρώματα προστασίας σε περίπτωση ατυχήματος. ¶ρα, πράγματι, ένα μεγάλο αυτοκίνητο είναι γενικά ασφαλέστερο από ένα μικρότερο, αρκεί όμως να φέρουν την ίδια τεχνολογία. Αν τα χωρίζουν πολλά χρόνια τότε η πλάστιγγα γέρνει υπέρ του μικρότερου και πιο σύγχρονου οχήματος!

 

Ξέρετε ότι

- Η ενεργητική ασφάλεια συμβάλλει στην αποφυγή οποιασδήποτε σύγκρουσης. Σε περίπτωση όμως που κάτι τέτοιο είναι αναπόφευκτο, την προστασία των επιβατών «αναλαμβάνουν» τα συστήματα παθητικής ασφάλειας.
- Η βαθμολογία των crash tests του οργανισμού Euro NCAP αξιολογεί κατά 50% την προστασία σε ενήλικες, κατά 20% σε παιδιά, κατά 20% σε πεζούς και κατά 10% στα υπόλοιπα.
- Αυτή τη στιγμή, το SEAT Ibiza είναι το ασφαλέστερο αυτοκίνητο πόλης στην ασφάλεια επιβατών. Κατέκτησε 5 αστέρια και βαθμολογία 95% σε ασφάλεια επιβατών, 77% σε παιδιών και 76% σε πεζών.

 

www.autotriti.gr

ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ