ΚΔ΄ Παύλεια : «Εξωτερική και Εσωτερική Ιεραποστολή». Ημερίδα Ιερέων στον Άγιο Γεώργιο Δοβράς

 

Στο πλαίσιο των ΚΔ´ Παυλείων, την Τρίτη 12 Ιουνίου το πρωί στον Ιερό Ναό Κοιμήσεως της Θεοτόκου Αγίου Γεωργίου Δοβράς, πραγματοποιήθηκε όπως κάθε χρόνο η ημερίδα Ιερέων με τίτλο : «Εξωτερική και Εσωτερική Ιεραποστολή».

Στην αρχή χαιρετισμό απηύθυνε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων, ο οποίος στο τέλος απένειμε και τα αναμνηστικά των ΚΔ΄ Παυλείων στους ομιλητές.

Πρώτος ομιλητής της ημερίδας ήταν ο Πρωτοπρεσβύτερος π. Γεώργιος Μίλκας, από την Ιερά Μητρόπολη Νεαπόλεως και Σταυρουπόλεως, ο οποίος ανέπτυξε το θέμα «Ποιμαντική και εσωτερική ιεραποστολή τού κληρικού στην ενορία»

Δεύτερος ομιλητής ήταν ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Μπουρούντι κ. Ιννοκέντιος, από το Πατριαρχείο Αλεξανδρείας, ο οποίος μίλησε περί της εξωτερικής Ιεραποστολής.

Τρίτος ομιλητής ήταν ο Αρχιμανδρίτης Γερβάσιος Ραπτόπουλος, ο οποίος μίλησε για την Ιεραποστολή στις φυλακές.

Την εκδήλωση παρουσίασε ο Καθηγούμενος της Ιεράς Μονής Τιμίου Προδρόμου Σκήτης Βεροίας Αρχιμ. Πορφύριος Μπατσαράς.

ΓΙΑ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΚΑΝΤΕ ΚΛΙΚ ΕΔΩ

Ο χαιρετισμός του Σεβασμιωτάτου :

πως κάθε χρόνο τσι καί φέτος στό πρόγραμμα τν Παυλείων, τά ποα διοργανώνει ερά Μη­τρόπολή μας μέ τή χάρη το Θεο καί τίς πρεσβεες το γίου ν­δό­ξου ποστόλου Παύλου γιά εκο­στή τέταρτη συνεχή χρονιά, ντάσ­σεται καί  μερίδα τν κληρικν τςερς μας Μητροπόλεως, ε­ρέων καί διακόνων, στήν ποία καί σς καλωσορίζω μέ πολλήγάπη λους σας καί διαιτέρως τούς κλεκτούς προσκεκλημένους μι­λη­τές μας, τούςποίους καί ε­χα­ριστ πό καρδίας γιά τήν ντα­πόκρισή τους στήν πρόσκλησή μας καί τήν παρουσία τους σήμερα δ στή Βέροια, στόν ναό το γίου Γεωργίου Δοβρ πού μς φιλο­ξε­νε.

Τό θέμα τς μερίδος μας, «ξω­τερική καί σωτερική εραποστο­λή», συνδέεται, πως εναι φυσικό, μεσα μέ τό γενικότερο θέμα τν ΚΔ´ Παυλείων πού εναι «Εαγ­γε­λισμός καίεραποστολή».

 ννοια τς εραποστολς εναι, πως εχα τήν εκαιρία νά π καί μέ λλη εκαιρία ατές τίς μέρες, εναι στήν πραγματικότητα ταυτό­σημη μέ τήν ννοια τς ποστολς τςκκλησίας στόν κόσμο, καί ς ερή ποστολή, τό σύνολο τν δρά­σεων τς κκλησίας εναι καί θεωρεται εραποστολή.

 ρος εναι βεβαίως νεώτερος καί χρησιμοποιήθηκε γιά νά περι­γράψει ατό πού ννοε εαγ­γε­λικός ρος «εαγγελισμός». Διότι ποστολή τς κκλησίας στόν κόσμο εναι διάδοση το καλο καί σωτηρίου μηνύματος το Χρι­στο. Εναι  ποστολή τς κ­κλησίας, ποία ς σμα Χρι­στο καί ρατό σημεο τς διαρ­κος καί νά τούς αἰῶνες πε­κτει­νομένης παρουσίας του στόν κό­σμο θέλει νά γνωρίσει τόν Χριστό στούς νθρώ­πους, νά τούςδηγήσει πρός Ατόν καί δι Ατο στή σωτηρία.

Καί καθώς  γνωριμία μέ τόν Χρι­στό δέν εναι μία τυπική γνωριμία, πως ο νθρώπινες, πού διεκπε­ραι­ώνεται σύντομα, λλά εναι μία μακρά καί διά βίου προσπάθεια το νθρώπου μέσα στήν κκλησία καί μέ τή βοήθεια τς κκλησίας, εναι μία προσπάθεια πού σημει­ώ­νει συχνά διακυμάνσεις, πομα­κρύν­σεις, ρνήσεις λλά καί πα­νασυνδέσεις, γι ατό καί δέν μπο­ρομε νά πομε τι  «εαγγε­λι­σμός» λοκληρώνεται μέ τό νά πιστεύσει  νθρωποςτι  Χρι­στός εναι  ληθινός Θεός καί νά γνωρίσει τή διδασκαλία του, πού δέν εναι τίποτελλο παρά δηγίες γιά τή σωτηρία μας, δηλαδή γιά τήν νωσή μας μέ τόν Θεό καί τή θέωσή μας, πού περιλαμβάνεται στό Εαγγέλιο.

 εαγγελισμός εναι μία διαρκής διαδικασία κατανοήσεως καί μβα­θύνσεως τςληθείας τς πίστεως, μία διαρκής διαδικασίας βιωμα­τικς προσεγγίσεως το Χριστο διά τς μπειρίας τν γίων καί τς ν Χριστ ζως. Εναι τό κήρυγμα «τος γγύς». Εναιμως συγχρόνως καί τό κή­ρυγμα «τος μακράν». Εναι  πνευ­ματική κα­θοδήγηση καί νανέωση «τς πρώτης γάπης» τς ψυχς το πιστο καί βαπτισμένου χριστια­νο.

Εναι μως καί τό μήνυμα τς σω­τηρίας πού πευθύνεται «τος ν σκότει καί σκιθανάτου καθημέ­νοις». Εναι τό κήρυγμα σέ ατούς πού δέν κουσαν ποτέ τό νομα τοΧριστο καί γιά τούς ποίους  κκλησία χει πάντοτε χρέος καί εθύνη νά τούς τό κάνει γνωστό.

Δέν διαφέρει τό κήρυγμα, δέν διαφέρει τό κεφάλαιο τς πίστεως, πού εναι να καί μοναδικό: «Χρι­στός σταυρωμένος καί ναστάς», «Χριστός χθές καί σήμερον  ατός καί ες τούς αἰῶνας», πως δια­κηρύσσει  πόστολος Παλος. Στήν πραγματικότητα δέν δια­φέ­ρουν καί ο ποδέκτες το μηνύ­ματος καί το κηρύγματος, εναι ψυχές «πέρ ν Χριστόςπέθα­νεν». Διαφέρουν μως ο συν­θκες, ο νάγκες, τό περιβάλλον. Γι ατό καί στό πέρασμα τν χρό­νων ο ροι διευκρινίστηκαν  πα­να­προσδιο­ρίστηκαν. Γι ατό μι­λομε γιά «εαγγελισμό» καί «πανευ­αγγελισμό», γιά «σω­τερι­κή» καί «ξωτερική» εραποστολή.

 μεταβολή τν συνθηκν τς ζως καί το κόσμου γύρω μας, ο πιδράσεις καί οπιρροές λλων λαν καί θρησκειν μέ διάφορους τρόπους καί γιά διάφορους λόγους, καθιστ κόμη καί σέ χρες, πως  πατρίδα μας, μέ μιγ ρθόδοξο χριστιανικό πληθυσμό, τόν πα­ν­ευ­αγγελισμό τν νθρώπων να­γκαο. Διότι πολλοί δελφοί μας, παρότιχουν βαπτισθε καί μεγα­λώσει σέ να χριστιανικό, τύποις τουλάχιστον, περιβάλλον, δέν γνω­ρίζουν τί πιστεύουν. γνοον βα­σικές λήθειες τς πίστεώς μας, δέν χουν καμία χουν μία τυ­πι­κή σχέση μέ τήν κκλησία καί μέ τή μυστηριακή ζωή της, «νομα χουν τι» πιστεύουν, θά μπορού­σαμε νά πομε παραλλάσσοντας τόν λόγο το Θεο στήν ποκά­λυψη,λλά στήν πραγματικότητα δέν χουν σχέση μέ τήν πίστη, εναι νεκροί ς πρός ατήν.

ναντι λων ατν  κκλησία μας καλεται νά κπληρώσει τήν ποστολή της, νά κάνει, ατό πού καθιερώθηκε νά νομάζεται σω­τε­ρική εραποστολή.

πό τήν λλη πλευρά, ξωτερική εραποστολή εναι  εαγγελισμός τν νθρώπων πού δέν χουν κού­σει ποτέ γιά τόν Χριστό, πού πι­στεύουν σέ κάποια λλη θρη­σκεία, ψεύτικη, καί  κκλησία θέλει νά τούς προσεγγίσει γιά νά τούς κάνει καί ατούς μετόχους τς σωτηρίας πού μς χαρίζει  Χριστός, γιά νά τούς κάνει τέκνα Θεο καί κληρονόμους τς βα­σι­λείας του.

 εαγγελισμός  εραποστολή, σωτερική καί ξωτερική, δέν πε­ριορίζεται μως μόνο σένα κή­ρυγμα, σέ μία διάλεξη, σέ μία δι­δασκαλία πού μεταδίδεται μέ λό­για.  πίστη στόνησο Χριστο εναι ζσα καί κηρύσσεται στούς νθρώπους χι μόνο μέ λόγια λλά καί μέργα.  διος  Χριστός δέν πέρασε τή ζωή του μόνο δι­δάσκων, λλά διλθε «εεργετν καίώμενος». Καί δέν τό κανε ατό γιά νά προσελκύσει διά το τρόπου ατο μαθητές παδούς, λλά γιατί ο εεργεσίες του καί τά θαύματά του ταν κφραση τόσο τς γάπης του σο καί τς δυ­νά­μεως τς θείας του χάριτος.

ταν μως συγχρόνως καί να πόδειγμα γιά τόν τρόπο μέ τόν ποο ο πόστολοι καί κκλησία νά τούς αἰῶνες θά πρεπε νά «μαθητεύει» τά θνη καί τούς ν­θρώπους. Δέν εναιλλωστε χωρίς σημασία καί  δύναμη πού δίδει  Χριστός στούς πιστεύοντας νά κά­νουν τάργα τά ποα κανε  διος «καί μείζονα τούτων», λλά καί  μφαση πού δίδει στά «καλάργα» τν μαθητν του μέ τά ποα δοξάζεται  Θεός.

πομένως  εραποστολή δέν ε­ναι μόνο κήρυγμα, εναι καί ζωή. Δέν εναι νά πες μόνο στόν λλο τί πρέπει νά κάνει, λλά νά το δείξεις πς πρέπει νά τό κάνει μέ τό παράδειγμα τς ζως σου.

πάρχει μως καί μία κόμη παράμετρος διαιτέρως σοβαρή, τήν ποία θά πρέπει νάχουμε πό­ψη μας. Καί ατή εναι  τρό­πος μέ τόν ποο κάνουμε εραπο­στολή.

σφαλς τό Εαγγέλιο το Χρι­στο νά εναι να, καί κοινό γιά λους. Δέν εναι μωςλοι ο ν­θρωποι διοι, δέν χουν τίς διες νάγκες καί τίς διες δυνατότητες, οτε τό Εαγγέλιο πευθύνεται σέ μία μόνο μάδα νθρώπων. Γι ατό καί θά πρέπει νά προσαρ­μό­ζουμε τήν εραποστολή μας στίς συνθκες καί τίς νάγκες τν νθρώπων.

Ατό τό χρέος μας μς τό πο­δει­κνύει μέ μοναδικό τρόπο  πρω­τοκορυφαος πόστολος Παλος λέ­γοντας «λεύθερος ν κ πάν­των πσιν μαυτόν δούλωσα, να τούς πλείονας κερδήσω». Καί συ­νεχίζει: «γενό­μην τος ουδαίοις ς ουδαος …, τος πό νόμον ς πό νόμον …, τος νόμοις ς νο­μος …, τος σθενέσι ς σθενής …, τος πσι γέγονα τά πάντα να πάν­τως τινάς σώσω».

Ατός εναι  χρυσός κανόνας, θά λεγα, τς εραποστολς, ετε πρό­κειται γιά τήνσωτερική, ατή πού κάνουμε στίς νορίες μας, στίς πό­λεις καί τά χωριά μας, στούς συμ­πολίτες καί μοεθνες μας, ετε πρό­κειται γιά τήν ξωτερική, ατή πού ναλαμβάνουνδελφοί μας χάρη τς γάπης το Χριστο καί τν κτός τς θείας αλς προ­βάτων τοΧριστο, στήν φρική, στήν σία καί που λλο.

Νά γινόμασθε «τος πσι τά πάν­τα» μέ μοναδικό σκοπό τή σωτηρία τν νθρώπων. Γιατί ερα­πο­στολή δέν εναι καθκον πού τό πι­τελες χωρίς νά σέ νδιαφέρει τό ποτέλεσμα. Πρέπει νά φλεγό­μασθε γιατό, πως φλεγόταν καί  καρδία το μεγίστου ποστόλου Παύλου, πού δέν θελε νά σωθε ν δέν σωζόταν καί ο λλοι, πού πονοσε καί γωνιοσε μέχρι νά μορφωθε, μέχρι νά σχηματισθε, στήν ψυχή τν νθρώπων  Χρι­στός: «Τεκνία μου, ος πάλιν δίνω, χρις ο μορφωθ  Χρι­στός ν μν».

Μέ ατές τίς εσαγωγικές σκέ­ψεις, τίς ποες θά μς ναπτύξουν καί θά μς παρουσιάσουν ναλυ­τι­κότερα πό τήν προσωπική του μπειρία καί διακονία  κάθε νας, θάθελα νά παραχωρήσω τό βμα στούς κλεκτούς μιλητές μας, τούς ποίους καλωσορίζω καί πάλι στήν ερά Μητρόπολή μας καί τούς εχαριστ θερμά, γιατί πο­δέχθηκαν τήν πρόσκλησή μας καί ρθαν σήμερα στήν μερίδα τν ερέων μας γιά νά μς ναπτύξουν τρες διαφορετικές λλά ξίσου ση­μαντικές πλευρές το εραπο­στο­λικο ργου τςκκλησίας μας, τρες διαφορετικές πλευρές τς εραποστολς, πως τίς βιώ­νουν καί τίς διακονον ο διοι. ρθαν καί ο τρες γιά νά μς μι­λήσουν χι θεωρητικά λλά πρα­κτικά, μέσα πό τή ζωή τους καί τήν καθημε­ρινότητά τους. Νά μς πον γιά τίς δυσκολίες λλά καί τίς χαρές τς εραποστολικς διακο­νίας, στήν νορία, στήν φρική, στίς φυλακές πουργάζονται πολλά χρόνια.

Εχαριστ, λοιπόν, θερμά τόν αδεσιμολογιώτατο πρωτοπρε­σβύ­τερο π. Γεώργιο Μίλκα,πό τήν ερά Μητρόπολη Νεαπόλεως καί Σταυρουπόλεως, πού θά μς ναπτύξει τό θέμα «Ποιμαντική καί σω­τερική εραποστολή το κλη­ρικο στήν νορία», τόν Θεο­φιλέστατοπίσκοπο Μπουρού­ντι, πού θά μς μιλήσει μέ θέμα τήν ξωτερική εραποστολή, καί τόν πανοσιολο­γιώτατο ρχιμανδρίτη π. Γερβάσιο Ραπτόπουλο, πού πί σαράντα χρόνιαργάζεται ερα­πο­στολικά σέ να πολύ διαίτερο το­μέα καί χρο, στόν χρο τν φυ­λακν, πού θά μς μιλήσει γιά τήν εραποστολή στίς φυλακές.

Τούς εχαριστ καί πάλι καί πα­ρα­χωρ τό βμα στόν πρτο μιλητή μας.

 
 

ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ