Η ψυχολογία του πρώτου αγώνα

 

Το μπαράζ είναι ένα πέναλτι 90 λεπτών…. Μετά που το χτυπήσεις δεν έχεις περιθώρια να διορθώσεις το λάθος.

Αν κάτι χαρακτήρισε τη φετινή Βέροια ήταν η σοβαρότητα και η προσήλωση στο στόχο, είτε έκανε κρύο, είτε έκανε ζέστη..

Θεωρώ εξαιρετικά κρίσιμους και ενδεικτικούς δύο αγώνες. Στην Ξάνθη και στην Καρδίτσα. Καθοριστικές στιγμές που λειτούργησαν σαν δοκιμασία.

Στην Ξάνθη η Βέροια έκανε ίσως το καλύτερο εκτός έδρας παιχνίδι της. Όσοι βρέθηκαν στο γήπεδο και όσοι είδαν τον αγώνα από την τηλεόραση, αποδέχτηκαν και παραδέχτηκαν ότι επρόκειτο για μια ολοκληρωμένη ομάδα με ποιοτική αγωνιστική συμπεριφορά.

Την επόμενη μέρα όλοι είχαν τα κεφάλια κάτω και δουλεύανε για το επόμενο ματς. Καμιά έπαρση. Κανένας πρόωρος πανηγυρισμός. Σοβαρότητα, συνέπεια και προσήλωση στον τελικό στόνο.

Ο άλλος κομβικός αγώνας ήταν αυτός στην Καρδίτσα. Ένα πραγματικό «Βατερλώ» πάνω στο βρεγμένο «τσαϊρι». Πραγματικός εφιάλτης. Η Βέροια δέχτηκε 5 γκολ. Ανήκουστο!!!

Η αποστολή μπήκε στο λεωφορείο, επέστρεψε στη Βέροια και την άλλη μέρα ξεκίνησε η προετοιμασία για το επόμενο ματς.

Μετά από ένα τέτοιο αποτέλεσμα, έχουμε δει και θυμόμαστε οι πιο παλιοί, να γίνονται απίστευτα πράγματα.

Μετά από ένα τέτοιο αποτέλεσμα έχουμε δει αλλού να γίνεται σεισμός. Οπαδοί να πετάνε κορνέδες, φυλλάδες να γράφουν «πρόεδρε πάρε κεφάλια» και προπονητές να καρατομούνται ενώ η αποστολή βρίσκεται ακόμη στο δρόμο της επιστροφής.

Στη Βέροια η επόμενη μέρα μετά την βαριά ήττα στην Καρδίτσα, ήταν μια συνηθισμένη μέρα. Όλα ήρεμα, ψύχραιμα και προσηλωμένα στον στόχο.

Ο σοφός λαός λέει ότι «ο καλός ο καπετάνιος στη φουρτούνα φαίνεται».

Στην περίπτωση της  Βέροιας ισχύει αυτό στη διαχείριση των κλυδωνισμών και των άσχημων στιγμών.

Θεωρώ ότι το πρωτάθλημα κατακτήθηκε εκείνη την ημέρα της πιο βαριάς ήττας, όταν φάνηκε το «μέταλλο» και η εσωτερική αντοχή μιας ομάδας που ξέρει να αντιμετωπίζει τα δύσκολα.

Και φτάνουμε στο μπαράζ.

Παρακολουθώ δημόσιες συζητήσεις με «απόψεις» και «απόψεις», από σοβαρές προσεγγίσεις μέχρι αυτά που μπορεί να γράφει πλέον ο καθένας που χάρη στην ευκολία του πληκτρολόγιου εμφανίζεται ως «αναλυτής», «δημοσιογράφος» και κάθε είδους «ξερόλας»…

Δεν θα μπω στη «λογική» για το ποιος έπρεπε να παίξει δεξί ή αριστερό χαφ… Ούτε για αφελείς προσεγγίσεις για το αν η παρουσία του κόσμου άγχωσε τους παίκτες…!!! Έτσι κι αλλιώς ο καθένας που γράφει δημόσια, καταθέτει και το βαθμό της σοβαρότητάς του.

Για όσους έχουν ένα κουκούτσι γνώση από στοιχειώδη ψυχολογία, πρέπει να ξέρουν ότι ο ποδοσφαιριστής δεν περιμένει να μπει στο γήπεδο για να αγχωθεί. Είναι φορτωμένος με άγχος μέρες πριν. Όταν προετοιμάζεται να παίξει σε ένα ματς χωρίς αύριο.

Ο τρόπος που το διαχειρίζεται ο ίδιος προσωπικά και το σύνολο των παικτών, είναι εσωτερικό ζήτημα της ομάδας.

Η παρουσία του κόσμου είναι λυτρωτική για έναν ποδοσφαιριστή όταν μπαίνει στο γήπεδο. Αυτό το ότι δεν είναι μόνος, ότι έχει έναν κόσμο που γίνεται ένα ψυχικά μαζί του, τον ατσαλώνει.

Η ένταση των συναισθημάτων είναι αυτή που προκαλεί τις μεταπτώσεις. Όπως ο ενθουσιασμός για μια καλή ενέργεια, έτσι και η απογοήτευση για το λάθος. Όλα μεγεθύνονται μπροστά σε ένα παθιασμένο κοινό….

Η Βέροια από τα μισά του δευτέρου γύρου και μετά, κάλπαζε κυριολεκτικά. Είχε ένα «μαξιλαράκι» ασφαλείας από τον δεύτερο της βαθμολογίας, μια απόσταση που τη διατηρούσε με άνεση. Παίκτες με λυμένα τα πόδια, με αυτοπεποίθηση.

Στο μπαράζ παίζοντας μέσα στη Βέροια το πρώτο ματς βρέθηκαν σε έναν περιορισμό στόχου.

Πάντα ο γηπεδούχος είναι με την πλάτη στον τοίχο. Έχει μόνο μια επιλογή: Πρέπει να νικήσει…

Ο φιλοξενούμενος παίζει για όλα τα αποτελέσματα…. Για τη νίκη, αν το κατορθώσει, αλλά και μια ισοπαλία δεν είναι άσχημη…. Ακόμη και μια ήττα με ένα σκορ που δίνει ελπίδες για τη ρεβάνς δεν είναι κακό αποτέλεσμα, όταν έχεις μια επόμενη ευκαιρία μέσα στην έδρα σου πλέον….

Για τη Βέροια την Κυριακή ο αγώνας ήταν μονόδρομος. Έπρεπε να νικήσει. Και μάλιστα με σκορ που να της έδινε ασφάλεια για τη ρεβάνς. Δεν τα κατάφερε, όπως δεν τα καταφέρνουν ομάδες, άνθρωποι, σύνολα, όταν λειτουργούν κάτω από συνθήκες πίεσης… Ο Λεβαδειακός χάλασε τη γιορτή…

Την Κυριακή ο Λεβαδειακός μέσα στο γήπεδό του, μπροστά το κοινό του,  δεν έχει δικαίωμα σε τίποτα άλλο, παρά μόνο να πανηγυρίσει την άνοδο. Η Βέροια είναι με την πλάτη στον τοίχο. Θα παίξει για να χαλάσει τη γιορτή…  

Δ.Κ.

 

 

 

 

 

 

 

ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ