Ζητείται ημέρα με λογική και χωρίς υποκρισία…

 

Πέρασε κι αυτή η «ημέρα»… Γεμάτη χαριτομενιές, χαμόγελα, «φλασιές», γελάκια και επιτηδευμένες  πόζες.

Ημέρα χωρίς αυτοκίνητο, με τους «αστέρες» να καταφτάνουν στο χώρο της εκδήλωσης με αυτοκίνητα!!! Πως αλλιώς θα πηγαίνανε δηλαδή;

Πήρανε τα αυτοκίνητά τους και πήγανε στην εκδήλωση της «ημέρας χωρίς αυτοκίνητο».

Σαν να λέμε ότι γιορτάζουμε τη μέρα χωρίς κρέας σε σουβλατζίδικο!!!

Άμα έχει ταλέντο, όλα γίνονται…

Οι λεγόμενες «παγκόσμιες μέρες» δεν είναι για πανηγυράκια, αλλά πρέπει να αναδεικνύουν ουσιαστικά μηνύματα.  Όταν γίνονται εκεί που δεν μπορούν να γίνουν, τότε είναι απλά κάτι σαν τον γάμο του Χατζηαβάτη…

Προτρέπουν – υποτίθεται – τον κόσμο σε κάτι το οποίο – ακόμη και εκείνη την ημέρα – πρώτα οι ίδιοι παραβιάζουν. Αλλά – το σημαντικότερο – προτρέπουν για κάτι που ξέρουν – ή οφείλουν να ξέρουν – ότι δε μπορεί να εφαρμοστεί…

Προσφέρεται όμως όλο αυτό για «εύκολες» επικοινωνιακές πιρουέτες. Όλο και καμιά φωτογραφία θα σπεύσουν να δημοσιεύσουν οι παρατρεχάμενοι…

Ένα ακόμη ανέκδοτο στην πόλη των ανεκδότων. Τόσο ανέκδοτο, όσο ανέκδοτο είναι να διοργανώσεις σε νησί ημέρα χωρίς καράβι….

Ο λόγος είναι ένας και μοναδικός: Η Βέροια είναι μονοδιάστατη συγκοινωνιακά.

Δεν έχει θάλασσα, άρα δεν έχει ακτοπλοΐα, δεν διαθέτει αερολιμένα, άρα δεν έχει εναέρια συγκοινωνία και ο σιδηρόδρομος όπως είναι το υφιστάμενο δίκτυο, εξυπηρετεί μόνο ένα μέρος του επιβατικού κοινού.

Άρα η σύνδεση με τον υπόλοιπο κόσμο γίνεται οδικώς. Δηλαδή με αυτοκίνητο.

Σε ό,τι αφορά τη γεωμορφολογία του αστικού περιβάλλοντος, η Βέροια δεν προσφέρεται για ποδήλατο. Οι ελάχιστοι που επιμένουν να χρησιμοποιούν – εκ περιτροπής – το εξαιρετικά φιλικό αυτό μέσο, είναι άτομα με πιο ειδικές ικανότητες και εμπειρία… Για το μέσο πολίτη είναι αδύνατο να εξυπηρετηθεί με ποδήλατο στη διαδρομή κέντρο – Καλλιθέα για παράδειγμα…

Υπάρχουν πολλοί τρόποι για να εφαρμόσεις κάτι. Ο δύσκολος είναι να τον προσαρμόσεις στα δικά σου δεδομένα. Ό,τι δηλαδή κάνουμε και στην καθημερινότητά μας. Για παράδειγμα, αγοράζουμε παπούτσια σύμφωνα με το μέγεθος του ποδιού μας.

Ο άλλος τρόπος – ο «εύκολος» - είναι να κάνεις διάφορες χαζομάρες χάριν εντυπώσεων, αδιαφορώντας αν αυτές αποβαίνουν αρνητικά. Για παράδειγμα, αγοράζεις ένα ζευγάρι παπούτσια σε μικρότερο μέγεθος μόνο και μόνο επειδή σου άρεσε το χρώμα, αλλά το πόδι δε χωράει μέσα. Κι αντί να αγοράσεις νούμερο σύμφωνα με το πόδι σου, κόβεις τα δάχτυλα για να χωρέσει το πόδι στο μικρότερο νούμερο…

Ακραίο; Καθόλου!!!!

Στη Βέροια των ανεκδότων, εφαρμόστηκε η παγκόσμια επινόηση σύμφωνα με την οποία στενέψανε τους δρόμους για να διευκολύνουν την κυκλοφορία!!!! Το μόνο βέβαιο είναι ότι το πολύφωτο στην οροφή της αίθουσας του Δημοτικού Συμβουλίου είναι καλά στερεωμένο και δεν έπεσε όταν αυτή η … άποψη διατυπώθηκε σε συνεδρίασή του. Και στη συνέχεια εφαρμόστηκε πομπωδώς, χάριν του χαμόγελου των εργολάβων…

Είχαμε και μια δήμαρχο που – και πριν γίνει δήμαρχος – είχε τη συνήθεια να παρατάει το αυτοκίνητό της όπου γούσταρε… Σε διαβάσεις πεζών, σε παρκινγκ αναπήρων… Αλλά επέπληττε του πολίτες λέγοντας ότι είναι απείθαρχοι και πίεζε τα αρμόδια «όργανα» να κόβουν κλήσεις για να έχει – μεταξύ άλλων – έσοδα ο Δήμος (Υπάρχουν τα πρακτικά των συνεδριάσεων).

Όπως κάθε λάτρης των εντυπώσεων, σήκωσε τη σημαία του αγώνα κατά του αυτοκινήτου!!! Παραβλέποντας κάτι μάλλον σημαντικό: Ότι η Βέροια διαθέτει μόνο οδικό δίκτυο και δε μπορεί να γίνει άλλου τύπου μετακίνηση, πλην του αυτοκινήτου.

Θα μπορούσε βέβαια να γίνει κάτι άλλο: Κατασκευή περιμετρικών χώρων στάθμευσής και σύνδεσή τους με αμιγώς αστική συγκοινωνία. Μακρόπνοο σχέδιο και κυρίως απρόσφορο για εντυπωσιασμούς.

Έτσι, αντί να καθίσουμε να λύσουμε ένα πρόβλημα, πετάμε ένα «πυροτέχνημα» - πόλη χωρίς αυτοκίνητο – και ξεμπερδεύουμε… Όποιος κατάλαβε – κατάλαβε… Και καλύτερα να καταλάβουν όσο γίνεται λιγότεροι… Μην μας πάρουν χαμπάρι…

Εκτός αν το «βαρύγδουπο» και «χιμπατζιδοειδές» σύνθημα, στην πραγματικότητα σημαίνει «πόλη χωρίς αυτοκίνητο για τους …πληβείους» και δικαίωμα να μετακινούνται με αυτοκίνητο μόνο οι «πατρίκιοι»…

Όπως καλή ώρα σε «ημέρες» σαν κι αυτήν, την «ημέρα ποδηλάτου», που πηγαίνουμε μέχρι την πλατεία με το …αυτοκίνητο!!!

Αστεία πράγματα….

Λοιπόν, για να σοβαρευτούμε:

Όταν θέλεις να αντιμετωπίσεις πραγματικά μια κατάσταση, το φαντασιακό και οι φλυτζανούδες δεν έχουν καμιά θέση. Έχεις πόδι για 45 νούμερο παπούτσι… Αγοράζεις παπούτσι νούμερο 45. Δεν προσπαθείς με το έτσι θέλω να φορέσεις νούμερο 37… Δεν γίνεται!!!!

Όπως είναι εμφανώς βλακώδες σε νησί να μικραίνεις το λιμάνι για να χωράνε πιο πολλά καράβια (!!!), έτσι δε γίνεται να στενέψεις τους δρόμους για να χωράνε πιο πολλά αυτοκίνητα.

Δεν μπορείς να κηρύξεις – δήθεν – πόλεμο στο μόνο συγκοινωνιακό μέσο που διαθέτεις. Το μόνο που θα καταφέρεις είναι να γίνεις πανελλήνιο σύνθημα: Μακριά από Βέροια!!!

Καμιά πολιτισμένη πόλη δεν έλυσε το κυκλοφοριακό ανοίγοντας πόλεμο με τους οδηγούς. Πολιτισμός σημαίνει διαχειρίζομαι αποτελεσματικά μια κατάσταση… Όχι κάνοντας δηλώσεις χάριν εντυπώσεων!!!

Πολιτισμός είναι η πόλη όπου δεν υπάρχει μόνο το «απαγορεύεται», αλλά προσδιορίζεται και το τι επιτρέπεται…

Πολιτισμός είναι όταν το όργανο σου λέει «απαγορεύεται να παρκάρετε εδώ», να έχει τη δυνατότητα να συμπληρώσει: «αλλά μπορείτε να παρκάρετε εκεί»….

Όσο για τις «μέρες χωρίς αυτοκίνητο» και τις «μέρες ποδηλάτου» είναι καλές για τα Τρίκαλα, τη Λάρισα….. Για τις πεδιάδες γενικώς. Για πόλεις σαν τη Βέροια όπου απαιτούνται σχεδόν σε όλη την έκταση της ικανότητες ορεινής ποδηλασίας και αλπικές αντοχές, καλές είναι  οι εκδηλώσούλες για γελάκια, αστειάκια, ικανοποίηση αυτοπροβολής και επίδειξη …γκαρνταρόμπας, αλλά μέχρι εκεί.

Λίγη ειλικρίνεια δε βλάπτει…

Δ. Καρ

Η φωτογραφία είναι από το αρχείου της Δημόσιας Κεντρικής Βιβλιοθήκης της Βέροιας

 

 

 

 

 

 

 

ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ