Η Ελλάδα σώζει το .... ΔΝΤ

Δυναμική ανακατατάξεων και ανατροπής ισορροπιών και του status quo από την οποία μπορεί να επωφεληθεί σημαντικά και η Ελλάδα αναπτύσσεται στο διεθνές πεδίο με άξονα τα BRICS και δραστικό βεληνεκές που περιλαμβάνει το ΔΝΤ, την Παγκόσμια Τράπεζα καθώς και την ΕΤΕπ και την Κομισιόν. Η προσπάθεια των πέντε χωρών (Βραζιλία, Ρωσία, Ινδία, Κίνα και Βορείου Αφρικής) να απαντήσουν τις νέες οικονομικές προκλήσεις μέσω Κοινού Συναλλαγματικού Ταμείου και Τράπεζας Επενδύσεων, θέτει υπό αμφισβήτηση το ρόλο και την αποτελεσματικότητα τόσο του ΔΝΤ όσο και της αδελφής του Παγκόσμιας Τράπεζας, οργανισμοί που έχουν πρωταγωνιστήσει τα τελευταία 25-30 χρόνια στην οικονομική σκηνή αναλαμβάνοντας τη διάσωση και αναδιάρθρωση ολόκληρων χωρών.

 

Του Χρήστου Φράγκου

Με την πρόσφατη ιστορία εναντίον των «σωτήρων» αυτόκλητων και μη, το ΔΝΤ και η Παγκόσμια Τράπεζα καθώς και η Κομισιόν χρειάζονται ένα success story, διαφορετικά θα βρεθούν αντιμέτωποι με την διεθνή –πλέον- απονομιμοποίησή τους.

Το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο βρίσκεται στη «γωνία» και αντιμετωπίζει πλειάδα προβλημάτων, τόσο εσωτερικών όσο και εξωγενών. Η Ευρωπαϊκή εμπειρία μπορεί να είναι χρήσιμη αλλά αποδεικνύεται ιδιαίτερα επίπονη για το «οικονομικό ΝΑΤΟ». Η ιδρυτική διακήρυξη του νέου οργανισμού από τα BRICS δημιουργεί ένα αντίπαλο δέος, όπως περίπου ήταν το Σύμφωνο της Βαρσοβίας για το ΝΑΤΟ.

Η δυναμική που δημιουργείται μπορεί να ευνοήσει και την Ελλάδα αν η κυβέρνηση έχει την ωριμότητα, τη διάθεση, τα φόντα και του παράγοντες που θα της επιτρέψουν να παίξει στη διεθνή γεωπολιτική σκακιέρα. Σε αυτή τη φάση η ανάγκη ενός προβεβλημένου success story ώστε να πειστούν οι χώρες που συμμετέχουν στο ΔΝΤ καθώς και οι Ευρωπαίοι ότι οι οικονομικές διασώσεις μπορούν να έχουν επιτυχή έκβαση μέσα από τους ήδη υπάρχοντες οργανισμούς.

 

Υπ αυτό το πρίσμα η ελληνική υπόθεση μπορεί να αναδειχθεί σε μείζον ζήτημα για το ΔΝΤ συμπαρασύροντας και την Κομισιόν, ενώ ταυτόχρονα μπορεί να αποτελέσει και θέμα «τιμής» για την Κριστίν Λαγκάρντ και την Άνγκελα Μέρκελ οι οποίες πρωταγωνιστούν στην υπόθεση της διάσωσης της Ελλάδας. Εκτός αυτού μια εντυπωσιακή ανάκαμψη της Ελλάδας θα «αγόραζε χρόνο» στην Κομισιόν και θα έδινε περισσότερο χώρο στη Γερμανία, ενώ παράλληλα θα οδηγούσε σε ύφεση τις κοινωνικές σε ολόκληρη την Ευρώπη.

Όσον αφορά το ΔΝΤ το ελληνικό success story μπορεί να αποτελέσει τον προσωπικό άσσο της Κριστίν Λαγκάρντ στο δόμο για την προεδρία της Γαλλίας, κάτι που επιχείρησε ο Ντομινίκ Στρος Καν αλλά κατέληξε σε κελί των αμερικανικών φυλακών κατηγορούμενος για βιασμό καμαριέρας.

 

Σε αντίθετη περίπτωση οι εκ των έσω πιέσεις στο ΔΝΤ σε συδναυσμό με την κοινωνική κατακραυγή και τη διεθνή απονομιμοποίησή του θα μπλοκάρουν τη στρατηγική ανάδειξής του σε αυτόκλητο σωτήρα, στο πλαίσιο της πρόληψης κρίσεων, που προσπαθούν να πετύχουν οι ΗΠΑ. Μια τέτοια εξέλιξη θα αποτελούσε μεγάλη προσωπική ήττα του Μπαράκ Ομπάμα και θα οδηγούσε -αν μη τι άλλο- σε εκ βάθρων ανακατάξεις στο εσωτερικού του οργανισμού, επαναφέροντας παράλληλα και τα σχέδια για Ευρωπαϊκό Νομισματικό Ταμείο, που είχε συζητηθεί στα πρώτα στάδια της κρίσης.
 
Ετσι η σωτηρία της Ελλάδας μπορεί να συμβάλλει καθοριστικά στη διάσωση του ναυαγοσώστη της, του ΔΝΤ.
 
www.sofokleousin.gr

ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ