Πάρ’ το αλλιώς- Έλεγα να σου γράψω ένα γράμμα, Γιώργο μου…

eleganasougrapso* Γιώργο μου, γεια σου! Ελπίζω να μου επιτρέπεις το «Γιώργο» και να με συμπαθάς για του «μου», αλλά ξέρω ότι είσαι άνθρωπος απλός και δεν κολλάς σε τέτοια…
* Να το ξέρεις Γιώργο μου ότι εγώ πολύ σε συμπαθώ. Γενικότερα συμπαθώ τους ανθρώπους που έχουν οράματα και όνειρα, άσχετα αν στην Ελλάδα σχεδόν όλοι μένουμε στα οράματα και στα όνειρα.
* Άλλος ονειρεύεται να κερδίσει το joker, άλλος να πάρει ο ΠΑΟΚ το πρωτάθλημα, άλλος να «πάρει» την κουμπάρα… Υπάρχουν και κάποιοι που θέλουν να «πάρουν» τον κουμπάρο, αλλά, ας μην το προχωρήσουμε περισσότερο…
* Άλλωστε η Δημοκρατία είναι το πολίτευμα της ανοχής της διαφορετικότητας. Και στην Ελλάδα η Δημοκρατία έχει βαθιές ρίζες και μια ιδιαίτερη ανάπτυξη. Γι’ αυτό φτάσαμε να βιώνουμε τη Δημοκρατία «της ανοχής»…
* Προσωπικά δεν έχω καμιά αντίρρηση να κυβερνήσεις κι εσύ την Ελλάδα. Έτσι κι αλλιώς αυτή η χώρα κατάντησε να μοιάζει με auto test drive. Σαν εκείνα τα δοκιμαστικά αυτοκίνητα που έχουν οι αυτοκινητοβιομηχανίες όταν λανσάρουν ένα καινούργιο μοντέλο. Ανεβαίνει όποιος θέλει επάνω…
* Τόσοι κυβερνήσανε αυτό τον τόπο. Σε εσένα θα χαλάσει η δουλειά;
* Πολύ το χάρηκα που ήρθες στη Βέροια. Κι εσύ νομίζω ότι το χάρηκες. Να δεις και πόσοι άλλοι το χαρήκανε!!!… Τι να σου πω δηλαδή…
* Βάλανε τα καλά τους και τρέξανε να σε προϋπαντήσουνε και να σε υποδεχτούνε. Μάλιστα κάποιοι, στη βιασύνη τους φορέσανε γαλάζιες γραβάτες. Εδώ και λίγα χρόνια αυτές έχουνε πρόχειρες και πάνω στη βιασύνη τους, ξεχαστήκανε… Δεν πειράζει όμως… Ένα κόμμα που βρίσκεται προ των πυλών της εξουσίας πρέπει να είναι μεγαλόψυχο.
* Ξέρεις τι γινότανε Γιώργο τις τελευταίες μέρες πριν έρθείς; Τι να σου πω… Χαμός! Πανζουρλισμός κυριολεκτικά! Όλοι υπερέβαλαν εαυτούς! Τόσο που ο καθένας έκανε ό,τι ήθελε…
* Μπροστά πήγαινε το ένα συνεργείο και κολλούσε αφίσες και από πίσω ακολουθούσε άλλο συνεργείο και τις κατέβαζε… Να μην ξέρεις προς τα που να πρωτοκοιτάξεις… Αυτούς που ανεβάζανε ή αυτούς που κατεβάζανε…
* Αυτοί που κολλούσανε, κρεμάσανε αφίσες μέχρι και στα κλαδιά των δέντρων. Και ύστερα αρχίσανε και κατεβάζανε, «για να αραιώσει λίγο» το πράγμα, επειδή είχε παραφορτωθεί. Και με το που αραίωνε, ερχότανε νέα εντολή και ξανά – μανά τα ίδια… Τι να σου λέω…
* Άσε που έπεσε χοντρός προβληματισμός για το χώρο της ομιλίας… Γιατί σε πήγανε Γιώργο μου στο «Φιλίππειο»; Ξέρεις; Δεν ξέρεις…
* Άσε που μέχρι την τελευταία στιγμή δεν ξέραμε ποιοι θα πάνε στην Εληά, πόσοι θα πάνε στην Εληά και πως θα πάνε στην Εληά…
* Θα επιτραπεί μόνο σε συγκεκριμένες εφημερίδες, έλεγε ο ένας. Μπορούν να έρθουν όλες, έλεγε ο άλλος. Δεν ξέρω τίποτα, έλεγε ο τρίτος.
* Μπορούν να έρθουν όλοι, αλλά χωρίς κασετόφωνα και κάμερες ήταν η τελευταία «οδηγία». Και τι να κάνει ο δημοσιογράφος χωρίς κασετόφωνα και κάμερες, Αρχηγέ μου; Χωρίς να μπορεί να καταγράψει και να παρουσιάσει αυτά που άκουσε και αυτά που είδε; Αν είναι έτσι, να στείλουν μερικές φωτογραφίες σου, να τις βλέπουμε και να σε καμαρώνουμε…
* Αλλά ας τα αφήσουμε αυτά Γιώργο μου… Έτσι κι αλλιώς στο όραμα της εξουσίας δεν έχουν θέση τέτοια μικρά και ασήμαντα πράγματα.
* Διότι Γιώργο μου, θα την κυβερνήσεις κι εσύ την Ελλάδα. Θέμα χρόνου είναι να γίνεις πρωθυπουργός. Άλλωστε πάρα πολλοί από αυτούς που τρέχανε γύρω σου έτσι σε βλέπανε. Σαν τον αυριανό πρωθυπουργό. Τρέχανε να προλάβουνε να πιάσουν θέση… Μην τυχόν και γίνει καμιά στραβή και βρεθούνε έξω από τα πράγματα…
* Μ’ αυτούς και πολλούς τέτοιους θα κυβερνήσεις Γιώργο μου… Με αυτούς και πολλούς άλλους τέτοιους θα κάνεις πράξη το όραμά σου, σύντροφε… Γι’ αυτό σου λέω Γιώργο μου ότι πολύ σε συμπαθώ. Έχεις, αυτό που λέμε «άγνοια του κινδύνου»….
* Έλεγα ότι καλό θα ήτανε, μιας και ήρθες μέχρι εδώ, να έδινες μια συνέντευξη τύπου. Ανάμεσα σε ερωτήσεις του στυλ «πότε νομίζετε ότι θα γίνουν εκλογές» ή «ποιος νομίζετε ότι θα κερδίσει στις επόμενες εκλογές», ίσως να διατυπωνόταν και καμιά άλλη ερώτηση, «αφελής» όπως πάντα, εκτός «γραμμής», υπό τα άγρυπνα βλέμματα των γνωστών τοποτηρητών και «πολιτικών παιδονόμων» (Βλέπε «καλές ειδήσεις»…)
* Φαίνεται όμως ότι είχες μια καλή ενημέρωση, αν κρίνω από αυτά που είπες, με κίνδυνο να κατηγορηθείς κι εσύ ότι «συμμάχησες με τη Δεξιά»…
* Διότι Γιώργο μου, εδώ στην Ημαθία τα περί «συμμαχίας με τη Δεξιά» είναι κάτι σαν τον αφορισμό του Πάπα για όσους δεν ακολουθούν και δεν πειθαρχούν  στις εντολές και στις «οδηγίες» του τοπικού «κονκλάβιου».
* Δεν έχει καμιά σημασία το τι λές εσύ και τι λέει το Κίνημα. Στο νομό Ημιμαθίας δεν περνάνε αυτά!….
* Τι κι αν εσύ το είπες και το τόνισες ότι δεν μπορεί να υπάρχει ανάπτυξη χωρίς να προστατεύεται το φυσικό περιβάλλον και ο φυσικός πλούτος… Κι άλλος τα είπε νωρίτερα από εσένα. Και μάλιστα εκείνος ήτανε και ο εκλεκτός της Ημαθίας για την Προεδρία του Κινήματος.
* Για ξαναρίξε μια ματιά να δεις ποιοι και ποιες κάθονταν στην πρώτη σειρά, όταν έκανες την ομιλία σου….
* «Εδώ δεν έχουνε κόμματα, είμαστε Δημοτική ομάδα», είχε πει προ ημερών «κάποια κυρία» σε Δημοτικό Συμβούλιο.
* Έτσι είναι Γιώργο μου. Μετά από τόσα χρόνια εξουσίας, όλοι μάθανε τα τερτίπια της. Όποτε βολεύει είμαστε ΠΑΣΟΚ και όποτε βολεύει, σφυρίζουμε αδιάφορα και κοιτάζουμε κατά την Καρατζόβα μεριά….
* Και  άλλα τα παλικάρια  που ήταν εκεί Γιώργο μου, το ίδιο βιολί παίζουν. Κάνανε συμφωνίες κάτω από το τραπέζι Γιώργο μου. Και τους «κάρφωσε» ο ίδιος ο δικός τους όταν έκοψε το αυγολέμονο…
* Ευτυχώς πάντως που υπάρχουν και οι σοφοί, η «βαριά κουλτούρα» του Κινήματος ντε, και σε προλάβανε και γράψανε τι πρέπει να κάνεις εσύ και το ΠΑΣΟΚ με το που κερδίσεις τις εκλογές. Όλα να τα κάνεις Γιώργο, μόνο αυτούς  μην τους πειράξεις…
* Και δε θα τους πειράξεις Γιώργο μου. Πώς να τους πειράξεις; Εδώ δεν τους πειράξανε «οι άλλοι» και θα τους αγγίξεις εσύ, που είναι και δικοί σου;
* Βέβαια και για τους «άλλους», δικοί τους είναι… Διότι Γιώργο μου, δε λέω, έκανε και σωστά πράγματα ο συχωρεμένος και αείμνηστος πατέρας σου. Έλα μου όμως που έφυγε νωρίς….
* Έφυγε τόσο νωρίς που δεν πρόλαβε να δει και να καταλάβει πως γίνανε κάποια παιδιά της Αλλαγής.  Τόσο πολύ καλομάθανε στο αραλίκι που στο τέλος τους έμεινε συνήθεια. Κάτι σαν κεκτημένο δικαίωμα.
* Και καλά, εδώ που τα λέμε, εσύ δε φταις που ο «εκσυγχρονιστικός σοσιαλισμός» γέννησε κάτι περίεργους αργόμισθους, τεμπελχανάδες και χαραμοφάηδες…. Όμως δεν αναρωτήθηκες καθόλου, πως γίνεται και όλους αυτούς δεν τους πείραξε ούτε στο ελάχιστο η «γαλάζια» διακυβέρνηση;
* Μ’ αυτό το εκπαιδευτήριο των «παντός καιρού κηφήνων» τι θα κάνεις Γιώργο μου; Διότι το πρόβλημα δεν είναι ότι υπάρχουν. Δε βαριέσαι, θα πεις, και οι κηφήνες κάτι προσφέρουν και αυτοί…. Το πρόβλημα είναι ότι κάποιοι διεκδικούν και οφίτσια και έχουν άποψη!  «Βαρύνουσα» μάλιστα! Είναι να τρελαίνεσαι δηλαδή!
* Και δεν είναι μόνο αυτοί Γιώργο μου… Ξέρεις τι «προίκα» κουβαλάς μαζί σου; Διότι Γιώργο μου, έχεις στο Κίνημα κάτι τύπους που πριν μερικά χρόνια δεν είχαν δεύτερο παντελόνι να φορέσουν και τώρα δεν καταδέχονται να φορέσουν κάτω από Armani…
* Αυτούς να τους προσέξεις ιδιαίτερα Γιώργο μου. Να τους (ξανα)βάλεις σε καίριες θέσεις, διότι οι άνθρωποι απέδειξαν ότι ξέρουν να κάνουν καλό κουμάντο…. Για την πάρτη τους, τουλάχιστον…
* Και άμα με το καλό τελειώσουν όλα, κοίταξε να φροντίσεις και τον «στρατηγό» τον καημένο, τον Τσουκάτο ντε, μπας και γιατρευτεί η μνήμη του… Διότι ο άνθρωπος θυμότανε που ήτανε το κτήριο της siemens, θυμότανε το γραφείο στο οποίο έπρεπε να πάει (και πήγε), θυμότανε το δρόμο να γυρίσει (και γύρισε), θυμάται πόσα μάρκα έφερε και δε μπορεί να θυμηθεί αν τα κουβάλησε σε χαρτοφύλακα ή σε σακβουαγιάζ…
* Και καλά, αυτό είναι μια λεπτομέρεια… Τουλάχιστον κοίτα μπας και θυμηθεί πού τα έδωσε; Εκτός αν είναι κι αυτό λεπτομέρεια….
* Για να σου πω την πάσα αλήθεια Γιώργο μου, πολύ το σκέφτηκα πριν σου γράψω αυτό το γράμμα. Τώρα πλέον ξέρω ότι είμαι ένας «πράκτορας της Δεξιάς». Αν δεν σου το έγραφα θα ήμουνα «πράκτορας του ΠΑΣΟΚ». Τι θάπρεπε να κάνω Γιώργο μου;
* Εγώ το μόνο που ξέρω είναι ότι είμαι ένας απλός εισπράκτορας, όπως η συντριπτική πλειοψηφία των ιθαγενών αυτού του τόπου. Εισπράττω καθημερινά «ραβασάκια» από ένα σωρό υπηρεσίες, Τράπεζες και άλλα ευαγή ιδρύματα. Όλα μου λένε ότι χρωστάω και ότι πρέπει να πληρώσω. Κι επειδή δεν έχω να πληρώσω, μου λένε ότι εγώ φταίω που πάει κατά διαόλου η οικονομία….
* Μ’ έχουν γεμίσει ενοχές Γιώργο μου. Βλέπω βιομήχανο και μούρχεται να μοιραστώ μαζί του το τελευταίο δεκάευρο που έχω στην τσέπη μου, δανεικό κι αυτό… Πήγα τις προάλλες σε μια τράπεζα και τους είπα να κάνουν κάτι σαν παγκάρι (όπως έχουν τα παρεκκλήσια) να περνάει ο κόσμος και να ρίχνει τον οβολό του, να τους βοηθήσουμε τους ανθρώπους με τέτοια κρίση που περνάνε…
* Τόση είναι η φτώχεια που έπεσε, ώστε ακόμη δεν πήγανε να πάρουν τα 28 δις που τους δώσανε… Χορταίνει ο καρχαρίας με «ψίχουλα»;
* Ενώ εσύ Γιώργο μου, το ξέρω, θα τα βάλεις τα πράγματα σε μια τάξη. Αυτό δεν τους είπες τις προάλλες που τους μάζεψες και συνφάγατε;
* Έτσι είναι Γιώργο μου… Και το Χριστό, μετά από ένα δείπνο τον σταυρώσανε. Μην πάει και νηστικός!…
* Άντε με το καλό Γιώργο μου και πρωθυπουργός! Με τέτοια οράματα και τέτοια όνειρα, ποιος έχει αντίρρηση;
* Το κακό Γιώργο μου είναι ότι κι εμείς έχουμε οράματα, κι εμείς έχουμε όνειρα. Μόνο που κάθε πρωί είμαστε αναγκασμένοι να ξυπνήσουμε…. Και για εσένα θα έρθει κάποια στιγμή το γλυκοχάραμα, Πρόεδρε… Εκτός αν ήρθε κιόλας και δεν εννοείς να το καταλάβεις…
* Διότι κι εγώ Γιώργο μου είδα τις προάλλες στον ύπνο μου ότι έτρεχα στη «Formula 1» μ΄ ένα zastava, μοντέλο του ’70 και «έριχνα» δυο γύρους τον Σουμάχερ. Κι αυτός απ’ τη μανία του μούριξε μια αγκωνιά, άστα να πάνε… Μέχρι που κατάλαβα ότι η αγκωνιά ήταν της Ευτέρπης, την ώρα που μου έλεγε όλο γλύκα: «Ξύπνα ανεπρόκοπε, ώρα να πάς στη δουλεία»….
* Εσένα Γιώργο μου η Άντα δε σούριξε ακόμη καμιά αγκωνιά;  Κακώς, πολύ κακώς!!!…
* Όπως και νάχει πάντως, νάσαι καλά Πρόεδρε και να προσέχεις… Και να μας ξανάρθεις… Να έρθεις και πάλι και να δεις πως ήτανε, πως γίνανε και πως θα γίνουν τα «παιδιά της Αλλαγής». Και τότε Γιώργο θα ξαναμιλήσουμε και για όνειρα και για οράματα…. Μέχρι τότε…
* ……Κυρίες, δεσποινίδες και κύριοι, καληνύχτα σας…..

Για την αντιγραφή: Δ. Καρ.
Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα "Βέροια"


ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ