Παιδικά ρούχα - Πακέτα Βάπτισης Papillonkids.gr

Πάρ' το αλλιώς - Χριστός Ανέστη, για εμάς, βλέπουμε...

021* Μέρες που είναι τώρα, άντε να γράψεις και να σχολιάσεις όλα αυτά που γίνονται ή δε γίνονται. Υποτίθεται ότι το βράδυ της Ανάστασης πρέπει να δώσουμε και το φιλί της Αγάπης.
* Εγώ πάντως στην πεθερά μου είπα ότι έχω μια ίωση, βαριάς μορφής μάλιστα, η οποία είναι τρομερά κολλητική. Στην κουμπάρα είπα ότι αγόρασα μια οδοντόκρεμα με υπέροχη γεύση. Στη γυναίκα μου δεν είπα ούτε για ίωση, ούτε για οδοντόκρεμα. Έτσι κι αλλιώς για ό,τι γίνεται (ή δε γίνεται) εκείνη αποφασίζει... Οπότε, άδικος κόπος
* Τώρα, αν της πει τίποτα η πεθερά μου (για την ίωση) θα βρω ένα τρόπο να τα μπαλώσω. Αν της πει τίποτα η κουμπάρα (για την οδοντόκρεμα) πρέπει να βρω πού θα κάνω Πάσχα.
* Και δεν μούχει τύχει άλλη φορά κάτι τέτοιο. Ανήμερα του Πάσχα, εννοώ... Τις προηγούμενες φορές μου "τύχαινε" Χριστούγεννα.
* Μια χρονιά έκανα ποδαρικό στο σπίτι μου τον Δεκαπενταύγουστο. Είχε παρακρατήσει ο θυμός της Ευτέρπης. Ήταν τότε που είπα για τη νέα οδοντόκρεμα και στην κουμπάρα που μας πάντρεψε και στην κουμπάρα που παντρέψαμε.
* Η κουμπάρα που μας πάντρεψε είναι κατά του γάμου. Ας πρόσεχε (η Ευτέρπη). Η κουμπάρα που παντρέψαμε είναι υπέρ του γάμου, αλλά προέκυψε να είναι κατά του γάμου ο άντρας που παντρεύτηκε. Ως εκ τούτου της απέμεινε μια ανεκπλήρωτη επιθυμία...
* Εγώ πάντα ήμουν υπέρ του γάμου, μέχρι που παντρεύτηκα την Ευτέρπη. Δυστυχώς όλοι οι άνδρες έχουν ένα μειονέκτημα. Ποτέ δεν ξέρουν τι θέλουν. Κι όταν θέλουν κάτι, ποτέ δεν ξέρουν τι είναι αυτό το οποίο θέλουν...Έτσι την πάτησα κι εγώ. Πρώτα ήθελα την Ευτέρπη και μετά προσπάθησα να καταλάβω τι είναι...
* Οι απόψεις διίστανται ακόμη...
* Ο μόνος που προσπάθησε να μου πει κάτι, μήπως και προλάβει την κατάσταση, ήταν ο φίλος μου ο Μιχάλης, αλλά δεν πρόλαβε. Είχα φτάσει, βλέπετε, στα σκαλιά της εκκλησίας. Η πεθερά μου τα είχε κάνει πλακάκια με τον παπά. Κι αυτός αντί να μου δώσει το κρασί με το ποτήρι, μου έβαλε στο χέρι ένα μπουκάλι  civas και μου είπε: "Έλα τέκνο μου, άσπρο πάτο"!
* Όταν ξύπνησα η Ευτέρπη είχε ξεβαφτεί, είχε βγάλει τις πρόσθετες μπούκλες, τον κορσέ, το ενισχυμένο σουτιέν και την επάνω μασέλα και διάβαζε το πιστοποιητικό γάμου.
* Από πάντα είχε μεγάλη έφεση στο διάβασμα αυτό το κορίτσι....
* Στο σαλόνι είχε ήδη θρονιαστεί  η "μαμά" κι έβλεπε σε βίντεο την ταινία "Η δε γυνή να φοβείται τον άνδρα"... Από πάντα είχε μια έφεση στο να επιμορφώνεται σε κοινωνικά θέματα.
* Τον πρώτο καιρό πάντως καλά τα περάσαμε. Η Ευτέρπη με αποκαλούσε απλώς "ανεπρόκοπο"... Μετά πλούτησε το λεξιλόγιό της και με αποκαλούσε και "αχαΐρευτο"... Ποτέ δε σταματούσε να μορφώνεται η Ευτέρπη... Είχε μια διαρκή έφεση για μάθηση...
* Η πεθερά μου στην αρχή προσπάθησε να ισορροπήσει τα πράγματα. Δε μιλούσε όταν "μ' έλουζε" η Ευτέρπη με διάφορα τρυφερά, όπως "ανεπρόκοπε, αχαΐρευτε, άχρηστε" και τα σχετικά... Μόνο που η Ευτέρπη είχε μείνει στάσιμη στον λεκτικό της πλούτο. Όλο τα ίδια και τα ίδια. Γι' αυτό ανέλαβε πρωτοβουλία η πεθερά μου. Αυτή μου έλεγε "δεν τόχεις αγόρι μου... Καλά ρε, το παλεύεις; Καλά, εσύ είσαι εντελώς "γεια σου" και κάτι τέτοια.
022* Τότε κατάλαβα ότι, σαν άντρας, έπρεπε να σχίσω τη γάτα. Έτσι αποφάσισα να αρχίσω να διαβάζω σύγχρονη λογοτεχνία και παρακολουθούσα, μετά μανίας, όλα τα σήριαλ στην τηλεόραση, μήπως και φτάσω το λεκτικό επίπεδο της πεθεράς μου....
* Τέσσερα χρόνια αργότερα έφτασα σε ανταγωνιστικό επίπεδο, οπότε αποφάσισα να δείξω τι άντρας είμαι. "Ίσα μωρέ, μη σε φραπεδιάσω"! είπα μια μέρα στην πεθερά μου.
* Εισέπραξα, ως παράσημο, ένα καρούμπαλο από μια ιπτάμενη κατσαρόλα, αλλά, τι να κάνεις, όλα έχουν κάποιο κόστος....
* Το καρούμπαλο μου το φρόντισε η κουμπάρα μας, που ήταν νοσοκόμα. Και βέβαια, επειδή δεν είμαι αχάριστος, φρόντισα να της το ανταποδώσω. Ήτανε τότε που ο άντρας της την "έκανε" με μια Ουκρανέζα. Κι εμείς, η κουμπάρα κι εγώ, αποφασίσαμε να δείξουμε ότι δεν ήμασταν ρατσιστές, ούτε ξενόφοβοι.
* Εκφράσαμε κατανόηση για τον πρώην της και συμπάθεια για τις Ουκρανέζες. Κι ένα βράδυ, εκεί που καθόμασταν στον καναπέ οι δυο μας, έγινε της Ουκρανίας....
* Έκτοτε φρόντιζα να έχω συνεχώς τραύματα... Έτσι ήταν όλοι ευχαριστημένοι. Η Ευτέρπη που έβγαζε το άχτι της, η πεθερά μου που έβγαζε κι αυτή το άχτι της, κι εγώ που έβγαζα τα μάτια μου με τη κουμπάρα...
* Επιτέλους είχε επέλθει οικογενειακή γαλήνη....
* Τότε ήταν που έμαθα ότι ήμουν ο "κυρίαρχος λαός". Έτσι έλεγε ένας τύπος από ένα μπαλκόνι και από κάτω παραληρούσαν αυτοί που τον ακούγανε. Τότε κατάλαβα ότι αυτός ο τόπος ζει μέσα σε ένα παραλήρημα...
* Όταν γύρισα σπίτι και είπα στην Ευτέρπη ότι είμαι ο "κυρίαρχος λαός", εισέπραξα μια επιβράβευση από την ανοιχτή παλάμη της γλυκύτατης συμβίας... Εγώ όμως είχα αποφασίσει να βάλω επιτέλους τάξη σ' αυτή την απαράδεκτη κατάσταση. Έτσι άρχισε η πάλη των τάξεων...
* Η πεθερά μου ψήφιζε φανατικά τον Εθνάρχη τον οποίο αποκαλούσε "λεβέντη". Κι απάνω στο "λεβέντη μου" και "λεβέντη μου", τσουπ! εμφανίστηκε κάποια στιγμή στην πόρτα μας ο Λεβέντης. "Η Ένωση Κεντρώων βρίσκεται παντού", είπε και κάθισε στο σαλόνι.
* Άρχισε να αναπτύσσει το πρόγραμμά του και όσο το ανέπτυσσε, τόσο φούντωνε. Όταν τελείωσε, είχε σπάσει ήδη τέσσερα φλιτζάνια, τρία ποτήρια και το ένα πόδι από το τραπέζι. "Δεν πρόκειται ν' αφήσουμε τίποτα όρθιο!", είπε στο τέλος. Δε χρειαζότανε να μας το πει άλλωστε....
* Από την επομένη η πεθερά μου συνέχισε τα "λεβέντη μου" και "λεβέντη μου". Μόνο που αυτή τη φορά είχε αλλάξει φωτογραφία. Είχε βάλει τον κανονικό Λεβέντη....
* Η γυναίκα μου παρέμενε απτόητη στις απόψεις της. Επέμενε ότι μια μέρα θα πήγαινε στο Τατόϊ να τα ψάλει στον "Κωνσταντίνο" που δε βρήκε το κουράγιο να πάει κόντρα στο κατεστημένο και παράτησε την Αλίκη και πήγε και παντρεύτηκε εκείνη την.... Δανέζα...
023* Η Ευτέρπη πάντα πίστευε ότι είχε κάτι κοινό με τη Βουγιουκλάκη. Ευτυχώς που αυτό δεν το έμαθε ποτέ η Βουγιουκλάκη....
* Όταν μου το είπε για πρώτη φορά, καθόμασταν στο τραπέζι για φαγητό και τρώγαμε αρνάκι. Τρεις μήνες έκανα στο Νοσοκομείο. Ο γιατρός σταυροκοπιότανε για το πώς γλίτωσα. Είχα καταπιεί ολόκληρη την ωμοπλάτη από το ψητό...
* Ήτανε όμως και καλός Χριστιανός ο άνθρωπος. Φεύγοντας, μου έδωσε μια συμβουλή: "Πίστευε και μη ερεύνα"... Έτσι δεν κατάπια ποτέ ξανά ούτε κοκαλάκι. Είχα φροντίσει να "καταπιώ" ότι η Ευτέρπη ήταν πιστό αντίγραφο της Βουγιουκλάκη...
* Το "πίστευε και μη ερεύνα" αποδείχτηκε μια σωτήρια συμβουλή. Από τότε άρχισα να "καταπίνω" τα πάντα. Έτσι "κατάπια" το ότι ο Σημίτης ήταν σοσιαλιστής και ότι η ιστορία του χρηματιστηρίου ήταν μια παράπλευρη απώλεια στην οικοδόμηση του σοσιαλισμού. 
* "Κατάπια" όλες τις μεταλλάξεις του ΠΑΣΟΚ, τους αγώνες των συντρόφων στον "υπέρ Πατρίς" και στον "υπέρ πάρτης" αγώνα... Στο τέλος κατάφερα να καταπιώ και τον Πάγκαλο...
* Τότε ήταν που κρίθηκα άξιος να αναρριχηθώ σε κάποια κοινωνικά αξιώματα, να κάνω πολιτική καριέρα...
* "Σιγά τα μούτρα που θα γίνεις και μεγάλος και τρανός", έλεγε στην αρχή η Ευτέρπη. Όμως όταν άρχισαν να την αποκαλούν "η κυρία του τάδε" και να τη χαιρετάνε και της ζητάνε κανένα ρουσφέτι, η Ευτέρπη το είδε αλλιώς και της καλάρεσε. Έτσι έγινε διευθύντρια του πολιτικού μου γραφείου...
* Μάζευε εκεί τις φίλες της, που τώρα γίνανε πολλές, και συζητούσανε για γιουβαρλάκια και γεμιστά και κέικ με σοκολάτα και βανίλια και άλλα τέτοια... Και κάθε βράδυ βλέπανε σε βίντεο την "Πολίτικη κουζίνα". Είπαμε, το γραφείο ήταν "πολιτικό"...
* Εγώ είχα αναδειχθεί σε σούπερ νικητή των τελευταίων εκλογών. Δεν πολυκατάλαβα όμως γιατί με αποκαλούσαν "κύριε σύμβουλε"... Εγώ νόμιζα ότι ήμουν τροχονόμος... Το μόνο που έκανα στα συμβούλια ήταν να ανεβοκατεβαζω το χέρι και να ψηφίζω αυτά που έλεγε ο αρχηγός....
* Η ένδοξη σταδιοδρομία μου διακόπηκε άδοξα όταν αναγκάστηκα να μπω στο χειρουργείο με εγκεφαλική διάσειση. Είχε πάθει αγκύλωση το χέρι μου και παρέμενε συνεχώς υψωμένο.  Τη διάσειση την έπαθα από τη σφαλιάρα που μου έριξε ο διπλανός μου γιατί νόμιζε ότι ψήφιζα υπέρ κάποιας πρότασης της αντιπολίτευσης...
* Μέχρι να του εξηγήσω για το πρόβλημα στο χέρι μου, εκτός από τη σφαλιάρα, εισέπραξα μια διαγραφή από την παράταξη και τον χαρακτηρισμό του "προδότη"...
* Στο νοσοκομείο αναζήτησα το γιατρό που μου έδωσε τη συμβουλή, αλλά δεν τον βρήκα. Την "είχε κάνει" για το Ντουμπάι με μια ειδικευόμενη νοσοκόμα.
* Λαχταρούσα να βγω από το νοσοκομείο, να γυρίσω στο σπιτάκι μου. Όταν γύρισα, η λαχτάρα μου έγινε μεγαλύτερη. Είχα ξαναγίνει ο "αχαΐρευτος"  και ο "ανεπρόκοπος"...
* Η Ευτέρπη ήδη ετοίμαζε τον προεκλογικό της αγώνα. Είχε κάνει έναν τεράστιο κύκλο γνωριμιών και δεν θα άφηνε να πάει χαμένη όλη αυτή η στρατιά. Το βράδυ γνώρισα και τον επικεφαλής της παράταξης. Ήταν ο γιατρός που μου έδωσε τη συμβουλή.... Ήταν πλέον κλινικάρχης, υψηλόβαθμο στέλεχος και μέτοχος σε μια σειρά εταιρίες... Offshore εννοείται...
020* Κάποια στιγμή τόλμησα και του θύμισα αυτό που μου είχε πει τότε. Κούνησε το κεφάλι λυπημένα. "Έπρεπε να το κοιτάξουμε", είπε, "έπρεπε"....
* Όπως μου ανέλυσε, είχε πάθει μια μικρή ζημιά η ακοή μου και δεν είχα ακούσει καλά τη συμβουλή του....
* "Δηλαδή, τι μου είπες τότε;", τον ρώτησα γεμάτος απορία... "Δε με συμβούλεψες με το ευαγγελικό "πίστευε και μη ερεύνα;"...
* "Ναι", μου είπε "αλλά είναι απαραίτητο να πιστεύεις κι εσύ ό,τι σου λένε;"
* Το κοίταξα καχύποπτα και με κοίταξε με οίκτο: "Αγόρι μου, ο κοινωνικός μετασχηματισμός εξελίσσεται, ο κόσμος πάει μπροστά, πάντα χρειάζεται μια επικαιροποίηση των οραμάτων και των ιδανικών"...
* Τότε άρχισα να καταλαβαίνω ότι όσοι "επικαιροποιούν" τα ιδανικά τους φτιάχνουν οoffshore εταιρίες... Αυτοί που μένουν στα "παλιά" ιδανικά, τη βγάζουν μονίμως με δανεικά... Κοίτα να δεις, πως δεν το είχα σκεφτεί...
* Αλλάξανε οι εποχές Χαράλαμπε! Αλλάξανε.... "Λήστευε και μη ερεύνα, Χαράλαμπε. Λήστευε και μη ερεύνα!!!!"....

Αντί επιλόγου:

Φτωχοί ήτανε ο Γιωρίκας κι η Σιμέλα, το σκεφτήκανε, το ξανασκεφτήκανε, αποφασίσανε να φύγουνε για την Αμερική. Κάνανε τα χαρτιά τους, αλλά κάτι πήγε στραβά και εγκρίθηκαν μόνο της Σιμέλας.
-Δεν πειράζει Γιωρίκα, του είπε. Θα πάω εγώ και θα σου κάνω πρόσκληση και θάρθεις μετά...
Πέρασε ο καιρός, όλο προσπαθούσε η Σιμέλα, κι όλο κάπου στράβωνε η δουλειά. Προσπαθούσε όμως...
Έξη μήνες μετά στέλνει γράμμα. "Γιωρίκα, είμαι έγκυος", του γράφει.
Περιχαρής ο Γιωρίκας, τρέχει στη μάννα του
-Μάνα η Σιμέλα εν βαρεσμέντσα, θα εφτάει σε εγγονάκι!
(Μάνα, η Σιμέλα είναι έγκυος, θα σου κάνει εγγονάκι!)...
Η μάνα του Γιωρίκα δε μιλάει...
Δεκαπέντε μήνες αφότου έφυγε η Σιμέλα, του στέλνει γράμμα.
"Γιωρίκα, του γράφει, γέννησα αγόρι. Το μωρό είναι μια χαρά. Μόνο που έχει ένα μικρό πρόβλημα. Επειδή εγώ, από την πολλή δουλειά και από τη στενοχώρια (που δεν είσαι εδώ) δεν είχα γάλα, το έδωσα και το θήλαζε μια νέγρα και το μωρό έγινε μαύρο, νεγράκι,..."
Ο Γιωρίκας περιχαρής τρέχει στη μάνα του:
-Μάνα, η Σιμέλα επείκεν αγούρ, αλλά επειδή κι είσεν γάλα, εδέκενα το να βιζαλίζατο ήνας νέγρα και το μωρόν έντονε μαύρον, άμον νεγράκι
(Μάνα! Η Σιμέλα γέννησε αγόρι, όλα καλά, μόνο που επειδή το θήλαζε μια νέγρα, το μωρό έγινε  νεγράκι)...
-Κι πειράζ γιαβρίμ, λέει ατόν η μάνα τ΄...Κι εγώ όταν επήκασε ξάι γάλαν κι είχα για τ΄ατό έδέκασε και εβύζανες  ασό χτήνον, για τα το ένουσνε βουδ....
(Δεν πειράζει παλικάρι μου, του λέει η μάνα του. Κι εγώ όταν σε γέννησα, επειδή δεν είχα καθόλου γάλα, σ΄ έβαλα να θηλάζεις από την αγελάδα...Γι' αυτό έγινες βόδι)...

Καλή Ανάσταση, αδέρφια!!!!!

Για την αντιγραφή: Δ.Καρ.
δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα "Βέροια"


karasaima"Το World Ρress Ρhoto είναι ο πιο έγκυρος φωτογραφικός διαγωνισμός της εποχής μας, με μεγάλη απήχηση σε όλο τον κόσμο. Φέτος, σε μία από τις 20 κατηγορίες του τιμήθηκε μία ελληνική φωτογραφία από τα γεγονότα του περασμένου Δεκεμβρίου. Ο Γιάννης Κολεσίδης πήρε τη δεύτερη θέση στην κατηγορία "Άνθρωποι στα Γεγονότα" και παρ΄ ότι δεν είναι ο πρώτος Έλληνας που τιμάται, είναι η πρώτη φορά που βραβεύεται ελληνικό θέμα...


"Στις 9 Δεκεμβρίου", διηγείται ο Γιάννης Κολεσίδης, "ακολουθούσα μια από τις διαδηλώσεις των φοιτητών, οι οποίοι σταμάτησαν στη συμβολή των οδών Πανεπιστημίου και Βουκουρεστίου φωνάζοντας συνθήματα. Είχαν φτιάξει αλυσίδα και βρίσκονταν μπροστά από διμοιρίες των ΜΑΤ. Είδα ότι ακριβώς μπροστά από τα παιδιά είχε στηθεί ένας ηλικιωμένος άνδρας, ο οποίος κοίταζε ακίνητος τους αστυνομικούς παρ΄ ότι έπεφταν δακρυγόνα, σαν να ήθελε λες να προστατέψει τους νέους. Μου έκανε εντύπωση το κόκκινο ντοσιέ που κρατούσε και πλησίασα για να το τραβήξω με φόντο τα ΜΑΤ. Μόνο όταν έφθασα πολύ κοντά είδα ότι από το χέρι του έτρεχε αίμα, προφανώς θα είχε τραυματιστεί λίγο νωρίτερα. Αργότερα έμαθα ότι αυτός ο άνθρωπος δεν ήταν τυχαίος. Ήταν ο 87χρονος* αγωνιστής Αντώνης Καρράς, ένα από τα ιστορικά στελέχη του ΠΑΣΟΚ".

ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ