Παιδικά ρούχα - Πακέτα Βάπτισης Papillonkids.gr

Η «καλή κοινωνία» και η σύγχρονη «πολιτεία»….

 

Το 2010 η τέως ήταν πολύ ειλικρινής όταν εκλιπαρούσε για να επανεκλεγεί. Δεν ήταν για το διμαρχιλίκι, αλλά γιατί, όπως έλεγε, δεν της έφταναν τα ένσημα και ήθελε άλλη μια τετραετία ώστε να εξασφαλίσει μια συνταξούλα για τα γεράματά της…

Όσο κι αν ακούγεται απίστευτο, εν μέσω σκληρών μνημονιακών μέτρων, ο κόσμος άφησε στην άκρη τα προβλήματά του και έσκυψε με ενδιαφέρον πάνω από το πρόβλημα της κινδυνεύουσας να μείνει χωρίς μια συνταξούλα στα γεράματά της, τέως πλέον, νυν τότε…

Πρώτοι και καλύτεροι αναγνώρισαν το δίκαιο και το εξαιρετικά ευαίσθητον της παράκλησης, μέλη της παράταξής της…

Μεταξύ των πρώτων, ένας αντιδήμαρχος – τεχνικών ήταν – που το έλεγε και το πίστευε ότι «είναι κρίμα η Χαρούλα, πρέπει να τη βοηθήσουμε»….

Τελικά πιάσανε οι παρακλήσεις, επανεκλέχθηκε η Χαρούλα έναντι του προορισμένου να χάσει, Λάζαρου Τσαβδαρίδη…

Λίγο καιρό αργότερα ο αντιδήμαρχος που σήκωσε τη σημαία υπέρ της τέως, βρέθηκε μπλεγμένος χωρίς καν να το καταλάβει, σε μια δικαστική δίνη… Κυριολεκτικά τον πετάξανε στην αρένα με τα λιοντάρια…

Η τέως με έπαρση Αντουανέτας, αποκάλεσε μέχρι και «διασκεδαστή» τον πολιτικό της αντίπαλο στις εκλογές και μετέπειτα επικεφαλής της αντιπολίτευσης.

Στο εδώλιο του κατηγορουμένου και με το αόρατο σύστημα να τον στέλνει στον «πάτο της πηγάδας» ο αντιδήμαρχος κατάλαβε πόσο σάπιο ήταν το σανίδι που πατούσε μέχρι τότε και άρχισε να λέει πολύ σημαντικές αλήθειες…

Όμως για την ουσία των πραγμάτων, ήταν ήδη αργά… Μετά την απομάκρυνση εκ του ταμείου ουδέν λάθος αναγνωρίζεται…

Πολύ αργότερα – σχετικά πρόσφατα – η τέως έσπευσε να τεθεί κάτω υπό τη νομική προστασία αυτού τον οποίο στη δημοτικό συμβούλιο αποκάλεσε υποτιμητικά ως «διασκεδαστή»…

Η ζωή κάνει περίεργους κύκλους…

Όλα αυτά συνέβησαν, καταγράφηκαν στην «ιστορία» και η ζωή συνεχίστηκε σαν να μην συνέβη τίποτα…

Το 2014, μπροστά στη βεβαιότητα μιας εκλογικής πανωλεθρίας, η τέως έκανε «ηρωική έξοδο» από το τουριστικό θέρετρο που λέγεται «δημαρχείο», αλλά μόνο δια σώματος…

Ψυχικά έμεινε εκεί, φυτεύοντας στην καρέκλα του δημάρχου τον δεύτερο τη τάξει πολιτικό της κλώνο…

Αρχικά ήταν άλλος ο εκλεκτός, αλλά ήταν τόσο τραβηγμένο το σενάριο, που αναγκαστικά αποσύρθηκε και εφαρμόστηκε το “plan B”.

Όπως αποδείχτηκε, δεν ήταν καθόλου άσχημη επιλογή και αυτή.

Ένα πρόθυμο και υπάκουο παιδί θέλανε και βρήκανε ακριβώς αυτό που θέλανε…

Έναν άχρου, άοσμο και άγευστο τύπο που να μην τον ξέρει κανείς, υπάκουο και κυρίως με καλά  κρυμμένα ένστικτα….

Το 2010 η – σοσιαλιστικής κοπής - τέως  ευχαρίστησέ την τοπική «καλή κοινωνία» που την στήριξε ασμένως για να διατηρηθεί στον δημαρχιακό θώκο.

Το 2014 οι ίδιες «δυνάμεις» στήριξαν έναν παντελώς άγνωστο στο εξαιρετικά παρασκηνιακό «νταλαβέρι» της αλλαγής σκυτάλης στα νέα «αφεντικά του δήμου»…

Το Μάϊο του 2019 θα συμπληρώνεται το μισό του 13ου χρόνου από τότε που εγκαθιδρύθηκε στο Δήμο Βέροιας ένα ιδιότυπο καθεστώς με χαρακτηριστικά «δημοτικού σουλτανάτου»…

Οχτώ χαμένα χρόνια «ό,τι να ‘ναι» με την τέως να ωρύεται για «αγώνες» που έκανε – που μόνο αυτή είδε – σε μια τραγελαφική περίδο όπου το κουτσομπολιό ονομάστηκε πολιτική και η πολιτική ευτελίστηκε σε «καταγώγια κουτσομπολισμού»…

Παρ’ όλα αυτά η τοπική κοινωνία αντιμετώπισε με περίσσια κατανόηση τις «φούρλες» και τις «χαριτωμενιές» και όχι απλά έδωσε «άφεση αμαρτιών», αλλά και καθοδηγήθηκε πολύ πρόθυμα στο να υποστηρίξει και να επιβραβεύσει κάποιους «υπάκοους» και «πρόθυμους»…

Μετά από 13 χρόνια απίστευτων καταστάσεων, η «καλή κοινωνία» της Βέροιας δε δείχνει και πολύ αναστατωμένη ούτε από την 8ετία του τραγελαφικού «σουλτανάτου», ούτε από την πενταετία του διάδοχου «χαλιφάτου» των τοπικών «αφεντικών»…

Δε δείχνει να αντιλαμβάνεται και αν το αντιλαμβάνεται, δεν δείχνει να ενοχλείται, ούτε να ανησυχεί για το «παρεάκι της αυλής» που το πιο σπουδαίο πράγμα το οποίο έχει να επιδείξει είναι να σουλατσάρει σε πανηγύρια…

Είναι όλοι ευχαριστημένοι, όπως φαίνεται…

Τα αυγά είναι ολόκληρα και άθραυστα, κανείς δε δείχνει διατεθειμένος να σπάσει ούτε ένα τσόφλι…

Μια κατάσταση που φαίνεται ότι βολεύει σε όλους…

«Μια χαρά είμαστε κι έτσι…. Εμείς τα κουμάντα, αυτοί τη «διοίκηση»….

Δύσκολες εποχές για επαναστάσεις…

Άλλωστε και αυτές που γίνανε κατά καιρούς πάλι σε «σουλτανάτα» και «χαλιφάτα» εξελίχθηκαν…

Τελικά η «καλή κοινωνία» είναι σοφή…

Το ιδανικό μοντέλο της σύγχρονης «πολιτείας»…. ‘Ένα «πρόθυμος και υπάκουος μπουλούκος επάνω και εμείς τη δουλειά μας από γύρω»…

Καληνύχτα μας…

 

 

 

 

ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ