Παιδικά ρούχα - Πακέτα Βάπτισης Papillonkids.gr

Για το μαθητικό-φιλο-περιβαλλοντικό κίνημα στο Βέλγιο - Γράφει ο Σίμος Ανδρονίδης

 

Μία ενδιαφέρουσα συνέντευξη του Goto Van Kern, μαθητή και μέλους των 'Jeunes Anticapitalistes' ('Νέοι Αντικαπιταλιστές' που φέρουν ένα πρόσημο στράτευσης με επιρρίπτει ευθύνες για την περιβαλλοντική κατάσταση στην εντατική λειτουργία του Κεφαλαιοκρατικού Τρόπου Παραγωγής), για την ανάπτυξη και τις στοχεύσεις του μαθητικού κινήματος στο Βέλγιο που εκδιπλώνεται με στρατηγικό θέμα το περιβάλλον και την μεταβολή του κλίματος και των κλιματικών συνθηκών, δημοσιεύει η ιστοσελίδα 'Pass-World'. 

Οι κινητοποιήσεις των μαθητών εκκίνησαν ουσιαστικά από τον Δεκέμβριο του 2018, εκ-διπλούμενες, περισσότερο στρατηγικά, από τον Ιανουάριο και έπειτα. Όπως αναφέρει σχετικά ο νεαρός μαθητής: «Θα πρέπει καταρχάς να υπενθυμίσουμε ότι από τις αρχές Δεκεμβρίου του 2018 έγινε στο Βέλγιο μια ιστορική κινητοποίηση με θέμα το κλίμα, όπου μόνο στις Βρυξέλλες συγκεντρώθηκαν 70.000 άνθρωποι. Πρόκειται για τη μεγαλύτερη διαδήλωση που έγινε ποτέ στο Βέλγιο πάνω στο συγκεκριμένο ζήτημα.

Το γεγονός αυτό συγκέντρωσε το ενδιαφέρον της δημοσιότητας και κυριάρχησε στην επικαιρότητα για μια εβδομάδα, ενισχύοντας την ηχώ πρωτοβουλιών που λήφθηκαν σε άλλες χώρες: από τη νεαρή Σουηδή Γκρέτα Θάνμπεργκ μέχρι το κίνημα των μαθητικών απεργιών για το κλίμα στην Αυστραλία «Strike for Climate». Η κινητοποίηση που ξεκίνησε τον Ιανουάριο στο Βέλγιο αναφέρεται σε αυτά τα δύο κινήματα. Γεννήθηκε σε μια μικρή πόλη της Φλάνδρας με τη δημιουργία της πλατφόρμας «Youth for Climate», η οποία μετέδωσε ένα κάλεσμα προς τους νέους της Φλάνδρας να απεργήσουν και να συγκεντρωθούν έξω από το φλαμανδικό Κοινοβούλιο στις 10 Ιανουαρίου.

Σε εκείνη την πρώτη διαδήλωση συγκεντρώθηκαν 3.000 άτομα, αλλά η ιδέα ήταν να γίνονται εβδομαδιαίες εκδηλώσεις μέχρι τις ομοσπονδιακές εκλογές που θα πραγματοποιηθούν τον Μάιο. Την επόμενη εβδομάδα, μαζεύτηκαν 12.500 διαδηλωτές/τριες και τη μεθεπόμενη άρχισε μια σύγκλιση με το γαλλόφωνο κομμάτι της χώρας, οπότε συγκεντρώθηκαν 42.000 άτομα. Στις 31 Ιανουαρίου οι διαδηλωτές/τριες ήταν λιγότεροι/ες, αλλά έγιναν πιο πολλές συγκεντρώσεις σε διαφορετικά σημεία της χώρας, όπως για παράδειγμα στη Λιέγη της Βαλλωνίας όπου διαδήλωσαν 15.000 άνθρωποι. Επομένως, το κίνημα των νέων για το κλίμα στο Βέλγιο εξαπλώνεται σε διαφορετικά σημεία και δεν περιορίζεται στις Βρυξέλλες».
 
Εκκινώντας από τις βάσεις συγκρότησης και χωρικής εξάπλωσης του, ο Goto Van Kern, θέτει το ουσιαστικοποιημένο περίγραμμα του μαθητικό κινήματος που καθίσταται εν καιρώ κινηματικής δράσης περιβαλλοντικό και πιο συγκεκριμένα φιλο-περιβαλλοντικό κίνημα, (ήτοι πολιτικό),  συσπειρώνοντας διάφορες κινηματικές-πολιτικές συλλογικότητες, και θέτοντας ως κύριο επίδικο δράσης, επείγουσας δράσης, όχι την σε αφηρημένο επίπεδο προστασία του περιβάλλοντος, αλλά την αλλά την άμεση λήψη μέτρων αποτροπής της περαιτέρω κοινωνιο-περιβαλλοντικής υποβάθμισης, λειτουργώντας με τους όρους μίας προσίδιας όσο και 'φορτισμένης παροντικότητας': 'εάν δεν ληφθούν μέτρα άμεσα, στο ίδιο 'τώρα', το μέλλον δύναται να φαντάζει δυσοίωνο'.

'Eδαφοποιώντας' στο εσωτερικό του την δράση συσσωματώσεων όπως είναι 'Οι Πράσινοι' και το Βελγικό 'Εργατικό Κόμμα', το φιλο-περιβαλλοντικό και μαθητικό κίνημα δύναται να αντλήσει από το υπόβαθρο μίας περιβαλλοντικής εμμένειας που δεν 'εξαντλεί' αλλά αναδεικνύει διαρκώς τις βαθυ-δομικές προεκτάσεις και συνέπειες της κλιματικής αλλαγής, που αξιο-θεμελιώνεται το ίδιο σε μία νεανική γενεαλογία, 'ρηγματώνει' τον ιδιαίτερο θετικισμό που προσιδιάζει στην εστίαση της μαθητικής-νεανικής 'απειρίας' και των συνακόλουθων 'μηδενικών αποτελεσμάτων' που θα επιφέρει, συναρθρώνοντας παράλληλα αυτό που ο Stern αποκαλεί ως «περιβαλλοντικό ακτιβισμό» που παράγεται ως συμβάν στον παρόντα χρόνο, με το 'δυναμολογικό' υπόβαθρο μίας κατά βάση πολιτικής πράξης  που επι-ζητεί την 'επικοινωνία' της με παρόμοιας υφής φιλο-περιβαλλοντικά κινήματα τα οποίο στην κλίμακα των αξιών τους ιεραρχούν το περιβάλλον ως προτεραιότητα. 

Eάν εστιάσουμε την ανάλυση μας στην άρθρωση των «νοηματικών πλαισίων» ('frames') του Snow, θα αναφέρουμε ό,τι στην περίπτωση του Βελγικού μαθητικού κινήματος για το περιβάλλον, επιχειρείται από το κίνημα η «μετατροπή του των ερμηνευτικών νοηματικών πλαισίων» τόσο σε «συγκεκριμένο» επίπεδο (domain specific) όσο και σε «συνολικό επίπεδο» (global), όπως εξειδικεύει περαιτέρω την θεωρία του Snow o Ιωσήφ Μποτετζάγιας. 

Δηλαδή, στο ίδιο πλαίσιο, έχουμε να κάνει με νοηματικές αναφορές που ενσωματώνουν το περιβάλλον με όρους πολιτικούς και ακόμη και συναισθηματικούς, εκεί όπου το εγχείρημα μίας διττής συσχέτισης καθίσταται ευδιάκριτο: με πρόταγμα, με καθημερινό πρόταγμα την αναγκαία περιβαλλοντική δράση, το «συγκεκριμένο επίπεδο» αφορά τον και τους τρόπους με τους οποίους η βαθυ-δομική επιδείνωση των περιβαλλοντικών όρων ζωής επηρεάζει επί τα χείρω την καθημερινότητα των μαθητών και ευρύτερα (συγκεκριμενοποίηση κλιματικής αλλαγής), ενώ από την άλλη πλευρά, το «συνολικό  επίπεδο» σχετίζεται με την γνώση επί της κλιματικής αλλαγής, των μεταβολών που φέρει, και των εντάσεων που προκαλεί, λειτουργώντας ωσάν εγχείρημα εντός του οποίου αρθρώνεται ένα «κυρίαρχο νοηματικό πλαίσιο» ('master frames'), το οποίο και κατευθύνει την δράση προς την διεκδίκηση, την κινηματική διεκδίκηση της προστασίας και της διασφάλισης του περιβάλλοντος που αξιολογούνται θετικά και άμεσα σχετιζόμενα με έναν καλύτερο τρόπο ζωής και με το παρόν και το μέλλον ιδίως το νέων γενεών. 

Το «κυρίαρχο νοηματικό πλαίσιο» εγκολπώνεται ουσιωδώς το φιλο-περιβαλλοντικό 'πράττειν', με το κλίμα και το ευρύτερο κλιματικό πλαίσιο, μίκρο και μάκρο να τίθενται εν κινδύνω από τα συγχρονικά 'καθεστώτα' διακινδύνευσης, δημόσια και ιδιωτικά. 

Ο συγκεκριμένου τόπου μαθητικός ακτιβισμός δύναται να παραγάγει τα κατά τον Νίκο Πουλαντζά 'κατάλληλα αποτελέσματα' του στο το 'τώρα', συγκροτούμενος από ένα ''κυρίαρχο νοηματικό πλαίσιο'' που κινητοποιεί εντατικά, ατομικά (βλέπε την περίπτωση της νεαρής Σουηδέζας Γκρέτα Θάνμπεργκ), όσο και συλλογικά, υιοθετώντας ως δεσπόζουσα μορφή δια-πάλης και διαμαρτυρίας την κινητοποίηση στο δημόσιο χώρο, ή αλλιώς, τον 'επι-χρωματισμό' του δημόσιου χώρου με χαρακτηριστικά 'προειδοποίησης'.  χρωματισμό' του δημόσιου χώρου με χαρακτηριστικά 'προειδοποίησης'. 

Στο δημόσιο χώρο επι-τελείται ένας 'οικείος' ριζοσπαστισμός που συνενώνει μαθητές από διαφορετικά Λύκεια της χώρας, πολιτικές αφηγήσεις (που σχετίζονται και με την αναφορά σε μικρο-περιβαλλοντικές δράσεις και εκστρατείες), δυνάμενος να προκαλέσει, όπως κάποτε οι προεκτάσεις της λειτουργίας σταθμών πυρηνικής ενέργειας, μία νέα «πολιτικοποίηση» με βάση την διαπίστωση του Yearley. 

Οι μαθητές δεν αναμένουν, παρά αναλαμβάνουν δράση θέτοντας αιτήματα που ενίοτε υπερβαίνουν τον καταληκτικό περιβαλλοντικό ‘εξορθολογισμό’ που προτείνουν οι διάφορες κυβερνήσεις και think tanks  ανά τον κόσμο, ασκώντας μία ιδιαίτερη μορφή πίεσης που κατευθύνεται προς την Βελγική κυβέρνηση, πολυεθνικές εταιρείες που αντλούν από το υπέδαφος και μη, τους όρους μίας νέας κεφαλαιακής συσσώρευσης, και προτάσσοντας τον ανθρωπο-κεντρικό της ‘μη-ανάθεσης’. 

Οι μαθητικές κινητοποιήσεις κινούνται γύρω από τον άξονα μίας περιβαλλοντικής συνειδητότητας, αρθρώνονται γύρω από μία ιδιαίτερη αίσθηση καθήκοντος προς ό,τι περιλαμβάνει η έννοια του περιβάλλοντος, διαπραγματευόμενες το πλαίσιο και τα πλαίσια της 'συν-ευθύνης'.

 


 

 

ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ