Παιδικά ρούχα - Πακέτα Βάπτισης Papillonkids.gr

Όταν δεν έχεις να πεις τίποτα, λες τα πάντα….

 

Την τελευταία φορά που πέρασα από τη Βέροια ήταν πριν λίγες ώρες.. Την τελευταία φορά που παρακολούθησα συνεδρίαση Δημοτικού Συμβουλίου ήταν την προηγούμενη φορά… Την τελευταία εικόνα που είχα για το Δήμο Βέροιας ήταν χθες βράδυ.

Τα λέω αυτά γιατί μετά από αυτά διάβασα σε κάποιες προεκλογικές ανακοινώσεις, αναρωτήθηκα μήπως έχασα κάτι τόσο σημαντικό μέσα σε ελάχιστο χρόνο.

Μήπως κατέβηκε στη Βέροια καμιά καλή νεράιδα και με το μαγικό ραβδάκι της μεταμόρφωσε τα πάντα, όπως γίνεται στα παραμύθια…

Μήπως κατέβηκε κανένας άγγελος εξ ουρανού και μετέβαλλε τους «άρχοντες» σε πλάσματα του ουρανού…

Δεν διαπίστωσα τίποτα από αυτά… Στις μέρες μας δεν πιστεύουν σε θαύματα ούτε τα παιδάκια…

Γι’ αυτό ξαναδιάβασα τις προεκλογικές εξαγγελίες με τους «άξονες» και τα «ημιαξόνια» και αναρωτήθηκα αν απευθύνονται όλα αυτά σε νοήμονες ή αν μας θεωρούν εντελώς ανόητους..

Πρωτίστως θέλω να τονίσω ότι ο προβληματισμός δεν αφορά το νοητικό status της κοινής γνώμης, αλλά αυτό που νομίζουν για την κοινή γνώμη κάποιοι τύποι οι οποίοι νομίζουν ότι απευθύνονται σε ορδές ιθαγενών…

Ομολογώ ότι δεν είχα το κουράγιο και την αντοχή να διαβάσω τον ατέλειωτο κατάλογο των έργων που παραθέτει σε έναν μόνο τομέα ο πεφωτισμένος, διαστημικών δυνατοτήτων, τοπικός «άρχων»…

Διαπίστωσα απλώς ότι παρά το καταπληκτικό retouch, ο εξαιρετικός φωτογράφος δεν κατόρθωσε να κάνει συμπαθή έναν άνθρωπο, όταν αυτός εκπέμπει εσωτερική ασχήμια…

Κι ένας άνθρωπος που είναι φύση κακός, το μόνο που μπορεί να παράξει είναι παράγωγα κακίας και ασχήμιας…

Έτσι απλά, χωρίς φυσιογνωμισμούς… Με την αύρα που εκπέμπει κάποιος, αυτό το αλάθητο κριτήριο της συμπάθειας ή της αντιπάθειας που σου βγάζει κάποιος σαν πρώτη εσωτερική άμυνα…

Όμως όλα αυτά ίσως να είναι και ελαφρώς υποκειμενικά…

Υπάρχουν τα αντικειμενικά, τα μετρήσιμα… Αυτά που απαριθμούνται στον ατέλειωτο κατάλογο «έργων» και «επιτευγμάτων»…

Προσωπικά θα ήμουν εξαιρετικά ευτυχής και με τα μισά… Ακόμη και με τα μισά, ο Δήμος Βέροιας θα ήταν επίγειος παράδεισος!!!

Προφανώς κάπου υπάρχει αυτός και εγώ δεν τον βλέπω ή κάποιοι παρουσιάζουν ως παράδεισο την ανικανότητα και την ψευτιά τους..

Όμως επειδή ζούμε σε έναν τόπο πολύ μικρό, αναρωτιέμαι για κάτι απλό…

Ένας τόσο πετυχημένος, δεν είναι ανάγκη να φωνάζει τόσο πολύ, δεν χρειάζεται να ασκεί πιέσεις και απειλές…  Βγαίνει και λέει απλά: «Αυτό είναι το έργο μου, άμα με θέλετε ξαναψηφίστε με… Είμαι σίγουρος ότι δεν θα βρείτε καλύτερο από μένα»….

Έτσι φέρεται ο σίγουρος, αυτός που τα έχει κάνει όλα σωστά και λαμπρά… Διότι ο κόσμος δεν είναι χαζός να αφήσει τον άξιο και να επιλέξει τους ανάξιους…

Υπάρχει βέβαια και η …ενημέρωση. Που καμιά φορά δεν δίνει την πραγματική εικόνα. Καμιά φορά αδικεί κάποιους.
Όμως όταν έχεις δικά σου τα τοπικά ΜΜΕ και από τότε που ανέλαβες «άρχων» σε κανακεύουνε, δε μπορείς να πεις ότι δεν έτυχε προβολή το έργο σου…

Εκτός κι αν αυτό το έργο είναι άλλου τύπου «έργο»… Κάτι σαν matrix…

Οπότε στην πραγματικότητα δεν έχεις να πεις τίποτα… Κι όταν δεν έχεις να πεις τίποτα, λες τα πάντα…

Όσο πιο άδειος είναι ο τενεκές τόσο πιο δυνατό κρότο κάνει…

Δ. Καρ

 

 

 

 

 

ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ