Παιδικά ρούχα - Πακέτα Βάπτισης Papillonkids.gr

Στο ίδιο έργο θεατές…

 

Για τις εκλογές και ότι σηματοδοτούν αυτές, ουσιαστικά «ο κύβος ερίφθη». Και «ερίφθη» συνολικά με τους όρους που επιβάλλει ένα σύστημα «ελιτ» που αυτό αποφασίζει πότε θα ανοίξει, πως θα ανοίξει ο αναγκαίος διάλογος…

Όσο πιο σύντομο είναι το διάστημα, τόσο πιο «ασφαλής» είναι η διαδικασία.

Ίδιες μέθοδοι, ίδια νοοτροπία, ίδια «καλούπια» με άλλες, παρωχημένες εποχές, με ίδιες και απαράλλακτες «λογικές».

Όπως παλιά που ένα «παρεάκι» παραγόντων, παραγοντίσκων και «τζακιών» αποφάσιζε και ο λαός ακολουθούσε πιστά, με προσήλωση και πειθαρχία.

Το ποιος σε διοικεί, πως σε διοικεί και ποια είναι η θέση σου απέναντι στην εκάστοτε διοίκηση, δεν αποτελεί ζήτημα που απασχολεί 60 μέρες πριν την ανάδειξη της επόμενης διοίκησης.

Η πολιτική ενασχόληση δεν υπόκειται σε κανόνες συμπεριφοράς ενστίκτων, που ενεργοποιούνται ανάλογα με τα ερεθίσματα.

Αυτά είναι αντανακλαστικές συμπεριφορές που η λογική συνέπεια ορίζει τη διαφορά ανάμεσα στην αγέλη και την κοινωνία.

Το ποιοι την θέλουν «αγελαία» προκύπτει πολύ εύκολα. Από τις πράξεις κρινόμαστε όλοι…

Η «Πολιτεία» ως συναντίληψη και συμμετοχή είναι μια καθημερινή σχέση. Δεν υπόκειται στην άδεια του αφέτη-«τοποτηρητή» για να ξεκινήσει η κούρσα….

Τα θέματα που μπαίνουν επί τάπητος στην προεκλογική περίοδο δεν είναι θέματα της προηγούμενης βδομάδας, ούτε καν περσινά… Είναι σωρευμένα και πολύ πιθανόν και κληροδοτημένα από προηγούμενες διοικήσεις.

Θέματα που αντί να είναι αντικείμενο σοβαρής αντιμετώπισης, προτάσσονται ως έσχατες ανακαλύψεις όψιμων σωτήρων  που λίγο καιρό πριν τις εκλογές εμφανίζονται ως «μεσσίες», έχοντες λύση «δια πάσαν νόσον και πάσαν μαλακίαν» (κατά την ευαγγελική ρήση, για να μην παρεξηγηθούμε).

Για να καταλήξουμε πάλι στον ίδιο παρονομαστή… Οι ίδιοι μηχανισμοί και τα ίδια «παρεάκια» στους ίδιους ρόλους και στο πανομοιότυπο αποτέλεσμα. Τον θρίαμβο της μετριοκρατίας και την αναπαραγωγή ενός επικίνδυνου τίποτα…

Για τις φετινές εκλογές τώρα πλέον είναι πολύ αργά για δάκρυα. Θα πορευτούμε όπως και πριν, όπως και στις προηγούμενες, όπως και στις προ-προ-προηγούμενες…

Γιατί οι «ηγήτορες» και τα «παρεάκια» ορίζουν το πότε θα ανοίξει ο διάλογος, έχοντας έτοιμες «λύσεις» και λαμπρές προτάσεις που το μόνο που εγγυόνται είναι η αναπαραγωγή, η επανάληψη και η διαιώνιση του ίδιου συστήματος και της δικής τους κοινωνικής επικυριαρχίας.

Η κοινωνία απλά παρακολουθεί, μετά από τόσες επαναλήψεις δείχνει σημάδια αποστροφής και στο τέλος «ικανοποιείται» με την ψευδαίσθηση ότι είχε άποψη με μια ψήφο η οποία πριν καν εκφραστεί έχει ήδη ακυρωθεί από την ίδια την πραγματικότητα.

Έστω και στο ελάχιστο αυτή τη φορά, για μια όσο το δυνατό λιγότερη «χειραγωγημένη» επιλογή μήπως και σημάνει αφετηρία για τη συγκρότηση μια «Πολιτείας» πραγματικών πολιτών κι όχι για ένα διοικητικό μηχανισμό επιβολής με την ψευδαίσθηση περιοδικών ψηφοφοριών.

Δ. Καρ.

 

ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ