Παιδικά ρούχα - Πακέτα Βάπτισης Papillonkids.gr

Ατέλειωτα ερωτηματικά, καμία απάντηση στην υπόθεση του Άλεξ

223Το πέσιμο της αυλαίας θ’ αφήσει, ικανοποιημένους όλους. Όλους εκτός από την αλήθεια! Σύμφωνα με το “σενάριο”, όλα έγιναν και τελείωσαν πάνω σε μια κακιά στιγμή, πάνω σ’ έναν παιδικό τσαμπουκά, οι πέντε ανήλικοι θ’ αντιμετωπίσουν την κατηγορία του εγκλήματος και κάποιος παρηκμασμένος μαφιόζος τρίτης κατηγορίας, μάλλον αλλοδαπός, θα φορτωθεί το αδίκημα της εξαφάνισης του πτώματος.

Το έγκλημα θα θεωρηθεί εξιχνιασθέν, η δικαιοσύνη θα έχει αποδοθεί και όλοι θα πάνε στα σπίτια τους να ηρεμήσουν μετά από την αφόρητη αναστάτωση. Μέχρι τον επόμενο Άλεξ... Γιατί η υπόθεση αυτή όσο θα προσπαθεί να βολεύεται σε υπεραπλουστέυσεις, τόσο θα αφήνει διάπλατα ανοιχτές πόρτες και παράθυρα, τόσο θα αφήνει ανοιχτά μέτωπα, τόσο θα υποστέλει το αίσθημα της κοινωνικής ασφάλειας, τόσο θα υποστέλει το βαθμό εμπιστοσύνης σε μια ανοχύρωτη Πολιτεία.
Η υπόθεση του Άλεξ είναι μια πρόκληση για τόλμη, για υπέρβαση, για λογική συνέπεια και συνάφεια, για σεβασμό στη νοημοσύνη και στο αυτονόητο. Το απόρρητο της προκαταρκτικής εξέτασης αναδεικνύεται σε σωσίβιο “φύλλο συκής” που δίνει νόμιμη επίφαση στην αδυναμία απάντησης σε καίρια και καθοριστικά ερωτήματα. Όμως και τα ελάχιστα στοιχεία της που έγιναν γνωστά δείχνουν ότι η υπόθεση ακολουθεί ανεξήγητες διαδρομές. Λες και ο στόχος δεν είναι η αποκάλυψη αλλά η επιβεβαίωση... Η ισχυρή αίσθηση του πρώτου 10ήμερου του Ιουνίου ότι οι έρευνες κοίταζαν προς την κατεύθυνση που ήταν στραμμένες οι κάμερες μπορεί να μην υπάρχει πλέον.

Παραμένει όμως ένα τεράστιο ερώτημα: Αν τα όσα έχουν γίνει μέχρι τώρα συνθέτουν μια ενότητα με διακριτούς και αμοιβαία σεβαστούς ρόλους των εμπλεκομένων...Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Είναι ψέμα κι άδικο ότι η Αστυνομία δεν δούλεψε. Το θέμα είναι το πώς δούλεψε, αν οι έρευνές της αναπτύχθηκαν με σωστό τρόπο, στους σωστούς χρόνους, στο οφειλόμενο εύρος και διαστάσεις. Τίθεται λοιπόν το ερώτημα: Αφού, από το βράδυ κιόλας της 3ης Φεβρουαρίου, η Αστυνομία άρχισε τις έρευνες τις οποίες ανέπτυσε ανελλιπώς, είχε φτάσει σε κάποιο σημείο στις 28 Μαΐου; Πού την οδηγούσαν οι έρευνες που έκανε μέχρι εκείνη τη στιγμή; Αυτά που είπε ο ανήλικος εκείνο το βράδυ ήταν στην κατεύθυνση που οδηγούσαν οι έρευνες; Τις ενίσχυαν ή διαμόρφωναν μια τελείως διαφορετική εκδοχή;

Το βράδυ της 28ης Μαΐου ξαφνικά και απρόσμενα ένας από τους φερόμενους δράστες- ανήλικους λέει ότι αυτός και η παρέα του σκοτώσανε τον Άλεξ και τον θάψανε στα νεκροταφεία. Λίγο αργότερα αναιρεί τα όσα είπε, ενώ οι τέσσερις της παρέας διαψεύδουν την ύπαρξη τέτοιου επεισοδίου. Η Αστυνομία μέχρι εκείνη τη στιγμή, στα πλαίσια των ερευνών της, έβλεπε και αυτό το ενδεχόμενο ή πήγαινε προς άλλες κατευθύνσεις; Διαφαίνεται ότι όλο αυτό το σενάριο που αναπτύχθηκε τις επόμενες μέρες, δεν το πίστευε και είχε πολλούς και σοβαρούς λόγους να μην το πιστεύει Οι πέντε ανήλικοι, μετά από επικοινωνία με την Ασφάλεια Θεσσαλονίκης αφήνονται ελεύθεροι το πρωί της Δευτέρας 29 Μαΐου. Ένας της παρέας αποκάλυψε ένα έγκλημα που διέπραξαν από κοινού.
Λογικά θα πρέπει να ανησυχούν, να φοβούνται, να υπάρχει αλλαγή στη συμπεριφορά τους. Δε συμβαίνει τίποτα απ’ όλα αυτά. Συμπεριφέρονται όπως τον προηγούμενο καιρό. Δεν είναι περίεργο; Οι αρμόδιοι που πιστεύανε ότι οι ανήλικοι με τον τρόπο τους, με τις κινήσεις τους, με τη συμπεριφορά τους θα τους οδηγούσαν στην πλήρη αποκάλυψη του εγκλήματος, διαπιστώνουν ότι το σχέδιο μάλλον αστόχησε και αναλαμβάνουν δράση. Τέσσερις μέρες αργότερα. Την Παρασκευή. Στο τετραήμερο αυτό οι ανήλικοι με ποιούς ήρθαν σε επαφή; Μόνο με τους οικείους τους και με μεταξύ τους; Την Παρασκευή 2 Ιουνίου μεταφέρονται στην Ασφάλεια Θεσσαλονίκης όπου με μοναδική ευκολία και άνεση ομολογούν ότι δολοφόνησαν τον Άλεξ, παραθέτοντας μάλιστα με λεπτομέρειες τα όσα συνέβησαν κι επακολούθησαν.

Δηλαδή ένα έγκλημα το οποίο, σύμφωνα με τα λεγόμενά τους, το έκαναν και το κάλυψαν με μοναδική ψυχραιμία και μεθόδευση και το οποίο αρνούνται αρχικά το βράδυ της 28ης Μαΐου, το ομολογούν και το επιβεβαιώνουν τέσσερις μέρες αργότερα με μοναδική άνεση και ευκολία. Λίγο αργότερα, σε επιτόπια προσαγωγή υποδεικνύουν το μέρος όπου έθαψαν το πτώμα του Άλεξ. Η ομολογία πέντε ανήλικων κρίνεται, χωρίς κανέναν ενδοιασμό, καμία επιφύλαξη, ως αποκάλυψη της υπόθεσης και στήνεται αμέσως η επιχείρηση εκσκαφής του οικοπέδου που αποδεικνύεται τεράστιο φιάσκο. Παρ’ όλα αυτά για μια βδομάδα η εκδοχή αυτή παρουσιάζεται ως η μόνη και αληθινή, ανατριχιαστικές λεπτομέρειες διανθίζουν το σενάριο, μέχρι που διαπιστώνεται ότι αυτό παρουσιάζει κάποια κενά.

Η δεύτερη ανασκαφική επιχείρηση, υπογραμμίζει το φιάσκο της πρώτης και παρ’ όλα αυτά “φωτογραφίζονται” οι εν δυνάμει πρωταγωνιστές της εξαφάνισης του πτώματος, μέσα σε μια βεβαιότητα ότι έτσι συνέβησαν τα γεγονότα, με μόνο και μοναδικό στοιχείο ακόμη και τώρα την ομολογία πέντε ανηλίκων από τους οποίους μάλιστα οι τέσσερις την αναιρούν. Εικοσιδύο μέρες μετά την πρώτη ομολογία και δεκαοκτώ μέρες μετά την πρώτη εκσκαφή αναλαμβάνουν καθήκοντα οι παιδοψυχολόγοι. Οι καθ’ ύλην αρμόδιοι πόσο ικανοποιημένοι νιώθουν για τα αντανακλαστικά των υπηρεσιών τους; Οι έρευνες συνεχίζονται και όσο συνεχίζονται τόσο πληθαίνουν τα ερωτηματικά. Ο Άλεξ εξαφανίζεται το βράδυ της 3ης Φεβρουαρίου. Οι έρευνες αρχίζουν την ίδια μέρα. Προς ποια κατεύθυνση;

Γιατί ο Άλεξ ήταν το “κόκκινο πανί” για τους πέντε ανήλικους; Οι σχέσεις τους ήταν διαρκώς και μονίμως σχέσεις αντιπάθειας και μίσους; Αρκεί και μόνο η μαρτυρία της οικογένειας και των οικείων για ν’ αποσαφηνιστεί αυτό το ζήτημα; Υπάρχουν μαρτυρίες απ’ το ευρύτερο κοινωνικό περιβάλλον των παιδιών; Αν ναι, τι αναφέρουν; Η παρέα των πέντε ανήλικων ήταν μονίμως και πάντοτε εχθρική προς τον Άλεξ ή υπήρχε κλιμάκωση της επιθετικότητάς τους; Τί καθόριζε, τί διαμόρφωνε αυτήν την κλιμάκωση; Ποια μορφή είχαν οι κατά καιρούς συχνοί καυγάδες; Η αφορμή ήταν μια μόνιμη αντιπάθεια, η δεδομένη επιθετικότητα και παραβατική συμπεριφορά ή και κάτι άλλο;

Στους καυγάδες που είχαν συμβεί στο παρελθόν υπήρξε κι άλλη φορά τέτοιο ανελέητο κυνηγητό; Μάλλον όχι. Οι προηγούμενοι καυγάδες φέρεται ότι είχαν τα χαρακτηριστικά των θερμών επεισοδίων στα σημεία συνάντησης. Γιατί λοιπόν εκείνο το βράδυ τον κυνηγούσαν; Για να του πάρουν τα λεφτά; Μα ο Άλεξ δεν είχε χρήματα και αυτό προκύπτει απ’ το γεγονός ότι πήγαινε στο κατάστημα ΠΡΟ-ΠΟ του θετού του πατέρα. Αν το κυνηγητό είχε σκοπό τη ληστεία, θα έπρεπε να συμβεί αφού ο Άλεξ είχε πάει στο κατάστημα και είχε πάρει χρήματα. Όμως εκεί δεν πήγε ποτέ. Αληθεύει η πληροφορία ότι ένα από τους πέντε ανήλικους αναζητούσε τον Άλεξ από νωρίς στη γειτονιά του;

Αν ναι, γιατί τον αναζητούσε; Και πως μπορεί να αναζητούσε ένα παιδί με το οποίο είχε σχέσεις αντιπάθειας που έφταναν στα όρια του μίσους; Η αξιολόγηση των μαρτυριών και των καταθέσεων είναι αντικείμενο των αρμοδίων. Όμως τα ερωτήματα πολλαπλασιάζονται όσο περνάει ο καιρός καθώς διαφαίνεται ότι κάποια πράγματα (ηθελημένα ή αθέλητα) τείνουν να περάσουν σε δεύτερη μοίρα. Η ομολογία των πέντε ανηλίκων κρίθηκε απόλυτα αξιόπιστη γι’ αυτό και χωρίς χρονοτριβή έπιασε δουλειά το σκαπτικό στο οικόπεδο, με τα γνωστά αποτελέσματα. Γιατί η μαρτυρία άλλου ή άλλων ανηλίκων θεωρείται αναξιόπιστη; Επειδή βγάζει σκάρτο το σενάριο;

Τι σημαίνει η μαρτυρία που φέρει τον Άλεξ στις οκτώ παρά τέταρτο περίπου να βρίσκεται λαχανιασμένος ψηλά στην οδό Μητροπόλεως, έξω από κατάστημα ίντερνετ. Χαιρετήθηκαν, όπως καταθέτει ο ανήλικος μάρτυρας και μάλιστα λίγη ώρα αργότερα ένα άλλος ανήλικος τον συναντά στην περίμετρο της Πλατείας Ωρολογίου. Τον καταδίωκαν ακόμη; Ίσως...Από το σημείο εκείνο για ποιο λόγο επιστρέφει στην πλατεία Δημαρχείου όπου ξέρει ότι θα πέσει επάνω στους διώκτες του, τη στιγμή που τόσο το σπίτι του, όσο και ο εργασιακός χώρος της μητέρας του βρίσκονταν πολύ πιο κοντά; Για να δέσει η γνωστή εκδοχή πρέπει να δεχτούμε ότι οι πέντε συναντήσανε τον Άλεξ στο πάρκο Εληάς, έγινε συμπλοκή και στη συνέχεια ακολούθησε ένα κυνηγητό μέχρι την Πλατεία Ωρολογίου.

Και όλα αυτά συνέβησαν χωρίς ούτε ένας, κυριολεκτικά ούτε ένας μάρτυρας να μην έχει δει, να μην έχει αντιληφθεί τίποτ’ απολύτως. Δηλαδή πρέπει να δεχτούμε ότι οι πέντε στρώσανε στο ξύλο έναν συνομήλικό τους μέσα στο κέντρο της Βέροιας και ο κόσμος, ο λίγος έστω λόγω εποχής, περνούσε αδιάφορα. Ότι ήταν ένας καυγάς απόλυτα σιωπηλός, ότι πάνω σ’ αυτή την σύρραξη δεν εκστομίστηκε καμία κουβέντα, καμία βρισιά απ’ τους θύτες, αλλά ούτε κι ένα επιφώνημα, ούτε μια κραυγή αγωνίας και πόνου απ’ το θύμα... Για ανεξήγητους λόγους ο Άλεξ, μετά από έναν ξυλοδαρμό κι ένα ανελέητο κυνηγητό, αντί να πάει σπίτι του, επιστρέφει εκεί που ξέρει ότι θα συναντήσει τους διώκτες του, εκεί που τον περιμένει επίθεση και ξυλοδαρμός. Δεν είναι περίεργο; Εκτός κι αν κάποιος ή κάποιοι τον σπρώχνουν προς τα εκεί. Ποιος; Ποιοι; Γιατί; Εκεί συμβαίνει το μοιραίο, σύμφωνα με τις μαρτυρίες.

Η τρικλοποδιά, το πέσιμο, o βαρύς τραυματισμός στο κρανίο και τα εκπληκτικά γρήγορα αντανακλαστικά της παρέας που αστραπιαία εξαφανίζουν το πτώμα. Όλα αυτά στο κέντρο της πόλης, και μάλιστα με πολυκοσμία στο απέναντι μπαρ, τριάντα μόλις βήματα απ’ την είσοδό του, καθώς γινόταν ένα πάρτυ. Κανείς δεν αντιλαμβάνεται τίποτα, ακόμη κι όταν οι πέντε ανεβάζουν το σώμα του Άλεξ στο εγκαταλελειμμένο σπίτι και φεύγουν. Την άλλη μέρα κι ενώ ήδη ο τόπος βοά για την εξαφάνιση, μπαίνουν στο σπίτι κρατώντας κασμάδες και φτυάρια, χωρίς πάλι κανείς να τους δει ή κι αν τους είδε, είτε να μην το θυμάται, είτε να το θεωρεί το πιο φυσιολογικό πράγμα...Σκάβουν, χωρίς και πάλι να γίνουν αντιληπτοί, θάβουν το πτώμα, φεύγουν κι επιστρέφουν τα εργαλεία χωρίς κανείς να αναρωτηθεί για τίποτα, χωρίς κανείς να δει κάτι περίεργο. Τί ήταν αυτά τα σπίτια; Απλώς εγκαταλελειμμένα ερημόσπιτα ή και κάτι περισσότερο;

Ποιοι άλλοι σύχναζαν εκεί; Μήπως υπάρχουν βάσιμες ενδείξεις, μέχρι και βεβαιότητα, ότι εκεί μέσα μπαίνανε κάτι περίεργοι τύποι; Γνωρίζουν οι Αρχές κάτι περί τούτου; Aληθεύει ότι εκεί ήταν χώρος χρήσης ναρκωτικών; Ταυτόχρονα είναι και μέρος όπου συχνάζουν οι πέντε ανήλικοι. Έτσι αναφέρουν οι μαρτυρίες. Τί μπορεί να σημαίνει αυτό; Τί κεφάλαια ανοίγει; Άραγε ήταν οι μόνοι που περνούσαν από εκεί ή σύχναζαν και άλλοι; Στην εξαφάνιση του Άλεξ εκφράζεται ως βέβαιη η εμπλοκή ενός τουλάχιστον ενήλικα.

Ποιος ο ρόλος του; Είναι αυτός που μετέφερε το πτώμα; Ή μήπως είναι ο τελευταίος που είδε ζωντανός τον Άλεξ; Οι πέντε λένε ότι ο 11χρονος τραυματίστηκε βαριά στο κεφάλι κι αιμορραγούσε. Τον μετέφεραν και τον άφησαν στο πάτωμα όπου έμεινε για ένα 24ωρο. Δεν έπρεπε να υπάρχουν αίματα στο σημείο; Να δεχτούμε ότι τα σκούπισαν προσεκτικά. Ένα σχολαστικό σκούπισμα σ’ ένα καταλερωμένο δάπεδο δεν αφήνει ίχνη; Δεν αφήνει στάμπα; Γιατί δεν προέκυψε κάτι τέτοιο απ’ την έρευνα που έγινε; Ο αλλοδαπός που “φωτογραφίζεται” σαν το πρόσωπο που εξαφάνισε το πτώμα, τί λόγους και τί κίνητρο είχε να το κάνει;
Την συγγενική του σχέση με έναν απ’ τους δράστες; Μια συγγενική σχέση μπορεί ν’ αποτελεί λόγο για να μπει κάποιος στον κίνδυνο να εξαφανίσει το πτώμα ενός παιδιού; Ξεπλήρωνε κάποια μεγάλη υποχρέωση; Προς ποιόν και γιατί; Πρόκειται για άνθρωπο ικανό για κάθε βρωμιά, πληρωμένο επαγγελματία; Για ό,τι και να πρόκειται, το πρόσωπο αυτό θα ήταν τόσο ηλίθιος που να παρκάρει τ’ αμάξι του μπροστά στο Δημαρχείο και να περιφέρεται ύποπτα στο σημείο; Υποτίθεται ότι αυτό έγινε σε δύο διαδοχικές μέρες, κι αποτελεί στοιχείο που προέκυψε από επαγγελματική παρακολούθηση. Δηλαδή δυο συνεχόμενες μέρες ένας κάποιος έβλεπε τη γνωστή “λαχανί μερσεντές” κι έναν τύπο να κινείται ύποπτα και δεν κατέγραψε ούτε τον αριθμό κυκλοφορίας. Αυτός που παρακολουθούσε το σημείο έβλεπε τον “τύπο” να περιφέρεται ύποπτα και δεν έβγαλε ούτε μια φωτογραφία, με το κινητό τηλέφωνο έστω!...

Τα ερωτήματα δεν τελειώνουν εδώ. Από ‘δω αρχίζουν. Με πρώτο και κορυφαίο αν θα υπάρξει η απαιτούμενη τόλμη και η γενναιότητα ανάδειξης της αλήθειας και όχι της αληθοφάνειας, η τόλμη και η γενναιότητα όχι της δικαιολόγησης όποιων λαθών και παραλείψεων έγιναν, αλλά της αναγνώρισής των και της ανάπτυξης, έστω και τώρα, μιας νέας, περισσότερο συγκροτημένης και διευρυμένης έρευνας, με άλλα ποιοτικά χαρακτηριστικά, χωρίς εκπτώσεις και αποκλεισμούς. Προς πάσα κατεύθυνση! Κυριολεκτικά!

Συντάκτης: Δημήτρης Καρολίδης

Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «Επίκαιρα» στις 19/06/2006


ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ