Παιδικά ρούχα - Πακέτα Βάπτισης Papillonkids.gr

Στο μυαλό των ενηλίκων και στην ψυχή των ανηλίκων η υπόθεση του 11χρονου Άλεξ

221Τα στόματα άνοιξαν, όχι όμως και οι ψυχές. Τα πέντε ανήλικα ακολουθούν τώρα ξεχωριστή πορεία το καθένα στην υπερασπιστική του προσπάθεια. Η “ομάδα” δεν υπάρχει πια και οι “υποομάδες” αναζητείται αν ακολουθούν παράπλευρες διαδρομές ή αν αυτές διαμορφώνονται μέσα στη συγκυρία των καταστάσεων. Σε κάθε περίπτωση, τεσσεράμισι μήνες μετά το παγωμένο βράδυ της 3ης Φεβρουαρίου 2006, ο Άλεξ παραμένει, επισήμως, αγνοούμενος, το μόνο που δείχνει να τον κρατά στη ζωή είναι οι προσευχές όλων και η ελπίδα της μάνας και τα μόνα ίχνη στο απόλυτο κενό, πέρα από τις εικασίες, τις υποψίες και τις έρευνες, είναι...μιάμιση ομολογία δυο ανηλίκων και πολλά, πολλά, πάρα πολλά ερωτηματικά.

Αργά το βράδυ της Τετάρτης έκλεισε ο κύκλος των καταθέσεων των πέντε ανηλίκων με την “ιδιότητα” των υπόπτων πλέον και όχι των μαρτύρων. Στην πρώτη φάση της Δευτέρας, από τους δύο που εξετάστηκαν, ο ένας επιβεβαίωσε πλήρως τα τραγικά γεγονότα εκείνης της βραδιάς, ο άλλος ομολόγησε κάποια συμμετοχή, αλλά και μεγάλη απόσταση από την κρίσιμη συνέχεια του επεισοδίου, όσο αυτό πλησίαζε στη μοιραία στιγμή. Την Τετάρτη, όπως αναμενόταν απ’ τις πληροφορίες, οι εξετασθέντες (τα δύο Ελληνόπουλα και ο Ελληνορουμανικής καταγωγής ανήλικος), αρνήθηκαν κάθε συμμετοχή τους στο σε κάποια φάση των ερευνών ομολογηθέν αδίκημά τους, το οποίο έτσι κι αλλιώς, ανακάλεσαν και τότε, λίγες μέρες μετά την τότε ομολογία.

Είκοσι μέρες μετά την Παρασκευή της 2ας Ιουνίου, τότε που οι πέντε ανήλικοι ομολόγησαν στην Ασφάλεια Θεσσαλονίκης τη διάπραξη του εγκλήματος της δολοφονίας του 11χρονου Άλεξ, το μόνο που απομένει είναι η επιμονή στην ομολογία εκείνη μόνο του ενός από την “παρέα” και η ομολογία μερικής συμμετοχής ενός ακόμη. Ένα “ταμείο” διόλου αισιόδοξο μετά από τόσο καιρό και κάτω από μια αφόρητη πιεστικότητα του όλου θέματος.

Πέρα από τις συμβουλές, τις υπογραμμίσεις και τις προσπάθειες απενεχοποίησης, εκεί και όσο υπάρχει ενοχή, σε ό,τι αφορά αυτά καθ’ εαυτά τα παιδιά, οι ψυχές παραμένουν κλειστές και παραμένει ερώτημα αν μέσα τους έχουν ξεκάθαρες παραστάσεις ή αν αυτές, κάτω από το βάρος των εξελίξεων και μέσα σ’ ένα παιδικό κόσμο, τελούν σε απόλυτη σύγχυση μεταξύ πραγματικού και φανταστικού. Είναι η κρίσιμη φάση όπου η παρουσία και το έργο των παιδοψυχολόγων είναι πλέον κάτι περισσότερο από αναγκαία.
Φαντάζει επιτακτική. Οι μεγάλοι συνεχίζουν να κρατούν τα στόματά τους κλειστά. Ξέρουν και δεν μιλάνε; Ή απλώς δεν έχουν να πουν κάτι; Το ερώτημα θα συνεχίζει να υπάρχει όσο η έρευνα δεν μπορεί να απευθύνει τις ερωτήσεις που εδράζονται σε στοιχεία και όχι σε εικασίες, υποψίες και υποθέσεις. Κάθε επίσκεψη του δικηγόρου της οικογένειας, Πυθαγόρα Ιερόπουλου στην Αστυνομική Διεύθυνση Ημαθίας ανεβάζει την αγωνία στα κόκκινα. Φαίνεται όμως ότι δεν πρόκειται, μέχρι στιγμής τουλάχιστον, τίποτα περισσότερο παρά για τη λεγόμενη “τρέχουσα ενημέρωση”.

Η άφιξη στην Βέροια του ιδιωτικού αστυνομικού, Γιώργου Τσούκαλη, αργά το βράδυ της Τετάρτης (σχεδόν χαράματα Πέμπτης) και κυρίως η δήλωσή του ότι “απομένουν δυο κρίκοι” για την διαλεύκανση, δημιουργούν την προσδοκία ότι από στιγμή σε στιγμή αυτή η μοναδική στα παγκόσμια χρονικά υπόθεση φτάνει στο τέλος της. Κανείς όμως δεν μπορεί να προσδιορίσει, γιατί απλούστατα κανείς δεν μπορεί να βάλει έναν, έστω και ελαστικό, χρονικό ορίζοντα. Όλα είναι ανοιχτά.

Και για την Αστυνομία που όλα δείχνουν ότι ανέκτησε πλήρως την συγκρότηση, την ψυχραιμία και την αυτοπεποίθησή της και αφήνει την αίσθηση ότι προχωράει με σταθερά βήματα. Χθες, για πρώτη φορά ο Αστυνομικός Διευθυντής, ταξίαρχος Παναγιώτης Γκουβεντάρης διένειμε ανακοίνωση της αστυνομικής Αρχής που προΐσταται την οποία παρουσίασε ο ίδιος προσωπικά μπροστά στα τηλεοπτικά συνεργεία. Η εικόνα της “φοβισμένης” και “άτολμης” αστυνομίας που πλήγωνε και πληγωνότανε, δεν ταιριάζει στην Ημαθία.

Ο σεβασμός των ερευνών, της μυστικότητας των, το πλεονέκτημα του αιφνιδιασμού, σε ό,τι αφορά το αστυνομικό μέρος, όπως και ο αυτονόητος σεβασμός του δράματος φαίνεται ότι γίνονται συνείδηση ακόμη και των πιο ευφάνταστων που κάποιες φορές έβαλαν μυθοπλαστικές τρικλοποδιές, ανατρέποντας την απαραίτητη ισορροπία και συνάφεια των ερευνών. Οι ελπίδες παραμένουν. Και ενισχύονται. Ίσως πλέον δεν είμαστε πολύ μακριά...

συντάκτης: Δημήτρης Καρολίδης

Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «Επίκαιρα» στις 23/06/2006


ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ