Παιδικά ρούχα - Πακέτα Βάπτισης Papillonkids.gr

Νέος κύκλων ερευνών στην υπόθεση του Άλεξ

225Ο κύριος ανακριτικός κύκλος ανοίγει σήμερα, αλλά το γεγονός, αν και αποτελεί κομβικό σημείο, μάλλον περνάει στην…τρέχουσα ειδησεογραφία. Νεότερα στοιχεία δεν φαίνονται στον ορίζοντα, ούτε στον πιο μακρινό, και εκτός συνταρακτικού απροόπτου, η υπόθεση θα συνεχίσει να βαλτώνει μέσα στην γνωστή θολούρα, ως προς την ουσία της, και να άγεται και να φέρεται στα τραπέζια των διάφορων επικοινωνιολόγων, μιας προεκλογικής περιόδου που, εκ των πραγμάτων, σ’ ένα 20ήμερο θα ανέβει κατακόρυφα.
Κοντεύει ένας μήνας που ο φάκελος έφυγε από την Αστυνομία και πέρασε στα χέρια της Εισαγγελίας, αλλά αυτό, προς το παρόν, αποτελεί απλώς ένα μεταβατικό στάδιο. Ας όψονται οι «χειριστές» και οι «διαχειριστές» του ζητήματος που αναζητώντας και αναλύοντας το βαθμό κρισιμότητας, αλλά κυρίως το μέγεθος της χρησιμότητας, αυτοπροσδιορίζονται άλλοτε ως τιμητές, άλλοτε ως αυτόκλητοι εισαγγελίσκοι και άλλοτε ως ζηλωτές μιας γκοτζαμανικής και ιαβερικής αντίληψης.

Αυτού καθ’ εαυτού η υπόθεση δεν έχει πάει ούτε ένα βήμα μπροστά. Η κινητικότητα, από τις 2 Ιουνίου και μετά απέφερε τόσα και τέτοια στοιχεία τα οποία το μόνο που μπόρεσαν να εισφέρουν είναι κάποιες θολές αχτίδες και πολλά-πολλά ερωτηματικά. Ψυχολόγοι, παιδοψυχολόγοι και παρεμφερείς επιστήμονες επιστρατεύτηκαν, όταν επιστρατεύτηκαν, για να αναλύσουν και να διερευνήσουν ένα πλαίσιο το οποίο είχε ήδη περιχαρακωθεί αμυντικά και ταυτόχρονα να χιλιομπερδευτεί ανάμεσα σε μύθους, μυθοπλασίες, σενάρια, σεναριολογίες, «πληροφορίες» και «μαρτυρίες», συνήθως ουδέποτε πρωτογενείς, αλλά κυρίως δομημένες, οικοδομημένες και προσαρμοσμένες στα κελεύσματα του κλίματος των ημερών. Δεν αρκούν μόνον οι καλές προθέσεις. Καμία φορά οι καλύτερες αυτών μπορούν να προκαλέσουν (και προκάλεσαν) τις αρνητικότερες των εξελίξεων όταν δεν συνυπάρχουν και δεν εκφράζονται με την απαραίτητη συνοδεία χαρακτηριστικών όπως σοβαρότητα, νηφαλιότητα, σύνεση, ψυχραιμία, υπευθυνότητα.

Η υπόθεση της εξαφάνισης του 11χρονου Άλεξ κινείται πλέον πάνω σε δύο άξονες: των πραγματικών γεγονότων και της άκρατης φημολογίας. Κάπου στη μέση βρίσκεται ο όγκος των υποθέσεων, των πληροφοριών, των στοιχείων, των μαρτυρίων που ο κάθε υποκειμενικός φορέας αξιολόγησης τα αναδεικνύει και τα κατατάσσει στον έναν ή στον άλλο άξονα. Ο πρώτος δυστυχώς παραμένει ακόμη σε κατάσταση «φτώχειας», ελάχιστα τα στοιχεία, και αυτά όχι απόλυτα εξακριβωμένα, και σαφώς άξια περαιτέρω διερεύνησης.
Ο άλλος άξονας είναι ο πιο εύκολος και προσιτός. Αφορά τον τομέα της ευσχήμως λεγόμενης «κοινωνικής κριτικής» (όρος που αντικατέστησε τον κακόηχο που άκουγε στο όνομα «κουτσομπολιό») όπου βέβαια ο καθένας μπορεί να λέει ό,τι θέλει, όποτε θέλει, όπως θέλει, χωρίς φυσικά ν’ αναλαμβάνει ούτε την παραμικρή ευθύνη των λεγόμενών του. Φυσικός και θεσμικός φορέας εκτίμησης και αξιολόγησης των όποιων στοιχείων προέκυψαν ή προκύπτουν, η δικαστική Αρχή η οποία έχει παραλάβει τη σκυτάλη, υπό όρους όμως.

Η έναρξη του κύριου ανακριτικού έργου μπορεί να αρχίζει σήμερα, η πρόοδός του όμως παραμένει άδηλη ως προς τον φορέα που θα την συνεχίσει και θα την ολοκληρώσει. Η ιδέα της ανάθεσης της υπόθεσης σε εφέτη ανακριτή, έπεσε μάλλον καθυστερημένα και το χειρότερο, κάτω από το βάρος σαφώς περίεργων αρνητικών εξελίξεων και καταστάσεων. Κανείς δεν φάνηκε να ευαισθητοποιείται παρ’ όλο που πολύ νωρίς έγινε εμφανέστατο ότι η υπόθεση είχε βαλτώσει, με ορατό τον κίνδυνο να χαθούν πολύτιμα στοιχεία και το σημαντικότερο, να χαθεί μεγάλο μέρος της αξιοπιστίας της διαδικασίας και των εμπλεκομένων σ’ αυτήν.

Οι ιθύνοντες απλώς παρακολουθούν μία απίθανη ανακύκλωση, υποδηλωτική της κινητικότητας, αλλά και αποκαλυπτική της αναποτελεσματικότητας για την οποία, την ευθύνη έχουν οι εμπλεκόμενοι, άλλη τόση, ίσως και μεγαλύτερη, φέρουν όσοι απαθώς παρακολουθούσαν αυτό το απίθανο «γύρω-γύρω όλοι και στη μέση τίποτα». Όλα αυτά συνέβαιναν και συμβαίνουν στη «χώρα του πουθενά», αφού κάπως έτσι αντιμετωπίστηκε το αναπάντεχο μεν, υπαρκτό όμως, κύμα ενδιαφέροντος που δέχθηκε η τοπική κοινωνία, με τις όποιες συνακόλουθες παρενέργειες καταγράφονται σε ανάλογες περιπτώσεις.

Ούτε σκέψη, ούτε δυνατότητα, ούτε προβληματισμός, ούτε αναζήτηση για τον όποιο συντονισμένο, επεξεργασμένο χειρισμό. Οι αντιδράσεις κινήθηκαν απ’ τον πιο ψευτομαγκίτικο στρουθοκαμηλισμό μέχρι τον πιο χυδαίο, δίγλωσσο ιαβερισμό. Άγνωστη έννοια το «ουδέν κακόν αμιγές καλού». Η διαχείριση των τοπικών πραγμάτων αποκαλύφθηκε ότι ήταν και παραμένει σε επίπεδο και πλαίσια «καρέκλας», αξιωμάτων, μικροσυμφερόντων και διατήρησης ενός status που διαμόρφωσαν και συντηρούν κομματικοπαρεΐστικες ισορροπίες. Η αποδοχή, η απόρριψη, οι εκτιμήσεις, βαλμένες και βγαλμένες απ’ τα καλούπια των απανταχού αξίως μαθητευσάντων στην σχολή του ιαβερισμού που δεν χρειάζονται πολλές αφορμές για να αναδείξουν και ν’ αποκαλύψουν νοοτροπίες και αντιλήψεις «μοναρχισμού» και βιλαετοκρατόρων.

Η πλειοδοσία της ευαισθησίας αποτελεί πάντα ένα σημαντικό πρόκριμα, πολύ περισσότερο όταν αναπτύσσεται σε εποχές στις οποίες ο «λαός» γίνεται και πάλι «κυρίαρχος». Όταν του προσδίδονται τα απαραίτητα κολακευτικά χαρακτηριστικά, αρκεί να μη διαθέτει κάποια άλλα, ιδιαιτέρως επικίνδυνα, όπως μνήμη, κρίση, γνώση, αντίληψη. Η απουσία, με σαφέστατη μάλιστα απαξίωση, ουδόλως αποτελεί πρόσκομμα, για την όποια παρουσία για την οποία έχουν ήδη αναληφθεί πρωτοβουλίες επιβράβευσης. Κατά τα άλλα η υπόθεση αφορά την εξαφάνιση ενός 11χρονου παιδιού. Σε λίγο, μέσα σ’ αυτό τον ορυμαγδό των «περιφερειακών» μεταγγίσεων ενδιαφέροντος και της ανάδειξης των πιο περίεργων «ενεργειών» και παρενεργειών, ίσως να μην θυμάται κανείς ότι το ζήτημα είναι η τύχη του Άλεξ, ενός χαμένου παιδιού που αναζητείται μέσα σ’ ένα σύστημα που από καιρό έχει χάσει την αξιοπιστία του. Αυτή δεν αναζητείται…Χάθηκε οριστικά!

Συντάκτης: Δημήτρης Καρολίδης

Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «Επίκαιρα» στις 22/08/2006


ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ