Παιδικά ρούχα - Πακέτα Βάπτισης Papillonkids.gr

Με αφορμή μια «εξαφάνιση» - Ο ίλιγγος των social media

 

H ταχύτητα προκαλεί ίλιγγο…. Ο ίλιγγος είναι μια κατάσταση στην οποία «όλα γυρίζουν»…

Ως αναγωγική προσέγγισή, μια κοινωνία που βρίσκεται σε ίλιγγο, σημαίνει ότι έχει χάσει τη γη κάτω από τα πόδια της… Βρίσκεται σε κατάσταση ζάλης…

Μέσα σε λίγο ώρες ζήσαμε τις παρενέργειες μιας επέλασης που μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα «μας πήρε και μας σήκωσε» κυριολεκτικά…

Αφορμή η «εξαφάνιση» ενός 16χρονου κοριτσιού το οποίο, για λίγες ώρες, οι οικείοι του δεν γνώριζαν που βρίσκεται…

Οι αρμόδιες Αρχές ενημερώθηκαν, αλλά «ανεπισήμως»… Την ίδια ώρα που το fb πήρε φωτιά!!!

Κοινωνικό ενδιαφέρον θα μου πεις… Με λίγο «γαργαλητό» ίντριγκας, δόσεις «ποικιλίας» ανάμεσα σε «σέλφι» και "θέμα", μιας που η τηλεόραση δεν είχε κάτι ενδιαφέρον.

Μπήκαμε στο «τρυπάκι» της δημοσίευσης, όχι επειδή συμφωνούμε με αυτή την πρακτική, αλλά προς αποφυγή ενός «πλην Λακεδαιμονίων» «αναθέματος»…

Με την κατακόρυφη ένταση που πήρε το θέμα, μέσα από την ασύλληπτης ταχύτητας αναπαραγωγή,  η μη δημοσίευση εύκολα θα μπορούσε να «στοχοποιηθεί» ως «ανάλγητη αδιαφορία»….

Παρ’ όλα αυτά διατηρήσαμε και συνεχίζουμε να διατηρούμε τι επιφυλάξεις μας… Άλλωστε δεν είναι – και ούτε θα είναι - η πρώτη φορά που ένα παιδί στην εφηβεία κάνει μια μικρή «επανάσταση», βγάζει αντίδραση, εκφράζεται με έναν δικό του τρόπο…

Στο όχι μακρινό παρελθόν είχαμε κι άλλα τέτοια περιστατικά… Το πιο χαρακτηριστικό εκείνο που ένα κορίτσι, στην ίδια ηλικία περίπου, είχε φύγει από το σπίτι για λίγες ώρες και συγγενικό του πρόσωπο, ενώ επικοινωνούσε με την κοπέλα, ταυτόχρονο έδωσε τη φωτογραφία της στη δημοσιότητα, πιστεύοντας ότι έτσι θα επισπεύσει το τέλος του «καπρίτσιου»…

Για τις γενιές που ζήσανε τα «κόκκινα τηλέφωνα» στα περίπτερα με τους κερματοδέκτες, το γνωστό «δεν ακούγεσαι, πάρε το μηδέν» και την αναμονή στους τηλεφωνικούς θαλάμους του ΟΤΕ, αυτά που ζούμε από το ξεκίνημα του 21ου αιώνα, εκείνη την εποχή θα έμοιαζαν με ταινία επιστημονικής φαντασίας…

Στην όχι τόσο μακρινή δεκαετία του ’80 ήταν απίστευτο ότι θα έρθει μια μέρα που θα ‘χουμε μια τηλεφωνική συσκευή στην τσέπη,  ότι θα υπάρχουν φωτογραφικές μηχανές χωρίς φιλμ και ότι θα μπορούμε να στέλνουμε και να δεχόμαστε πληροφορίες άμεσα, παρακάμπτοντας κάθε ενδιάμεσο μέσο…

Από τη στιγμή που η μετάδοση της πληροφορίας δεν αποτελεί «προνόμιο» συγκεκριμένων Μέσων, αλλά μπορεί  ο καθένας να γίνει πομπός πληροφοριών που μέσα από την ραγδαία αναπαραγωγή, έχουν πολλές φορές πολύ μεγαλύτερη απήχηση και από τα μεγαλύτερα ΜΜΕ, βρισκόμαστε σε μια πραγματικότητα ιλίγγου.

Πλέον δεν υπάρχουν «κανόνες», αλλά «κανόνας» είναι αυτό που ο καθένας θεωρεί λάθος ή σωστό…

Μέσα σε μια νύχτα, με μια απλή κίνηση «ο μεγάλος αδερφός»  «προσηλύτισε» και κατέστησε «συμμέτοχους» εκατομμύρια «μέλη»…

Οι αποσπασματικές και ξερά «διδακτικές» παραινέσεις για τη χρήση του διαδικτύου μάλλον αποτελούν άλλοθι, παρά ουσιαστική απόπειρα για να καταλάβουμε κάτι που πρώτα μας δώσανε απλόχερα, το κατάπιαμε «αμάσητο» και μετά αποφάσισαν – και μάλιστα αποσπασματικά και ευκαιριακά – να μας μιλήσουν για τις παρενέργειες…

Η  όλη κατάσταση έχει τα χαρακτηριστικά της αφέλειας που μπορεί να δώσεις σ’ ένα παιδάκι ένα όπλο, ελπίζοντας ότι θα το χρησιμοποιήσει σωστά…

Το θέμα, τεράστιο και πολυσύνθετο, δεν εξαντλείται σε ένα σημείωμα… Κάποτε όμως πρέπει ν’ ανοίξει ένας ουσιαστικός διάλογος…

Δ. Καρολίδης

 

 

 

 

 

ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ