Παιδικά ρούχα - Πακέτα Βάπτισης Papillonkids.gr

Φέρτε τον Μέσι ρεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεε!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

 

Πολύ θα γούσταρα να έχουμε μια ομαδάρα που να θερίζει… Να κερδίζει μέσα-έξω, να μην καταλαβαίνει από αντίπαλο, να ρίχνει τεσσάρες και πεντάρες έτσι για πλάκα…

Να πηγαίνει να παίξει στην Τούμπα και τον Ιβάν να τον πιάνει πονοκέφαλος… Να πηγαίνει να παίξει στο Καραϊσκάκη και ο «χοντρός» να πέφτει στα γόνατα και να φωνάζει «έλεος»!!!

Και στην κλήρωση να βγεί στο ταμπλό κανένα ματς, ας πούμε, Veria-Ajax ή Veria-Tottenham!!!

Μεγαλεία δικέ μου…

Τα όνειρα τζάμπα είναι άλλωστε. Κι έχουν και κάτι άλλο τα όνειρα… Δεν έχουν όρια… Ονειρεύεσαι ό,τι γουστάρεις…

Κλείνεις τα μάτια και φαντάζεσαι ότι σου χτυπάει την πόρτα η Στικούδη κι εσύ της λές: «Πάρε δρόμο!!! Τελειώσαμε»!!!

Και το βράδυ σε παίρνει τηλέφωνο η Τούνη – «έλα μωρό μου, θα βγούμε;» - κι εσύ απαντάς βαριεστημένα: «Δε γουστάρω σήμερα… Είμαι αλλού»…

Ναι δικέ μου, τα όνειρα τζάμπα είναι… Και οι επιθυμίες κι αυτές ελεύθερες… Μπορείς να θέλεις ό,τι γουστάρεις…

Εξαρτάται από το πως ζεις, από το πως αντιλαμβάνεσαι την πραγματικότητα… Με τα μάτια κλειστά ή με τα μάτια ανοιχτά..
Εξαρτάται που έχεις τα πόδια σου… Πάω στη γη ή μερικά μέτρα πάνω από τη γη…

Εξαρτάται πού κάθεσαι… Στην καρέκλα ή πάνω σε καμιά μαγική σκούπα…

Παρακολουθώ όλο αυτό το διάστημα τα τεκταινόμενα στην ομάδα και γύρω από την ομάδα της Βέροιας.

Δηλώνω εξ αρχής ότι σέβομαι απόλυτα την επιθυμία του κάθε φίλαθλου που θέλει την ομάδα του να παίζει καλό ποδόσφαιρο, που θέλει να βλέπει την ομάδα του να κερδίζει, που θέλει την ομάδα του να κατακτάει τίτλους..

Ο φίλαθλος της Βέροιας είναι απαιτητικός, όχι γιατί είναι διαφορετικός, αλλά γιατί έχει ένα πολύ γοητευτικό ιστορικό προηγούμενο.

Αν δεν το έζησε – που είναι λίγοι αυτοί στο πέρασμα του χρόνου – ξέρει ότι η Βέροια είναι η «Βασίλισσα του Βορρά», ότι έχει γράψει τρισένδοξες σελίδες στην ποδοσφαιρική ιστορία και είναι περήφανος γι’ αυτό.

Όμως σπουδαία ιστορία έχουν και η Βυζαντινή Αυτοκρατορία και οι Ρωμαϊκή Pax Romana και οι Βίκιγκς..

Μόνο που η ιστορία είναι παρακαταθήκη, είναι παρελθόν, δεν είναι παρόν…

Πριν ένα χρόνο η Βέροια κινδύνευσε να εξαφανιστεί από τον ποδοσφαιρικό χάρτη…

Αξίζουν πολλά «μπράβο» στην προσωρινή διοίκηση Σακαλή που με τα υπόλοιπα μέλη, κράτησε ζωντανή τη διοικητική υπόσταση της ομάδας μέχρι να αναλάβει τη παρούσα διοίκηση… Όπως φυσικά και σ' αυτήν που πήρε το βάρος να τη νοικοκυρέψει και να την "τρέξει"...

Από τη στιγμή που τα οικονομικά μεγέθη παίζουν τον καθοριστικό ρόλο στη λειτουργία, καμιά συλλογική προσπάθεια, καμιά ομάδα δεν είναι ανεξάρτητη από την κατάσταση που επικρατεί στην περιοχή της.

Στο τέως «Ελ Ντοράντο» που κάποτε δένανε τα σκυλιά με τα λουκάνικα, τώρα έχουν απομείνει πλέον κάποιες επιχειρήσεις που με πολύ κόπο κατορθώνουν να λειτουργούν αξιοπρεπώς και επιτυχώς.

Οικογενειακές επιχειρήσεις κυρίως που λειτουργούν νοικοκυρεμένα, προσεκτικά και με σύνεση και κρατιούνται πάνω από το μέσο δείκτη που έχει παρασύρει άλλοτε μεγάλες μονάδες.

Αυτοί που ανέλαβαν την ομάδα έχουν οικονομική επιφάνεια, έχουν τις δουλειές τους,  αλλά έχουν ένα μειονέκτημα: Δεν έχουν ανακαλύψει ακόμη το «λεφτόδεντρο»!!!

Η Βέροια πέρσι έπαιζε με το Παλαιοχώρι (που διαλύθηκε), τη Μελιτη και την Αγκαθιά…

Προσωπικά θα γούσταρα να παίζει με τη Γιουβέντους, τον Αγιαξ και τη Λίβερπουλ…

Αλλά άλλο τι θέλω κι άλλο τί μπορώ…

Πέρσι ή ομάδα σώθηκε από τη διάλυση… Φέτος θα είναι «αποτυχία» αν η ομάδα δεν ανέβει κατηγορία… Είναι ένας συλλογισμός που μάλλον προκαλεί ερωτηματικά…

Από την άβυσσο στον παράδεισο ανεβαίνουν μόνο τα πυροτεχνήματα…

Μπορεί η ομάδα θα τα καταφέρει; Μπορεί… Αλλά όχι αυτή η ομάδα… Αυτή η ομάδα θέλει υπομονή για να τα καταφέρει όταν είναι έτοιμη… Όταν αποκτήσει εμπειρία,  «βάθος», ποδοσφαιρική ωριμότητα…

Για να γίνουν τώρα "άλματα",  υπάρχει η γνωστή συνταγή… Μεταγραφές παικτών, προπονητής άλλης κατηγορία και φυσικά άλλα οικονομικά μεγέθη.

Φυσικά δεν πέφτουν λεφτά από τον ουρανό. Κάποιοι πρέπει να τα βάλουν και επειδή τα λεφτά είναι δικά τους, κανείς δε μπορεί να κάνει κουμάντο στα λεφτά του άλλου…

Αλλά ακόμη κι αν γίνει έτσι, κι έρθουν 4-5 παιχταράδες, υπάρχει μήπως το άλλο ενδεχόμενο; Μήπως τότε θα λέμε «διώξατε τα δικά μας παιδιά για να έρθουν «λεγεωνάριοι;»…. Ερώτημα θέτω…

Γιατί και αυτό το «πείραμα» το ζήσαμε…

Στη Βέροια όταν κόβουν 500 εισιτήρια κάνουν γιορτή… Κατά μέσο όρο τα εισιτήρια είναι περίπου όσο κι ένα τοπικό ντέρμπι στο Ρουμλούκι…

Στην ευρύτερη περιοχή οι μεγάλες επιχειρήσεις, τα μεγάλα κεφάλαια είναι μετρημένα στα δάχτυλα του ενός χεριού… Όλη η υπόλοιπη οικονομική δραστηριότητα στηρίζεται σε μικρά και μεσαία οικονομικά μεγέθη..

Ποιο είναι το «μπάτζετ» που μπορεί να έχει η Βέροια; Με ποια δεδομένα μπορεί να πετύχει προσέλκυση επενδυτών;

Μήπως μια πιο προσεγμένη, ήρεμη, χωρίς βιασύνη και πίεση πορεία, θα ήταν πιο ενδεδειγμένη;

Πόσο «αποτυχία» μπορεί να είναι το να μην ανέβει κατηγορία, μια ομάδα που πέρσι κινδύνευε να εξαφανιστεί από τον ποδοσφαιρικό χάρτη;

Επαναλαμβάνω και πάλι: Σέβομαι απόλυτα την αγάπη του φίλαθλου για την ομάδα… Κι εγώ θέλω τη Βέροια να παίζει στα μεγάλα ποδοσφαιρικά «σαλόνια»….

Αντί τον Ασπρόπυργο και την Ηγουμενίτσα να παίζει το ΟΑΚΑ, στο Καραϊσκάκη και στην Τούμπα!!! Να βγει και Ευρώπη!!! Όνειροοοο!!!!

Θέλω!!! Θέλω πολλά!!! Τα θέλω όλα!!! Κι άμα παραθέλω καμιά φορά μπορεί και να φωνάξω: «Φέρτε τον Μέσι ρεεεεεεεεε»!!!!!!!!!!!!!!!!!

Όμορφα όλα αυτά…Όμορφα για τα όνειρα…

Αλλά το ταξίδι στα σύννεφα κάποτε τελειώνει… Τώρα επιστρέφουμε στη γη…


Δ. Καρ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ