Παιδικά ρούχα - Πακέτα Βάπτισης Papillonkids.gr

Η Συριακή στρατιωτική προώθηση στην Ιντλίμπ - Γράφει ο Σίμος Ανδρονίδης

 

Οι τελευταίες εξελίξεις στα πεδία των μαχών στη Συρία, σχετίζονται πρωταρχικά, με την στρατηγική προώθηση τμημάτων των Ενόπλων Δυνάμεων της χώρας, στην επαρχία της Ιντλίμπ, όσο και στην πόλη του Χαλεπίου, που είναι η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της χώρας.

 Όπως διαβάζουμε στην εφημερίδα 'Η Καθημερινή,' που ουσιαστικά προβαίνει σε αναδημοσίευση σχετικού ενημερωτικού κειμένου από το 'Αθηναϊκό-Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων': «Οι συριακές κυβερνητικές δυνάμεις ανακατέλαβαν μέχρι τώρα περισσότερα από 600 τετραγωνικά χιλιόμετρα εδαφικών περιοχών, στο πλαίσιο των πολεμικών επιχειρήσεων για τον έλεγχο των τελευταίων προπυργίων των ανταρτών στις επαρχιακές περιοχές του Ιντλίμπ και του Χαλεπίου, σύμφωνα με μία σημερινή ανακοίνωση των ενόπλων δυνάμεων της Συρίας. Οι συριακές ένοπλες δυνάμεις έχουν ανακτήσει τον έλεγχο δεκάδων πόλεων και χωριών κατά τις τελευταίες ημέρες, από τις στρατιωτικές επιχειρήσεις που διεξάγουν, σύμφωνα με την ίδια ανακοίνωση».

Οι εξελίξεις στο πολεμικό μέτωπο, με τις Συριακές Ένοπλες Δυνάμεις να διατηρούν και μάλιστα να διευρύνουν το πλεονέκτημα που έχουν αποκτήσει την τελευταία περίοδο, καλύπτοντας και καταλαμβάνοντας τμήματα της Συριακής επικράτειας που βρίσκονταν υπό την κατοχή ενόπλων αντικαθεστωτικών ομάδων όσο και της οργάνωσης του 'Ισλαμικού Κράτους' (δίχως να θεωρούμε ό,τι έχει πάψει να υφίσταται η δράση της και η ικανότητα για στρατιωτικά πλήγματα), δύνανται να συναρθρωθούν με την νέα φάση 'διεθνοποίησης' του πολέμου, καθότι η Τουρκία ήδη αντιδρά στις κινήσεις του Συριακού στρατού, θεωρώντας ό,τι πλήττονται άμεσα τα δικά της 'ζωτικά' συμφέροντα ασφαλείας στη Συρία.

Θεωρούμε πως δεν δύναται να ιδωθεί η αντίδραση που εκφράζει η Τουρκία, αντίδραση που φέρει διπλωματικά αλλά και στρατιωτικά μέσα, εκτός των πλαισιώσεων που έθεσε η στρατιωτική επέμβαση του περασμένου Οκτωβρίου, η τρίτη στη σειρά στη Συρία την τελευταία δεκαετία, εκτός των εμπρόθετων διακυβευμάτων διαμόρφωσης μίας 'ζώνης ασφαλείας' εντός Συρίας από την οποία και θα περνούν στρατιωτικός εξοπλισμός και ανθρώπινο δυναμικό, τείνοντας στην αποκοπή επικοινωνίας (στον ουσιώδη 'κατακερματισμό') επικοινωνίας μεταξύ του Κουρδικού πληθυσμού που ευρίσκεται ένθεν και ένθεν των συνόρων. 

Σε αυτή την περίπτωση, η Τουρκική στρατιωτική εισβολή του Οκτωβρίου του 2019, με σημείο αναφοράς την 'διείσδυση' σε περιοχές δραστηριοποίησης των Κουρδικών πολιτοφυλακών, ανέδειξε ως στρατηγική στόχευση την αποκοπή αυτών των Κουρδικών ένοπλων ομάδων ('Πεσμεργκά'), από τις πηγές τροφοδοσίας τους, και την σταδιακή μετατόπιση τους προς την Συριακή ενδοχώρα, παραγνωρίζοντας, όχι την δυνατότητα διαμόρφωσης μίας δυνητικής συμμαχίας μεταξύ Κούρδων 'Πεσμεργκά' και του Συριακού καθεστώτος πάνω σε έναν 'αντι-Τουρκικό' άξονα, αλλά, την ήδη διαμορφωθείσα προώθηση των Συριακών Ενόπλων Δυνάμεων σε στρατηγικά σημεία της χώρας (διαδικασία που εκκίνησε την τελευταία τετραετία), κοντά ή αρκετά κοντά από τα σημεία ενδιαφέροντος και προώθησης τμημάτων των Τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων. 

H σημερινή προώθηση των Συριακών Ενόπλων Δυνάμεων στις περιοχές της Ιντλίμπ και του Χαλεπίου, εδράζεται, αφενός μεν στην επιμελητειακή βοήθεια λαμβάνει από Ρωσικά στρατιωτικά τμήματα που εδρεύουν  πλέον στη χώρα (αλλά και από Ιρανικές πολιτοφυλακές), που, εν προκειμένω, διαμορφώνει το έδαφος πάνω στο οποίο και θα κινηθεί ο Συριακός στρατός προσφέροντας αεροπορική υποστήριξη διαμέσου των άμεσων χτυπημάτων σε ζωτικές εγκαταστάσεις του 'Ελεύθερου Συριακού Στρατού' (που συνεργάζεται με την Τουρκία), αφετέρου δε, πάνω στον σημαίνον άξονα αναπαραγωγής ή ανανέωσης του έμψυχου δυναμικού του.

Ως προς αυτό, αξίζει να σημειωθεί το γεγονός πως το Συριακό, Μπααθικό καθεστώς, με επίκεντρο την πρωτεύουσα της χώρας Δαμασκό, διακράτησε ένα σημαντικό μέρος των κοινωνικών του συμμαχιών, πάρα τις εγκάρσιες τομές και τις εντάσεις που λάμβαναν χώρα σε κοινωνικό, πολιτικό, ιδεολογικό επίπεδο, διευρύνοντας σταδιακά κατά τι την επιρροή του, και αποκτώντας στρατηγικά ερείσματα που έθεσαν τις βάσεις μίας επιθετικής τακτικής πολέμου.

Με προμετωπίδα αυτής της τακτικής, τις οργανωμένες, χερσαίες στρατιωτικές επιχειρήσεις που ασκούν έντονη πίεση στην Τουρκική πλευρά, φέροντας σε θέση και σε ρόλο ‘διαμεσολαβητή’ την Ρωσική Ομοσπονδία. Η οποία και καλείται να ισορροπήσει μεταξύ του Συρο-Ρωσικού μετώπου εντός του οποίου δραστηριοποιείται, συγκροτώντας παράλληλα ‘ζώνες επιρροής’ εντός Συρίας και της στρατηγικής της σχέσης με την Τουρκία που αρθρώνεται και αναπαράγεται σε διάφορα επίπεδα.

Όπως επισημαίνει ο διεθνολόγος Κωνσταντίνος Φίλης, «η Άγκυρα, που κατηγορείται από τη Μόσχα ό,τι δεν  έχει διαχωρίσει επαρκώς τους τζιχαντιστές από τα πιο μετριοπαθή στοιχεία της αντιπολίτευσης, κινδυνεύει να απωλέσει έως και 45% της περιοχής ελέγχου στην Ιντλίμπ, σύμφωνα με το Al-Monitor. Εξού και οι επιθέσεις του Συριακού Εθνικού Στρατού στο τρίγωνο μεταξύ Χαλεπίου, Αφρίν και Τζαραμπλούς ώστε να στρέψει το ενδιαφέρον των ασαντικών δυνάμεων προς τα εκεί για να ανακοπεί η δυναμική τους στην Ιντλίμπ».

Μία πρώτη και σημαντική ‘γραμμή άμυνας’ από την πλευρά της Τουρκίας καθίστανται οι Συριακές αντικαθεστωτικές δυνάμεις που συνεργάζονται μαζί της στο Συριακό μέτωπο, αποτελώντας την ‘γέφυρα’ ώστε μέσω της ‘ζώνης ασφαλείας’ που έχει δημιουργηθεί να εισέλθουν στη χώρα Τουρκικά στρατεύματα, κάτι που έχει ήδη λάβει χώρα, προσδιορίζοντας την δυνατότητα ενός  άμεσου και στρατηγικού τύπου, ενδεχομένου κλιμάκωσης της σύγκρουσης,  αυτή την φορά μεταξύ Τουρκίας και Συρίας. 

Δύναται να επισημάνουμε πως η εμπλοκή στο Συριακό μέτωπο απετέλεσε εξ αρχής στρατηγική επιλογή της Τουρκίας και της Τουρκικής εξωτερικής πολιτικής, προς την κατεύθυνση μετασχηματισμού της σε περιφερειακή, γεω-πολιτική δύναμη ευρύτερης εμβέλειας (σύμπλεγμα Νοτιοανατολικής Μεσογείου), στρατηγική που πλέον υποκρύπτει ‘παγίδες,’ καθότι σχετίζεται με απώλειες ανθρώπινου δυναμικού, μεταφορά πόρων και επιμελητειακών μονάδων, εκεί όπου εκ νέου παράγεται το πρόσημο της ‘αποτροπής’ ή αλλιώς, της ‘απόκρουσης’ κατά μήκος των Συρο-Τουρκικών συνόρων, με άξονα την γραμμή Αφρίν-Ιντλίμπ, εκεί όπου σταθμεύουν Τουρκικά φυλάκια. 

Η αρχική πολυμέρεια του πολέμου, στο σημείο όπου εμπλέκονταν ταυτόχρονα αρκετές ιμπεριαλιστικές και περιφερειακές δυνάμεις μετεξελίσσεται, και ‘φορτισμένα,’ προς την κατεύθυνση εμπλοκής κύρια  συγκεκριμένων δυνάμεων, οι οποίες και, διαθέτουν πλέον ένα συγκεκριμένο γεω-πολιτικό και γεω-στρατηγικό εκτόπισμα, παρεμβαίνοντας δραστικά στα πεδία των μαχών όπως επίσης και στη διαδικασία μίας πολιτικής-διπλωματικής επίλυσης της σύγκρουσης, όπως αυτή σχηματοποιήθηκε στην ‘Αστάνα του Καζακστάν.

Το πολεμικό μέτωπο έχει μετατοπιστεί προς τα την πλευρά των Τουρκο-Συριακών συνόρων, φέροντας εγγύτερα από κρατικούς έως μη-κρατικούς δρώντες, ανα-πλαισιώνοντας τις συμμαχίες που μορφοποιούνται γεωγραφικά, ακόμη και εντός μίας συγκεκριμένης Συριακής επαρχίας, με τις Συριακές Ένοπλες Δυνάμεις, που έχουν προσλάβει έναν αυξημένο δείκτη ισχύος, επιλέγοντας και τακτικές πλήρους ‘εκκαθάρισης’ μίας περιοχής, να περνούν «από την άμυνα στην επίθεση και ξανά πίσω στην άμυνα», για  να παραπέμψουμε στον Θανάση Καμπαγιάννη ο οποίος και προβαίνει σε μία ανάλυση των  ‘Θέσεων της Λυών’ του Αντόνιο Γκράμσι. 

Οι στρατιωτικές μάχες συνιστούν πρωτεϊκά, μάχες ‘ευελιξίας,’ απαιτώντας μία ιδιαίτερη κατανομή δυνάμεων. Και το ερώτημα καθίσταται εύλογο: Πως η Τουρκία θα καταφέρει να συγκεράσει τις αυξημένες ‘ανάγκες’ στρατιωτικής-επιμελητειακής υποστήριξης με στόχο την διασφάλιση των  εδαφικών της ‘κερδών’ στη Συρία με τις εξελίξεις στα ανοιχτά μέτωπα που ήδη διαθέτει; 

 

 

ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ