Παιδικά ρούχα - Πακέτα Βάπτισης Papillonkids.gr

Από το «ΟΧΙ» και το «Έπος του ‘40», στο Ρούπελ και τη συνθηκολόγηση – Άγνωστα γεγονότα και πολλά ερωτήματα

 

Με αφορμή την επέτειο της εποποιίας των οχυρών Ρούπελ, αναδημοσιεύουμε άρθρο που δημοσιεύτηκε πρώτη φορά τον Οκτώβριο του 2018. Το άρθρο διατυπώνει ερωτήματα για την περίοδο μεταξύ  του Αλβανικού έπους και τη συνθηκολόγηση της Ελλάδας, τον Απρίλιο του 1941 και τα όσα επακολούθησαν. Μέχρι σήμερα η περίοδος αυτή παραμένει ελάχιστα φωτισμένη ιστορικά…

 

Τι επακολούθησε μετά το «ΟΧΙ» και το ηρωικό Έπος του ’40; – Άγνωστες σελίδες της ιστορίας – γράφει ο Δ. Καρολίδης

 

Κάθε χρόνο στις 28 Οκτωβρίου η Ελλάδα αποτίνει φόρο τιμής στο ηρωικό Έπος του ’40.

Η Ελλάδα είναι η μόνη χώρα που τιμά με εορταστικές εκδηλώσεις όχι τη λήξη, αλλά την έναρξη του πολέμου…

Η Ελληνική ιστορία είναι μια ιστορία γεμάτη ένδοξες, αλλά και σκοτεινές σελίδες.

Κρίσιμες περίοδοι παραμένουν κάπου στο …ημίφως και γεγονότα που είχαν καθοριστικό ρόλο, προσπερνιόνται με επιγραμματικό τρόπο ή με πλήρη αποσιώπηση…

Αυτό το άρθρο δεν φιλοδοξεί να γράψει ιστορία… Είναι απόπειρα για ένα ρεπορτάζ στο χρόνο…

Επιχειρεί να ρίξει φως  σε σκοτεινές και ημιφωτισμένες γωνιές της ιστορίας, εκεί που σταματάνε οι δοξαστικοί και οι εορταστικές τελετουργίες…

Το ηρωικό Έπος του ’40 είχε μια συνέχεια… Μια συνέχεια με τεράστιο ενδιαφέρον… Μια συνέχεια που μάλλον δεν θέλουν να τη θυμούνται κάποιοι… Μια συνέχεια που κάποιοι φροντίζουν να είναι ελάχιστα ή καθόλου γνωστή…

Αλήθεια, πώς φτάσαμε από το ηρωικό Έπος του ’40 στη δοσιλογική κυβέρνηση τον Απρίλιο του 1941;

Τι συνέβη και μπαρουτοκαπνισμένοι Έλληνες αξιωματικοί βρέθηκαν να παίρνουν εντολή σχηματισμού κυβέρνησης από τις δυνάμεις Κατοχής;

Πόσο αναγκαία και αναπόφευκτη ήταν η συνθηκολόγηση;

Τι μετέτρεψε τον ηρωικό Ελληνικό στρατό σε έναν στρατό υπό κατάρρευση και διάλυση;

Υπήρχε σχέδιο για δεύτερη ζώνη άμυνας; Αν υπήρχε γιατί δεν εφαρμόστηκε;

Γιατί δεν έγινε σύμπτυξη των Ελληνικών δυνάμεων στην έτσι κι αλλιώς δύσβατη, άρα στρατηγικά πλεονεκτική, περιοχή του Ολύμπου;

Τι εξυπηρετούσε υποχώρηση του Ελληνικού στρατού σε Τουρκικό έδαφος όπου και αφοπλίστηκε;

Ήταν αδύνατη κάθε περαιτέρω αντίσταση;  

Γιατί παραιτήθηκε ο Παπάγος;

Τι σημαίνει παραβίαση διαταγής εν καιρώ πολέμου και ποιοι δεν υπάκουσαν;

Αυτά και άλλα είναι ερωτήματα που η ιστορία δεν έχει απαντήσει ακόμη και όπου επιχειρήθηκε να δοθεί απάντηση, η απάντηση αυτή παρουσιάζει κενά και προκαλεί νέα ερωτήματα…

Το άρθρο αυτό δεν «φιλοδοξεί» να αποτελέσει ιστορικό κείμενο… Αποτελεί πρόταση και μια πρόσκληση για τους ιστορικούς, τους στρατιωτικούς αναλυτές και κάθε άλλους ειδικούς….

Η υποχρέωση στη μνήμη απορρέει από το δικαίωμα στη γνώση και στην αλήθεια…

 

Γενάρης του 1941. Ο Ελληνικός στρατός προελαύνει, καταδιώκει τις ιταλικές στρατιωτικές δυνάμεις και εισχωρεί όλο και βαθύτερα στο Αλβανικό έδαφος…

Ο Μεταξάς αφήνει την τελευταία του πνοή τα χαράματα της 29ης Ιανουαρίου 1941.

Για τις συνθήκες κάτω από τις οποίες πέθανε, υπάρχει ένα πέπλο μυστηρίου.

Σύμφωνα με τα όσα είπε αργότερα η κόρη του, το πρόβλημα υγείας ξεκίνησε από ένα απόστημα στο δόντι, ανέβασε πυρετό και λίγο αργότερα έπεσε σε αφασία.

Τις τελευταίες του ώρες, δίπλα του βρισκόταν ένα Άγγλος γιατρός για τον οποίο η κόρη του Μεταξά λέει χαρακτηριστικά ότι ήταν συνεχώς μεθυσμένος. Κανείς δεν ήξερε ποιος τον κάλεσε και πως βρέθηκε εκεί…

Ο άνθρωπος που, όπως έλεγε ο ίδιος, γνώριζε τα πραγματικά αίτια του θανάτου του Μεταξά, ήταν ο διοικητής Ασφαλείας Αθηνών, Παξινός.

Μετά τη συνθηκολόγηση, ακολούθησε την κυβέρνηση στο Κάϊρο…

Ο Παξινός φέρεται ότι είχε μια ροπή στο αλκοόλ…

Στο Κάιρο κάποιο βράδυ, προφανώς υπό την επήρεια μέθης,  εκμυστηρεύτηκε σε Άγγλο διπλωματικό, ότι επρόκειτο να γράψει βιβλίο σχετικά με τις συνθήκες θανάτου του Μεταξά.

Την επομένη συνελήφθη από τους Άγγλους με την κατηγορία της προδοσίας, ως συνεργάτης των Γερμανών, φυλακίστηκε σε φυλακή της Συρίας και τελικά δολοφονήθηκε στο Καράτσι κάτω από αδιευκρίνιστες συνθήκες…

Την επομένη του θανάτου του Μεταξά, ο βασιλιάς Γεώργιος, μετά από εισήγηση του παντοδύναμου υφυπουργού Ασφαλείας, Κων. Μανιαδάκη, αναθέτει την πρωθυπουργία στον μέχρι τότε διοικητή της Εθνικής Τράπεζας, Αλέξανδρο Κορυζή.

Το άγνωστο, δεύτερο «ΟΧΙ»

Το πρωί της 6ης Απριλίου 1941 η Γερμανία επιτίθεται εναντίον της Ελλάδας στην Ελληνοβουλγαρική μεθόριο.

Στις 5 η ώρα τα χαράματα δύο Γερμανοί αξιωματούχοι επισκέπτονται στο σπίτι του τον Κορυζή και του επιδίδουν σχετική διακοίνωση. Ο Κορυζής λέει το δεύτερο, άγνωστο «ΌΧΙ»….

Στις 5:15’ αρχίζει η Γερμανική επίθεση

Υπήρχε σχέδιο για δεύτερη γραμμή άμυνας;

Για την ταξιαρχία του Έβρου που πολεμούσε από τον Εχίνο έως τη Νυμφαία, το σχέδιο είναι να υποχωρήσει τμηματικά. Το 1ο τάγμα να πάει στην Αλεξανδρούπολη κι από εκεί στη… Σαμοθράκη.

Το 2ο και 3ο τάγμα – σύμφωνα με το σχέδιο – υποχωρεί προς τον Έβρο και περνάει σε… Τουρκικό έδαφος!!!

Το 1ο τάγμα αδυνατεί να περάσει στη Σαμοθράκη και περνάει κι αυτό σε Τουρκικό έδαφος.

Εκεί αφοπλίζεται από τους Τούρκους και ο διοικητής του Ιωάννης Ζήσης μη αντέχοντας την εικόνα του αφοπλισμένου και σε ξένο έδαφος, στρατού του, αυτοκτονεί!!!!

Την ίδια ώρα ο στρατηγός Μπακόπουλος, διοικητής  της Στρατιάς Ανατολικής Μακεδονίας, υπογράφει στη Θεσσαλονίκη πρωτόκολλο συνθηκολόγησης, ενώ ο πλωτάρχης Τούμπας φεύγει με τον Ελληνικό στόλο από τη Θεσσαλονίκη για τη Σαλαμίνα.

Οι Άγγλοι βρίσκονται στην Ελλάδα με στρατιωτική δύναμη 60.00 άνδρες και το μόνο τους μέλημα είναι να αποχωρήσουν με ασφάλεια. Όπως αποδεικνύεται, η παρουσία τους ουδόλως ωφέλησε στην άμυνα της χώρας.

Από το Αλβανικό μέτωπο καταφτάνουν στην Αθήνα μηνύματα για συνθηκολόγηση!!!

Στις 17 Απριλίου ανακοινώνεται η αναχώρηση του βασιλιά (Γεώργιος Β’) και της κυβέρνησης για Κρήτη.

Αυτοκτονία με δυο σφαίρες στην καρδιά!!!!!

Στο υπουργικό συμβούλιο υπάρχει έντονη διχογνωμία αν θα πρέπει να αποχωρήσει η κυβέρνηση και να αναθέσει στους στρατιωτικούς την ευθύνη της διαπραγμάτευσης συνθηκολόγησης ή αν θα πρέπει να δώσει η κυβέρνηση την εντολή για διαπραγματεύσεις.

Ο βασιλιάς επιπλήττει τον πρωθυπουργό Κορυζή ότι του διέφυγε ο έλεγχος της κατάστασης.

Ο Κορυζής πηγαίνει σπίτι του και αυτοκτονεί με …. δύο πυροβολισμούς στην καρδιά…

Ακόμη και σήμερα παραμένει ανεξήγητο πως μπορεί να υπάρξει αυτοκτονία με τον αυτόχειρα να αυτοπυροβολείται στην καρδιά δυο φορές!!!

Δυο ώρες μετά την αυτοκτονία Κορυζή, ο βασιλιάς αναθέτει την εντολή σχηματισμού κυβέρνησης στον Κων. Κοτζιά, τον οποίο δεν ήθελαν οι Άγγλοι.

Ο Κοτζιάς επιστρέφει την εντολή την επόμενη μέρα.

Ο βασιλιάς αναζητά εναγωνίως πρόσωπο που να του αναθέσει το σχηματισμό κυβέρνησης, αλλά δεν δέχεται κανείς. Έτσι αναλαμβάνει ο ίδιος πρωθυπουργός για μία μέρα με αντιπρόεδρο της κυβέρνησης το ναύαρχο Σακελλαρίου!!!!

Την επόμενη μέρα μεταβιβάζει την πρωθυπουργία στον Εμμανουήλ Τσουδερό, ο οποίος μέχρι τότε τελούσε σε απομόνωση επειδή είχε αλληλογραφία με τον αυτοεξόριστο στη Γαλλία, Νικόλαο Πλαστήρα!!!

Ο Τσουδερός συντάσσει σε ελάχιστο χρόνο το διάγγελμά του προς τον Ελληνικό λαό, το οποίο είχε έτοιμο μετά από συνομιλία με το …πνεύμα του Ελευθέριου Βενιζέλου.!!!

Ο Τσουδερός – σύμφωνα με τη βιογραφία του που έγραψε ο Ηλίας Βενέζης – συμμετείχε σε πνευματιστικές τελετές με …μέντιουμ…!!!!

Η προγραμματισμένη αναχώρηση βασιλέως και κυβέρνησης, λόγω της αυτοκτονίας Κορυζή, μετατίθεται από τις 17 στις 23 Απριλίου.

Στη μεθόριο το Ανατολικό Μέτωπο έχει καταρρεύσει, ο Ελληνικός στρατός συμπτύσσεται προς τη δυτική Μακεδονία και την Ήπειρο, ενώ οι Αγγλικές δυνάμεις συμπτύσσονται στις Θερμοπύλες.

Οι στρατηγοί του Ελληνικού στρατού που βρίσκεται στην Ήπειρο, πιέζουν για συνθηκολόγηση, ενώ ο στρατάρχης Παπάγος επιμένει να συνεχιστεί η αντίσταση.

Στις πιέσεις των στρατηγών και στρατιωτικών διοικητών για συνθηκολόγηση προστίθεται και αυτή του μητροπολίτη Ιωαννίνων.

Ο αντιστράτηγος Τσολάκογλου με τους στρατηγούς Μπάκο και Δεμέστιχα, παρακάμπτουν στις διαταγές και στις 20 Απριλίου 1941 στέλνουν κήρυκες στους Γερμανούς προτείνοντας συνθηκολόγηση.

Στο βιβλίο του ο Τάσος Κοντογιαννίδης γράφει ότι η συνθηκολόγηση έγινε «με απάτη»!!!!

Υπογράφουν συνθηκολόγηση με τους Γερμανούς και ταυτόχρονα συζητούν το θέμα του σχηματισμού κυβέρνησης και την 21 Απριλίου κοινοποιείται ημερήσια διαταγή.

Την επομένη υπογράφεται συνθηκολόγηση με τους Ιταλούς.

Ο αρχιστράτηγος Παπάγος, μπροστά στην πλήρη ανυπακοή στις διαταγές του, υποβάλει την παραίτησή του στον βασιλιά.

Οι Γερμανοί φτάνουν στην Αθήνα, περνώντας από τη Θήβα την οποία βομβαρδίζουν ανηλεώς.

Πενταμελής επιτροπή αποτελούμενη από τους Καβράκο, Πεζόπουλο, Πλυτά, Μανούσκο και Κανελλόπουλο (διερμηνέας) αναλαμβάνει την επίσημη παράδοση της Αθήνας στις Γερμανικές δυνάμεις Κατοχής.

Στην Ακρόπολη υποστέλλεται η Ελληνική σημαία και στον ιστό κυματίζει πλέον η Σβάστικα.

Κατά την υποστολή, ο φρουρός Κων. Κουκίδης τυλίγεται με την Ελληνική σημαία και πέφτει στο κενό.

Στις 30 Απριλίου ορκίζεται η «κυβέρνηση Τσολάκογλου» μετά από εντολή των Γερμανικών αρχών Κατοχής.

Την κυβέρνηση ορκίζει ο πρωθιερέας του Ι.Ν. Αγ. Γεωργίου Καρύτση, καθώς ο αρχιεπίσκοπος Χρύσανθος αρνείται κατηγορηματικά, παρά τις έντονες πιέσεις που δέχεται.

Η σύνθεση της κυβέρνησης αλλά και της αλλαγές που επακολούθησαν:

Γεώργιος Τσολάκογλου πρωθυπουργός

Αντώνιος Λιβιεράτος υπουργός Δικαιοσύνης και προσωρινά Αγορανομίας
Παναγιώτης Δεμέστιχας υπουργός Εσωτερικών

Πλάτων Χατζημιχάλης υπουργός Εθνικής Οικονομίας και προσωρινά Οικονομικών

Σωτήριος Μουτούσης υπουργός Σιδηροδρόμων και Αυτοκινήτων και προσωρινά Συγκοινωνίας

Γεώργιος Μπάκος υπουργός Εθνικής Αμύνης (Στρατιωτικών, Ναυτικών και Αεροπορίας)

Κωνσταντίνος Λογοθετόπουλος υπουργός Προνοίας και προσωρινά Παιδείας

Χαράλαμπος Κατσιμήτρος υπουργός Εργασίας και προσωρινά Γεωργίας

Νικόλαος Μάρκου υφυπουργός Δημοσίας Ασφαλείας


Την 1η Μαΐου 1941 διορίστηκε ο Νικόλαος Ρίζος - Ραγκαβής υπουργός Γενικός Διοικητής Μακεδονίας


Στις 5 Μαΐου 1941 διορίστηκε ο:

Κωνσταντίνος Λογοθετόπουλος (ήδη υπουργός Εθνικής Προνοίας και προσωρινά Παιδείας) αντιπρόεδρος Υπουργικού Συμβουλίου


Στις 6 Μαΐου 1941 διορίστηκε ο Δ. Πολύζος υπουργός Αγορανομίας

Στις 8 Μαΐου 1941 διορίστηκαν:

Α. Ρουσόπουλος υπουργός Εργασίας

Ι. Παπαδόπουλος υπουργός Εμπορικής Ναυτιλίας

Στις 26 Μαΐου 1941 διορίστηκε ο Σωτήριος Γκοτζαμάνης υπουργός Οικονομικών

Στις 25 Ιουνίου 1941 παραιτήθηκε ο Α. Ρουσόπουλος (Εργασίας) και στη θέση του διορίστηκε προσωρινά ο Αντώνιος Λιβιεράτος (ήδη υπουργός Δικαιοσύνης) προσωρινά Εργασίας

Στις 29 Ιουνίου 1941 παραιτήθηκε ο Δ. Πολύζος (Επισιτισμού).

Στις 21 Οκτωβρίου 1941 διορίστηκε ο Λεωνίδας Τσιριγώτης υφυπουργός παρά τη Γενική Διοικήσει Μακεδονίας

Στις 22 Νοεμβρίου 1941 παραιτήθηκε ο Ι. Παπαδόπουλος (Εσωτερικών και προσωρινά Δημοσίας Ασφαλείας) και τα καθήκοντά του ανέλαβε ο πρωθυπουργός Γεώργιος Τσολάκογλου (πρωθυπουργός) ανέλαβε καθήκοντα Υπουργού Εσωτερικών και Δημοσίας Ασφαλείας

Στις 12/16 Δεκεμβρίου 1941 παραιτήθηκε ο Ν. Ραγκαβής (Γεν. Διοικ. Μακεδονίας).

Στις 13/17 Δεκεμβρίου 1941 ανέλαβε ο Λ. Τσιριγώτης (ήδη υφυπουργός παρά τη Γενική Διοικήσει Μακεδονίας) προσωρινά καθήκοντα υπουργού Εσωτερικών

Στις 23/24 Μαρτίου 1942 παραιτήθηκαν οι Πλάτων Χατζημιχάλης (Εθνικής Οικονομίας) και Γ. Καραμάνος (Γεωργίας και προσωρινά Επισιτισμού).

Λίγες ημέρες αργότερα, στις 2 Απριλίου 1942 παραιτήθηκε ο Α. Λιβιεράτος (Δικαιοσύνης), τα καθήκοντα του οποίου ανέλαβε την ίδια ημέρα ο πρωθυπουργός, Γεώργιος Τσολάκογλου (ήδη πρωθυπουργός) προσωρινά καθήκοντα υπουργού Δικαιοσύνης

Στις 16 Απριλίου 1942 διορίστηκε ο Λεωνίδας Τσιριγώτης υφυπουργός παρά τω Προέδρω της Κυβερνήσεως

Στις 17 Σεπτεμβρίου 1942 ανέλαβε ο Γεώργιος Τσολάκογλου (ήδη πρωθυπουργός με καθήκοντα υπουργού Δικαιοσύνης) προσωρινά την άσκηση των καθηκόντων του υπουργού Οικονομικών Σ. Γκοτζαμάνη

Στις 2 Δεκεμβρίου 1942 παραιτήθηκε ο στρατηγός Τσολάκογλου και πρωθυπουργός και η κυβέρνηση αντικαταστάθηκε από την επίσης διορισμένη από τις Γερμανικές δυνάμεις Κατοχής Κυβέρνηση Κωνσταντίνου Λογοθετόπουλου 1942.

Πηγές: Με πληροφορίες και στοιχεία από το βιβλίο του Τάσου Κοντογιαννίδη «Ήρωες και προδότες», δημοσιεύματα του τύπου της εποχής  και σειρά άρθρων στα διαδικτυακά ΜΜΕ.

 

Υπογραμμίζω ότι το κείμενο αυτό δεν αποτελεί ιστορικό αφήγημα. Είναι μια απόπειρα ρεπορτάζ στο χρόνο. Στοχεύει να κεντρίσει το ενδιαφέρον για μια περίοδο της Ελληνικής ιστορίας ελάχιστα φωτισμένης και μοιραία, καθόλου έως πολύ λίγο γνωστής…

Κάθε χρόνο οι εορταστικές – τιμητικές εκδηλώσεις νοερά κλείνουν κάπου στην προέλαση των Ελλήνων που κατατροπώνουν τον Ιταλικό στρατό…

Η ιστορία με πολύ συνοπτικό τρόπο αναφέρει ότι η Ελλάδα αναγκάστηκε να συνθηκολογήσει μετά την επίθεση που δέχθηκε από τους Γερμανούς.

Για το τι συνέβη από τον Οκτώβριο του 1940 μέχρι τον Απρίλιο του 1941 έχουν διατυπωθεί και συνεχίζουν να διατυπώνονται απόψεις.

Κάποτε πρέπει να μάθουμε όλη την αλήθεια… Και να δοθούν απαντήσεις στα τόσα ερωτήματα…
Υπήρχε σχέδιο για δεύτερη ζώνη άμυνας; Αν ναι, γιατί δεν εφαρμόστηκε;

Πως έγινε και οι ήρωες του Μετώπου εξελίχθηκαν σε συνεργάτες των κατακτητών;

Τελικά η συνθηκολόγηση ήταν αναγκαία ή υπήρξε κάτι άλλο το οποίο μέχρι σήμερα αποτελεί ιστορικό «ταμπού»;

 

Δ. Καρολίδης

ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ