Παιδικά ρούχα - Πακέτα Βάπτισης Papillonkids.gr

Για την δημοσκόπηση της Marc - Γράφει ο Σίμος Ανδρονίδης

 

H δημοσκόπηση της εταιρείας Marc  που διενεργήθηκε για λογαριασμό του τηλεοπτικού σταθμού Alpha δείχνει ό,τι η διαφορά μεταξύ των δύο πρώτων κομμάτων βρίσκεται στο 23,3%. 

Η διαφορά μεταξύ του κόμματος της 'Νέας Δημοκρατίας' και του 'Συνασπισμού της Ριζοσπαστικής Αριστεράς' (ΣΥΡΙΖΑ), στις δημοσκοπήσεις της τελευταίας περιόδου, καθίσταται σταθερή έχοντας παράλληλα αυξητικές τάσεις. Και, εντός του ό,τι προσλαμβάνεται ως θετική στρατηγική αντιμετώπιση της πανδημικής κρίσης εν Ελλάδι (κάτι που πιστώνεται και στον Κυριάκο Μητσοτάκη), προστίθεται η επίσης θεωρούμενη ως αποτελεσματική (με όρους κρατικής απόκρισης και διασφάλισης της 'εδαφο-κυριαρχίας΄), αντιμετώπιση της πρόσφατης κρίσης στα χερσαία σύνορα Ελλάδας-Τουρκίας στον Έβρο.  

Δύο επικαιρικά γεγονότα, συμβάλλουν σε ένα πλαίσιο ανα-διαμόρφωσης του κομματικού-πολιτικού ανταγωνισμού, ορίζοντας, ακόμη και παράδοξα, την επιστροφή της ιδεολογίας και με την μορφή του πραγματισμού.

 Όπως επίσης, δεικνύουν προς τον άξονα της διαμόρφωσης μίας «υποκειμενικής ταύτισης», για να παραφράσουμε ελαφρά τον P. Lazarsfeld, με συγκεκριμένες επιλογές του κυβερνώντος κόμματος, το οποίο, πολιτικοποιώντας κατά τι την τρέχουσα κατάσταση και την διαχείριση της, παραγάγει αποτελέσματα με έναν τρόπο που ωθεί τα υπόλοιπα κόμματα στο να επιδίδονται στο παιχνίδι του κυνηγιού της ουράς τους. 

 Εν πρώτοις, η 'Νέα Δημοκρατία,'  λίγους μήνες μετά την επικράτηση της στις βουλευτικές εκλογές της 7ης Ιουλίου 2019, συγκροτεί και διατηρεί ένα πολιτικοϊδεολογικό 'κεφάλαιο,' συναρθρώνοντας, αυτό που δύναται να αποκαλέσουμε ως 'εθνο-κρατικό' φιλελευθερισμό (με ευρωπαϊκές απολήξεις), με το πρόταγμα ενός εκσυγχρονισμό, που, εν προκειμένω, διαφοροποιείται από το αντίστοιχο Πασοκικό εγχείρημα της περιόδου 1996-2004 (με πρωθυπουργό τον Κώστα Σημίτη), στο γεγονός ό,τι αποδίδει έμφαση στην, διαμέσου του τεχνολογικού εκσυγχρονισμού (αξιακός 'εκσυγχρονισμός'), επιδίωξη αύξησης της 'ανταγωνιστικότητας' της χώρας στο διεθνές γίγνεσθαι. Βέβαια, σε αυτό το επίπεδο, εκλείπουν οι πιο συστηματοποιημένες αναλυτικές εξειδικεύσεις, όπως αυτές που ενέγραψε η οκταετής διακυβέρνηση του Κώστα Σημίτη. 

Από την άλλη πλευρά, και ως συνέχεια ίσως του εκλογικού αποτελέσματος, αναπαράγεται ένας δικομματισμός σταθερής φοράς, αλλά με εμφανή απόκλιση από τα υπόλοιπα πολιτικά κόμματα που εμφανίζουν χαμηλή κοινωνική δυναμική, συνεπεία και της εξ αντικειμένου αντανάκλασης ενός διαχειριστικού 'κυβερνητισμού' που σχετίζεται με τα δύο κόμματα, ήτοι την 'Νέα Δημοκρατία' και τον 'ΣΥΡΙΖΑ,’ με τον δεύτερο να αναμετράται με τα αποτελέσματα του κυβερνητισμού του, της παραταξιακής του ταύτισης με έναν πολιτικό ηθικισμό απλοϊκής χροιάς, παλεύοντας με ένα ‘δεδικαίωται’ που φθάνει κοντά για να απομακρυνθεί στη συνέχεια.

 Πάνω στο επίδικο της 'επιτυχούς' και αποτελεσματικής αντιμετώπισης της κρίσης, η 'Νέα Δημοκρατία' δύναται να θέσει στο επίκεντρο την δυνατότητα διεύρυνσης της κοινωνικής-πολιτικής της επιρροής, λειτουργώντας, ιδίως εάν λάβουμε υπόψιν την δημοσκοπική αύξηση του ποσοστού της, συγκριτικά με το ποσοστό των εθνικών εκλογών, ως 'παν-συλλεκτικό' κόμμα, που συμπιέζει τόσο τον 'ΣΥΡΙΖΑ' όσο και τα υπόλοιπα πολιτικά κόμματα. Σε αυτή την περίπτωση, η ‘Νέα Δημοκρατία’ νοηματοδοτείται ως ο ‘ορθός καθοδηγητής’ αναπαράγοντας τους όρους τόσο του λελογισμένου συναισθηματισμού, όσο και της διαχειριστικής επάρκειας.

Στο όλο πλαίσιο, ανακύπτει και η παρουσία του 'Κινήματος Αλλαγής,’  το οποίο, για να διεκδικήσει χώρο και ρόλο σε ένα κομματικό-πολιτικό σύστημα που πλέον ανα-διοργανώνεται γύρω από τα επίδικα της 'συστημικής απόδοσης' (βλέπε το δημόσιο σύστημα υγείας), οφείλει να προσδιορίσει το πρόσημο του Σοσιαλιστικού-Σοσιαλδημοκρατικού μεταρρυθμισμού που περιλαμβάνει και την έννοια της εγκάρσιας, δηλαδή της βαθιάς πολιτικής τομής, αντλώντας από το περιεχόμενο μίας εξειδικευμένης αντιπολίτευσης που συνενώνει επιμέρους θέσεις σε μία  «δέσμη» (Ρόκαν και Λίπσετ) στρατηγικού προγράμματος. 

Οι δημοσκοπήσεις και τα δεδομένα που ενέχουν, αποτελούν μία αντανάκλαση τάσεων και εξελίξεων της τρέχουσας περιόδου, διότι, από την άλλη, δεν πρέπει να ξεχνάμε ό,τι τα δεδομένα καθίστανται ευμετάβλητα και όχι στατικά ή και παγιωμένα, με τις δημοσκοπήσεις να αδυνατούν να συλλάβουν τις βαθύτερες διεργασίες και τις κοινωνικοπολιτικές μετατοπίσεις που λαμβάνουν χώρα. Η ενσκήπτουσα κοινωνιο-υγειονομική κρίση κομίζει στο προσκήνιο της ‘βιο-σύλληψης,’ του γίγνεσθαι, ήτοι της σύλληψης του με διαστάσεις ανθρωπινότητας, ανάγοντας στη σφαίρα του εφικτού το πρόσημο ενός μοντέλου ανάπτυξης με επίκεντρο την έννοια του ‘γνωρίζειν’ σε πολλά επίπεδα. 



 

ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ