Παιδικά ρούχα - Πακέτα Βάπτισης Papillonkids.gr

Επάγγελμα: Αναιδέστατοι!!!! – Επιτέλους, βάλτε το σκασμό!!!

 

Είναι κάποιες μέρες τόσο ίδιες κάθε φορά που φτάνεις να λες «έρθουν-δεν έρθουν, ένα και το ίδιο»…

Όλες αυτές οι επετειακές ημερομηνίες σχεδόν ή εντελώς ίδιες με πέρσι, με πρόπερσι…

Είναι όμως και κάποιες που κάθε φορά σε κάνουν να αναρωτιέσαι πόσο και πού μπορεί να φτάσει το θράσος, το ψέμα, η ξεφτίλα ορισμένων για τους οποίους ο χαρακτηρισμός «ξεδιάντροπος» μοιάζει εξαιρετικά κολακευτικός!!!

Η 21 Απριλίου είναι μια τέτοια, πολύ χαρακτηριστική επέτειος.  Είναι η επέτειος της απενοχοποίησης και της υποκρισίας…

Αυτοί που δεν έχουν λόγο να δείξουν ή να αποδείξουν κάτι, απλά δεν μιλάνε. … Και καμιά φορά «κάνουν χάζι» όλα αυτά τα «ανθρωπάκια», αυτά τα θρασίμια που νομίζουν ότι όλοι εμείς είμαστε οι ανόητοι και αυτοί είναι οι «έξυπνοι» και οι «πονηροί»…

Από το πρωί διάβαζα διάφορα σχόλια. Σχόλια προκλητικά, σχόλια εμετικά, σχόλια της απόλυτης υποκρισίας.

Αν είχα μια επιφύλαξη όταν έγραφα  για τους «χουντάνθρωπους» που μετά την μεταπολίτευση παριστάνανε τους μεγάλους «αντιστασιακούς», τώρα πλέον όχι μόνο δε έχω καμιά επιφύλαξη, αλλά φοβάμαι ότι ήμουν εξαιρετικά ευγενής στις διατυπώσεις μου.

Βλέπε σχετικα: Σαν σήμερα: Λίγη τσίπα ρε!!!!! – Πρώτα πρωτοπαλίκαρα και συνεργάτες της «Χούντας» και μετά «Αντιστασιακοί» και «αγωνιστές της Δημοκρατίας»...

Διάβασα το σχόλιο κάποιας που με λίγη καλή θέληση μπορείς να την πεις και  «κυρία». Η οποία έχει δώσει ένα σωρό γελοίες παραστάσεις «αγωνιστικού φρονήματος» και «δημοκρατικής παράδοσης», τόσο που από μόνη της αυτή η εμμονική αυτοπροβολή βάζει σε σκέψεις…

Η, δια καλής θελήσεως αποκαλουμένη «κυρία» προφανώς εξέφρασε την «ανατριχίλα» της για το «πραξικόπημα»,  πιθανόν διότι της θυμίζει τον άνθος της πρώτης της νιότης, όταν ήταν το αγαπημένο κορίτσι των ανθρώπων του καθεστώτος…

Όταν αλλάξανε τα πράγματα, έβαλε στο σεντούκι τις αναμνήσεις των ημερών κατά τις οποίες ήταν χαϊδεμένη νεανίς η εκφράζουσα τα ιδεώδη της εθνοσωτηρίου επαναστάσεως και ξεκίνησε νέα καριέρα ως μεγάλη «αγωνίστρια»… Γέλασε και το παρδαλό κατσίκι, αλλά άμα το θράσος και το ψέμα το έχεις στο αίμα σου, δεν καταλαβαίνεις από ντροπή…

Οι «παλιές αγάπες» ποτέ δεν ξεχάστηκαν και πρωτοκλασάτοι της εποχής της Χούντας ήταν μέχρι πρόσφατα η εκλογική εφεδρεία της «αντιστασιακής αγωνίστριας»…

Απ’ τη μια φιλώντας το χέρι της Χούντας κι απ’ την άλλη παριστάνοντας της «αγωνίστρια» της δημοκρατίας…

Αν κάτι πρέπει να δεχτούμε και να παραδεχτούμε είναι ότι κάποιοι συνομοταξικά αποκαλούμενοι άνθρωποι, έχουν έμφυτο το ταλέντο…

Εμφανίστηκε ακόμη μια φορά κι ένας – κατά πολύ επιεική εκτίμηση – νοητικά προβληματικός, αλλά γλοιώδης αρκετά πιο πολύ από το βασιλέα των γυμνοσαλιάγκων, ο οποίος παριστάνει τον μέγα πολέμιο του «φασισμού»… Προφανώς ο εγκέφαλός του αρνείται να αντιληφθεί ότι το να παριστάνεις τον αντιφασίστα δεν σε κάνει αυτόματα  «δημοκράτη». Υπάρχει και ο αυτοαποκαλούμενος «αντιφασίστας» που είναι πιο φασίστας απ’ το πιο χυδαίο φασιστοειδές. Η νοοτροπία και η συμπεριφορά δείχνει το ποιος είσαι. Στα λόγια κι ο Καραγκιόζης ξεπερνούσε τον Μεγαλέξαντρο…

Βγήκαν και κάτι αχυράνθρωποι, άνθρωποι φυτεμένοι σε κομματικές καρέκλες, τους οποίους πριν να γίνουν επισήμως αχυράνθρωποι δεν τους ήξερε ούτε η γεννήτωρ τους…

Βγήκαν για να κάνουν κήρυγμα περί «αγώνων» και «δημοκρατίας», όταν οι ίδιοι τον μόνο αγώνα που κάνανε ήταν το βόλεμα της καρέκλας και η μόνη δημοκρατία που ξέρουνε είναι να κουνάνε το δάχτυλο…

Σταχυολογώντας έτσι κάποια σχόλια αποφάσισα να μην τηρήσω την επιλογή να μην ασχοληθώ περαιτέρω, πέρα από το σχόλιο που δημοσίευσα.


Είναι όμως αδύνατο να κρατήσει κανείς το θυμό, την οργή και την αγανάκτηση, βλέποντας ακόμη και σήμερα, με τον πιο αναίσχυντο τρόπο, την ίδια νοοτροπία, το ίδιο θράσος, τα τερατώδη ψέματα και την ελεεινότητα όλων αυτών που ακόμη και σήμερα μας θεωρούν όλους ανόητους και νομίζουν ότι μπορούν να μας εξαπατήσουν.

Η επικίνδυνη γελοιότητα του πράγματος που ξεκινάει από την βολική ανοησία του «ό,τι δηλώσεις αυτό είσαι».

Η επικίνδυνη γελοιότητα που ξεκινάει από την κουτοπονηριά του λύκου που φορώντας προβατοπροβιά νομίζει ότι θα ξεγελάσει τα προβατάκια…

Στην προκειμένη περίπτωση η προβατοπροβιά είναι ο κομματικός φερετζές. Οι «κολυμβήθρες του Σιλωάμ» που στήθηκαν στα κομματικά κονκλάβια, τα οποία μοίραζαν «συγχωροχάρτια» και απένειμαν παράσημα «αγωνιστικότητας» και «δημοκρατικών φρονημάτων».

Η περίφημη «γενιά του Πολυτεχνείου», όλα αυτά τα «μοντέλα» των οποίων η συμπεριφορά οδήγησε την ανάγκη νεολογισμών και προς χάρη του πολιτικο-κοινωνικού τους προσδιορισμού εμπλουτίστηκε η Ελληνική γλώσσα με τη λέξη «λαμόγιο»…

Η απόλυτη διαστρέβλωση κάθε έννοιας πολιτικής εξίσωσης, καθώς το προσωπικό συμφέρον, η πάλη για την καρέκλα, για την εξουσία και για τη «μάσα» παρουσιάστηκε σαν αγώνας για τη Δημοκρατία.

Η Ελλάδα πάντα έβρισκε τον τρόπο να  ξεπεράσει δυσκολίες και καταστροφές. Άντεξε στην Τουρκοκρατία, άντεξε σε πολέμους, άντεξε στην Κατοχή, άντεξε σε δικτατορίες..

Η Ελλάδα πάντα κινδύνευε και θα κινδυνεύει από αυτή την συνομοταξία των αρουραίων που στις Θερμοπύλες είναι Εφιάλτες, στο Σούλι είναι Πηλιογούσηδες, στην Κατοχή, δοσίλογοι στις δικτατορίες, αρχιρουφιάνοι και στη δημοκρατία όλα μαζί τα προηγούμενα, φορώντας φερετζέ αγνότητας…

Γι’ αυτό, κάποιες και κάποιοι, σκάστε επιτέλους!!! Η αγωνία σας να παραστήσετε κάτι σπουδαίο, δείχνει την ψευτιά σας!!!

Δ. Καρολίδης

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ