Η εκπαίδευση στο στόχαστρο του κεφαλαίου - της Ιωάννας Σοφρόνωφ

870 "Μια ματιά στις "μεταρρυθμίσεις" στην εκπαίδευση είναι αρκετή για να αντιληφθεί κανείς ότι το δικαίωμα της νεολαίας στη μόρφωση βρίσκεται στο στόχαστρο του κεφαλαίου. Το κεφάλαιο έχει ως στόχο του πως, από τις πιο τρυφερές ηλικίες, θα μπουν τα θεμέλια του αυριανού ευέλικτου, φτηνού εργατικού δυναμικού που ταυτόχρονα θα είναι και ένθερμος υποστηριχτής του συστήματος της εκμετάλλευσης.
Το κράτος, είτε με Ν.Δ. είτε με ΠΑ.ΣΟ.Κ., όλο και περισσότερο "υπαναχωρεί" από την υποχρέωση του να διασφαλίζει την παροχή δημόσιας και δωρεάν εκπαίδευσης. Την ίδια στιγμή η Ευρωπαϊκή Ένωση και τα κόμματα του ευρωμονόδρομου δίνουν κεντρικό ρόλο στη δια βίου μάθηση, η οποία καμία σχέση δεν έχει με τη διαρκή αναζήτηση της μόρφωσης και της αλήθειας.
Η λαϊκή οικογένεια στενάζει κάτω από το οικονομικό βάρος της κατ' όνομα δημόσιας και δωρεάν Παιδείας. Για παράδειγμα η θεσμοθέτηση της υποχρεωτικότητας στην Προσχολική Αγωγή πριν δύο χρόνια, χωρίς τις αντίστοιχες υποδομές έστειλε χιλιάδες παιδιά στους ιδιωτικούς παιδικούς σταθμούς με υπέρογκα τροφεία, χιλιάδες ευρώ καταβάλλονται κάθε χρόνο στα φροντιστήρια. Όλο και πιο συχνά ζητιέται από τους γονείς να καλύπτουν ανάγκες των σχολείων είτε για αγορά Η/Υ, χαρτί για φωτοτυπίες κ.λπ.
Όλο και περισσότεροι φοιτητές και σπουδαστές (το 60% των σπουδαστών των Τ.Ε.Ι.) αναγκάζονται να εργάζονται παράλληλα με τις σπουδές τους. Η φοιτητική μέριμνα είναι ανύπαρκτη, ενώ με το νόμο - πλαίσιο έχει στρωθεί το έδαφος για περικοπή της δωρεάν διανομής συγγραμμάτων.
Η στόχευση του κεφαλαίου όμως δεν περιορίζεται στην αφαίμαξη του λαϊκού εισοδήματος. Επεκτείνεται και στο... μυαλό, στη συνείδηση. Γι' αυτό κατεύθυνση της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι η εκμάθηση των βασικών δεξιοτήτων να διοχετεύεται και στο νηπιαγωγείο. Δηλαδή από νήπια να μαθαίνουν να αντιμετωπίζουν τη γνώση ως τυφλή και άκριτη απομνημόνευση. 
Το σχολείο αντί να μορφώνει μετατρέπεται σε κέντρο εκμάθησης βασικών, χρηστικών δεξιοτήτων, που το κεφάλαιο έχει καθορίσει ως απαραίτητες για όλο το εργατικό δυναμικό. Μέσα από την ευέλικτη ζώνη, επιχειρήσεις αναλαμβάνουν το ρόλο του "δασκάλου" για να διαφημίσουν τα προϊόντα τους. Το σχολείο δεν προσφέρει βασικές γνώσεις, βασικά εφόδια για να αντιληφθούν τα παιδιά τον κόσμο, τη θέση τους σ' αυτόν, αντίθετα, γαλουχούνται στις αξίες του κεφαλαίου και όχι μόνο δ3ν μαθαίνουν την επιστημονική αλήθεια, αλλά διδάσκονται ότι η "αλήθεια" είναι θέμα... προσωπικής άποψης, με αποτέλεσμα την ένταση της αμορφωσιάς.
Με όχημα την "αποκέντρωση" και την "αυτονομία" προωθείται η παράδοση των σχολείων στους ιδιώτες, το βάθεμα της εξάρτησης από τους χορηγούς, η διάσπαση του ενιαίου προγράμματος, η κατηγοριοποίηση με ταξικά κριτήρια. Κυρίως στοχεύουν τα παιδιά που προέρχονται από τα πιο φτωχά λαϊκά στρώματα, να ωθούνται στην τεχνικο-επαγγελματική εκπαίδευση, από την οποία θα αποφοιτήσει το αυριανό αναλώσιμο, φτηνό, χωρίς δικαιώματα, εργατικό δυναμικό.   
Όλες οι "μεταρρυθμίσεις" συνοδεύονται από τη μόνιμη και διαρκή ανασφάλεια. Τα πτυχία είναι χαρτιά χωρίς αντίκρισμα. Οι πτυχιούχου είναι εργαζόμενοι χωρίς δικαιώματα. Με τη διάσπαση των σπουδών σε κύκλους, υποβαθμίζεται ο προπτυχιακός κύκλος. Η καθιέρωση των πιστωτικών μονάδων μετατρέπει τα πτυχία σε μια σούπα που έχει, λίγο απ' όλα.
Την ίδια στιγμή, με το νόμο - πλαίσιο που ψήφισε η Ν.Δ. (με την ουσία του οποίου συμφωνούν ΠΑ.ΣΟ.Κ. - ΣΥ.ΡΙΖ.Α. - ΛΑ.Ο.Σ.) θεσμοθετείται και οχυρώνεται η επιχειρηματική λειτουργία Α.Ε.Ι. και Τ.Ε.Ι. Τα ιδρύματα βγαίνουν στο σεργιάνι για αναζήτηση χορηγών, οι οποίοι ακουμπούν χρήμα στα τμήματα που τους συμφέρουν, με αντάλλαγμα τη διαμόρφωση των προγραμμάτων σπουδών.   
Παράλληλα, περπατάει η δυνατότητα ίδρυσης ιδιωτικών πανεπιστημίων, ενώ η Ευρωπαϊκή Ένωση εντείνει τις πιέσεις στην Ελλάδα για ενσωμάτωση της οδηγίας για την αναγνώριση και εξίσωση, των κολεγίων. Είναι το πρώτο βήμα για την άσκηση δίωξης.
Απ' όλα τα παραπάνω, που μπορούν βεβαίως να συμπληρωθούν με πληθώρα παραδειγμάτων, οδηγούμαστε στο "ασφαλές" συμπέρασμα, ότι το δικαίωμα στη μόρφωση βρίσκεται στο στόχαστρο της επίθεσης των κομμάτων του ευρωμονόδρομου και των επιχειρηματικών ομίλων.
Η εργατική, λαϊκή οικογένεια έχει αποκομίσει τεράστια εμπειρία, που πρέπει μπροστά στις ευρωεκλογές να την οδηγήσει με ασφάλεια στην έμπρακτη καταδίκη της αντιεκπαιδευτικής πολιτικής και της βάρβαρης επίθεσης.
Η καταδίκη της Ν.Δ. και του ΠΑ.ΣΟ.Κ., που μαζί συναποφασίζουν στην Ευρωπαϊκή Ένωση και υλοποιούν στη συνέχεια στην Ελλάδα, η καταδίκη της διπλοπροσωπίας του ΣΥΝ-ΣΥ.ΡΙΖ.Α. που με το καιροσκοπισμό του επιχειρεί να θολώσει τα νερά και να εμποδίσει τη ριζοσπαστικοποίηση της συνείδησης, αποτελούν βασική προϋπόθεση για να ανοίξει ο δρόμος για μια άλλη εκπαιδευτική πολιτική. Η ψήφος στο Κ.Κ.Ε., που όλα τα προηγούμενα χρόνια ανέπτυξε δράση και αγώνες ενάντια στις αντιεκπαιδευτικές ντιρεκτίβες, και στο επίπεδο της Ευρωπαϊκής Ένωσης και σε εθνικό επίπεδο, είναι η μόνη ψήφος που θα δώσει ισχυρό ράπισμα στα κόμματα του ευρωμονόδρομου και του ευρωσυμβιβασμού. Ταυτόχρονα ενίσχυση του Κ.Κ.Ε. σημαίνει καλύτερους όρους και προϋποθέσεις για ταξική συσπείρωση και αντεπίθεση. Με την αποφασιστική ενίσχυση του Κ.Κ.Ε. οι ευρωεκλογές, αλλά και οι εθνικές εκλογές, όποτε αυτές γίνουν, μπορούν να αποτελέσουν σταθμό σε αυτή την κατεύθυνση."                                                                                                                                                  της Ιωάννας Σοφρόνωφ,
μέλος της Επιτροπής Περιοχής της ΚΟ Κεντρική Μακεδονίας του ΚΚΕ
και μέλος του Νομαρχιακού Γραφείου Ημαθίας του Κ.Κ.Ε.


ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ