Παιδικά ρούχα - Πακέτα Βάπτισης Papillonkids.gr

Απλά μαθήματα (ελεύθερης και μη) οικονομίας – Με αφορμή μια ακόμη δύσκολη χρονιά για το ροδάκινο

 

Μέσα στην παραφασάδα οικονομικών, υγειονομικών, κοινωνικών και άλλων μέτρων, ανακαλύφθηκε η παγκόσμια πρωτοτυπία, μοναδική στην παγκόσμια οικονομική σκέψη, ότι αφού έχουμε ελεύθερη οικονομία, όλα τα προϊόντα, από τη στιγμή που λογίζονται  εμπορεύματα, υπόκεινται στους κανόνες της ελεύθερης αγοράς, στο νόμο περί «προσφοράς και ζήτησης».

Πρόκειται για τον βιασμό κάθε έννοιας λογικής.

Ο νόμος της προσφοράς και της ζήτησης ισχύει μόνο στις περιπτώσεις που προσφορά και ζήτηση αναπτύσσονται κάτω από τους ίδιους όρους.

Υπάρχουν τομείς της οικονομίας όπου ο νόμος αυτός δεν είναι απλά ανεφάρμοστος, αλλά και κάθε απόπειρα εφαρμογής του είναι προάγγελος ολέθριων εξελίξεων.

Οι έχοντες ελάχιστες γνώσεις της ιστορίας της οικονομίας θα ξέρουν ότι το περίφημο «κράχ του 1929» ξεκίνησε μερικά χρόνια νωρίτερα από τη φαινομενικά άσχετη προς το γεγονός, κρίση των σιτηρών.

Ο νόμος της προσφοράς και της ζήτησης, σε μια ακραία μορφή φιλελεύθερης (βλέπε στα όρια της ασυδοσίας) οικονομία μπορεί να έχει εφαρμογή σε εμπορεύματα του δευτερογενούς και τριτογενούς τομέα.

Όσες φορές επιχειρήθηκε να εφαρμοστεί στον πρωτογενή τομέα είχε ολέθρια αποτελέσματα ή στόχευε συνειδητά να εξοντώσει μεγάλες παραγωγικές ομάδες.

Ο νόμος της προσφοράς και της ζήτησης δε μπορεί να εφαρμοστεί στον πρωτογενή τομέα, απλούστατα γιατί είναι σαν να γίνεται διαπραγμάτευση για το αν θα ζήσουμε ή θα πεθάνουμε… Κυριολεκτικά!!!

Μια αυτοκινητοβιομηχανία μπορεί να πουλάει τα αυτοκίνητά της όλο το χρόνο. Μπορεί να πουλήσει τα προϊόντα της και τον Νοέμβριο και τον Αύγουστο.

Το ροδάκινο αν δεν κατέβει απ’ τα δέντρα στην ώρα του, μερικές μέρες αργότερα είναι σκουπίδια. Το σιτάρι αν δεν θεριστεί στην ώρα του, μετά από λίγο καιρό κάνει μόνο για βοσκή. Το βαμβάκι αν δεν μαζευτεί στην ώρα του, μετά από λίγο καιρό είναι για πέταμα. Το καλαμπόκι αν δεν παρθεί απ’ το χωράφι στην ώρα, μετά από λίγο καιρό θα σαπίσει.

Αυτά το ξέρουν και τα παιδάκια του νηπιαγωγείου.

Μια βιομηχανία που παράγει αυτοκίνητα, κατσαρόλες, σκούπες, αεροπλάνα ή προφυλακτικά μπορεί να τα διαπραγματεύεται όλο το χρόνο.

Ο αγρότης, ο κτηνοτρόφος, ο παραγωγός στον πρωτογενή τομέα δεν μπορεί να διαπραγματευτεί!!! Δεν του το επιτρέπει το είδος της παραγωγής του.

Ο ροδακινοπαραγωγός δεν μπορεί να πει «δε με συμφέρει να πουλήσω τώρα, θα μαζέψω τα ροδάκινα το Δεκέμβριο».

Ο κτηνοτρόφος δε μπορεί να πει «άσε τα πρόβατα για μια βδομάδα, θα πάω να τα ταϊσω και να τα αρμέξω τον άλλο μήνα».

Καμιά χώρα, κανένας λαός δεν υπέφερε επειδή είχε λιγότερα αυτοκίνητα, λιγότερες κατσαρόλες ή λιγότερα αεροπλάνα.

Οι λαοί υποφέρουν όταν πεινάνε.

Οι πλασματικοί οικονομικοί δείκτες παρουσιάζουν μόνο ποσοτικά μεγέθη, άρα μια ποσοτική διάσταση του πλούτου.

Όμως ουσιαστικά πλούσια είναι μια χώρα που δεν πεινάει.

Οι πλούσιοι Γερμανοί το μεσημέρι στο τραπέζι δε μπορούν να κόψουν μερίδες μια μερσεντές και να φάνε τις λαμαρίνες και τις ζάντες.

Οι λεγόμενες πλούσιες χώρες είναι πλούσιες για έναν και μοναδικό λόγο: Επειδή κάποιες άλλες χώρες είναι φτωχές ή επειδή μπορούν να κρατάνε φτωχές κάποιες χώρες, όπως η Ελλάδα, που ουσιαστικά είναι πάμπλουτες.

Η αρχή της ευημερίας, είναι η χώρα που ξέρει να προστατεύει τον πλούτο της. Και όχι να τον αφήνει βορά στις ορέξεις κερδοσκόπων.

Ελεύθερη οικονομία δε σημαίνει αφήνω τις μαριδούλες να κολυμπάνε μαζί με καρχαρίες. Γιατί αν εξαφανιστούν οι μαριδούλες, οι καρχαρίες θα ψοφήσουν απ’ την πείνα…

Δ. Καρολίδης

 

 

 

 

 

ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ