Παιδικά ρούχα - Πακέτα Βάπτισης Papillonkids.gr

Ημαθία: Η ώρα της ευθύνης, της υπευθυνότητας και των αποφάσεων

 

Μέχρι το βράδυ του Σαββάτου της 11ης Ιουλίου 2020 η Ημαθία απολάμβανε ζηλευτές επιδόσεις στο μέτωπο του covid-19.

Πέρασε σχεδόν αλώβητη την περίοδο της απόλυτης έξαρσης της πανδημίας.

Την ώρα που σε άλλες περιοχές χτυπούσε κόκκινος συναγερμός, στην Ημαθία τα κρούσματα ήταν ελάχιστα και αυτά «εισαγόμενα», όπως έχει επικρατήσει ο όρος, δηλαδή τα περιστατικά είτε προσβλήθηκαν εκτός νομού ή η Ημαθία αναφέρονταν ως διεύθυνση κατοικίας αναφοράς.

Οι εξαιρετική αυτή επίδοση, τα πολύ χαμηλά νούμερα και αυτά στην πλειοψηφία τους, όχι έχοντα ως χώρο προσβολής το νομό, μέσα σε μια περίοδο ιδιαίτερης έξαρσης, δημιούργησε εύλογα ένα αίσθημα ασφάλειας, υπευθυνότητας και σοβαρότητας σε ό,τι αφορά την αντιμετώπιση της πρωτοφανούς κατάστασης.

Με την άνοιξη και το καλοκαίρι να χαμογελάει, τα μέτρα χαλάρωσαν – σύμφωνα και με τις κεντρικές οδηγίες – και η κοινωνική ζωή άρχισε να βρίσκει τους κανονικούς της ρυθμούς.

Όλα έμοιαζαν σαν κακό όνειρο από το οποίο ξυπνήσαμε ευτυχισμένοι αφού ήταν απλά ένα όνειρο που δεν μας άγγιξε. Ικανοποιημένοι που ο καθένας με τον τρόπο του, πολίτες και αρμόδιες υπηρεσίες, λειτούργησαν όπως έπρεπε ώστε να περάσει η «μπόρα».

Μέχρι που ήρθε το Σάββατο της 11ης Ιουλίου. Η ασφαλής Ημαθία κατέγραψε σε μια μέρα τόσα περιστατικά, όσα είχε καταγράψει όλο το προηγούμενο διάστημα.

Κατέγραψε σε συνθήκες ύφεσης τόσα περιστατικά όσα είχε καταγράψει όλο το προηγούμενο διάστημα σε συνθήκες έξαρσης.

Τα δύο κρούσματα, ηλικιωμένοι άνθρωποι. Ανήκοντες στη λεγόμενη «ευπαθή ηλικιακή ομάδα». Άρα με κίνδυνο να μεταδώσουν τη νόσο με μεγαλύτερη ευκολία σε άλλους ηλικιωμένους και μάλιστα με την ευκολία της «ευπάθειας».

Τα άλλα τέσσερα κρούσματα, ανήλικα παιδιά. Τα οποία συναναστρέφονται με άλλα παιδιά.

Άντε τώρα να «μαζέψεις» τον πιτσιρικά και να καταλάβεις που πήγε, τι έκανε, με ποιους έκανε παρέα…

Τα τρία από το ίδιο οικογενειακό περιβάλλον, από «ευαίσθητη κοινωνικά ομάδα».

Κατάσταση επικίνδυνη όσο μια βόμβα.

Το τέταρτο ανήλικο έκανε διακοπές σε παιδική κατασκήνωση στη Χαλκιδική. Στο άκουσμα του περιστατικού, οι γονείς σε κατάσταση αλλοφροσύνης σπεύδανε να πάρουν τα παιδιά τους.

Υπερβολικό;  Όλα μοιάζουν υπερβολικά όταν δεν μας αγγίζουν. Όταν όμως μπεις στη ψυχή ενός γονιού που έστειλε το παιδί του για ψυχαγωγία και ξεκούραση και μπορεί να το πάρει πίσω με covid-19, τότε κάποια «υπερβολικά» δείχνουν πολύ φυσιολογικά.

Στις υγειονομικές υπηρεσίες χτύπησε κόκκινο. Το Γενικό Νομαρχιακό Νοσοκομείο Βέροιας έγινε σημείο αναφοράς.

Με βάση τους αλγόριθμους, οι προβλεπόμενες εξετάσεις που πρέπει να γίνουν μετά από αυτά τα κρούσματα, ξεπερνούν τις 100.

Η κοινωνική ζωή ακροβατεί σε τεντωμένο σχοινί. Το πρώτο μούδιασμα άλλωστε είναι ενδεικτικό.

«Εμείς τον ξεχάσαμε, αλλά ο κορονοιος δεν μας ξέχασε», έγραψε χαρακτηριστικά ο διοικητής του Νοσοκομείου.

Σίγουρα δεν χρειάζεται πανικός. Δεν χρειάζεται φόβος. Όμως, σε μια τέτοια φάση, είναι και πάλι η ώρα της ευθύνης, της υπευθυνότητας και των σωστών – επώδυνων ίσως – αποφάσεων.

Ζούμε σε συνθήκες αόρατου πολέμου. Λες και υπάρχουν παντού αόρατες οχιές και ανά πάσα στιγμή μπορούν να δαγκώσουν.

Είναι η ώρα της ευθύνης, της υπευθυνότητας και των αποφάσεων.

Δ. Κ.

 

 

 

ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ