Παιδικά ρούχα - Πακέτα Βάπτισης Papillonkids.gr

Λευτέρης Παπαδόπουλος: "Ημουν ο γιος της καθαρίστριας, μα ήθελα να επιβιώσω»

 

Ήμουν πολύ καλός μαθητής. Όχι γιατί είχα καμιά ιδιαίτερη έφεση ,διάβαζα από άμυνα.

«Το άγαλμα», «Απονη ζωή», «Καμαρούλα μια σταλιά», «Τζαμάικα», «Οδός Αριστοτέλους», «Δε θα ξαναγαπήσω», «Βρέχει φωτιά στη στράτα μου», «Ολες του κόσμου οι Κυριακές», «Κάποτε θα ‘ρθουν», «Ηλιε μου σε παρακαλώ», «Θα πιω απόψε το φεγγάρι», «Σεβάχ ο Θαλασσινός» είναι μερικά μόνο από τα πιο γνωστά τραγούδια μου.

Οι γονείς πρόσφυγες, ο πατέρας μου τσαγκάρης, η μητέρα μου ξενοδούλευε. Σε ένα δωμάτιο, μια σταλιά, εγώ, ο αδερφός μου και οι γονείς μας. Φτώχεια. Δούλεψα από πολύ μικρός, ακόμα και στο Πανεπιστήμιο δούλευα.

Είχα σπουδαία μάνα η οποία ξενοδούλευε για να πάω στο γυμνάσιο κι έπειτα στο πανεπιστήμιο. Είναι το άγιο πρόσωπο της ζωής μου. Ηρωίδα, της χρωστάω όσα κατάφερα. Και στον πατέρα μου επίσης.

Μπήκα στη Νομική. Η δημοσιογραφία με πέταξε μπροστά. Μοιραία, η Νομική έμεινε πίσω. Από το 1959 στα «Νέα»: ρεπόρτερ, υπεύθυνος ύλης, ελεύθερου ρεπορτάζ, αρχισυντάκτης, χρονογράφος. Και παράλληλα στιχουργός.

Με το πρώτο τραγούδι που έγραψα, την «Άπονη Ζωή», επιβλήθηκα, μαζί με τον Ξαρχάκο. Το 1963 οταν είσαι 28 χρόνων και σε τραγουδάει όλη η Ελλάδα και δεν έχεις διαβάσει, δεν ξέρεις λογοτεχνία και δεν έχεις μια οικογένεια να σε συγκρατεί, την ψωνίζεις. Εγώ το απόλαυσα, αλλά δεν την ψώνισα. Σε γράφουν οι εφημερίδες, σε λεν τα ραδιόφωνα, έρχονται οι γκόμενες. Βέβαια, όσον αφορά τις γκόμενες, ο στιχουργός είναι τρίτος στην ιεραρχία, μετά τον τραγουδιστή και τον συνθέτη.

Η μεγάλη μου επιτυχία μου είναι τα παιδιά μου!!!

Εγώ πλέον νιώθω πλήρης. Οχι μόνο για την πορεία μου στο τραγούδι αλλά και για την οικογένειά μου.

Σαράντα δύο χρόνια μαζί, με την γυναίκα μου Ραία Μουζενίδου. Έχω δύο υπέροχα παιδιά και εγγόνια. Την ερωτεύτηκα πολύ αυτή τη γυναίκα. Θέλει βραβείο για την αντοχή της...

Αν καταστρεφόταν ο κόσμος, από τα 1.200 τραγούδια που έχω γράψει, θα διάλεγα να απομείνει το «Σαββατόβραδο στην Καισαριανή» γιατί έχει ένα σπουδαίο τετράστιχο:

«Το απομεσήμερο έμοιαζε να στέκει, σαν αμάξι γέρικο, στην ανηφοριά». Μόνο αυτό αν έμενε, θα ήμουνα ευχαριστημένος..."


Πηγή: News 247 - To vima.gr - kathimerini.gr -LIFO.gr

ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ