Παιδικά ρούχα - Πακέτα Βάπτισης Papillonkids.gr

Φυλακές ... Σωφρονίζω ... “Τιμωρώ” - Γράφει ο Ευάγγελος Πάλλας

 

... Καθιστώ κάποιον σώφρονα, υποδεικνύω σε κάποιον πως πρέπει να φέρεται, συν. συνετίζω, συμμορφώνω...

Σε μια εποχή που η λογική και η σύνεση είναι έννοιες άκρως υποκειμενικές η επανεξέταση των μεθόδων σωφρονισμού και ο εκσυγχρονισμός τους θεωρείται επιβεβλημένος. «Αφήστε τον άνθρωπο ελεύθερο και να έχετε εμπιστοσύνη ότι θα κάνει συνειδητά το καθήκον του», υποστήριζαν πριν αιώνες στην αρχαία Αθήνα. Εκεί άλλωστε δεν υπήρχαν φυλακές. Τη λύση έδινε η εξορία. Κατά καιρούς έχουν επιβληθεί μέτρα, όπως η καταναγκαστική εργασία με την τελική επικράτηση των στερητικών της ελευθερίας ποινών και την ίδρυση σωφρονιστηρίων για το σκοπό αυτό. Το κατά πόσο ο θεσμός της φυλακής σωφρονίζει αμφισβητείται έντονα σήμερα. Και ενώ η άποψη ότι οι φυλακές δεν εξανθρωπίζονται αλλά καταστρέφονται μας προβληματίζει, ελπίζουμε πάντα στη μέρα που ο εγκλεισμός θα μας φαίνεται τόσο πρωτόγονος όσο μας φαίνονται τώρα οι σωματικές ποινές. Ο σωφρονισμός δεν εξαντλείται βέβαια στα πλαίσια του ποινικού δικαίου. Το ρόλο του σωφρονιστή εκτός από το κράτος διεκδικούν και οι γονείς κατά την ανατροφή των παιδιών τους, ο δάσκαλος στην εκπαιδευτική διαδικασία, οι διάφορες θρησκείες, ακόμα και τα ΜΜΕ προσπαθώντας να επιβάλλουν ένα συγκεκριμένο τρόπο ζωής και σκέψης.

Νόμος - Κράτος

Το αίτημα για τη «βελτίωση του σωφρονιστικού συστήματος» έχει τεθεί εδώ και χρόνια από τους εκάστοτε αρμόδιους φορείς. Το ζητούμενο είναι τόσο η αναβάθμιση του περιβάλλοντος των σωφρονιστικών ιδρυμάτων, προς όφελος των ίδιων των κρατουμένων και προς τη διασφάλιση των δικαιωμάτων τους, όσο και η επανεξέταση της ποιότητας του νομικού πλαισίου με την ταυτόχρονη ανανέωση του. Η Ελλάδα ακολουθούσε μέχρι προσφάτως τη νομοθεσία των αρχών του 20ου αιώνα, όσον αφορά θέματα παραβατικών ανηλίκων και μόλις το 1996 και 1997 επικύρωσε το Διεθνές Σύμφωνο του ΟΗΕ για τα Ατομικά και Πολιτικά δικαιώματα καθώς και την Ευρωπαϊκή Σύμβαση δικαιωμάτων του Ανθρώπου... σαν να αργήσαμε λιγάκι!

Ο ποινικός σωφρονισμός για αξιόποινες πράξεις συνεπάγεται εγκλεισμό δηλαδή την περιθωριοποίηση του ατόμου μέχρι την επανένταξη του σε κάποιον κοινωνικό σχηματισμό, η οποία ως γνωστόν δεν επιτυγχάνεται σε ικανοποιητικό βαθμό. Δεν χρήζουν όλων των ειδών τα αδικήματα της ίδιας αντιμετώπισης και ούτε μπορεί να θεωρηθεί ο εγκλεισμός ως η απόλυτη «θεραπεία» για την απόδοση δικαιοσύνης. Ευθύνη σε αυτό, για ακόμη μια φορά, φέρει η καταφανής αναποτελεσματικότητα των μέτρων που εφαρμόζονται και τα οποία είναι αναμφίβολου αναμορφωτικού χαρακτήρα. Η απάντηση της Πολιτείας απέναντι στην νομική παραβατικότητα δεν μπορεί να είναι άλλη από το να επιδιώκει την προστασία του συνόλου της σεβόμενη τα δικαιώματα του ανθρώπου, δίνοντας έμφαση στη συμμόρφωση και όχι στην εκδίκηση. Δεν μπορούμε να συναινούμε στην κοστολόγηση της ανθρώπινης ζωής έναντι της ισόβιας κάθειρξης και να δεχόμαστε τη θανατική ποινή ως μια οικονομική λύση, πράγμα που συμβαίνει σε πολλές πολιτείες των Η.Π.Α. Αν θέλουμε να λειτουργούμε σε πλαίσια νομικού πολιτισμού, πρέπει να εξετάζουμε τις κοινωνικές συνθήκες κάτω από τις οποίες διεπράχθη το όποιο αδίκημα. Ουσιαστικότερες λύσεις δίνονται με εντατική ψυχολογική υποστήριξη και την εφαρμογή μεθόδων, που έχουν ως απώτερο σκοπό την αυτοέκφραση αυτού που διέπραξε το αδίκημα, την εκδήλωση της δημιουργικότητας του και τη δυνατότητα για μελλοντική επαγγελματική αποκατάσταση. Ίσως να μη βιώνουμε και την εποχή του «οφθαλμών αντί οφθαλμού», αλλά με μια ματιά στο χάος των νομικών διατάξεων που διέπουν το σωφρονιστικό μας σύστημα, αντιλαμβανόμαστε την απόσταση που πρέπει να διανύσουμε για την απόδοση του δικαίου.

Από όποια σκοπιά και να το δει κανείς τόσο της τιμωρίας όσο και της υπόδειξης πάντα προκύπτουν ερωτηματικά; Ποιοί είναι οι κατάλληλοι τρόποι σωφρονισμού και ποιος είναι άξιος να τους εφαρμόσει. Σωφρονισμός με βάση ποια κριτήρια και ποιο στόχο; Μήπως μια ουτοπική κοινωνία με λογικούς και φρόνιμους πολίτες;

 

Σωφρονισμός στον κόσμο των παιδιών

Κάθε οικογένεια θέτει συνήθως τους δικούς της κανόνες, και για να εξασφαλίσει την τήρηση τους από τα νεαρά της μέλη χρησιμοποιεί διάφορες και ετερόκλητες μεταξύ τους μεθόδους. Ο νόμος δίνει το δικαίωμα στους γονείς στα πλαίσια της άσκησης της γονικής μέριμνας να λαμβάνουν σωφρονιστικά μέτρα (ιδίως επιβολή σωματικών ποινών και περιορισμός σ το σπίτι) μέχρι το σημείο που αυτό «κρίνεται παιδαγωγικώς αναγκαίο και δεν θίγει την αξιοπρέπεια του τέκνου», σύμφωνα με την ακριβή διατύπωση του άρθρου 1582 του Αστικού Κώδικα. Πόσες φορές έχουμε ακούσει τη φράση «αν δεν κάνεις τα μαθήματά σου, δεν πρόκειται να βγεις από το σπίτι!» ή έχουμε αισθανθεί την απειλή του προτεταμένου χεριού του πατέρα ή της μητέρας μας Αλλά το αίσθημα αυτό της τιμωρίας για κάτι που δεν έκανες σωστά, δεν σταματάει εκεί. Πρωινό ξύπνημα και περπάτημα προς το σχολείο ανάλογα με τη διάθεση. Εκεί, έχεις να αντιμετωπίσεις συνομήλικους και μεγαλύτερους φίλους και εχθρούς συμμαθητές και δασκάλους (στο Γυμνάσιο μετατρέπονται σε καθηγητές έτσι όπλα...). Οι κανόνες στο σχολείο, στους οποίους υπόκεινται όλοι οι παραπάνω, αρκετά αυστηροί ή λιγότερο, ανάλογα με το ίδιο το σχολείο, τον εκάστοτε διευθυντή και κυρίως το δάσκαλο. Συνηθέστερο μέσο σωφρονισμού των νεαρών μαθητών η τιμωρία. Εκδηλώνεται με πολλές μορφές με βασική αυτή του «γράψε εκατό φορές» και ακολουθεί οτιδήποτε μπορεί να σκαρφιστεί ο νους ενός παιδιού για να ταράξει τα λιμνάζοντα ύδατα της εκπαιδευτικής διαδικασίας. Φίλη, συμπληρώνοντας την προηγούμενη φράση, είπε «ότι δεν πρόκειται να ξαναπαίξω με τρελομπαλάκια, γιατί υπάρχει κίνδυνος να χτυπήσω κάποιο συμμαθητή μου» και «ότι δεν πρόκειται να ξαναγράψω με τόσο μικρά γράμματα». (Στην τελευταία περίπτωση η δασκάλα ήταν προχωρημένης ηλικίας με την πρεσβυωπία στο ζενίθ, με αποτέλεσμα να μην διακρίνει τα ομολογουμένως μικροσκοπικά γραμματάκια της εν λόγω μαθήτριας). Κλασικός τρόπος «επιβολής της τάξης» η γνωστή τιμωρία «στη γωνία»: με το ένα πόδι όρθιο σαν πελαργός ατενίζεις το δάσκαλο και τους συμμαθητές σου με ανάμικτα συναισθήματα, καθώς από τη μία αισθάνεσαι σούπερ τυχερός που γλίτωσες το μάθημα και από την άλλη αρχίζεις και κουράζεσαι έτσι που ξεροσταλιάζεις τον τοίχο. Τράβηγμα του αυτιού ή των μαλλιών που βρίσκονται στην ευθεία του ματιού (για αυτούς που θέλουν να σε κάνουν να πονέσεις και ξέρουν πώς να το πετύχουν), στέρηση εκδρομών (ως μέσο μαζικού σωφρονισμού) και, βέβαια, η γνωστή σε όλους αποβολή. Ωριαία, μονοήμερη, πολυήμερη, ή αλλαγή σχολικού περιβάλλοντος ανάλογα με το βαθμό του πταίσματος. Συνοδεύεται συνήθως από τη φράση «και αύριο έλα με τους γονείς σου, αλλιώς μην περάσεις την πόρτα του σχολείου», αποδεικνύοντας την τάση γονιών και δασκάλων να ζητά ο ένας την επιβεβαίωση του άλλου για τις πράξεις τους που έχουν πάντα στόχο, σύμφωνα με τα λεγόμενα τους, να «σας κάνουμε σωστούς πολίτες»! Μπορεί οι εποχές που, πριν μπεις στην τάξη πήγαινες στο κοντινότερο δέντρο και έκοβες τη βέργα σου, να έχουν περάσει, αλλά σίγουρα πέφτει και κάνα χαστουκάκι πού και πού.

Μπορεί οι μέθοδοι από τότε να έχουν αλλάξει (και ευτυχώς!) αλλά είναι βέβαιο ότι από παιδιά καλούμαστε να συμμορφωθούμε σε κανόνες, στων οποίων τη διαμόρφωση δεν έχουμε συμμετάσχει, και «ευτυχώς» για μας, το σύστημα (εκφρασμένο από γονείς και δασκάλους) βρίσκει τρόπους για να τους επιβάλλει!

Εκεί που ανοίγει ένα σχολείο, κλείνει μια φυλακή.

Βίκτωρ Ουγκώ, 1802-1885, Γάλλος συγγραφέας

 

 

Θρησκεία

Στα πλαίσια της ηθικής διάστασης της οργανωμένης θρησκείας υπάρχουν πάμπολλοι κώδικες και κανόνες συμπεριφοράς οι οποίοι καθοδηγούν τον πιστό «για να ζήσει όσο το δυνατόν πιο κοντά στην ουσία της πίστης του». Λειτουργώντας ως ένας ειδικός, παράλληλος κώδικας εκτός των θεσμοθετημένων από το κράτος, περιγράφει με λεπτομέρειες ή πιο αφαιρετικά, παρεκκλίνουσες συμπεριφορές και καθορίζει ειδικές κυρώσεις, ενώ παράλληλα δρα σε ιδεολογικό επίπεδο μέσω των κηρυγμάτων και της συμβουλευτικής.

Ο σωφρονιστικός χαρακτήρας πολλών θρησκειών απορρέει από μια περίοδο κατά την οποία υποκαθιστούσε την ανύπαρκτη κοσμική εξουσία, ή την είχε συγκαλύψει, όπως λόγου χάριν η χριστιανική θρησκεία την εποχή του Μεσαίωνα. Απορρέει όμως και από την ίδια τη φύση της οργανωμένης θρησκείας, όπου η τήρηση συγκεκριμένων ιδεολογικών πλαισίων καθίσταται πρωταρχική αναγκαιότητα για την επιβίωση της. Ωστόσο, οι κώδικες αυτοί έχουν κάποιες ιδιαιτερότητες σε σχέση με εκείνους της κοσμικής εξουσίας, δηλαδή σε σχέση με το εκάστοτε νομοθετικό πλαίσιο της πολιτείας. Η πρώτη ιδιαιτερότητα έγκειται στο γεγονός ότι οι εν λόγω σωφρονιστικοί κανόνες δεν απορρέουν συνήθως από τη συλλογική διεργασία, ούτε υπόκεινται σε κανενός είδους έλεγχο από το σώμα στο οποίο αναφέρονται, δηλαδή τους πιστούς, εφόσον θεωρούνται ιεροί, θεόπνευστοι και ως εκ τούτου, απαραβίαστοι. Κυριαρχεί, λοιπόν, η λογική του αλάθητου και η οποιαδήποτε αμφισβήτησή τους τους επιφέρει τις βαρύτερες από τις υπάρχουσες ποινές.

Η δεύτερη ιδιαιτερότητα είναι η πνευματική (ιδεολογική- φαντασιακή- ψυχολογική) διάσταση τους. Σε αντίθεση με τους κοινούς σωφρονιστικούς κώδικες όπου η έννοια του κινήτρου και της πρόθεσης είναι σαφώς πιο υποβαθμισμένη από την ίδια την πράξη, -δεν μπορείς να δικαστείς επειδή σκέφτηκες να σκοτώσεις την πεθερά σου- στις θρησκείες συμβαίνει ακόμα και το αντίθετο. Η έννοια του «πειρασμού» στη χριστιανική θρησκεία είναι ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα, όπως και η έννοια της «άφεσης αμαρτιών» ακόμα κι αν δεν υπάρχει η δυνατότητα επανόρθωσης, όπως λίγο πριν το θάνατο. Μ' αυτόν τον τρόπο επιτυγχάνεται ένας πρωτοφανής έλεγχος της σκέψης με μια παράλληλη παραμέληση του πρακτικού έναντι του φαντασιακού. Πώς αλλιώς άλλωστε θα μπορούσαν να εξηγηθούν τα φαινόμενα της ιστορίας όπου η σύγκρουση θεωρίας- πράξεων οπαδών μιας θρησκείας ήταν τόσο καταφανής. Ο συνδυασμός των ιδιοτήτων αυτών έχει προκαλέσει στο παρελθόν πολλά δεινά και συνεχίζει να προκαλεί, τόσο σε χώρες που η δύναμη της θρησκείας παραμένει σε υψηλά επίπεδα όσο και στις δυτικές κοινωνίες ακόμα και σε μια εποχή που ο θεσμός της θρησκείας έχει εκπέσει από το βάθρο της. Παραδείγματα υπάρχουν πολλά. Η επικράτηση του χριστιανισμού κάθε άλλο παρά ιστορία... αγάπης προς τον πλησίον θυμίζει. Από τα εκατομμύρια θύματα στις τάξεις των εθνικών και των ιθαγενών, από την εποχή της τρομερής ιεράς εξέτασης ως τον βίαιο διωγμό κάθε φιλελεύθερης κίνησης ακόμα και στις μέρες μας Στις χώρες που ο ισλαμικός φονταμενταλισμός έχει αναχθεί σε κοσμική εξουσία, αμέτρητοι άνθρωποι υπόκεινται σε εξευτελισμούς και καταπιέσεις με ιδιαίτερα ευάλωτο τον γυναικείο πληθυσμό. Το σύστημα της «κάστας» του ινδουισμού εγκλωβίζει αυτόματα και μη ανακλητά κάποιον από τη στιγμή της γέννησης του σε συγκεκριμένη κοινωνική τάξη. Και ο κατάλογος συνεχίζεται και εμπλουτίζεται, χιλιάδες χρόνια τώρα.

ΜΜΕ

Θεωρούμενα από τη σχολή της Φρανκφούρτης ως ο κύριος ιδεολογικός μηχανισμός των σύγχρονων κοινωνιών, τα ΜΜΕ καθημερινά επιβεβαιώνουν το ρόλο τους ως αναμεταδότες και διαμορφωτές του κοινωνικού γίγνεσθαι. Αναμεταδότες, γιατί παρουσιάζουν υποτίθεται την εικόνα της καθημερινής εποποιίας. Διαμορφωτές γιατί η εικόνα αυτή έχει περάσει από μοντάζ. Και γιατί εν τέλει, πρόκειται για Εικόνα και όχι για την πραγματικότητα, όσο και αν τα συγχέουμε αυτά...

Τα ΜΜΕ αποκαλούνται και τέταρτη εξουσία και όχι αυθαίρετα. Στην εποχή της υπερπληροφόρησης τα μέσα δεν είναι απλά η τέταρτη εξουσία, αλλά μια εξουσία που υπερκαλύπτει και μέρη από τις άλλες. Και σαν εξουσία και μάλιστα πολύ ισχυρή χρησιμοποιεί και τις σωφρονιστικές μεθόδους της μεθόδους μη πρακτικές, μη θεσμοθετημένες και γι’ αυτό πιο επικίνδυνες και πιο αποτελεσματικές. Έχει αποδειχθεί ότι η βία δεν είναι καταλύτης κοινωνικών μετασχηματισμών, αλλά οι ιδέες. Όταν όμως οι ιδέες αναμειγνύονται με ηθικολογία και προπαγάνδα, μια προπαγάνδα ηθελημένη ή μη, συγκεκριμένη ή όχι, τότε προκύπτει μια άλλου είδους βία, πιο καταλυτική για την πορεία της συλλογικής συνείδησης. Τα μέσα υπαγορεύουν στον πολίτη έναν τρόπο ζωής ένα σύστημα αξιών βασισμένο σε κοινωνικά στερεότυπα και οικονομικά συμφέροντα. Η παρέκκλιση από το σύστημα αυτό μπορεί να μη διώκεται ποινικά αλλά διώκεται ιδεολογικά. Δημιουργείται δηλαδή η εντύπωση ενός κοινωνικού αποκλεισμού, ο οποίος όμως ανάγεται περισσότερο σε ψυχολογικό επίπεδο. Γι’ αυτό ακριβώς το επίπεδο λειτουργεί και η ιδιότυπη καταστολή, που πρόκειται στην πραγματικότητα για αυτοκαταστολή. Αλλά και όσον αφορά τις γνωστές θεσμοθετημένες πρακτικές του σωφρονισμού, ή και την ίδια την έννοια του, τα μέσα παρεμβαίνουν συχνά διαστρέφοντας τις διαδικασίες ή την ουσία του και δημιουργώντας εναλλακτικούς και ίσως παράνομους τρόπους επιβολής του. Χαρακτηριστικό παράδειγμα οι τηλεδίκες όπου το άρθρο του ποινικού κώδικα «κάθε κατηγορούμενος θεωρείται  αθώος μέχρι  αποδείξεως του εναντίου» καταστρατηγείται βάναυσα καθώς και τα συνεχή γκάλοπ τύπου «πιστεύετε ότι ο κατηγορούμενος είναι ένοχος;» Επιπλέον, ο εξορθολογισμός της εγκληματολογίας μετά από τόσους αγώνες μοιάζει να επιστρέψει στο πρωτόγονο επίπεδο της φυσιογνωμικής όταν οι κατηγορούμενοι, κατά παράβαση του δικαιώματος στην εικόνα τους, παρουσιάζονται πάντα στα πιο άγρια ενσταντέ τους, παγιώνοντας το ξεπερασμένο κοινωνικό στερεότυπο του ημι-αγροίκου, αξύριστου, αναμαλλιασμένου εγκληματία.

Παραγωγή συμβόλων χωρίς όρια, για μια βίωση του κόσμου εξ αποστάσεως. ΜΜΕ και σωφρονισμός, στις ειδήσεις των οκτώ και μισή.

Χωρίς περίσκεψιν, χωρίς λύπη, χωρίς αιδώ, μεγάλα και υψηλά τριγύρω μου έκτισαν τείχη (Κ.Π. Καβάφης)

Ο πολιτισμός μιας χώρας φαίνεται από το επίπεδο διαβίωσης των φυλακισμένων της. Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι, 1821-1881, Ρώσος συγγραφέας.

 

 Ο όρος «φυλακή» συνοδεύεται, συνήθως από ένα αίσθημα αρνητικό. Πέρα από την κυριολεκτική του χρήση, χρησιμοποιείται συχνά στην περιγραφή κάποιου χώρου αφιλόξενου, σκοτεινού, σκληρού και ερμητικά κλειστού, στον οποίο κάθε έννοια ανθρωπιάς καταλύεται. Η εξωτερική εικόνα μιας φυλακής φανερώνει την κατάστασή της, την κτιριακή της δομή, τη λειτουργία και την ποιότητα ζωής των χρηστών της. Η φυλακή αντικατοπτρίζεται και αντικατοπτρίζει την κοινωνία στην οποία βρίσκεται, αφού εξαρτάται από το εκάστοτε σωφρονιστικό σύστημα και το κοινωνικό πιστεύω. Ποιος, όμως, είναι ο σκοπός μιας φυλακής και πόσο ανταποκρίνεται σε αυτόν; Πως μπορεί να επιτευχθεί η αναμόρφωση ενός παραπτωματικού χαρακτήρα και να διευκολυνθεί η επανένταξή του στην κοινωνία; Ποιος είναι ο ρόλος της αρχιτεκτονικής σε αυτήν τη διαδικασία; Η αρχιτεκτονική είναι μια επιστήμη που υπηρετεί τον άνθρωπο. Μπορεί να απέχει από το θέμα αυτό;

ΒΙΩΝΟΝΤΑΣ ΤΗ ΔΙΝΗ ΤΩΝ ΦΥΛΑΚΩΝ

Οι φυλακές έκαναν την εμφάνισή τους από τα πρώτα χρόνια δημιουργίας μιας κοινωνίας με κανόνες. Οι φυλακές - σωφρονιστικά καταστήματα, είναι οι χώροι όπου κρατούνται οι υπόδικοι, μετά από ένταλμα σύλληψης και οι κατάδικοι, για την έκτιση της ποινής τους.

Στην ιστορία των φυλακών του δυτικού κόσμου διακρίνονται τρεις κύριες περίοδοι που χαρακτηρίζουν την αντίληψη που επικρατεί. Η πρώτη είναι η περίοδος της εκδίκησης και της καταστολής. Διήρκησε πολλούς αιώνες και χαρακτηρίστηκε από τα μπουντρούμια. Η δεύτερη είναι η περίοδος της θρησκείας, κατά την οποία η εκκλησία συνέβαλε στη βελτίωση του θεσμού των φυλακών. Η τρίτη, και πιο πρόσφατη, είναι η περίοδος της αναμόρφωσης και του σωφρονισμού σε μια προσπάθεια προστασίας της κοινωνίας.

ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΚΑΙ ΣΩΦΡΟΝΙΣΜΟΣ

Η πρωταγωνιστική λειτουργία του σωφρονισμού είναι η έκτιση της ποινής σε ανθρώπινο περιβάλλον και η αποφυγή απάνθρωπης και εξευτελιστικής μεταχείρισης των κρατουμένων, είτε από κρατικά όργανα είτε από άλλους κρατουμένους. Αν η αστυνομική δίωξη και η δικαστική διερεύνηση των αδικημάτων διέπονται υποχρεωτικά από τον σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, ο σωφρονισμός είναι το κατ' εξοχήν πεδίο προστασίας και άσκησης των δικαιωμάτων αυτών. Υπ' αυτήν την έννοια, στη σωφρονιστική διαδικασία, πέραν των σωφρονιστικών υπηρεσιών και των υπαλλήλων, οι οποίοι εποπτεύονται σε όλον τον πολιτισμένο κόσμο από το υπουργείο Δικαιοσύνης, άμεση εμπλοκή έχουν οι εισαγγελικοί και δικαστικοί λειτουργοί, οι οποίοι ελέγχουν και αποφασίζουν για τα σχετικά ζητήματα.

Το σωφρονιστικό σύστημα ως θεσμός της ταξικής κοινωνίας αποτελεί απτή απόδειξη των αντιθέσεων που συνταράσσουν την δημοκρατία του κεφαλαίου. Με την απομόνωση του φυλακισμένου η καπιταλιστική κοινωνία αποβλέπει στην απόκρυψη των ίδιων της των αντιφάσεων: στις ρίζες της πλειονότητας των υποτιθέμενων εγκλημάτων, υπάρχει η αντίσταση των ατόμων στην οικονομική και κοινωνική υποταγή τους. Η δικαιοσύνη και το σωφρονιστικό σύστημα έχουν λόγο ύπαρξης μόνο στο βαθμό που πρέπει να ενοχοποιήσουν τον φυλακισμένο και να δικαιώσουν επομένως την καπιταλιστική κοινωνία, απ'αυτήν την άποψη οι φυλακές δεν είναι στο κοινωνικό περιθώριο αλλά στο κοινωνικό επίκεντρο. Το σωφρονιστικό σύστημα θέλει να εξαφανίσει τα αποδεικτικά στοιχεία της χρεοκοπίας αυτής της κοινωνίας που αρνείται τη ζωή και την αυτοσυνείδηση των ατόμων. Όλη η ιστορία του κεφαλαίου είναι η ιστορία του σωφρονισμού των εργαζομένων και της υποταγής των αρνητών της μισθωτής εργασίας. Αν η αριστερά αποδέχεται και αναπαράγει τον διαχωρισμό ποινικού και πολιτικού κρατουμένου είναι γιατί έχει πάψει από καιρό να είναι με το μέρος της κοινωνικής επανάστασης, που δυναμικά θα ξαναβάλει κάθε πρόβλημα στο κοινωνικό επίκεντρο, αφού απελευθερώσει τις ιστορικές και κοινωνικές δυνατότητες επίλυσης του από τους ίδιους τους εργαζόμενους.

Και όταν λέμε ισόβια, εννοούμε ισόβια.

Κωνσταντίνος Καραμανλής, 1907- 1998, Έλληνας πολιτικός ηγέτης

(μετά την μετατροπή από τον ίδιο της θανατικής ποινής των συνταγματαρχών σε ισόβια)

 

Το ηλεκτρονικό βραχιόλι, ένα ζήτημα που δίχασε τον κόσμο της ριζοσπαστικής αριστεράς το προηγούμενο διάστημα, θα μπορούσε να λειτουργήσει αρχικά ως μέτρο αποσυμφόρησης με κρατική παροχή και χωρίς να επιβαρύνεται ο κρατούμενος, αφού προηγουμένως καταργηθούν οι διατάξεις που το επιβάλλουν εκεί όπου πρώτα δεν προβλεπόταν κράτηση. Μια Αριστερή πολιτική ωστόσο οφείλει στον εαυτό της και την κοινωνία να απενεργοποιήσει τις λογικές παρακολούθησης και επιτήρησης και εν τέλει να τις καταργήσει. Υπό την προϋπόθεση εξάλλου ότι θα εφαρμοστούν οι εναλλακτικοί τρόποι έκτισης ποινής με Κοινωφελή Εργασία σε Δήμους και Περιφέρειες της χώρας αλλά και με ενίσχυση και επέκταση των Αγροτικών Φυλακών, το μέτρο αυτό από μόνο του θα ακυρωθεί. Η πλήρης αποποινικοποίηση της χρήσης με την ουσιαστική στήριξη των δομών απεξάρτησης, γεγονός που θα οδηγήσει ακόμα περισσότερους χρήστες έξω από τις φυλακές, είναι μια ακόμα σημαντική τομή που θα βοηθήσει εξίσου σημαντικά στην αποσυμφόρηση των φυλακών καθώς ένα μεγάλο μέρος των κρατουμένων είναι στη φυλακή για ζητήματα ναρκωτικών. Υπάρχουν θέσεις επεξεργασμένες από τα τμήματα για όλα αυτά τα ζητήματα. Η κυβέρνηση της Αριστεράς που θα προκύψει, οφείλει να λάβει σοβαρά υπόψη της και να εφαρμόσει στο πρόγραμμά της τις προτάσεις του τμήματος Δικαιωμάτων του Σύριζα σε ότι αφορά τα ζητήματα Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων γενικότερα. Όπως είναι γνωστό, το τμήμα αποτελούν εξαιρετικά, δραστήρια στελέχη με τεράστια συμβολή στο χτίσιμο του Σύριζα σε ότι αφορά την ίδια του την πεμπτουσία, και έχει γίνει μια πολύ καλή δουλειά σε όλα σχεδόν τα πεδία: από το μεταναστευτικό και τα στρατόπεδα συγκέντρωσης, μέχρι τις φυλακές, τους ΛΟΑΤ, τους Ρομά, τους Αντιρρησίες Συνείδησης ή τις μειονότητες.

Όλα αυτά, θα πρέπει να αντιμετωπιστούν με τόλμη και ριζικές αλλαγές, τόσο στη νομοθεσία όσο και στην εφαρμογή της. Μέσα στο συνολικότερο Αριστερό σχέδιο αποκατάστασης της Δημοκρατίας και της Ισότητας, για μια αταξική κοινωνία που θα πορεύεται στον Σοσιαλιστικό μετασχηματισμό της, οι φυλακές θα είναι εκεί να αντιλαλούν τον ήχο μας, να αντικατοπτρίζουν το είδωλο μας, να μιλούν για τον πολιτισμό και την ελπιδοφόρα Αριστερή προοπτική μας.

Φυλακή, ειρκτή, σωφρονιστήριο, τόπος κράτησης, "ψειρού", όπως και να την πεις δεν αλλάζει Κανένα σημαίνον δεν είναι ικανό να αλλάξει τη φρίκη του εν λόγω σημαινόμενου.

Η καθιέρωση της φυλακής ως χώρου έκτισης της θεσμοθετημένης τιμωρίας αποτελεί ένα σχετικά σύγχρονο φαινόμενο, η εμφάνιση του οποίου τοποθετείται χρονικά στην εποχή του Μεσαίωνα Θεωρήθηκε μάλιστα ανθρωπιστικός τρόπος εκτέλεσης ποινής, συγκρινόμενη με την καταδίκη σε θάνατο ή με τις σκληρές και βάναυσες σωματικές κυρώσεις, που χρησιμοποιούνταν πριν τη συγκρότησή της. Η ατομική ελευθερία είναι ύψιστο αγαθό, με αποτέλεσμα η στέρησή του να συνιστά από μόνη της τιμωρία.

Διανύσαμε αιώνες, ξεγράψαμε αγώνες για την ελευθερία και την προστασία της προσωπικότητας αφήσαμε πίσω ξερονήσια και πολιτικούς κρατουμένους και φτάσαμε σήμερα, πιστοί ακόλουθοι και μιμητές όλων των λανθασμένων προσταγών της Ευρωπαϊκής Ένωσης να μιλάμε για Σωφρονιστικά Καταστήματα, που το τελευταίο που κάνουν είναι ο σωφρονισμός.

Οι μνημονιακές πολιτικές των κυβερνήσεων δεν άφησαν τις φυλακές εκτός. Η ήδη υπάρχουσα φρίκη έγινε εντονότερη με τις περικοπές των κονδυλίων για τη σωφρονιστική πολιτική. Τα μνημόνια έφεραν μαζί τους τη φτώχεια, αλλά και την επινόηση νέων εγκλημάτων κυρίως οικονομικών. Οι κρατούμενοι αυξηθηκαν και οι όποιες ευεργετικές διατάξεις ευαγγελίστηκε ο Σύριζα για τα Σωφρονιστικά Καταστήματα, μάλλον αργούν ανησυχητικά. Οι άνθρωποι που ζουν εκεί μέσα αντιμετωπίζονται ως πολίτες γ' κατηγορίας παρά το γεγονός ότι, εκτός από τους ελάχιστους που έχουν στερηθεί τα πολιτικά τους δικαιώματα, είναι ψηφοφόροι. Προεκλογικά τους θυμούνται αρκετοί.

Η σημερινή εικόνα των ελληνικών φυλακών αποτυπώνει μια κατάσταση που διαμορφώθηκε σε βάθος δεκαετιών εγκατάλειψής τους. Συνωστισμός, απάνθρωπες συνθήκες διαβίωσης υπερβολική αστυνομική βία, ελλιπής ως μηδαμινή περίθαλψη, βρώμικα κελιά, γεύματα κατώτατης ποιότητας απαξίωση της ανθρώπινης ζωής και της αξιοπρέπειας του κρατουμένου, υποστελέχωση όσον αφορά τους σωφρονιστικούς υπαλλήλους, κανενός είδους πρόβλεψη για τη μεταχείριση των εξαρτημένων ατόμων, των οροθετικών και των ασθενών, είναι λίγα από τα χιλιάδες προβλήματα με τα οποία έρχεσαι αντιμέτωπος διαβαίνοντας την πόρτα μιας φυλακής στην Ελλάδα του 2019.

Σε κάποια Σωφρονιστικά καταστήματα τα πράγματα είναι ελαφρώς πιο ανθρώπινα, με τους κρατούμενους να παρακαλούν για τη μεταγωγή τους σε αυτά. Τι εννοούμε λέγοντας καλύτερα; Ο αριθμός των ατόμων ανά κελί ανέρχεται στα 10 και όχι στα 30 όπως στις υπόλοιπες. Ενδεικτικά αναφέρουμε πως τα σωφρονιστικά καταστήματα με χωρητικότητα 9.000 κρατουμένων φτάνουν να "φιλοξενούν" ως και 12.000-15.000.

Νιώθω σαν να χτυπάμε τα κεφάλια μας στα σίδερα. Πολλά κεφάλια θα σπάσουν. Μα κάποια στιγμή, θα σπάσουν και τα σίδερα.

Νίκος Καζαντζάκης, 1883- 1957, Έλληνας συγγραφέας

ΗΠΑ: ΠΡΩΤΗ ΘΕΣΗ ΣΤΗ ΦΥΛΑΚΙΣΗ ΠΑΙΔΙΩΝ

Μια νέα έκθεση του ΟΗΕ για τα παιδιά των οποίων η ελευθερία έχει στερηθεί, υπολογίζει συντηρητικά τον παγκόσμιο αριθμό των παιδιών σε 7 εκατομμύρια. Σύμφωνα με τον συγγραφέα της έκθεσης, ανεξάρτητο εμπειρογνώμονα του ΟΗΕ Μάνφρεντ Νόβακ, οι Ηνωμένες Πολιτείες είναι πρώτες παγκοσμίως στον ρυθμό με τον οποίο φυλακίζουν ανθρώπους κάτω των 18 ετών.

Τα 60 από κάθε 100.000 παιδιά στις ΗΠΑ είναι υπό κράτηση, είτε στο σύστημα δικαιοσύνης είτε σε αυτό της μετανάστευσης. Τους αριθμούς των ΗΠΑ πλησιάζουν χώρες όπως η Βολιβία, η Μποτσουάνα και η Σρι Λάνκα, ενώ στην άλλη άκρη της λίστας, η Δυτική Ευρώπη έχει έναν μέσο όρο 5 παιδιών υπό κράτηση ανά 100.000 και ο Καναδάς περίπου 14-15 ανά 100.000.

Ο Νόβακ υπέδειξε τον ρατσιστικό πόλεμο κατά της μετανάστευσης της κυβέρνησης Τραμπ, που έχει ως αποτέλεσμα τον χωρισμό παιδιών από τους γονείς τους και την τοποθέτηση τους σε κλουβιά, ως βασικό συντελεστή του ιδιαίτερα υψηλού ρυθμού κράτησης παιδιών των ΗΠΑ, με σχεδόν το ένα τρίτο των 330.000 παιδιών σε στρατόπεδα κράτησης παγκοσμίως να βρίσκεται στις Ηνωμένες Πολιτείες.

«Οι Ηνωμένες Πολιτείες είναι μία από τις χώρες με τους υψηλότερους αριθμούς - υπάρχουν ακόμα περισσότερα από 100.000 παιδιά υπό σχετιζόμενη με τη μετανάστευση κράτηση στις (ΗΠΑ)», είπε σε συνέντευξη τύπου τη Δευτέρα 18 Νοεμβρίου ο Νόβακ, που είναι καθηγητής διεθνών ανθρωπίνων δικαιωμάτων. «Βέβαια, ο χωρισμός των παιδιών, όπως έκανε η κυβέρνηση Τραμπ, από τους γονείς τους και ακόμα και μικρών παιδιών στα σύνορα Μεξικό-ΗΠΑ, είναι απολύτως απαγορευμένος από τη Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Παιδιού. Θα το αποκαλούσα απάνθρωπη μεταχείριση για αμφότερους τους γονείς και τα παιδιά».

Η αμερικανική κυβέρνηση είναι το μόνο μέλος του ΟΗΕ που δεν έχει επικυρώσει τη Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Παιδιού, με κυβερνήσεις Δημοκρατικών και Ρεπουμπλικάνων να αρνούνται να την καταθέσουν στη Γερουσία για τελική έγκριση από την υπογραφή της το 1995. Οι ΗΠΑ ήταν μία από τις χώρες που απέτυχαν να επιστρέψουν μια έρευνα για αυτήν την τελευταία έκθεση.

Ο συγκλονιστικός ρυθμός κράτησης παιδιών σης ΗΠΑ είναι επίσης αποτέλεσμα του σημαντικού αριθμού συλλήψεων ανηλίκων κάθε χρόνο, με πολλές από αυτές να οδηγούν σε δίωξη και κράτηση οε φυλακές ανηλίκων ή ενηλίκων Σύμφωνα με στοιχεία του FBS, σχεδόν 720.000 συλλήψεις ανηλίκων έγιναν στις ΗΠΑ το 2018, και μεταξύ 2013 και 2017 σχεδόν 30.000 παιδιά κάτω των 10 ετών συνελήφθησαν από την αστυνομία. Κατά μέσο όρο, 500 000 ανήλικοι περνάν από το σύστημα κράτησης ανηλίκων της χώρας κάθε χρόνο.

Παρά την αναλυτική αναφορά του στη μαζική κακοποίηση παιδιών από την κυβέρνηση των ΗΠΑ, ο Νόβακ είπε στους δημοσιογράφους ότι δε θα υπάρξουν κυρώσεις απο τον ΟΗΕ, αφού οι ΗΠΑ είναι μόνιμο μέλος του Συμβουλίου Ασφαλείας. «Αυτή είναι μία από τις αδυναμίες του ΟΗΕ», σχολίασε.

Τρώγε το φαί σου, αγάπα το κελί σου, διάβαζε πολύ.

Σύνθημα των Ελλήνων αριστερών στα πέτρινα χρόνια

 

 

 

 

Εξεγέρσεις σε φυλακές στη Νέα Καληδονία

Ενώσεις φυλάκων της Νέας Καληδονίας ζητάνε τη μεταφορά των πιο επικίνδυνων «εγκληματιών» στη Γαλλία. Η εξέλιξη αυτή έρχεται μετά από μια εβδομάδα εξεγέρσεων στις φυλακές Camp Est, οι οποίες κατεστάλησαν με την επέμβαση 100 μπάτσων που έριξαν δακρυγόνα και πλαστικές σφαίρες. Πολλοί κρατούμενοι εξεγέρθηκαν λόγω των άθλιων συνθηκών, έβαλαν φωτιά στη βιβλιοθήκη και προκάλεσαν φθορές. Οι ζημιές αποτιμώνται σε πάνω από 300.000 δολάρια. Τώρα οι ανθρωποφύλακες ζητάνε τη μεταφορά πολλών απ' αυτούς στη Γαλλία.

Εξεγέρσεις σε φυλακές στη Γαλλία

Από τις 11 Απριλίου, οι έγκλειστοι σε διάφορες φυλακές της Γαλλίας αλλά και του Βελγίου εξεγείρονται. Άτομα που ήταν κλειδωμένα στην φυλακή Mesnil-Amelot, στο Παρίσι, είχαν καταλάβει και μπλοκάρει μέρος του κτηρίου. Επίσης, στην φυλακή Vincennes, ξεκίνησε μια φωτιά. Αρκετοί φυλακισμένοι στο Oissel στην Ρουέν έχουν κηρύξει απεργία πείνας. Από τον Μάρτιο, οι άνθρωποι αντιστέκονται ενεργά στις συνθήκες διαβίωσης μέσα στις φυλακές. Οι φυλακισμένοι εξεγείρονται εξ αιτίας των κακών συνθηκών, οι οποίες έχουν επιδεινωθεί και αφορούν την έλλειψη κατάλληλων μέτρων υγιεινής, τον μειωμένο καθαρισμό, την έλλειψη ιατρικής περίθαλψης για όσους έχουν μολυνθεί με κοροναϊό, την έλλειψη τεστ για άτομα που ενδέχεται να έχουν μολυνθεί και τον υπερπληθυσμό στα κελλιά. Οι έγκλειστοι απαιτούν ελευθερία για όλους!

Αρχικά, κατά την έναρξη των μέτρων περιορισμού, που σχετίζονται με τον κοροναϊό, το κράτος είχε απελευθερώσει κρατούμενους σε όλες τις φυλακές, καθώς και από κέντρα κράτησης μεταναστών. Με τις παραπάνω ενέργειες αποφορτίστηκαν αρκετά κέντρα κράτησης και φυλακές. Αργότερα, οι άνθρωποι μεταφέρθηκαν από τις φυλακές σε κέντρα κράτησης που είχαν αδειάσει προηγουμένως. Τώρα, ενώ ορισμένα κέντρα παραμένουν κενά, τα κτίρια που είναι κλειστά σε άλλα κέντρα ανοίγουν ξανά. Οι άνθρωποι μεταφέρονται από κέντρο σε κέντρο (συχνά ως μέτρο για την τιμωρία όσων επαναστατούν και αποκόπτουν άτομα από δίκτυα υποστήριξης). Τα κέντρο κράτησης Coquelles είναι άδειο, τα 8 άτομα που ήταν τελευταία εκεί μεταφέρθηκαν στο κέντρο κράτησης Lesquin.

Πορεία ενάντια στις φυλακές στο Πουατιέ της Γαλλίας

Το Σάββατο πραγματοποιήθηκε πορεία ενάντια στις νέες φυλακές της πόλης Πουατιέ, που καλείται από την «Κολεκτίβα ενάντια στις φυλακές του Βιβόν».

Εκατοντάδες διαδηλωτές, πολλοί απ' τους οποίους ήταν κουκουλωμένοι, άρχισαν να επιτίθενται σε τράπεζες και εταιρίες που σχετίζονται με τις νέες φυλακές του Βιβόν (απέχει 15 χλμ.), όπου πρόκειται να μεταφερθούν οι κρατούμενοι από τις παλιές. Οι μπάτσοι ανακοίνωσαν ότι ανακάλυψαν μάσκες αερίων, σφυριά, λοστούς καθώς και αυτοσχέδια εκρηκτικά.

Τελικά την επόμενη μέρα πραγματοποιείται η μεταφορά των 118 κρατουμένων (ανάμεσά τους 7 γυναίκες)

Δεκαεπτά άτομα έχουν συλληφθεί και κατηγορούνται για διάφορες πράξεις, ανάμεσά τους και για επίθεση σε μπάτσους. Σήμερα αναμένεται να επισκεφθεί την πόλη ο γάλλος υπουργός εσωτερικών, για να... καθησυχάσει τους μαγαζάτορες.

Ενδιαφέρουσα υποσημείωση: Στην πόλη Πουατιέ είχαν σημειωθεί εξεγέρσεις ενάντια στην είσπραξη φόρων από απεσταλμένους του βασιλιά στις 25/11/1624 αλλά και τον Ιούνιο του 1663 (από το βιβλίο World History of Tax Rebellions, A: An Encyclopedia of Tax Rebels, Revolts and Riots from Antiquity to the Present του David Burg).

Τα μάτια των άλλων, η φυλακή μας. Οι σκέψεις τους, τα κλουβιά μας.

Βιρτζίνια Γουλφ, 1882- 1941, Βρετανίδα συγγραφέας

 

Παρακάτω, δείτε τις πιο σκληρές φυλακές του κόσμου, όπως τις κατέταξε η βρετανική Mirror.

Petak

Εδώ δε βασιλεύει η ηρεμία, η τάξη και η ασφάλεια. Η φυλακή, επισήμως γνωστή με τον αριθμό ΟΕ-256/5, ξέρει και κάνει ένα πράγμα σωστά: να συνθλίβει το ηθικό ακόμα και των πιο σκληροτράχηλων κρατουμένων... Οι τρόφιμοι κρατούνται ξεχωριστά, παραμένοντας πάνω από 20 ώρες στα κελιά τους ή στην απομόνωση και δέχονται επισκέψεις μόνο δυο ημέρες το χρόνο- βιβλία δεν επιτρέπονται και οι ανυπότακτοι κρατούνται σε σκοτεινά κελιά με έναν μεταλλικό κουβά για ουρητήριο και ένα στρώμα στο πάτωμα.

Είναι απόλυτα απομονωμένη καθώς βρίσκεται σε ένα μικρό νησί στη λίμνη, στην κεντρική ρωσική περιοχή Vologda, ένα ειδυλλιακό σκηνικό για μια από τις πιο γνωστές υψίστης ασφαλείας φυλακές, τόπος διαμονής για τους πιο διαβόητους κακοποιούς της χώρας.

Στις φυλακές-φρούριο, ένας σημαντικός αριθμός κρατουμένων δεν αντέχει τις αντίξοες συνθήκες κράτησης -απάνθρωπη απομόνωση και απουσία βασικών υπηρεσιών - και είτε οδηγούνται στην παράνοια, είτε πεθαίνουν από φυσικά αίτια πριν τελειώσει την ποινή του.

San Pedro

Είναι η μεγαλύτερη φυλακή στο La Paz της Βολιβίας και θεωρείται από τις σκληρότερες του κόσμου εξαιτίας της αντι-σωφρονιστικής προσέγγισης που ακολουθείται. Διαφορετικό από τα περισσότερα σωφρονιστικά ιδρύματα, οι τρόφιμοι στο San Pedro έχουν θέσεις εργασίας στο εσωτερικό της κοινότητας, και αγοράσουν ή νοικιάσουν τη διαμονή τους στα κελιά όπου συχνά ζουν με τις οικογένειες τους - έχουν καταγραφεί κακοποιήσεις και ομαδικοί βιασμοί παιδιών αφού είναι αναγκασμένα να συμβιώνουν με επικίνδυνους κακοποιούς.

Εδώ ανθεί και παράγεται η πιο καθαρή κοκαΐνη της χώρας με εξαγωγές που φέρνουν άφθονο εισόδημα... Οι εύποροι κρατούμενοι, έχουν πρόσβαση σε τηλεόραση, τρέφονται καλύτερα και διαθέτουν πολυτελή οικιακό εξοπλισμό ενώ αντίθετα στις φτωχές πτέρυγες υπάρχει το «εργοστάσιο» κοκαΐνης ενώ το καθημερινό μενού περιλαμβάνει δολοφονίες και ακραία βία.

Bangkwang

Η διαβόητη φυλακή της Ταϊλάνδης αποτελεί το «σπίτι» για θανατοποινίτες, ισοβίτες... Είναι υψίστης ασφαλείας και κατέχει έναν μεγάλο αριθμό κρατουμένων που ζουν στην απομόνωση. Ενδεικτικό της σκληρότητας, είναι ότι τους τρεις πρώτους μήνες της ποινής τους, οι κρατούμενοι φορούν χειροπέδες. Η ελευθερία όσων μάλιστα αναμένουν την εκτέλεσή τους, (το 10% των τροφίμων είναι θανατοποινίτες) περιορίζεται σημαντικά από τα σιδερένια «βραχιόλια» που φορούν και στα πόδια τους. Η φ\)λακή δεν έχει τρεχούμενο νερό, και οι ελάχιστες εργασίες που γίνονται στην αποχέτευση μετατρέπουν την ήδη αφόρητη ατμόσφαιρα σε, επιεικώς, αηδιαστική.

Οι φίλοι σου, δες τι θα γίνει αν καταδικαστείς σε φυλάκιση.

Τσαρλς Μπουκόφσκι, 1920- 1994, Αμερικανός συγγραφέας

 

Al Hayer

O Βρετανο-καναδός σύμβουλος μάρκετινγκ William Sampson, πέρασε κοντά τρία χρόνια στη φυλακή αυτή, στο Ριάντ της Σαουδικής Αραβίας όταν συνελήφθη τον Δεκέμβριο του 2000 Πέντε χρόνια αργότερα, έγραψε τις φρικτές εμπειρίες που έζησε - ανέφερε τους συχνούς ξυλοδαρμούς με ξύλινα ρόπαλα, το μαστίγωμα στα πόδια, τους βιασμούς, τη στέρηση του ύπνου.

Pelican Bay

Η υψίστης ασφαλείας φυλακή στην Καλιφόρνια, φιλοξενεί πάνω από 3.500 κρατούμενους, με τους περισσότερους να έχουν ταξινομηθεί υψηλά στην κλίμακα της επικινδυνότητας. Οι αποδράσεις αποτρέπονται από ηλεκτροφόρα περίφραξη και τα μέλη των συμμοριών κρατούνται σε απομόνωση επί 22,5 ώρες την ημέρα.

Τον Φεβρουάριο του 2000, σημειώθηκε εξέγερση από περίπου 200 κρατούμενους οι οποίοι βίαια απωθήθηκαν από πάνοπλους αστυνομικούς- από τους πυροβολισμούς σκοτώθηκε ένας τρόφιμος και τραυματίστηκαν 15 ενώ από τη χρήση ωμής βίας, 19 κρατούμενοι μαχαιρώθηκαν ή ξυλοκοπήθηκαν άγρια.

Κatingal

Κατασκευάστηκε το 1975 με τη φιλοδοξία να γίνει μια υψίστης ασφαλείας φυλακή στην Αυστραλία όπου θα κρατούνται τρομοκράτες και «προβληματικοί» κρατούμενοι. Οι κρατούμενοι ονόμασαν τις εγκαταστάσεις «ηλεκτρονικό ζωολογικό κήπο» εξαιτίας του ηλεκτρονικού ελεγχόμενου συστήματος λειτουργίας του με τεχνητό φως και αέρα απομονώνοντας τους κρατούμενους από τον έξω κόσμο. Η ζωή μέσα σε αυτό το τσιμεντένιο φέρετρο των 40 κελιών, ελέγχονταν πλήρως από κάμερες χωρίς αυτό βέβαια να αποτρέψει και αποδράσεις. Οι απαράδεκτες συνθήκες των φυλακών, συγκέντρωσε το μένος του Τύπου ενώ το 2006 ξεκίνησε η κατεδάφισή της.

Εξέγερση στις μεγαλύτερες φυλακές της Ευρώπης

Τη Δευτέρα 15/11 εκατοντάδες κρατούμενοι στις φυλακές Fleury-Merogis της Γαλλίας έβαλαν φωτιά στα κρεβάτια τους και σε εγκαταστάσεις των κτιρίων για να διαμαρτυρηθούν για τις άθλιες και ανθυγιεινές συνθήκες που επικρατούν.

Η τάξη αποκαταστάθηκε αφού τα γαλλικά ΜΑΤ έριξαν δακρυγόνα και ξυλοκόπησαν με γκλομπ τους κρατούμενους. Ανάλογες εξεγέρσεις έγιναν σε φυλακές σε Marseilles, Fresnes και Rennes.

Πολλές οργανώσεις έχουν καταγγείλει τις γαλλικές φυλακές ως τις χειρότερες στον κόσμο. Έλλειψη παράθυρων, βρωμιά, μικρόβια παντού, ειδικά στις τουαλέτες, πολύ μικρά προαύλια που συντελούν στο να ξεσπούν συχνά καυγάδες μεταξύ των έγκλειστων.

Πέρσι μόνο έγιναν 115 αυτοκτονίες και 1200 απόπειρες στα γαλλικά μπουντρούμια

Ο Άνθρωπος είναι μια φυλακή όπου η ψυχή παραμένει ελεύθερη.

Βίκτωρ Ουγκώ, 1802-1885, Γάλλος συγγραφέας

 

Πορεία έξω από φυλακές στον Καναδά

 

Την Κυριακή 18 Απριλίου, περίπου 40-50 αναρχικοί και συμπαθούντες διοργάνωσαν πορεία προς τις φυλακές Maplehurst και τις γυναικείες φυλακές Vanier. Αυτή η σούπερ-φυλακή απέχει 30 λεπτά περίπου από το Τορόντο. Καθώς άρχισε η πορεία, η μπροστινή επιγραφή της φυλακής γράφτηκε με σπρέι: «Ενάντια στις φυλακές» και «Ενάντια στην αστυνομία». Ο κόσμος κινήθηκε περιμετρικά της φυλακής με πανό, φωνάζοντας συνθήματα, ανάβοντας πυροτεχνήματα και χτυπώντας τύμπανα.

Υπάρχουν περίπου 1900 φυλακισμένοι μέσα σ' αυτή την υπερ- φυλακή και πάνω από τα 2/3 είναι προφυλακισμένοι χωρίς να έχουν καταδικαστεί για κανένα αδίκημα».

Πολλοί κρατούμενοι ανταποκρίθηκαν φωνάζοντας κι αυτοί. Η πορεία μετά κινήθηκε σε δρόμους της πόλης μοιράζοντας έντυπο υλικό.

 

Εξέγερση σε φυλακές του Λίβανου

 

 

Εξέγερση ξέσπασε χθες σε φυλακές στο βόρειο Λίβανο και συγκεκριμένα στην Τρίπολη, όταν κρατούμενοι κράτησαν ομήρους αρκετούς φύλακες, απαιτώντας καλύτερες συνθήκες διαβίωσης και μειωμένες ποινές.

"Οι κρατούμενοι στις φυλακές Qobbeh κατάφεραν να ακινητοποιήσουν πέντε φύλακες και απαιτούν να βελτιωθούν οι συνθήκες μέσα στις φυλακές και να μειωθούν οι ποινές τους» ανέφερε ένας αξιωματούχος.

Ο δρόμος που οδηγεί στις φυλακές κλείστηκε από τις αστυνομικές δυνάμεις. Παρόμοια εξέγερση είχε συμβεί και τον Ιανουάριο του 2009. Οι φυλακές Qobbeh είναι οι μεγαλύτερες στο βόρειο Λίβανο και «φιλοξενούν» περίπου 600 κρατούμενους.

 

Ο σύγχρονος άνθρωπος είναι ένας φυλακισμένος που νομίζει ότι είναι ελεύθερος επειδή αποφεύγει να αγγίξει τους τοίχους του κελιού του.

 

Nicolas Gômez Dâvila, 1913- 1994, Κολομβιανός συγγραφέας

ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ