Παιδικά ρούχα - Πακέτα Βάπτισης Papillonkids.gr

Όταν ζωντάνεψε ο ναός του Απόλλωνα... - Γράφει η Αγγελική Κοτταρίδη

 

Η Φαϊλάκα είναι ένα μικρο νησί στον μυχό του Περσικού κόλπου, στις εκβολές του Τίγρη, που φυλάγει την θαλασσινή πύλη της Μεσοποταμίας... Εδώ, στον αρχαίο παράδεισο της μεγάλης Θεάς, ο Σέλευκος ή ο γιος και συμβασιλέας του Αντίοχος Α΄ ιδρυσε το οχυρό ιερό, όπου ο 'ελληνικός' ναός του Απόλλωνα στέκεται στο πλάι του 'ανατολίτικου' ναού της θεάς, -για τους Έλληνες Άρτεμη, για τους ανατολίτες Ιστάρ- και όπου οι κίονες με τα ιωνικά κιονόκρανα στηρίζονται σε περσικές βάσεις... Στο 'θαύμα' που ήταν η ελληνιστική Οικουμένη, στην ανεκτικότητα της μη μονοδοξίας, οι διαφορετικοί θεοί και πίστεις δεν δίχαζαν και δεν χώριζαν τους λαούς και η πεφωτισμένη ηγεμονία είχε την ευφυία να αναγνωρίσει στην συνύπαρξη και στην όσμωση των διαφορετικών τον μοχλό της ανάπτυξης και της προόδου...

Το 2007-2009 βρεθήκαμε να ερευνούμε το ιερό-οχυρό των Σελευκιδών... Η πιο συγκινητική στιγμή για μένα, όταν είδα κάποιους από τους Αιγύπτιους εργάτες μας την ώρα της προσευχής να γονατίζουν στις πλάκες του αρχαίου ναού, γεφυρώνοντας κόσμους και αιώνες... Γιατί όσο και να αγαπάμε, να μελετούμε και να φροντίζουμε εμείς τα μνημεία, το μόνο που 'ζωντανεύει' έναν ναό είναι η Προσευχή...

Αφορμή να μοιραστώ μαζί σας αυτές τις σκέψεις στάθηκαν οι συγκινητικές αναρτήσεις του αγαπητού φίλου Yorgos Kyriakopoulos για την Μόρια και για το 'ταρατσάκι' των γειτόνων του προσφύγων-μεταναστών... Μελετώντας το αρχαίο παράδειγμα, Γιώργο, επιμένω να πιστεύω ότι υπάρχει ακόμη ελπίδα...

 

 

 

ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ