Παιδικά ρούχα - Πακέτα Βάπτισης Papillonkids.gr

Νίκος Κόγιας: Ο αγνός αγωνιστής που «έφυγε» (Βίντεο-απόσπασμα από ανέκδοτη συνέντευξή του)

 


«Μετά την κατάρρευση του Μετώπου, το πρώτο μας μέλημα ήταν η περίθαλψη των στρατιωτών που έφταναν στη Βέροια και η διευκόλυνση, όσων ήταν από άλλες περιοχές, να φτάσουν στα σπίτια τους. Συγκεντρώναμε υλικό γι’ αυτό το σκοπό».

«Ο πατέρας μου έκοψε βέργες κι έκανε μια καλύβα στην «Καλίγκα». Κάτι σαν καταφύγιο για τους βομβαρδισμούς. Τα παιδιά στον πόλεμο… Πίσω έμειναν γυναίκες και εγγόνια…»

Είχα την τιμή να συνομιλήσω νε τον αείμνηστο πλέον, Νίκο Κόγια. Μου έκανε την τιμή να μου αφηγηθεί τη ζωή του. Απ’ τα παιδικά χρόνια…

Βοηθός τσαγκάρη από τα 12… Από παιδί στη βιοπάλη.. Λίγα γράμματα στο σχολείο. Κι όμως η παιδεία του, η μεστότητα του λόγου του εντυπωσίαζε…

Εκείνη η συνομιλία κράτησε κάπου δυο ώρες. Διακόπηκε όταν τα κύματα της συγκίνησης ήρθαν κι γέμισαν τα μάτια του… Βούρκωσε…

Η υγεία του ήταν ήδη ιδιαίτερα κλονισμένη. Ζήτησε να διακόψουμε… Ένας λυγμός ανέβαινε μαζί με τις αναμνήσεις… Μνήμες σκληρές..

Είπαμε ότι θα συνεχίσουμε την συζήτηση… Όμως η υγεία του χειροτέρευε… Κάθε συναισθηματική φόρτιση μπορούσε να αποβεί μοιραία…

Έτσι δεν συναντηθήκαμε ποτέ ξανά… Η αφήγηση σταμάτησε στο 1945…

Είχαμε γνωριστεί πολύ νωρίτερα… Ακόμη πιο πολύ όταν δούλευα στην εφημερίδα «Βέροια».  Αρθρογραφούσε εκεί ο μπάρμπα-Νίκος…  

Με λόγο ήπιο, αλλά πάντα αληθινό, μεστό από αισθήματα, οράματα και ιδανικά…

Αυτός ήταν ο Νίκος Κόγιας: Ένας οραματιστής, ένας ιδεαλιστής, ένας άνθρωπος γεμάτος αισθήματα και προσφορά.

Γι’ αυτό δε λύγισε παρά τα όσα υπέφερε. Γιατί, όπως λέει και ο ποιητής «μην καρτεράτε να λυγίσουμε… Έχουμε τη ζωή πάρα πολύ αγαπήσει»…

Μου αφηγήθηκε τόσα και τόσα.. Αλλά ακόμη περισσότερα «διάβασα» στα μάτια του. Εκείνο το βλέμμα που δεν θα το ξεχάσω ποτέ..

Δ. Καρ.

Νίκος Κόγιας - συνέντευξη (απόσπασμα)

ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ