«Ιερές αγελάδες» και «μνήμη χρυσόψαρου»…

 

Έχει εξαιρετικό ενδιαφέρον ο τρόπος που αντιλαμβάνονται (ή προφασίζονται ότι αντιλαμβάνονται) τα πράγματα κάποιοι άνθρωποι.

Εντάξει… Δε χρειάζεται να είναι κανείς τέρας ευφυΐας για να καταλάβει τον εγκάθετο, τον στημένο και το «παπαγαλάκι».

Όταν γράφουν σχόλια και οι πρώτες λέξεις είναι «μα δεν φταίει ο δήμαρχος… δεν φταίει η πρώην δήμαρχος»… Λες και είναι το μόνο που ενδιαφέρει…

Μεροκάματο βγάζουν οι άνθρωποι, δε λέω. Κάτι πρέπει να κάνουν για να δικαιολογήσουν τις όποιες σχέσεις υποτέλειας έχουν με την εκάστοτε εξουσία…

Εδώ που τα λεμέ, πάντα ήταν βολικοί στους εκάστοτε κρατούντες οι λεγόμενοι «χρήσιμοι ηλίθιοι»…

Ας πάρουμε τα πράγματα με τη σειρά…

Κατ’ αρχάς οι πέντε πρώην αντιδήμαρχοι δεν έκαναν τίποτα περισσότερο απ’ ό,τι κάνει κάθε πολίτης που διεκδικεί χρήματα που δικαιούται. Είτε αυτά είναι αναδρομικά, είτε νόμιμες αποδοχές, είτε ό,τι άλλο.

Είναι μια αντικειμενική πραγματικότητα και δεν έχει να κάνει με υποκειμενική κρίση, πολύ δε περισσότερο με κάποια προσέγγιση συμπάθειας, όταν ένας εξ αυτών με έσερνε για χρόνια στα δικαστήρια. Αλλά η αλήθεια πρέπει να λέγεται…

Πως προέκυψε το ζήτημα

Κατά την τετραετία 2002-2006 και κυρίως όταν πλησίασαν οι εκλογές, η τότε επικεφαλής της αξιωματικής αντιπολίτευσης κ. Ουσουλτζόγλου και η παράταξή της θύμιζαν κάτι από την επαναστατικότητα των μπολσεβίκων πριν την Οκτωβριανή επανάσταση!!!

Εμφανίζονταν περίπου ως οι ελευθερωτές μιας σκλαβωμένης πόλης!!!!

Κατήγγειλαν την αιρετή διοίκηση του Δήμου και υπόσχονταν τα πάντα στους πάντες!!!

Σε μια έκσταση λαϊκισμού, η τότε υποψήφια και μετέπειτα δήμαρχος, παρουσίασε το ψηφοδέλτιό της κάτι σαν «εθελοντική ομάδα». Διαλαλούσε σε όλους τους τόνους την Αρχή της άμισθης προσφοράς των αντιδημάρχων.

Ήταν ένα από τα πολλά ψέματα που ασύστολα ειπώθηκαν χάριν της επίτευξης του μεγάλου σκοπού.

Στην πραγματικότητα αυτό που έλεγε δεν ήταν πολιτική της θέση, αλλά …νόμος του κράτους!!!! Όμως ελάχιστη σημασία είχε για έναν κόσμο που γοητευόταν από τη αυταπάρνηση της υποψήφιας δημάρχου που έταξε τον εαυτό της θυσία για το κοινό καλό…


Τη διετία 2007-2008 οι πέντε πρώτοι ορισθέντες αντιδήμαρχοι (Σουμελίδης, Δάσκαλος, Παπαστεργίου, Μηλιόπουλος, Μιχαηλίδης) ήταν άμισθοι, αφού, όπως προέβλεπε η σχετική νομοθεσία, ήταν μισθωτοί υπάλληλοι.

Όμως το 2010 ο νόμος άλλαξε και μάλιστα με αναδρομική ισχύ. Και μαζί με την αλλαγή του νόμου ξεχάστηκαν και οι δακρύβρεχτες εξαγγελίες θυσίας και προσφοράς.

Οι αντιδήμαρχοι και οι λοιποί «παράγοντες» της αιρετής διοίκησης εισέπρατταν κανονικά τις αντιμισθίες που τους αναλογούσαν.   Άλλωστε πρώτη διδάξασα ήταν η τότε δήμαρχος.

Αν και διαλαλούσε σε όλους τους τόνους ότι θα κάνει ό,τι μπορεί για να ελαφρύνει τα έξοδα του Δήμου, η ίδια έσπευσε να παραιτηθεί από τη θέση της δημοτικής υπαλλήλου ώστε να εισπράττει τον πολύ μεγαλύτερο μισθό της δημάρχου!!!

Το οξύμωρο της υπόθεσης είναι ότι στη λήξη της πρώτης θητείας, στις εκλογές του 2010, ένα από τα ισχυρά επιχειρήματα υπέρ της επανεκλογής της ήταν ότι «πρέπει να την ξαναψηφίσουμε για να μπορέσει η «καημένη η Χαρούλα» να εξασφαλίσει σύνταξη»!!!!

Αυτό το μοναδικό επιχείρημα το πρόβαλλαν με όλους τους δραματικούς τόνους… Ένας εκ των οποίων το χρησιμοποιούσε πολύ συχνά και πολύ έντονα,  ήταν και ένας εκ των πέντε αντιδημάρχων της πρώτης περιόδου.

Μέχρι που, λίγο αργότερα, κι αφού κερδήθηκαν οι εκλογές, τον ρίξανε στο λάκκο με τα λιοντάρια, σε μια ψυχοφθόρα δικαστική περιπέτεια από όπου βγήκε κομματιασμένος οικονομικά και ψυχολογικά. Και είναι ένας από αυτούς που κατάλαβε την πραγματική ποιότητα ανθρώπων και καταστάσεων.

Για τους έχοντες "μνήμη χρυσόψαρου"

Από τη στιγμή που εγκαταλείφθηκε η έτσι κι αλλιώς μόνο για επικοινωνιακούς λόγους, θέση της παράταξης για άμισθους δημάρχους, οι πέντε αντιδήμαρχοι της πρώτης περιόδου (2007-2008) έχοντας κάθε νόμιμο δικαίωμα, ζήτησαν να πάρουν τις αντιμισθίες που τους αναλογούσαν.

Στην αρχή η κ. Ουσουλτζόγλου με δήλωσή της στο δημοτικό συμβούλιο αναγνώρισε το καθ’ όλα δίκαιο και νόμιμο του αιτήματος. Όμως στη συνέχεια άρχισαν τα «ήξεις – αφίξεις», κυρίως δια στόματος «τρίτων» και το θέμα πέρασε κάπου στο περιθώριο. Πολύ «λογικά» αφού η κ. Ουσουλτζόγλου άφηνε οριστικά το δημαρχιακό θώκο και φυσικά δεν είχε κανένα λόγο να βγάλει τα κα΄στανα από τη φωτιά.

Η «καυτή πατάτα» πέρασε τον επόμενο, τον κ. Βοργιατζίδη. Ο κ. δήμαρχος φαίνεται ότι χειρίστηκε το θέμα περίπου με «αυτόματο πιλότο».

Οι πέντε προσέφυγαν ήδη στα δικαστήρια, βγήκαν οι αποφάσεις στο τελικό ποσό προστέθηκε ένα εξαιρετικά μεγάλο ποσό ως τόκοι!!!

Στο διάστημα αυτό, σύμφωνα με τα όσα λένε οι ενδιαφερόμενοι, ουδέποτε έγινε η παραμικρή κίνηση διευθέτησης του ζητήματος. Η υπόθεση αφέθηκε στην τύχη της και δέκα χρόνια αργότερα επανήλθε, ως τελεσίδικη πλέον, με προσαυξήσεις που διπλασιάζουν σχεδόν το αρχικό ποσό, συμπεριλαμβανομένων και των διαφόρων εξόδων!!!

Πρόκειται για μια επιβάρυνση που θα μπορούσε να αποφευχθεί αν δινόταν η δέουσα προσοχή στο θέμα, αφού οι πέντε προσφεύγοντες (κάποιοι από αυτούς) κάποιοι από αυτούς να αποδεχτούν μόνο το αρχικό κεφάλαιο και αυτό όχι στο σύνολό του. Δηλαδή θα μπορούσε ο Δήμος να κλείσει αυτό το θέμα πληρώνοντας σχεδόν τα μισά λεφτά, σε σχέση με αυτά που καλείται να πληρώσει τώρα.

Είναι κι αυτό ένα δείγμα της διοικητικής ποιότητας και ικανότητας της αιρετής διοίκησης που αναβαπτίστηκε στην τοπική «εξουσία» στις πρόσφατες εκλογές.


Οι πρώτες «σκιώδεις» αντιδράσεις ήταν πρωτίστως μια απόπειρα «απαλλαγής» της τέως και του νυν δημάρχου και η επίρριψη της «ευθύνης» στους πέντε προσφεύγοντες και δικαιούμενους πλέον τα επιδικασθέντα ποσά.   

Η γνωστή νοοτροπία των «ιερών αγελάδων» και του φτηνού λαϊκισμού.

Σε έναν Δήμο όπου κανείς δεν φάνηκε να «ενοχλείται» όταν πρόεδροι δημοτικών επιχειρήσεων δίνουν αύξηση στον εαυτό τους, ανεβάζοντας τις αντιμισθίες τους στο ανώτατο δικαιούμενο όριο!!! Καθ’ όλα νόμιμο θα πει κανείς…

Σε ένα Δήμο όπου ο προϊστάμενος της νομικής υπηρεσίας πηγαίνει το Δήμο στα δικαστήρια και ο Δήμος προσλαμβάνει εξωτερικό δικηγόρο για να τον υπερασπίσει έναντι του νομικού του συμβούλου!!! Μια πρωτοφανή κατάσταση την οποία ο κ. δήμαρχος τη βρήκε καθ’ όλα φυσιολογική, κρίνοντας ότι πρόκειται για μια υπαλληλική διεκδίκηση!!!

Τώρα επιχειρείται από τους «γνωστούς κύκλους»  να παρουσιαστούν ως «κακοί» οι πέντε πρώην αντιδήμαρχοι, επειδή απλούστατα έκαναν αυτό που έχουν δικαίωμα, δηλαδή τη διεκδίκηση χρημάτων που δικαιούνται καθ’ όλα νόμιμα…

Ποια ήταν η αντίδραση του Δήμου μέχρι τώρα; Καμία!!! Αντί να φροντίσει για τη διευθέτηση του ζητήματος, το άφησε να σέρνεται παίρνοντας διαστάσεις που τώρα θα επιβαρύνουν το ταμείο του Δήμου σε σχεδόν διπλάσιο βαθμό από το αρχικό.

Κατά τα άλλα, όπως συνήθως, πάντα φταίνε οι άλλοι…

Δ. Καρ.

 

 

 

 

 


 

 

ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ