«Έκφραση γνώμης» όπως λέμε «γράμμα στο Θεό»

 

Η πεντάωρη συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου Νάουσας το βράδυ της Δευτέρας θα μπορούσε και να χαρακτηριστεί  μια συλλογική συνομιλία με το υπερπέραν. Διότι τα εγκόσμια και πιο συγκεκριμένα, η εγκόσμια διοίκηση ελάχιστα ενδιαφέρεται για τα όσα ειπώθηκαν, όπως και για το τελικό συμπέρασμα της αρκούντως ζωηρής συζήτησης.

Μετά από πέντε ώρες ήταν όλοι – ή τουλάχιστον θα έπρεπε να είναι – ευχαριστημένοι.

Ας πάρουμε «ιεραρχικά» τα πράγματα.

Ικανοποιημένος νιώθει ο «νομοθέτης» που ισορρόπησε έτσι τα πράγματα. Το Δημοτικό Συμβούλιο δεν έχει καμιά δικαιοδοσία στην έκδοση αδειών και εγκρίσεων επί του θέματος που συζητούσε, έχει όμως το δικαίωμα να πει τη γνώμη του για την οποία δεν δίνει δεκάρα τσακιστή η δημόσια διοίκηση.

Είτε πει «όχι», είτε πει «ναι» το Δημοτικό Συμβούλιο, ένα και το ίδιο είναι για την ουσία των πραγμάτων…

Θα αναρωτιέται κανείς, αφού είναι έτσι, τι νόημα έχει το «δικαίωμα» στη γνωμοδότηση…  Έχει… Δίνει το δικαίωμα της έκφρασης γνώμης… Άσχετα αν αυτή η γνώμη δεν ενδιαφέρει κανέναν…

Κατά συνέπεια η ίδια αυτή διαδικασία σε εποχές προ covid-19 θα μπορούσε κάλλιστα να γίνει σε κανένα απ’ τα καλά τσιπουράδικα που έχει η Νάουσα. Κουβεντούλα και γράμμα στο Θεό είναι όλη η ιστορία… Μην πάει χαμένη η ευκαιρία για μια καλή παρέα με μεζεδάκια και εκλεκτό κρασί…

Το ίδιο το Δημοτικό Συμβούλιο και οι συμμετέχοντες στη διαδικασία εξέφρασαν την γνώμη τους. Η οποία, επί της ουσίας, ενδιαφέρει και αφορά την τοπική μόνο κοινωνία.

Για τη δημόσια διοίκηση η «γνώμη» του δημοτικού συμβουλίου επί του συγκεκριμένου θέματος, δεν έχει καμιά σημασία.

Το Δημοτικό Συμβούλιο κατέληξε σε μια «έκφραση γνώμης» η οποία ικανοποιεί τους πάντες.

Η πλειοψηφία τάχθηκε κατά του έργου των προς εγκατάσταση ανεμογεννητριών. Η αρνητική ψήφος ικανοποίησε ηθικά το κοινό αίσθημα του μέρους της κοινωνίας που είναι ταγμένο κατά της δημιουργίας του «αιολικού πάρκου».

Αλλά ταυτόχρονα είναι μια αρνητική ψήφος που ουδόλως επηρεάζει το δικαίωμα της ενδιαφερόμενης εταιρίας να προχωρήσει στην υλοποίηση των σχεδίων της.

Απλά οι ψηφίσαντες αρνητικά έκαναν το καθήκον τους έναντι της προστασίας του φυσικού περιβάλλοντος.

Οι ψηφίσαντες υπέρ με γνώμονα την εξέλιξη και την πρόοδο, κατέθεσαν την άποψή τους η οποία μειοψήφησε, κάτι που απαλλάσσει το «ναι» από την ευθύνη των επιχειρηματικών εξελίξεων.   

Έστω και γνωμοδοτικά, το δημοτικό συμβούλιο δεσμεύεται από την απόφαση που πήρε, πίσω από την οποία «οχυρώνεται» και το «ναι»…

Σε αντίθετη περίπτωση, αν υπερτερούσε το «ναι», μια πλειοψηφία υπέρ του αιολικού πάρκου  θα είχε χρεωμένη εις το διηνεκές, όχι μόνο αυτή, αλλά προσθετικά και άλλες ευθύνες, σε μια διαρκή αντιπαράθεση με την αντίθετη προς τις ανεμογεννήτριες πλευρά.

Όσο για τις δύο «λευκές» ψήφους, πέραν του ότι ουδόλως επηρέασαν ποσοτικά το αποτέλεσμα της ψηφοφορίας που κατέγραψε διαφορά 4 ψήφων μεταξύ των δύο απόψεων,  έδωσε και τα χαρακτηριστικά του πλουραλισμού στην διαδικασία.

Έτσι κι αλλιώς κατά την ψηφοφορία δεν υπήρξαν «αρραγή παραταξιακά μπλοκ» και οι ψήφοι παρουσίασαν μια διαπαραταξιακή διάχυση.

Ποιο είναι το τελικό συμπέρασμα;

Ότι το δημοτικό συμβούλιο Νάουσας – όπως και κάθε δημοτικό συμβούλιο που θα είχε να συζητήσει ένα τέτοιο θέμα – κινήθηκε μέσα στο θεσμικό πλαίσιο που διέπει τη δικαιοδοσία του.

Στην προκειμένη περίπτωση ο νομοθέτης έκρινε ότι η τοπική αυτοδιοίκηση δεν δικαιούται κάτι περισσότερο πέραν του να εκφράσει τη γνώμη της. Η οποία γνώμη ουδεμία επίπτωση έχει στο φάκελο, τις αδειοδοτήσεις και τις εγκρίσεις.

Κατά συνέπεια η δημόσια διοίκηση κρατάει για τον εαυτό της όλη την ουσία και απλά δίνει το δικαίωμα στην αυτοδιοίκηση να στέλνει γράμματα στον Θεό.

Μέρες που είναι, θα μπορούσε να στείλει κι ένα γράμμα στον Αγιοβασίλη… Μέχρι εκεί…

Δ. Καρολ.

 

 

 

 

ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ