Η αδυναμία αντίληψης της συνευθύνης

 

Χρειάστηκε μια «συνέντευξη δημοσίων σχέσεων» για να ανακαλύψει μέλος του δημοτικού συμβουλίου και πιο συγκεκριμένα, μέλος της  συμπολιτευόμενης «αντιπολίτευσης» ή της «αντιπολιτευόμενης συμπολίτευσης», τα τρωτά σημεία της «αρχηγού» του. Και έστειλε επιστολή – ανακοίνωση προς τα τοπικά ΜΜΕ για να καυτηριάσει, ακόμη μια φορά, τα όσα είπε ή δεν είπε η αρχηγός του…

Έχω την εντύπωση ότι κάποια στιγμή και οι καλύτερες κωμωδίες καταλήγουν σε δράμα για τους ίδιους τους πρωταγωνιστές τους που ταυτίζονται με το ρόλο και δεν μπορούν να παίξουν τίποτε άλλο.

Μας είναι παντελώς αδιάφορο αν η κ. Μπατσαρά (για να μιλάμε με ονόματα) φοράει μαύρο ή άσπρο ταγιερ. Όπως επίσης μας είναι απολύτως αδιάφορο αν στις συγκεντρώσεις της παράταξής της μιλάει στους συμβούλους της στον ενικό ή στον πληθυντικό.. Αυτά αφορούν το επιτελείο των «καπνογόνων» και των «αρλεκίνων» της επικοινωνιακής «ενημέρωσης»…

Όλα τα αξιώματα, οι αντιμισθίες – όπου υπάρχουν – και η πολιτική θέση της δεύτερης σε δύναμη παράταξης του δημοτικού συμβουλίου Βέροιας, απορρέουν από μια αγοραία συναλλαγή. «Σου δίνω, μου δίνεις»…

Και μάλιστα μια αγοραία συναλλαγή που – σύμφωνα με τα όσα ήρθαν στο φως – έγινε στο παρασκήνιο και κυρίως, έγινε προεκλογικά.

Κι όταν κάνεις προεκλογικές συμφωνίες κάτω απ’ το τραπέζι και λες ψέματα στον κόσμο, τότε αυτό λέγεται εξαπάτηση του εκλογικού σώματος.  

Θα ήταν εντιμότατο – αλλά και καταστροφικό προεκλογικά – αν η κ. Μπατσαρά και οι υποψήφιοί της – οι «μυημένοι» - έλεγαν στον κόσμο ότι «τα βρήκαν» με τον Βοργιατζίδη, ότι πήραν τον «άξιο μισθό» τους και ότι κατεβαίνουν στις εκλογές για να γίνουν προεκλογικό και κυρίως, μετεκλογικό μαξιλαράκι.

Τίποτα απ’ όλα δεν αυτά δεν είδε, δεν αντιλήφθηκε και δεν εξόργισαν τον συγκεκριμένο επιστολογράφο, αλλά και κανέναν άλλον από την δεύτερη σε δύναμη, παράταξη του δημοτικού συμβουλίου.

Απολαμβάνουν τα «επίχειρα» των αξιωμάτων και μάλιστα κάποιοι είναι τόσο χαρούμενοι, που έχουν ένα μόνιμο χαμόγελο ευτυχίας στο πρόσωπό τους. Αφού πρώτα ευχαρίστησαν, σχεδόν γονυπετείς, τον δήμαρχο που τους έδωσε το πρόσκαιρο αξίωμα.

Για αυτά δεν μιλάει κανείς. Κι έρχεται τώρα μια διαφημιστικού τύπου αναφορά σε κάποια συνέντευξη δημοσίων σχέσεων, για να «καταγγείλει» ο επιστολογράφος – αρθογράφος το αν το χτένισμα της αρχηγού του ήταν το ενδεδειγμένο ή αν χρησιμοποιούσε  σωστά τα ρήματα και τις αντωνυμίες…

Η ενασχόληση με τα κοινά είναι μια πολύ σοβαρή υπόθεση για να «χτίζεται» πάνω σε αστειότητες.

Δ. Καρολίδης

 

ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ