Εν Βεροία - 14 Ιανουαρίου 2006: Το ρήγμα στο «Κίνημα» που κατάπιε το «Κίνημα»

 

Στις 14 Ιανουαρίου 2006 στην αίθουσα της «Εληάς» πραγματοποιείται νομαρχιακή συνδιάσκεψη του ΠΑΣΟΚ με θέμα την επιλογή υποψήφιου νομάρχη για τις εκλογές του Οκτωβρίου του ίδιου έτους.

Η εσωκομματική κατάσταση μόνο ευχάριστη δεν είναι. Ο «Κίνημα» έχει περάσει στην εποχή του Σημίτη και έχει πλέον όλα τα χαρακτηριστικά ενός κόμματος εξουσίας.

Τοπικά προέρχεται από μια περίοδο αυτοδιοικητικής ήττας καθώς το 2002 ο Γιάννης Χασιώτης αποχωρεί από το Δήμο Βέροιας και η φιλοδοξούσα να παίξει το ρόλο της διαδόχου, χάνει τις εκλογές.

Τις εκλογές χάνει ξανά, όπως και το 1998 και ο Ανδρέας Βλαζάκης στη Νομαρχία. Στην ομιλία του (και) εκείνο το βράδυ δεν ξεχνάει να «υπενθυμίσει» ότι  «κάποιοι από τους συντρόφους» ψηφίσανε το αντίπαλο ψηφοδέλτιο και στην προηγηθείσα, αλλά και στην προηγούμενη εκλογική αναμέτρηση.

Ουσιαστικά το ρήγμα που επήλθε από τις εκλογές του 1994 με δύο συνδυασμούς του ΠΑΣΟΚ να αντιμάχονται για τη Νομαρχία, δεν έκλεισε ποτέ. 

Άλλωστε ή εκλογική ήττα του Ανδρέα Βλαζάκη τόσο το 1998 όσο και το 2002 δεν «έβγαινε» μαθηματικά καθώς το ΠΑΣΟΚ ξεπερνούσε καθαρά – τουλάχιστον το 1998 - σε εκλογική δύναμη τη Ν. Δημοκρατία. 

Το 2006 όλα αυτά μπορεί να μην ήταν στο τραπέζι, υπήρχαν όμως καταγεγραμμένα στην «τοπική ιστορία» και στη σκέψη πρωταγωνιστών και μη.

Μετά από 4 χρόνια απουσίας στην Αθήνα, ο κατά γενική ομολογία, πετυχημένος πρώην δήμαρχος Βέροιας εκφράζει τη φιλοδοξία να είναι υποψήφιος για Νομάρχης Ημαθίας.

Όμως ήδη από το φθινόπωρο του 2005 ο Ανδρέας Βλαζάκης εκφράζει την προτίμησή του προς τον Σάββα Γαβριηλίδη ο οποίος δηλώνει ανοιχτά ότι θα είναι υποψήφιος είτε με «χρίσμα», είτε ως «αντάρτης»…

Στην «απέναντι» πλευρά, στη «γαλάζια παράταξη» τα πράγματα κινούνται σε απόλυτη θολούρα καθώς ο Γιάννης Σπάρτσης που οδεύει προς τη διεκδίκηση του Δήμου Νάουσας, δεν εννοεί να φύγει από τη Νομαρχία χωρίς να έχει άποψη για τον επόμενο υποψήφιο νομάρχη.

Το βράδυ της 14ης Ιανουαρίου στην αίθουσα της «Εληάς», την ευθύνη της διαδικασίας την είχε – σύμφωνα με το καταστατικό – ο βουλευτής, Βασίλης Γερανίδης. Όμως ο άνθρωπος που είχε μακράν τον πρώτο λόγο ήταν ο κομματικά παντοδύναμος, Μιχάλης Χρυσοχοίδης.

Ο Σάββας Γαβριηλίδης δεν εμφανίζεται, αλλά στέλνει μια επιστολή με την οποία ζητάει τη διεξαγωγή προκριματικών εκλογών για την ανάδειξη του υποψηφίου.

Ο κ. Γερανίδης βάζει την πρόταση του Γαβριηλίδη στις προς εξέταση προτάσεις, παρ’ όλο που είναι μια πρόταση η οποία παρατείνει την αδράνεια της προεκλογικής οργάνωσης, ενώ ενέχει και στοιχεία εσωκομματικής πόλωσης.

Ταυτόχρονα εγείρονται και ζητήματα για το ποιοι θα έχουν δικαίωμα ψήφου, με τον Βλαζάκη να υπενθυμίζει ότι, με τα κριτήρια που προτείνονται, θα ψηφίσουν και  «κάποιοι σύντροφοι» που στο παρελθόν είχαν ψηφίσει και αντίθετα….

Ο Γιάννης Χασιώτης επισημαίνει την απώλεια κρίσιμου χρόνου και το αδύνατο των διπλών εκλογών ουσιαστικά.

Ο Μιχάλης Χρυσοχοίδης δηλώνει ότι δεν είναι αντίθετος με την προοπτική προκριματικών εκλογών. Ταυτόχρονα ασκεί έντονη κριτική σε όσους στηρίζουν την υποψηφιότητα Γαβριηλίδη, μιλάει με κολακευτικά λόγια για την δημαρχιακή θητεία του Γιάννη Χασιώτη αλλά αφήνει στο τέλος και έναν «αστερίσκο» λέγοντας ότι προς το τέλος της «έχασε το νήμα με την καθημερινότητα».

Αντίθετα έχει μόνο καλά λόγια για την υποψηφιότητα της κ. Ουσουλτζόγλου για το Δήμο Βέροιας.

Την υποψηφιότητά τους για να είναι υποψήφιοι θέτουν και οι Παύλος Πετρομελίδης και Νίκος Ηλιάδης.

Η διαδικασία κρατάει σε μάκρος χρόνου και ολοκληρώνεται 7 ώρες από την έναρξή της, χωρίς να καταλήξει κάπου.

Ο κ. Γερανίδης καταλήγει λέγοντας ότι προηγείται η ανάδειξη των υποψηφίων στους Δήμους και έπεται η ανάδειξη των υποψηφίων για τις Νομαρχίες, κάτι που προσδιορίζεται να γίνει περίπου δυο μήνες αργότερα!!!

Από την τοποθέτηση του κ. Γερανίδη γίνεται προφανές το ποιες είναι οι προτεραιότητες.

Λίγες μέρες μετά ανακοινώνεται η υποψηφιότητα της κ. Ουσουλτζόγλου για το Δήμο Βέροιας μέσα από μια «διαδικασία-πακέτοο» και αρκετά αργότερα του Γιάννη Χασιώτη μέσα σε κλίμα πόλωσης και απορύθμισης.

Θα ακολουθήσουν οι συνταρακτικές εξελίξεις του 2006 στη Βέροια και το τρομερό καλοκαίρι της χρονιάς αυτής.

Προς το τέλος του καλοκαιριού, καθώς το ενδιαφέρον είναι επικεντρωμένο στις εξελίξεις εντός της πόλης, η επικοινωνιακή τακτική αναγάγει την υπόθεση των δημοτικών εκλογών σε μείζον ζήτημα και αφήνει τις νομαρχιακές σε δεύτερο πλάνο. 

Η διαβάθμιση αυτή συνεπικουρείται και από το γεγονός της παρατεταμένης εσωκομματικής κρίσης και πόλωσης η οποία επιδρά απογοητευτικά.

Ο εκλογικός νόμος του 2006 παίζει και αυτός τον ρόλο του.

Το βράδυ των εκλογών του Οκτωβρίου η κ. Ουσουλτζόγλου πετυχαίνει την μεγάλη ανατροπή και από την 1η Ιανουαρίου της επόμενης χρονιάς δείχνει καθαρά τις προθέσεις της…

Οκτώ χρόνια αργότερα, φεύγοντας αφήνει πίσω της μια σειρά σοβαρές ζητήματα, αλλά και ένα παγιωμένο «δημοτικό καθεστώς»  το οποίο αναλαμβάνει να συνεχίσει ο έτσι κι αλλιώς «υπάκουος» ως αντιδήμαρχος, διάδοχός της. 

Στην άλλη πλευρά, ο Κώστας Καραπαναγιωτίδης που βρέθηκε «εν μία νυκτί» υποψήφιος, ως διάδοχος του Γιάννη Σπάρτση, ξεπερνάει οριακά το απαιτούμενο 42% και αναδεικνύεται ο τελευταίος αιρετός νομάρχης Ημαθίας, καθώς ο θεσμός καταργείται την επόμενη περίοδο.

Ο Γιάννης Χασιώτης έρχεται δεύτερος και καταλαμβάνει τα έδρανα της αξιωματικής αντιπολίτευσης στο Νομαρχιακό Συμβούλιο. Μένει εκεί για ένα χρόνο και υποβάλλει παραίτηση κλείνοντας ταυτόχρονα και την πολιτική του διαδρομή.

Βλέποντας κανείς και πάλι τα γεγονότα εκείνων των ημερών και έχοντας την δυνατότητα να δει και τα όσα επακολούθησαν, μάλλον δεν δυσκολεύεται να διαπιστώσει (και να παραδεχτεί) ότι ήταν ένα «καταπληκτικό σχέδιο»!!!

Η διαφορά ανάμεσα στους χαρισματικούς πολιτικούς και στους «κοινούς θνητούς» είναι ότι οι πρώτοι βλέπουν πέρα από το σημείο του χρόνου. 

Υπάρχουν βέβαια και αυτοί που δεν βλέπουν ούτε τότε, αλλά ούτε και μετά. Αυτοί είναι οι «χρήσιμοι»…

 

Αρχείο – Κείμενο: Δημήτρης Καρολίδης

ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ