Εκτός ορίων – Εδώ μιλάμε ελεύθερα: Πως ο χειρότερος γίνεται ο μακροβιότερος

 

Σύμφωνα με την παρούσα κατάσταση, όπως καταγράφεται στο ξεκίνημα του 2021, στις επόμενες δημοτικές εκλογές, εκτός συνταρακτικού απροόπτου, είναι πάρα πολύ πιθανό έως βέβαιο ότι θα καταρριφτεί ένα ρεκόρ. Αυτό του μακροβιότερου δημάρχου Βέροιας.

Ένα ρεκόρ που το κατέχει από το 1994 ο Ανδρέας Βλαζάκης, όταν έκλεισε τον κύκλο του ως δήμαρχος, μετά από 12 συνεχόμενα έτη, έχοντας καταγράψει, μετά την πρώτη του εκλογή, άλλες δύο επανεκλογές.

Με βάση τα σημερινά δεδομένα, είναι  εξαιρετικά πιθανό έως βέβαιο ότι ο νυν δήμαρχος οδεύει και αυτός για μια δεύτερη επανεκλογή και με δεδομένο ότι είχε μια θητεία πενταετούς διάρκειας,   σημαίνει ότι, με την πιθανή επανεκλογή του θα καταγράψει 13 συναπτά έτη «ως πρώτος πολίτης» στο Δήμο Βέροιας, έχοντας μάλιστα και 4 χρόνια θητείας ως δημοτικός σύμβουλος!!!

Πρόκειται σίγουρα για ένα  «φαινόμενο» το οποίο είναι άξιο ενδιαφέροντος και ανάλυσης από τους ιστορικούς και τους κοινωνικούς ψυχολόγους του μέλλοντος. Διότι προς το παρόν όχι ανάλυση, αλλά ούτε καν σκέψη φαίνεται ότι μπορεί να διατυπωθεί με στοιχειώδη σοβαρότητα και αξιοπιστία..

Γιατί είναι εξαιρετικά πιθανό να επανεκλεγεί ο κ. Βοργιατζίδης:

Ξεκινάμε από μια Αρχή που λέει ότι κερδίζει κάποιος σε δύο περιπτώσεις:

Όταν είναι καλύτερος από τους άλλους και

Όταν οι άλλοι είναι χειρότεροι…

Στην περίπτωση Βοργιατζίδη ισχύει το δεύτερο…

Ας δούμε τι θα γινόταν αν είχαμε σήμερα εκλογές ή τι πρόκειται να γίνει με βάση τα σημερινά δεδομένα…

Κατ’ αρχάς οι εκλογές θα γίνουν με το νέο εκλογικό σύστημα, δηλαδή δήμαρχος θα εκλέγεται αυτός που θα συγκεντρώσει το 42% και θα πάρει τη μερίδα του λέοντος στις έδρες του δημοτικού συμβουλίου. Αν μη τι άλλο, ο εκλογικός νόμος βρίθει από σεβασμό στη δημοκρατία και στην δυνατότητα έκφρασης των πολιτών!!!

Πόση πιθανότητα έχει να εκλεγεί από την πρώτη Κυριακή; Λογικά καμία… Όμως όταν μιλάμε για «Βέργια» οι «λογικές» έχουν άλλη προσέγγιση..

Στις εκλογές του 2019 ο νυν δήμαρχος έλαβε ένα εξαιρετικά αυξημένο ποσοστό σε σχέση με τις εκλογές του 2014. Πέρα από τη «δράση» των «υπόγειων διαδρομών», άλλη λογική εξήγηση για το αποτέλεσμα δεν υπάρχει. Αλλά αυτό είναι το τελευταίο που έχει σημασία… Είτε με γκολ στην αρχή, είτε με γκολ στο τέλος, είτε με αυτογκόλ…. το ζήτημα είναι ότι το αποτέλεσμα καταγράφηκε…

Έχοντας όμως ως πιθανότερο σενάριο μια δεύτερη εκλογική αναμέτρηση, τι θα μπορούσε άραγε να συμβεί με βάση τα σημερινά δεδομένα;

Παίρνουμε τις παρατάξεις του Δημοτικού συμβουλίου με αύξουσα σειρά, από τη μικρότερη, η οποία είναι η υποστηριζόμενη από το ΚΚΕ.

Όπως πάντα θα επιδιώξει μια «καταγραφή των δυνάμεών» της την πρώτη Κυριακή των εκλογών. Τη δεύτερη Κυριακή οι ψηφοφόροι του, οι οποίο θεωρητικά θα ψηφίσουν κατά βούληση, θα επακολουθήσουν τις «γραμμές» όσων τόσο καιρό διαχειρίζονται την αριστερά περίπου ως «διαχειρίσιμη μάζα»… (Θα αναφερθούμε αναλυτικά σε άλλο σημείωμα)

Η παράταξη Μαρκούλη είναι πολύ πιθανό να παραμείνει ως παράταξη, αλλά χωρίς Μαρκούλη πλεον.

Ο υποστηριζόμενος από τον ΣΥΡΙΖΑ στις τελευταίες εκλογές υποψήφιος, πήγε σε μια μάχη «με τους Πέρσες ήδη να βαδίζουν το μυστικό μονοπάτι». Το έκανε συνειδητά, όπως φάνηκε, βάζοντας τον εαυτό του στην κορυφή των τοπικών υποψηφιοτήτων για τις εθνικές εκλογές. Δεδομένου ότι ο ΣΥΡΙΖΑ παρουσιάζει «πενία» στελεχών στη Βέροια και με πιθανότητα εκλογής ενός βουλευτή στο νομό, στις επόμενες εθνικές εκλογές οι οποίες θα γίνουν νωρίτερα από τις δημοτικές, μπορεί κάλλιστα να είναι ένας εκ του 300 «εθνοπατέρων»… Στόχος πολλαπλάσια πιο ελκυστικός από αυτόν μιας ακόμη δημοτικής υποψηφιότητας με άδηλες προοπτικές.

Ο πολιτικός χώρος, είτε με, είτε χωρίς Μαρκούλη, έχει δείξει ότι έχει μια εξαιρετικά στενή σύζευξη με αυτή του κ. Βοργατζίδη, οπότε για τη δεύτερη Κυριακή δεν γεννάται λόγος.

Για τους «συνδημότες» του κ. Παυλίδη  προκύπτει κατ’ αρχάς το ερώτημα κατά πόσο θα κατέβουν στις εκλογές με την παρούσα σύνθεση και χωρίς «διαρροές» οι οποίες ήδη διαφαίνονται…

Κάποια σημαντικά ζητήματα φαίνεται ότι παραμένουν άλυτα, όπως αυτό της αντίληψης της διαφοράς ανάμεσα στο «πολυσυλλεκτικό» και στο «ετερόκλητο»

Πέραν αυτού, οι «παγίδες» πάντα καραδοκούν και μέχρι στιγμής έναντι αυτών δεν επιδείχτηκαν και τα πιο αποτελέσματα αντανακλαστικά, ενώ καταγράφεται και μια διαρκής ροπή προς νεότερες,  «αιφνιδίως καινοφανείς» και «κενοεμφανείς»…

Πάντως, σύμφωνα με τα σημερινά δεδομένα, η μόνη αναμενόμενη – και αμφιλεγόμενη – εκλογική ενίσχυση θα προέρχεται από τα θραύσματα της παράταξης της κ. Μπατσαρά που μέχρι τις επόμενες εκλογές λογικά θα έχει κάνει τον κύκλο της ως αυτόνομη δημοτική παράταξη, έτσι κι αλλιώς θα έχει επιτελέσει το ρόλο της και με βάση το νέο εκλογικό σύστημα, δεν χρειάζεται πλέον ως «μαξιλαράκι» και συμπλήρωμα εξουσίας.

Με τη λογική αυτή εξέλιξη εξηγούνται και τα τελευταία «πολιτικά προξενιά» και οι ξαφνικές «αγάπες», με προφανή υπόσχεση «προικοδότησης»…

Το ζήτημα είναι κατά πόσο μπορεί να χτιστεί προοπτική επάνω σε καιροσκοπικούς παραγοντισμούς….

Να είστε πάντα καλά…

Τα ξαναλέμε σε επόμενο σημείωμα… Εκτός ορίων…

 

 

 

 

 

 

ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ