Δυο συμβούλια, δυο κοινωνίες, δυο κόσμοι…

 

Συνεδρίασαν την ίδια μέρα, με διαφορά δύο ωρών… Από ένα σημείο και μετά οι διαδικασίες εξελίσσονταν ταυτόχρονα.

Χάρη στην τεχνολογία μπορούσε ο καθένας να παρακολουθεί τη συζήτηση και στα δυο συμβούλια ταυτόχρονα… Και είχε εξαιρετικό ενδιαφέρον… Όχι μόνο πολιτικά.

Το Δημοτικό Συμβούλιο Νάουσας άρχισε στις 7 το βράδυ της Δευτέρας. Στις 5 ξεκίνησε αυτό της Βέροιας.

Στη Βέροια με το «καλημέρα» αναδείχθηκε το ίδιο σκηνικό, η ίδια ατμόσφαιρα, το ίδιο κλίμα..

Μια καθαρά διαχειριστικού τύπου νοοτροπία, μια πρώτη ενημέρωση σε στυλ «κυβερνητικού εκπροσώπου» και αντιδράσεις θυμού από τις πρώτες κιόλας λέξεις της αντιπολίτευσης.

Αντιμετώπιση αντιπολίτευσης, λες και πρόκειται για ένα τσούρμο από παρείσακτους που είναι παραπανίσιοι και περιττοί και απλώς υπάρχουν χάρη στη μεγαλοψυχία της «σύνθετης» πλειοψηφίας η οποία διεκδικεί για τον εαυτό της, ιδιότητες που αρμόζουν σε έναν Ιούλιο Καίσαρα.

«Μαχαλοτσαμπουκάδες» του στυλ «δε σε φοβάμαι», λες και πρόκειται για πιτσιρικαρία που καυγαδίζει στην αλάνα της γειτονιάς…

Και το γνωστό υφάκι υπεροψίας και «μαγκιάς εκ του ασφαλούς» από τους γνωστούς «πρίγκιπες» της… μονομαχίας

Εξαιρετικά ενδιαφέρουσες εικόνες ομολογουμένως. Να τις βλέπουν τρίτοι, εκτός Βέροιας και να σε ρωτάνε «τι γίνεται εκεί;» και να μην ξέρεις τι να πρωτοπείς και τι να πρωτοεξηγήσεις..

Στις 7 το βράδυ ξεκίνησε η συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου Νάουσας… Ήρεμη κατάσταση, εμφανές ενδιαφέρον για να γίνει συζήτηση και όχι επίδειξη ύφους και αλαζονείας..

Η «μικρή» Νάουσα, η πληγωμένη τα τελευταία χρόνια από ραγδαία αποβιομηχάνιση, κουβαλώντας ανοιχτές πληγές από προηγούμενες χρονιές.

Κάθονται οι άνθρωποι και συζητάνε. Από διαφορετικές αφετηρίες, με διαφορετικές απόψεις. Αλλά με επιχειρήματα και κυρίως, με διάθεση να βρουνε λύσεις για τα προβλήματα..

Είναι «άγιοι» στη Νάουσα; Σίγουρα όχι… Έχουν κι αυτοί τα στραβά τους, όπως έχουμε τα στραβά μας όλοι μας… Όλο και κάτι θα ξεφεύγει πιο πέρα από τα πλαίσια, όλο και κάτι θα γίνεται όχι ακριβώς όπως πρέπει… Αλλά εκείνο που μετράει είναι ότι οι όποιες «παρεκτροπές» δεν έχουν τα εμφανή χαρακτηριστικά της σκοπιμότητας. Η αντιπαράθεση δεν είναι αυτοσκοπός…

Κάθονται οι άνθρωποι και ψάχνουν λύσεις. Σε έναν Δήμο μικρό, με περιορισμένες τις οικονομικές δυνατότητες και με αντίστοιχους πόρους. Δεν ψάχνουν για θαύματα. Προσπαθούν για το κοινό καλό και δε διστάζουν να δεχτούνε τη γνώμη του άλλου, να παραδεχτούνε ότι μπορεί και ο άλλος να έχει δίκιο βρε αδερφέ!!!

Και στη Νάουσα οι εκλογές κρίθηκαν μέσα από μια έντονη προεκλογική αντιπαράθεση. Όμως  η νίκη δεν αποτέλεσε «τρόπαιο επικυριαρχίας», ούτε η ήττα δημιούργησε «δίκαιο πληβείων».

Μια κοινωνική συλλογικότητα που προσπαθεί να νοικοκυρέψει τα του οίκου της και να βαδίσει αξιοπρεπώς, χωρίς να φοβάται να δει τα λάθη της…

Δυο συμβούλια, καθρέφτης δυο κοντινών, αλλά και μακρινών κοινωνιών, δυο διαφορετικοί κόσμοι…

 

 

 

ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ