Η μεταρρύθμιση στην αυτοδιοίκηση… που δεν έγινε – του Τάσου Βασιάδη

 

Η επικαιρότητα των προηγούμενων ημερών, απασχολήθηκε μεταξύ άλλων και με την νομοθετική διεργασία, που εξελίχθηκε για την τροποποίηση του νομοθετικού πλαισίου που διέπει τους αυτοδιοικητικούς θεσμούς.

Παρά την γενικότερη προσδοκία για μια ουσιαστική μεταρρύθμιση της Αυτοδιοίκησης, σύμφωνα με τις απαιτήσεις των καιρών, αυτή τελικά δεν έγινε καθώς με τον νέο νόμο τροποιούνται κυρίως διατάξεις που αφορούν την θητεία των αυτοδιοικητικών οργάνων, το εκλογικό σύστημα, τις εκλογικές διαδικασίες και κάποια δευτερεύοντα διοικητικά ζητήματα.

Η κινητικότητα που καταγράφηκε σχετικά με την τροποποίηση του νομοθετικού πλαισίου που διέπει την Αυτοδιοίκηση, έπρεπε και πρέπει να αποτελέσει την αφορμή για μια συνολική νομοθετική παρέμβαση, που να ανταποκρίνεται στις σύγχρονες απαιτήσεις.
Από την δημιουργία του νέου ελληνικού κράτους και μέχρι την σύγχρονη εποχή, μηχανισμοί πολιτικού και κοινωνικού ελέγχου παρεμβαίνουν στην αναπτυξιακή διαδικασία και τις λειτουργίες της περιφέρειας, με τρόπο κυρίως ανασταλτικό.

Ισχυροί και αποτελεσματικοί τρόποι κοινωνικής άμυνας και υποστήριξης του πολίτη απέναντι στις αποφάσεις που λαμβάνονται ερήμην αυτού, πρακτικά δεν υπάρχουν και ο λαός παραμένει παθητικός θεατής των γεγονότων και των καταστάσεων.

Η Αυτοδιοίκηση που είναι ο εγγύτερος προς τον πολίτη πολιτειακός θεσμός, δυσχεραίνεται ακόμα και για την διεκπεραίωση στοιχειωδών αρμοδιοτήτων ως προς τις ανάγκες των τοπικών κοινωνιών, όπως είναι η καθαριότητα, η ποιότητα ζωής, η απορρόφηση κονδυλίων συντήρησης υποδομών κλπ.

Και αυτό συμβαίνει στον τόπο μας, όταν σε άλλες αναπτυγμένες χώρες η Αυτοδιοίκηση αποτελεί κυρίαρχο στρατηγικό παράγοντα και συντελεστή ανάπτυξης.

Στις σύγχρονες προηγμένες κοινωνίες η Αυτοδιοίκηση συμμετέχει δυναμικά στην οργάνωση του κράτους, ενισχύοντας τις περιφερειακές λειτουργίες και ενδυναμώνοντας την συμμετοχική διαδικασία.

Η υποτιμητική για την χώρα μας σύγκριση, αναπόφευκτα προκαλεί αντιδράσεις και εξωτερικεύει την γενικότερη απαίτηση για πραγματική αποκέντρωση στη διοίκηση και για αυτοδιαχείριση των τοπικών κοινωνιών, με όραμα την δημιουργικότητα, την εργατικότητα, το ήθος και την συνέπεια, που πρέπει να λειτουργούν σαν κριτήρια ανάδειξης, απόδοσης και καταξίωσης.

Η αναπτυξιακή προοπτική της περιφέρειας, η θεσμική ανασυγκρότηση των κοινωνιών και η ουσιαστική αναβάθμιση της ζωής των πολιτών, συνδέονται αναπόφευκτα με την συμμετοχή στον σχεδιασμό, τον προγραμματισμό και την υλοποίηση της εφαρμογής, που θα έχει τη δυνατότητα να βγάλει την περιφέρεια από την στασιμότητα που επέφερε πλήν άλλων και η επιδημική κρίση.
Αυτή η προοπτική άλλωστε υπαγορεύεται από την συμμετοχή στην ευρωπαϊκή πραγματικότητα.

Σε ένα περιβάλλον όπου κυριαρχεί η πληροφόρηση και η ηλεκτρονική διαχείριση, οι σύγχρονοι αυτοδιοικητικοί οργανισμοί χρειάζονται δημοκρατικό και αποτελεσματικό σύστημα διοίκησης, ικανό να ανταποκριθεί στις σημερινές ανάγκες των πολιτών, σύμφωνα με τις αρχές της Συμμετοχικής Δημοκρατίας, της Διαφάνειας, της Αλληλεγγύης και της Αποτελεσματικότητας.
Η σύγχρονη κοινωνία επιτάσσει την μετουσίωση σε πράξη του οράματος για μια πραγματικά αποκεντρωμένη Αυτοδιοίκηση.
Ο τόπος διαθέτει μοναδικής αξίας ανθρώπινο δυναμικό και ενδοχώρα ανεκτίμητου πλούτου.

Επιβάλλεται να καταστεί γενικότερη πεποίθηση ότι η ανάδειξη και αξιοποίηση τους παραμένει ανεφάρμοστη, αν εναπόκεινται αποκλειστικά στις πρωτοβουλίες των κεντρικών οργάνων εξουσίας.
Αυτό το έργο αποτελεί υπόθεση των δημιουργικών δυνάμεων των τοπικών κοινωνιών, που οφείλουν να κινητοποιηθούν για μια Αυτοδιοίκηση με ανοιχτούς ορίζοντες.

Η ανάδειξη ενός σύγχρονου θεσμού Αυτοδιοίκησης σύμφωνα με τις απαιτήσεις των καιρών και την ευρωπαϊκή πραγματικότητα, μπορεί να αποτελέσει την συνέχεια της διεκδίκησης για την προσδοκούμενη αυτοδιοικητική μεταρρύθμιση, που μέχρι στιγμής δεν έγινε.

 

ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ