Αφροδίτη - της Αγγελικής Κοτταρίδη

 

Γεννημένη στην αρχή του Χρόνου από την ένωση του Ουρανού και της Θάλασσας η Αφροδίτη ταξιδεύει στα κύματα της Μεσογείου, πανέμορφη και χαμογελαστή, τρυφερή σαν μπουμπούκι και όμως παντοδύναμη είναι ίσως η μεγαλύτερη θεότητα του αρχαίου κόσμου και σίγουρα η πιο δημοφιλής.

Όπου πατάει  η γη ανθίζει, τα δένδρα θάλλουν και δίνουν καρπούς, τα πουλιά κελαηδούν ο παράδεισος ανοίγει… Η παρουσία της κάνει τα αγρίμια να σμίγουν με τα ταίρια τους, το ίδιο τους θεούς και τους ανθρώπους. Η Αφροδίτη δεν είναι απλά η θεά της ομορφιάς και του έρωτα, αλλά η ίδια η πηγή της ζωής και της δημιουργίας. Αυτή είναι η αιτία και αυτή μόνη ελέγχει την επιθυμία που οδηγεί στην ερωτική ένωση, την γέννα και την διαιώνιση... Χωρίς την ευλογία της οι ενώσεις δεν καρποφορούν. Μητέρα του Υμέναιου, και όμως η ίδια δεν περιορίζεται από τα δεσμά του γάμου.

Όπως ο Δίας, διατηρεί το προνόμιο του ερωτικού υποκειμένου: διαλέγει θνητούς και θεούς, σμίγει μαζί τους και γίνεται γενάρχις δυναστειών στην Κύπρο, την Ρόδο, την Φοινίκη, την Σικελία, την Ρώμη και παρά τις φιλότιμες προσπάθειες των επικών ποιητών δεν αφομοιώνεται ποτέ πλήρως στην πατριαρχική ιεραρχία των Ολυμπίων.

Από την ένωσή της με τον Ερμή γεννιέται ο Ερμαφρόδιτος, το γοητευτικό πλάσμα που συνενώνει τα θέλγητρα των δύο γεννητόρων του και νομιμοποιεί τις φυλογενετικές ιδιατερότητες, από τον Διόνυσο γεννά τον Πρίαπο που εικονοποιεί την γονιμοποιό δύναμη του φαλλού, τον Υμέναιο που ευλογεί τον γάμο και τον μυστηριακό Ίακχο, με τον Ήφαιστο σμίγει, γιατί η τέχνη χρειάζεται την ευλογία της ομορφιάς, με τον Άρη γιατί το Νείκος πρέπει να ενωθεί με την Φιλότητα για να δημιουργηθεί η Αρμονία.

Παιδιά της είναι ο Δείμος και ο Φόβος, αλλά και ο Έρως, ο Αντέρως, ο Ίμερος, ο Πόθος και η Πειθώ, συντρόφισσές της η Ήβη, η αιώνια νιότη, η Άνθεια, η κυρά των λουλουδιών, η Ευνομία, η Ευδαιμονία και η Γενετυλλίς, το καλό πνεύμα των γεννήσεων, η Χρυσόθεμις, ο Ηδύλογος και η Παρήγορος, τα πνεύματα των καλών συνηθειών, των γλυκών λόγων και της παρηγοριάς, η Παιδιά, η Πανδαισία και η Παννυχίς, τα πνεύματα του παιχνιδιού, του συμποσίου και του ολονύχτιου γλεντιού, πολλές χαρούμενες νύμφες και πάντα οι τρεις Χάριτες, η Αγλαΐα, η Θάλεια και η Ευφροσύνη.

Η γιορτή, το κάλλος, η αρμονία, ο έρωτας, η ευτυχία, η χαρά της ζωής, ο παράδεισος επί γης είναι ο κόσμος της Αφροδίτης της παντοδύναμης και πολυπόθητης θεάς, της πεντάμορφης Κυράς του χαμόγελου....

Μόλις τελείωσα ένα πολύ μεγάλο άρθρο για το γυναικείο κάλλος, όπου βέβαια η Αφροδίτη βρίσκεται στο επίκεντρο και είμαι ενθουσιασμένη (και κατάκοπη, αλλά τι σημασία έχει αυτό)....

*Στην εικόνα μια αναδυομένη Αφροδίτη από την Πομπηία εύχεται σε όλους καλό υπόλοιπο καλοκαίρι!...

ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ