Για την επίθεση με αβγά στον πρωθυπουργό της Τσεχίας και για το κόμμα του - Γράφει ο Σίμος Ανδρονίδης

 

Η διαδικτυακή έκδοση της εφημερίδας 'Η Καθημερινή,' με σύντομο δημοσίευμα της το οποίο αντλεί πληροφορίες από το 'Αθηναϊκό-Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων' και το ειδησεογραφικό πρακτορείο 'DPA,' αναφέρεται στην επίθεση με αβγά που δέχθηκε ο Τσέχος πρωθυπουργός και επικεφαλής του κόμματος 'ΑΝΟ 2011' ('Δράση δυσαρεστημένων πολιτών'), Αντρέι Μπάμπις. 

Σταχυολογούμε ενδεικτικά από το δημοσίευμα της εφημερίδας 'Η Καθημερινή': «Ο Τσέχος πρωθυπουργός Αντρέι Μπάμπις έγινε στόχος επίθεσης με αυγά κατά τη διάρκεια δημόσιας εμφάνισής του στο πλαίσιο της προεκλογικής εκστρατείας.
Το επεισόδιο σημειώθηκε χθες Σάββατο στην ιδιαίτερη πατρίδα του, στην Προυουχόνισε, όχι μακριά από την Πράγα, μετέδωσε το τσεχικό δημόσιο πρακτορείο ειδήσεων ČTK.
Σωματοφύλακες του επικεφαλής της κυβέρνησης τον μετέφεραν σε κοντινό καφέ.
Ο κ. Μπάμπις είπε στο τσεχικό δίκτυο CNN Prima News ότι τα πρόσωπα που του επιτέθηκαν εναντιώνονται στα μέτρα της κυβέρνησης για την αναχαίτιση της πανδημίας του νέου κορωνοϊού. «Με χτύπησαν στο κεφάλι -και μια νεαρή χτυπήθηκε από ποτήρι μπίρας».

Παρατηρούμε πως ο ίδιος ο πρωθυπουργός της χώρας, θεωρεί ως τον βασικό λόγο της επίθεσης που δέχθηκε την εναντίωση του ή των επιτιθέμενων στην κυβερνητική διαχείριση της πανδημικής κρίσης, με την επιλογή του αβγού, αφενός μεν να εκφράζει μία 'φορτισμένη' εναντίωση που μπορεί να μην ανάγεται αποκλειστικά στη διαχείριση της πανδημικής κρίσης αλλά να περιλαμβάνει και μία σειρά άλλων λόγων, και, αφετέρου δε, να αναδεικνύει ένα βαθύτερο διακύβευμα το οποίο και είναι η υποτίμηση έως γελοιοποίηση του πρωθυπουργού ως πολιτικού προσώπου. 

Εν καιρώ μάλιστα, προεκλογικής εκστρατείας εν όψει της επικείμενης εκλογικής αναμέτρησης που θα διεξαχθεί σε περίοδο πανδημικής κρίσης. Δανειζόμενοι τον όρο της «μεθυστικής φωτιάς», από τον καθηγητή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Νικόλα Σεβαστάκη, που εν προκειμένω, αναφέρεται σε εκδοχές ή αλλιώς, ποικιλίες της πολιτικής βίας εν Ελλάδι, θα ισχυρισθούμε πως η επίθεση και δη η βίαιη επίθεση, προσιδιάζει προς την κατεύθυνση παραγωγής ενός 'μεθυστικού' πολιτικού συμβάντος, εκεί όπου το αβγό με την στοχευμένη χρήση του, προσλαμβάνει ένα διττό περιεχόμενο. Και ποιο μπορεί να είναι αυτό; 

Το διττό περιεχόμενο, αφορά, τόσο την επιδίωξη ανάδειξης της σοβαρότητας της κατάστασης και της θεωρούμενης ως αδυναμίας ή 'ανικανότητας' του πρωθυπουργού και της κυβέρνησης του να ανταποκριθεί σε αυτή, όσο και την δημιουργία οιονεί 'ανάλαφρων' συνθηκών ώστε αυτές να θυμίζουν θεατρική-σατιρική επιτέλεση (performance), με βασικό πρωταγωνιστή τον πρωθυπουργό Αντρέι Μπάμπις. 

Το κόμμα του οποίου, ήτοι το πολιτικό κόμμα με την ονομασία 'Δράση δυσαρεστημένων πολιτών,' προσέλαβε τα χαρακτηριστικά ενός ιδιότυπου «κόμματος-τιμωρού», για να παραπέμψουμε στην ανάλυση του Γιάννη Βούλγαρη, ήτοι 'τιμωρού' του υπάρχοντος πολιτικού συστήματος και των κυριότερων (βλέπε κυβερνητικών) πολιτικών κομμάτων που το συν-αποτελούν, καθώς των 'δεινών' που αυτά επιφέρουν στη χώρα και στους πολίτες τους. 

Η 'Δράση δυσαρεστημένων πολιτών' ως 'κόμμα-τιμωρός,' δεν ανέκυψε στην πολιτική σκηνή με τον δυναμικό έως λεκτικά επιθετικό τρόπο που το έπραξε το 1973 ο Νορβηγός Andres Lange, ανακοινώνοντας την ίδρυση νέου κόμματος, διακηρύσσοντας πως «μπουχτίσαμε από την εκμετάλλευση του κρατικού καπιταλισμού», αλλά, αντιθέτως, υιοθετώντας μοτίβα διαμαρτυρίας τα οποία, όπως διαφαίνεται από την επωνυμία που επιλέγεται, τείνουν προς την συνάρθρωση της δυσαρέσκειας-διαμαρτυρίας με την απεύθυνση προς τους 'πολίτες' ώστε αυτοί να 'αναλάβουν' τις 'τύχες τους στα χέρια τους.' 

Ως προς αυτό, τυπολογικά, μπορούμε να εντάξουμε το κόμμα 'ΑΝΟ 2011,' εν ευρεία εννοία, στην κατηγορία των «κομμάτων της προσφοράς» (Γεωργιάδου και Rydgren), στο λεπτό σημείο όπου είναι το κόμμα και οι πολιτικοϊδεολογικές αφηγήσεις που αυτό αρθρώνει, που σπεύδουν να διαμορφώσουν συνθήκες κομματικο-πολιτικής προσφοράς’ και περαιτέρω, κοινωνικών-πολιτικών μεταβολών και μετατοπίσεων, ενεργοποιώντας (προσφέροντας), για αυτόν τον λόγο και μία σειρά εύληπτων, άμεσων και απτών λόγων-μηνυμάτων, κάτι που καθαυτό επιχείρηση η 'Δράση' του Τσέχου επιχειρηματία.

 «Το κόμμα ιδρύθηκε για να καταπολεμήσει τη διαφθορά και τα άλλα δεινά από το πολιτικό σύστημα της χώρας», δήλωνε ο ίδιος ο νυν πρωθυπουργός της χώρας. Και ως προς αυτό, το μήνυμα και τα συνακόλουθα νοηματικά πλαίσια, υπήρξαν καθαρά και εύληπτα και επίσης, όσο γενικόλογα χρειάζεται, ονομάζοντας τον 'ένοχο' (πολιτικό σύστημα), την πρωταρχική 'παθογένεια' (διαφθορά, ζήτημα που σχετίζεται με την δημιουργία πολιτικών κομμάτων σε μετα-κομμουνιστικές χώρες της κεντρικής και ανατολικής Ευρώπης), και τα άλλα 'δεινά,' και ταυτόχρονα, και αυτή την φορά, περισσότερο συγκεκριμένα, την 'λύση': Δηλαδή, το κόμμα του, που υπόσχεται να 'καταπολεμήσει' τα 'δεινά' εν συνόλω.

 Πολιτικά ευέλικτα, η 'Δράση δυσαρεστημένων πολιτών,' διαμορφώνει το δικό της απόθεμα λαϊκισμού και λαϊκιστικού λόγου (το ζήτημα είναι σύνθετο), τον οποίο λόγο όμως, ανα-οριοθετεί. Και μάλιστα δραστικά. Κάτι που σημαίνει πως οι λαϊκιστικές εγκλήσεις ενσκήπτουν υπόγεια αρχικά και σταδιακά, προτού αποκαλυφθούν ως 'αυτό που είναι,' εκεί όπου, αναδύεται μία μορφή αδιαμεσολάβητης επικοινωνίας και παράλληλα, αναγωγής του πολιτικού πλέον προσώπου Αντρέι Μπάμπις, στο ύψος του 'ανατρεπτικού' και του διαχειριστικά επαρκούς, συνεπεία του γνωσιακού-συμβολικού 'κεφαλαίου' που έχει συγκεντρώσει. 

Εδώ ο 'αυτοδημιούργητος' και 'επιτυχημένος' επιχειρηματίας, μπορεί να μετεξελιχθεί σε 'ικανό ηγήτορα,' εγκαλώντας και καλώντας για δράση τους πολίτες πάνω σε αυτό το πλαίσιο. Είναι μέσω των πολιτών και της υπόμνησης του 'ποιος είναι' ο Μπάμπις όπου υπεισέρχεται στο προσκήνιο, ανοιχτά πλέον, μία «άμεση κλήση στο λαό εναντίον των «αποπάνω» ή εναντίον των «απέναντι» που, «είναι προσανατολισμένη προς τη διττή προσταγή για ρήξη με το υπάρχον πολιτικό σύστημα, για αλλαγή του: Να «τελειώνουμε» με τη «γραφειοκρατία», την «κομματοκρατία», την «πλουτοκρατία» κ.λ.π, κατά την ανάλυση του Γάλλου Pierre-Andre Taguieff.

 Η λεγόμενη "άμεση κλήση'' στον πολίτη και σε ένα δεύτερο επίπεδο, στους πολίτες που είναι ο λαός, για την 'καταπολέμηση-ρήξη' με το πολιτικό σύστημα και ό,τι εκφράζει, γίνεται με τον ίδιο στην 'πρώτη γραμμή' και σε θέση 'επικεφαλής.' Πλέον, από την θέση του πρωθυπουργού, δέκα χρόνια μετά την ίδρυση του κόμματος του το οποίο και διήλθε σε σχετικά σύντομο χρονικό διάστημα από διάφορες φάσεις ανάπτυξης, υποσκελίζοντας παραδοσιακά πολιτικά κόμματα και καθιστάμενο κόμμα εξουσίας, δέχεται εκείνον τον τύπο της βίας (αβγά), που έθεσε ως πρόταγμα να τον πλήξει στο βασικό του πλεονέκτημα: Την διαχειριστική του επάρκεια. 

Στο φόντο της πραγματοποιηθείσας επίθεση με αβγά, δημοσκοπήσεις δείχνουν ό,τι το κόμμα 'Δράση δυσαρεστημένων πολιτών' διατηρεί την επιρροή του, ευρισκόμενο στην πρώτη θέση στην πρόθεση ψήφου, εκτίμηση που αν επιβεβαιωθεί στην κάλπη, θα πιστοποιεί ό,τι το κόμμα έχει αποκτήσει κοινωνικές 'ρίζες' που του επιτρέπουν και να σχηματίζει αυτοδύναμη κυβέρνηση αλλά και εάν απαιτηθεί, να συμμετέχει σε κυβερνήσεις συνεργασίας. Με ένα εκ των διακυβευμάτων να είναι το αν στο προσεχές και άδηλο μέλλον, το κόμμα ‘ANO,’ θα καταφέρει να μετατραπεί σε ένα μη αρχηγικό κόμμα, όπως είναι σήμερα. Το αβγό ως έκφρασης οργής, δεν δύναται να παραγάγει πολιτική. Την ημέρα της επίθεσης, συντελέσθηκε και μία εκδήλωση μνήμης για τους νεκρούς από την Covid-19, που ενδύθηκε τον μανδύα της αμφισβήτησης της κυβερνητικής πολιτικής. Μένει να φανεί τι ρόλο θα διαδραματίσει στις προσεχείς εκλογές του Οκτωβρίου, η κυβερνητική διαχείριση της πανδημίας και οι τάσεις αμφισβήτησης της.

 

 

ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ