Για την επίσκεψη Μακρόν στο Ιράκ και τη Γαλλική εξωτερική πολιτική - Γράφει ο Σίμος Ανδρονίδης

 

Μία ενδιαφέρουσα είδηση που εν προκειμένω άπτεται του πεδίου της διεθνούς πολιτικής, δημοσιεύει η ενημερωτική-ειδησεογραφική ιστοσελίδα 'Euronews.gr.' Πιο συγκεκριμένα, καταπιάνεται με την επίσημη επίσκεψη που πραγματοποίησε  ο Γάλλος πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν στο Ιράκ για συνομιλίες με την πολιτική ηγεσία της χώρας.

 Η επίσκεψη του Γάλλου προέδρου, λαμβάνει χώρα σε μία περιφερειακή και διεθνο-πολιτική συγκυρία, η οποία σχετίζεται με το Ιράκ και με τις εκεί διεργασίες, καθότι, πριν από λίγο καιρό, ο πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής Τζο Μπάιντεν, ανακοίνωσε πως μέχρι το τέλος του χρόνου περίπου, οι στρατιωτικές δυνάμεις των Ηνωμένων Πολιτειών που έχουν απομείνει στη χώρα, θα έχουν αποχωρήσει.

 Σχετικά με τον βασικό λόγο επίσκεψης, σταχυολογούμε από την ενημερωτική-ειδησεογραφική ιστοσελίδα 'Euronews.gr': «Ο πρόεδρος του Ιράκ Μπαρχάμ Σαλίχ καλωσορίζει τον Εμανουέλ Μακρόν για την περιφερειακή σύνοδο κορυφής
Ο Γάλλος πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν μαζί με τον Αιγύπτιο ομόλογό του Αμπντέλ Φατάχ αλ-Σίσι και τον βασιλιά της Ιορδανίας Αμπντάλα είναι μεταξύ των ηγετών που μετέχουν σε αυτή τη σύνοδο. Παρόντες και οι υπουργοί Εξωτερικών του Ιράν και της Σαουδικής Αραβίας.
Ο Μακρόν κατά την συνέντευξη τύπου προειδοποίησε για την απειλή του Ισλαμικού Κράτους η οποία «παραμένει».

 Ουσιαστικά, ο πρόεδρος της Γαλλικής Δημοκρατίας, επισκέπτεται το Ιράκ για την πραγματοποίηση της περιφερειακής "συνόδου κορυφής'' στην οποία και συμμετέχουν μία σειρά χωρών της περιοχής, εκεί όπου, στην ατζέντα της συνάντησης, πέραν της οργάνωσης του 'Ισλαμικού Κράτους' και της παρουσίας του στην περιοχή (ας μην ξεχνάμε την συγκρότηση του 'Ισλαμικού Χαλιφάτου' σε εδάφη της εμπόλεμης Συρίας και του Ιράκ), θα τεθεί και το ζήτημα των εξελίξεων στο Αφγανιστάν και το πως αυτές μπορούν να επηρεάσουν τις εξελίξεις στην περιοχή της Μέσης Ανατολής.

 Οπότε, θα λέγαμε πως, με την επίσημη επίσκεψη του, ο Εμανουέλ Μακρόν, θέτει ως διακύβευμα, αφενός μεν, την συμμετοχή της Γαλλίας σε μία περιφερειακή σύνοδο, ακόμη και δίχως αυτή να λαμβάνει τα χαρακτηριστικά της πολυμερούς συνεργασίας, και, αφετέρου, επιδιώκει την ενίσχυση και εμβάθυνση των διμερών σχέσεων της Γαλλίας με το μετα-Σανταμικό Ιράκ, προτάσσοντας για αυτόν τον λόγο, όχι μόνο την πραγματοποίηση σειράς διμερών επαφών, αλλά την μετάβαση του ιδίου στη χώρα. 

Υπό αυτό το πρίσμα, δεν δύναται να αποκόψουμε την επίσκεψη του Γάλλου προέδρου (η συνάντηση του οποίου με τον Ιρακινό ομόλογο του, διπλωματικώ τω τρόπω, είναι μία «συνάντηση κορυφής», για να παραπέμψουμε στον Αλέξη Ηρακλείδης), από τον σχεδιασμό και πλέον, από την εκδίπλωση της Γαλλικής μεσανατολικής πολιτικής, στο σημείο όπου αυτή η πολιτική, συμπεριλαμβάνει και το Ιράκ. 

Ως προς αυτό, το σημείο εκείνο που λειτούργησε ως μία ιδιαίτερη θρυαλλίδα που θεωρούμε πως επιτάχυνε τις εξελίξεις ήταν η περυσινή έκρηξη σε αποθήκη στο χώρου του λιμανιού της Βηρυτού στο Λίβανο, με την εξέλιξη αυτή να συμβάλλει προς την κατεύθυνση πύκνωσης των διμερών επαφών μεταξύ Γαλλίας και Λιβάνου, εκεί όπου η πρώτη έθεσε ως κύριο επίδικο την εκκίνηση μίας διαδικασίας ανοικοδόμησης της χώρας.

 Η έκρηξη αυτή και η μετέπειτα παρέμβαση της χώρας, της προσέφερε παράλληλα την δυνατότητα να επιχειρήσει να προσδώσει βάθος στην ασκούμενη γεω-πολιτική της, εκεί όπου, και άρχισαν να σχηματοποιούνται τάσεις και δη προϋπάρχουσες τάσεις που έχουν να κάνουν τόσο με την πολιτική προσέγγισης με το Ιράκ, η οποία προσέγγιση λαμβάνει χώρα πάνω στο έδαφος της σύγκλισης με την κεντρική κυβέρνηση  και ως προς τον στρατηγικό στόχο της αντιμετώπισης του 'Ισλαμικού Κράτους,' όσο και με την λήψη πρωτοβουλιών οι οποίες και δύνανται να λειτουργήσουν ή αλλιώς, να ιδωθούν με τους όρους της διεύρυνσης. 

Είναι σε αυτό το πλαίσιο, για παράδειγμα στην ανάληψη διπλωματικών πρωτοβουλιών από την Γαλλία, που είναι χώρα μόνιμο-μέλος του Συμβουλίου Ασφαλείας του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών (ΟΗΕ), για την κατάπαυση του πυρός στην πρόσφατη σύγκρουση μεταξύ του Ισραήλ και της Παλαιστινιακής οργάνωσης της Χαμάς, όπου διαφαίνεται η δυνατότητα απόκτησης 'βάθους' και ιδίως γεω-πολιτικού 'βάθους.'

 Διευρύνοντας κατά τι την εικόνα της ανάλυσης μας, θα τονίσουμε πως η εφαρμογή μίας Μεσανατολικής στρατηγικής από την πλευρά της Γαλλίας, συνιστά το ένα σημαίνον σκέλος μίας ευρύτερης στρατηγικής, εντός της οποίας, συμπεριλαμβάνεται η ζώνη του Μαγκρέμπ (και η Λιβύη) έως περίπου την ζώνη του Σάχελ, που είναι μία γεωγραφική περιοχή 'ζωτικού ενδιαφέροντος' για τη Γαλλία, εάν λάβουμε υπόψιν το αποικιακό παρελθόν της χώρας, την περιοχή της Νοτιοανατολικής Μεσογείου, και την Μέση Ανατολή. 

Εντός αυτής της ευρείας, πλέον, γεωγραφικής ζώνης Γαλλικού ενδιαφέροντος, θα μπορούσαμε να πούμε πως η Γαλλία διασταυρώνεται με τις κινήσεις άλλων περιφερειακών δρώντων και μεγάλων δυνάμεων, στο σημείο όπου η προεδρική θητεία του Εμανουέλ Μακρόν, συνδέεται και με την περισσότερο συστηματοποιημένη εστίαση στην περιοχή της Μέσης Ανατολής, καθώς και με την συγκρότηση και εμβάθυνση διμερών συμμαχιών, μέσα σε αυτή την ζώνη. Πέραν του Ιράκ, του ομοσπονδιακού Ιράκ, κάτι τέτοιο τεκμηριώνεται με την προσέγγιση μεταξύ Γαλλίας και Αιγύπτου. 

Η επίσκεψη του Εμανουέλ Μακρόν στη Βαγδάτη, αναδεικνύει το ό,τι η Γαλλική εξωτερική πολιτική, κινείται στον αντίποδα της θεώρησης περί 'ωρίμανσης των συνθηκών.' « Ο Εμανουέλ Μακρόν αναμένεται να πραγματοποιήσει επίσημη επίσκεψη και στην Ερμπίλ πρωτεύουσα της περιοχής του Κουρδιστάν, όπου θα συναντηθεί με τους ανώτερους ηγέτες της αυτόνομης περιοχής. Μετά τις συναντήσεις του με τους κορυφαίους Κούρδους ηγέτες, ο Γάλλος πρόεδρος θα κατευθυνθεί στη Μοσούλη όπου θα επαναλάβει την στήριξη της χώρας του στους Χριστιανούς πριν επισκεφθεί το τζαμί Αλ Νούρι». 

Η περιφερειακή σύνοδος της Βαγδάτης, προσέφερε ευκαιρίες ζυμώσεων και διεξοδικής συζήτησης περιφερειακών και μη, ζητημάτων, με την Γαλλία να διεκδικεί ηγετικό ρόλο στην προσπάθεια αντιμετώπισης του 'Ισλαμικού Κράτους.' Και με αυτόν τον τρόπο, πρέπει να αντιληφθούμε τις δηλώσεις του Εμανουέλ Μακρόν ό,τι τα Γαλλικά στρατεύματα θα παραμείνουν στη χώρα, ανεξαρτήτως του τι θα πράξουν οι Ηνωμένες Πολιτείες, δήλωση που ενέχει στοιχεία καθησυχασμού και της Ιρακινής ηγεσίας.

 

ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ