Πώς βγήκε το «σύνθημα»: «Μία η ντουντούκα, τέσσερις εμείς»!!!!

 

Καθώς η 11η Οκτωβρίου κινείται σε απεργιακούς ρυθμούς, να γυρίσουμε αρκετά χρόνια πίσω, στο κλίμα και τα… απρόοπτα άλλων εποχών…

Ημέρες μεταπολιτευτικής επαναστατικότητας με τις απεργίες, τις κινητοποιήσεις και τα συλλαλητήρια να δονούν την ατμόσφαιρα…

«Φονιάδες των λαών, Αμερικάνοι»!!! «Έξω για πάτα από το ΝΑΤΟ»!!! «ΕΟΚ και ΝΑΤΟ το ίδιο συνδικάτο»!!! (άσχετα αν δεν φύγαμε ποτέ ούτε από το ΝΑΤΟ, ούτε από το «Συνδικάτο»), «Να φύγουν οι βάσεις του θανάτου»!!! (οι οποίες τελικά δεν έφυγαν ποτέ)

Σε μια τέτοια επαναστατική και μαχητική πορεία, πριν την πραγματοποίησή της συνεδρίασε η «Επιτροπή αγώνα» και έβγαλε τα συνθήματα που θα ακούγονταν.

Τα συνθήματα γράφτηκαν σε ένα χαρτί για να τα έχει αυτός που θα κρατούσε τη ντουντούκα.

Ως οδηγία, για τον τρόπο που θα εκφωνούνταν και θα επαναλαμβάνονταν τα συνθήματα, στο τέλος της σελίδας ο συντάκτης έγραψε: «Μία η ντουντούκα, τέσσερις εμείς», εννοώντας ότι το κάθε σύνθημα θα το φώναζε μια φορά η ντουντούκα και τέσσερις φορές οι διαδηλωτές…

Πράγματι ξεκίνησε η διαδήλωση, η ντουντούκα φώναζε τα συνθήματα, οι διαδηλωτές επαναλάμβαναν όσο πιο μαχητικά μπορούσαν, μέχρι που ολοκληρώθηκε ο κύκλος και φτάσαμε στο τέλος της σελίδας.

Με τη διαφορά ότι ο έχων την ντουντούκα δεν είχε ενημερωθεί ότι η τελευταία πρόταση δεν ήταν σύνθημα, αλλά οδηγία και φτάνοντας εκεί, άρχισε να φωνάζει: «Μία  ντουντούκα, τέσσερις εμείς»!!!!

Το πλήθος που ακολουθούσε, θεωρώντας ότι επρόκειτο για κάποιο, ακατάληπτο κατά τα άλλα, σύνθημα, με επαναστατική πειθαρχία και μαχητικότητα άρχισε να φωνάζει εν χορώ και με ρυθμό: «Μία η ντουντούκα!!! Τέσσερις εμείς»!!!

Μετά που τέλειωσε η πορεία, κάποιοι εξεδήλωσαν την απορία για το νόημα του συνθήματος…

Κατανοητό το «ΕΟΚ και ΝΑΤΟ το ίδιο συνδικάτο», κατανοητό το «Να φύγουν οι βάσεις του θανάτου», αλλά το «μία η ντουντούκα, τέσσερις εμείς» τι σήμαινε άραγε;

Και τότε διαπιστώθηκε ότι δεν πρόκειται για σύνθημα, αλλά για… οδηγία για τον τρόπο εκφώνησης των συνθημάτων… Αλλά η οδηγία πέρασε κι αυτή στα …συνθήματα!!! Έτσι έμεινε στην ιστορία το …σουρεαλιστικό σύνθημα: «Μία η ντουντούκα, τέσσερις εμείς», ενδεικτικό των όσων συνέβησαν και ακολούθησαν την εποχή εκείνη, με την ευκολία που το πλήθος εκστασιαζόταν και αναπαρήγαγε κάθε τι που ακουγότανε από ντουντούκες και μεγάφωνα…

Δ.Καρ

 

 

ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ