Παλιό Δικαστικό Μέγαρο Βέροιας: Στο βωμό των εντυπώσεων και των σκοπιμοτήτων

 

Για μια ακόμη φορά επανήλθε στο ενδιαφέρον της δημοτικής διοίκησης για το παλιό δικαστικό μέγαρο στην πλατεία Ωρολογίου.

Ένα θέμα χαρακτηριστικό του τρόπου που λειτουργεί η χειρότερη μορφή «παλαιοκοματισμού» και «μαυρογιαλουρισμού».

Σε προηγούμενα άρθρα παρουσιάσαμε και αναλύσαμε την υπόθεση και καταδείξαμε ποιο είναι το πραγματικό πρόβλημα…

Ας μιλήσουμε απλά και χωρίς «περικοκλάδες»…

Το ότι το παλιό δικαστικό μέγαρο θα πάψει να λειτουργεί ήταν γνωστό από τη στιγμή που έγινε η θεμελίωση του νέου δικαστικού μεγάρου.

Τότε, επί δημαρχίας Σκουμπόπουλου, το Δημοτικό Συμβούλιο Βέροιας πήρε μια απόφαση με την οποία όριζε την προτεινόμενη από τον Δήμο χρήση και την άμεση παραχώρησή του, μόλις πάψουν να λειτουργούν εκεί τα δικαστήρια.

Από το 2007, όταν άλλαξε η διοίκηση του Δήμου Βέροιας, η απόφαση αυτή ουσιαστικά εξαφανίστηκε. Η τέως δήμαρχος Βέροιας αντιμετώπιζε σχεδόν ως «μίασμα» κάθε τι που κληροδοτήθηκε στο δήμο από την περίοδο του Σκουμπόπουλου. Επί οκτώ συναπτά έτη δεν υπήρξε καμιά οργανωμένη και σοβαρή κίνηση, ουδέποτε διαμορφώθηκε ένας φάκελος διεκδίκησης του παλιού δικαστικού μεγάρου.

Στην πραγματικότητα ήταν μια αφορμή για «φούρλες» και εντυπώσεις υποτιθέμενης αγωνιστικότητας. Ένα πολύ βολικό θέμα για την «μπάλα στα Σφαγεία» (*) και ένα ατέλειωτο «να ‘χαμε να λέγαμε».

Η δημοτική Αρχή που την διαδέχτηκε, ακολούθησε ακριβώς το ίδιο μοτίβο… Άφησε το θέμα να σέρνεται για να έχει ένα βολικό «πεδίον δόξης» το οποίο ανέσυρε και ανασύρει κάθε φορά που θέλει να δημιουργήσει εντυπώσεις ή να ξεφύγει από δύσκολες καταστάσεις.

Το ίδιο έκανε και στην τελευταία συνεδρίαση…

Μια συνεδρίαση-παρωδία στην οποία το βολικό μπάχαλο δεν επέτρεψε να ακουστούν και να γίνουν αντιληπτά «έργα και ημέρες».

Στη συνεδρίαση αυτή παρουσιάστηκε μια νέα εκδοχή, σύμφωνα με την οποία το παλιό δικαστικό μέγαρο θα φύγει από τον κατάλογο του ΤΑΙΠΕΔ και άμα συμβεί αυτό τότε, με τη βοήθεια του Ημαθιώτη υφυπουργού, μπορεί να περάσει στο Δήμο Βέροιας!!!

Φαινομενικά παρουσιάζεται μια «αθώα» εκδοχή… Όμως προσέξτε τις «λεπτομέρειες»…

Είναι γνωστό ότι ο νυν δήμαρχος Βέροιας θέλει να παραμείνει στην καρέκλα, αν είναι δυνατόν, ισόβια!!! Ουσιαστικά το απαιτεί!!!

Ταυτόχρονα όμως περιορίζεται δραματικά το περιβάλλον που γοητεύεται από μια τέτοια προοπτική.

Η στόχευση για διαιώνιση στο υψηλότερο δημοτικό αξίωμα οδηγεί σε αναγκαίες «γέφυρες».

Μετά τον βουλευτή Λάζαρο Τσαβδαρίδη, που λόγω της επαγγελματικής σχέσης που έχει με το Δήμο είναι πιο εύκολα προσβάσιμος,  είναι εμφανής η απόπειρα για «γέφυρες» με τον υφυπουργό, Απόστολο Βεσυρόπουλο, ενώ «κάποιοι»  φροντίζουν να έχουν ανοιχτή πόρτα με τον βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ, Άγγελο Τόλκα.

Όπως παρουσιάζεται τώρα το ζήτημα των παλιών δικαστηρίων, μοιάζει με το «κορώνα κερδίζω, γράμματα χάνεις»…

Πετιέται το μπαλάκι στο γήπεδο του Βεσυρόπουλου έτσι ώστε, ανάλογα με την εξέλιξη να αποδοθούν και οι ευθύνες…

Αν επιτευχθεί η παραχώρηση του παλιού δικαστικού μεγάρου, θα αποτελεί μια επιτυχία την οποία ο Βοργιατζίδης θα την κάνει «σημαία», όχι μόνο για το αποτέλεσμα, αλλά ως απόδειξη ικανότητας και αγαστής συνεργασίας με τους τοπικούς πολιτικούς παράγοντες.

Στην περίπτωση που δεν επιτευχθεί η παραχώρηση του παλιού δικαστικού μεγάρου, την ευθύνη θα την έχει ο Βεσυρόπουλος, αλλά και ο Τσαβδαρίδης και ο Μπαρτζώκας και ο Τόλκας επειδή δεν «βάλανε πλάτη» όσο έπρεπε…

Στην περίπτωση αυτή θα προβληθεί η εικόνα ενός δημάρχου που αγωνίστηκε μεν, αλλά δεν είχε την απαιτούμενη στήριξη…

Δεν ξέρω πόσο αποδέχεται ο Ημαθιώτης υφυπουργός και οι τρεις άλλοι Ημαθιώτες βουλευτές την εκ προοιμίου, απόδοση ευθυνών στην περίπτωση αποτυχίας ενός εγχειρήματος περί του οποίου οι ενέργειες της δημοτικής Αρχής ήταν ανύπαρκτες ή στην καλύτερη περίπτωση, ερασιτεχνικές.

Όπως και να έχει, τα παλιά δικαστήρια παραμένουν ένα θέμα-«sos»  και βολεύει να σέρνεται παρά να λυθεί.

Όσο δε λύνεται, προσφέρεται για εντυπώσεις. Αν κάποτε λυθεί, θα προσφέρει μια  πατρότητα επιτυχίας που θα επιχειρηθεί να μεταφραστεί σε «ψηφαλάκια»…

(*) «Η μπάλα στα Σφαγεία» είναι μια έκφραση της Βέροιας και έχει σχέση με το γήπεδο της πόλης και τα παλιά σφαγεία που βρίσκονταν απέναντι από το γήπεδο, στο δρόμο προς Νάουσα. Σημαίνει την καθυστέρηση στην οποία κατέφευγε η ομάδα που προσπαθούσε να ροκανίσει το χρόνο και τα πετύχει το επιδιωκόμενο αποτέλεσμα. Η μπάλα δεν έφευγε μόνο εκτός αγωνιστικού χώρου, αλλά εντελώς εκτός γηπέδου, φτάνοντας καμιά φορά μέχρι τα σφαγεία. Κι επειδή εκείνη την εποχή υπήρχε όλο κι όλο μια μπάλα στο γήπεδο, η έκφραση «η μπάλα στα σφαγεία» σημαίνει η μεγαλύτερη δυνατή καθυστερήση…  


Δ. Καρ.

 

 

ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ