Για τις εσωκομματικές εκλογές στο Κίνημα Αλλαγής - Γράφει ο Σίμος Ανδρονίδης

 

Την Κυριακή 5 Δεκεμβρίου 2021, περίπου 1,5 μήνα μετά τον θάνατο της Φώφης Γεννηματά, διεξήχθη ο πρώτος γύρος των εσωκομματικών εκλογών για την προεδρία του Κινήματος Αλλαγής, που εν προκειμένω, είναι το τρίτο σε δύναμη κοινοβουλευτικό κόμμα. 

Επίσης, οι εκλογές (ο δεύτερος γύρος μεταξύ Νίκου Ανδρουλάκη και Γιώργου Παπανδρέου θα διεξαχθεί την Κυριακή 12 Δεκεμβρίου), διεξήχθησαν τέσσερα χρόνια μετά από την τελευταία αναμέτρηση για την εκλογή αρχηγού, όταν η εκλιπούσα Φώφη Γεννηματά, επικράτησε στον δεύτερο εκλογικό γύρο, επί του ευρωβουλευτή του κόμματος, Νίκου Ανδρουλάκη. 

Σε ένα πλαίσιο αυξημένης εκλογικής συμμετοχής,  δύναται να σημειώσουμε πως ο τελευταίος έλαβε τις περισσότερες ψήφους στον πρώτο εκλογικό γύρο, επικρατώντας επί των αντιπάλων του για την προεδρία και αντιμετωπίζοντας στον δεύτερο γύρο τον επικεφαλής του 'Κινήματος Δημοκρατών Σοσιαλιστών' (ΚΙΔΗΣΟ), Γιώργο Παπανδρέου. 

Μέσω της χρησιμοποίησης του περισσότερο 'φορτισμένου,' στην Πασοκική πολιτική ιστορία και ιδιόλεκτο όρου 'κίνημα,' ο Γιώργος Παπανδρέου (βλέπε και την περί 'ΚΙΔΗΣΟ' σύντομη ανάλυση του Βασίλη Ασημακόπουλου), επεδίωξε να οικειοποιηθεί μέρος της πολιτικής κληρονομιάς του Πανελληνίου Σοσιαλιστικού Κινήματος (ΠΑΣΟΚ), εμφανιζόμενος ως ο αυθεντικότερος εκφραστής της, και επίσης, ενεργοποιώντας αντι-δεξιά ανακλαστικά με τρόπο ώστε να θυμίζουν την συμμετοχή του ΠΑΣΟΚ επί προεδρίας Ευάγγελου Βενιζέλου, σε κυβέρνηση συνεργασίας με την Νέα Δημοκρατία. 

Περίπου έξι χρόνια μετά την μη είσοδο του κόμματος στο κοινοβούλιο, ο Γιώργος Παπανδρέου διεκδίκησε την αρχηγία του ενιαίου φορέα της Κεντροαριστεράς, καταλαμβάνοντας την δεύτερη θέση με το 27,6% των ψήφων και υποσκελίζοντας τον Ανδρέα Λοβέρδο, ο οποίος κατετάγη τρίτος, αποσπώντας το 26,6% των ψήφων.

 Όπως τονίσθηκε και πιο πάνω, νικητής του πρώτου εκλογικού γύρου αναδείχθηκε ο ευρωβουλευτής Νίκος Ανδρουλάκης, που συγκέντρωσε το 37,1% των ψήφων, αποκτώντας μία ευδιάκριτη διαφορά από τους δύο υποψηφίους που ακολουθούν.

 Ήδη, το ποσοστό που έλαβε του προσδίδει μία ικανοποιητική βάση για την διεκδίκηση με καλές προϋποθέσεις, της νίκης επί του Γιώργου Παπανδρέου στον δεύτερο εκλογικό γύρο που αναμένεται, στο βαθμό που έχει ήδη αποκτήσει 'αέρα' εν δυνάμει νικητή. 

Δίχως κάτι τέτοιο να σημαίνει όμως, πως το αποτέλεσμα του πρώτου γύρου δεν δύναται να μεταβληθεί, εκεί όπου, για κάτι τέτοιο, ρόλο μπορούν να διαδραματίσουν κύρια οι εκλογείς που υποστήριξαν τον Ανδρέα Λοβέρδο. 

Η διαδικτυακή ιστοσελίδα της εφημερίδας 'Η Καθημερινή,' δημοσιεύει ένα ενδιαφέρον άρθρο το οποίο και προσφέρει στοιχεία της διαμορφωθείσας εκλογικής γεωγραφίας της ψήφου στις εκλογές της 5ης Δεκεμβρίου, στο εγκάρσιο σημείο όπου και διαφαίνονται οι επιμέρους χωρικές προτιμήσεις.

 Το ίδιο πράττει και η εφημερίδα 'Τα Νέα,' με άρθρο της Μυρτώς Λιαλιούτη, από το οποίο σπεύδουμε να αντλήσουμε κάποια στοιχεία: «Η εικόνα όσον αφορά τον πρώτο δεν άλλαξε πουθενά: ο Νίκος Ανδρουλάκης κέρδισε παντού, αλλού με μεγαλύτερο ποσοστό και αλλού με μικρότερο (στην Κρήτη με το «αρχηγικό» 61%), εκτός από τη Δυτική Ελλάδα-και χωρίς την πλήρη ενσωμάτωση της Πάτρας, νικητής ήταν εκεί ο Γιώργος Παπανδρέου. Η Αθήνα αποδείχθηκε καλή για τον Παύλο Γερουλάνο, που πέρασε το 7%, ενώ ο Πειραιάς μοιράστηκε σχεδόν εξ ημισείας ανάμεσα στους τρεις πρώτους».

Υπό αυτό το πρίσμα, θα σημειώσουμε πως, στην περιφέρεια Κρήτης το ποσοστό του Νίκου Ανδρουλάκη ήσαν αξιοσημείωτα υψηλό, κάτι το οποίο οφείλεται εν μέρει και στην Κρητική του καταγωγή (προσίδια εντοπιότητα). Και γράφουμε εν μέρει, διότι, η περιφέρεια της Κρήτης, εν καιρώ Μεταπολίτευσης και πολιτικής κυριαρχίας του Πανελληνίου Σοσιαλιστικού Κόμματος (ΠΑΣΟΚ), αποτέλεσε μία εκ των «ιστορικών δεξαμενών του», για να παραπέμψουμε στην ανάλυση της Βασιλικής Γεωργιάδου, με την ανακοίνωση της υποψηφιότητας του Νίκου Ανδρουλάκη, να επιφέρει δύο επιπλέον μεταβολές που έχουν παραγνωρισθεί από την δημόσια συζήτηση. 

Και ποιες είναι αυτές οι μεταβολές; Η πρώτη μεταβολή σχετίζεται με την εκ νέου ενεργοποίηση αδρανοποιημένων πολιτικά 'πράσινων θυλάκων' που, στο άκουσμα της υποψηφιότητας του ευρωβουλευτή, κινητοποιήθηκαν και σε ένα δεύτερο επίπεδο, συσπειρώθηκαν, λειτουργώντας, εμπρόθετα, ως πρώτος και βασικός 'πυρήνας' υποστηρικτών του Νίκου Ανδρουλάκη.

 Και η δεύτερη μεταβολή, αφορά την ενεργοποίηση υπέρ της υποψηφιότητας του, ατόμων που είχαν στραφεί προς πολιτικά προς το κόμμα του Συνασπισμού της Ριζοσπαστικής Αριστεράς (ΣΥΡΙΖΑ), και τα οποία έσπευσαν να εκφράσουν την υποστήριξη τους στο πρόσωπο του Νίκου Ανδρουλάκη, διακρίνοντας, το στοιχείο της πολιτικής προοπτικής για τον εγχώριο Κεντροαριστερό φορέα.

 Άρα, εδώ υπεισέρχονται και πολιτικοϊδεολογικά χαρακτηριστικά, σχετικά με την επένδυση στην υποψηφιότητα Ανδρουλάκη ως την πλέον 'κατάλληλη' και για την συγκρότηση ενός 'ανθεκτικού' κόμματος, ως προς τον πολιτικοϊδεολογικό ανταγωνισμό με την Νέα Δημοκρατία και με τον ΣΥΡΙΖΑ, και επίσης, ως προς την σταδιακή ενίσχυση της επιρροής του.

 Όμως, το υψηλό ποσοστό του στην Κρήτη δεν επαρκεί για να αντιληφθούμε πληρέστερα την καλή εκλογική του επίδοση. Ακριβώς διότι, ικανοποιητικά ποσοστά απέσπασε και στις υπόλοιπες περιφέρειες της χώρας, τα οποία, ναι μεν δεν έφθαναν, ακόμη και κατά προσέγγιση, το υψηλό ποσοστό της Κρήτης, από την άλλη όμως, του προσέφεραν μία απαραίτητη εξισορρόπηση (έλλειψη μεγάλων αποκλίσεων), ανά την επικράτεια, κάτι που εξέλιπε από τους άλλους υποψηφίους και ιδίως του δύο που ακολούθησαν, ήτοι, τους Γιώργο Παπανδρέου και Ανδρέα Λοβέρδο.  

Του οποίου η επικράτηση στην Αττική δεν αντιστάθμισε ουσιωδώς τις απώλειες που υπέστη σε άλλες περιφέρειες της χώρας, κάτι που είχε ως αποτέλεσμα το να μην αποκτήσει η υποψηφιότητα του, δυναμική τέτοια που αρχικά θα του επέτρεπε να εισέλθει στον δεύτερο εκλογικό γύρο. 

Ίσως η μη είσοδος του στον δεύτερο γύρο της 12ης Δεκεμβρίου να μην στοιχειοθετεί 'έκπληξη,' ακριβώς διότι, εκ των πρωταρχικών χαρακτηριστικών της όλης εκλογικής διαδικασίας, ήταν η εγγενής ρευστότητα της. Πέραν της εξισορρόπησης, η επικράτηση Ανδρουλάκη στις περισσότερες περιφέρειες της χώρας, του προσέδωσε επιπλέον κοινωνική-γεωγραφική δυναμική, αποδεικνύοντας το ό,τι ο συγκεκριμένος υποψήφιος για την ηγεσία του Κινήματος Αλλαγής, αξιοποίησε τις βάσεις ανά περιοχή που δημιουργήθηκαν το 2017, όταν και ηττήθηκε από την Φώφη Γεννηματά. 

 Αν και ο υψηλός αριθμός των ψηφισάντων, με αρκετούς εξ αυτών να είναι άτομα νεότερων ηλικιών, είναι εξέλιξη θετική για το Κίνημα Αλλαγής, δεν προοιωνίζεται αυτομάτως την αύξηση της κοινωνικής-πολιτικής επιρροής του κόμματος της εν Ελλάδι Σοσιαλδημοκρατίας. Για κάτι τέτοιο, απαιτούνται και άλλες προϋποθέσεις.

 

ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ