Σαν σήμερα – 29 Ιανουαρίου 1999: Φτάνει στην Ελλάδα ο ηγέτης του PKK, Αμπνουλάχ Οτσαλάν και διαμένει μυστικά για δυο μέρες στην Αθήνα

 

Την Παρασκευή 29 Ιανουαρίου του 1999, το αεροπλάνο που μεταφέρει τον Οτσαλάν και την συνοδεία του, προσγειώνεται ξανά στο αεροδρόμιο του Ελληνικού. Μετά τις πρώτες ώρες και την προσωρινή του διαμονή στο σπίτι του Αντώνη Ναξάκη, αρχίζουν ξανά οι πιέσεις του Σταυρακάκη για άμεση αποχώρηση του Κούρδου ηγέτη από την Ελλάδα. Τα νέα της άφιξης γίνονται γνωστά και στη ΜΙΤ, μάλλον από τον σταθμό της CIA στην Αθήνα. Οι εξελίξεις αρχίζουν να τρέχουν. Μέσα σε κλίμα πανικού της πολιτικής ηγεσίας, ο Άπο θα φύγει πίσω στη Ρωσία που δεν τον δέχεται και έτσι τα ξημερώματα της 1ης Φλεβάρη επιστρέφει και πάλι στη χώρα μας. Με εντολή Σταυρακάκη, ταξιδέυει με τον Καλεντερίδη στην Κέρκυρα, όμως ταυτόχρονα το νέο ταξιδεύει και στα δημοσιογραφικά γραφεία των καναλιών και των εφημερίδων.

Στο νησί των Φαιάκων θα υπάρξουν και οι πρώτες πιέσεις της κυβέρνησης προς τον Οτσαλάν, να μεταβεί στην Κένυα, όμως ο ηγέτης των Κούρδων το σκέφτεται καθώς η συγκεκριμένη χώρα είναι άντρο πρακτόρων της CIA και του FBI, λόγω τρομοκρατικών ενεργειών που σημειώθηκαν στη χώρα κατά των ΗΠΑ.

Ο Σταυρακάκης λέει στον Καλεντερίδη να πείσει τον Άπο καθώς οι Τούρκοι αρχίζουν και στέλνουν τα πρώτα απειλητικά μηνύματα: “Σε περίπτωση που ο Οτσαλάν, φιλοξενηθεί από γειτονική χώρα, αυτό θα εκληφθεί ως πρόκληση και η χώρα αυτή θα θεωρηθεί εχθρική από την Τουρκία. Τονίζεται μάλιστα, ότι η Τουρκία επιφυλάσσεται να αντιδράσει, χρησιμοποιώντας στο έπακρο τα δικαιώματά της που απορρέουν από το διεθνές δίκαιο”.

Τελικά ο Καλεντερίδης θα μιλήσει στον Οτσαλάν: “Πρόεδρε από ότι μου είπες, μέχρι τώρα η Ελλάδα δεν σου παρείχε καμιά εγγύηση και σου ζητούσε να φύγεις και να πας όπου θέλεις. Και μάλιστα όλα αυτά, σε ένα κλίμα έντονων αντιπαραθέσεων και αντεγκλήσεων. Τώρα βλέπω ότι σου παρέχει εγγύηση. Θα έχεις την εγγύηση του ελληνικού κράτους. Τι να πω; Ή άλλαξαν πολιτική ή βρήκαν κάποια λύση. Εγώ σου ανέφερα επί λέξει αυτά που μου είπε ο Σταυρακάκης. Την απόφαση θα την πάρεις εσύ” του λέει ο πράκτορας της ΕΥΠ και τον πείθει: “Εντάξει πάμε” του απαντάει ο Άπο.

Κατά την μετάβαση στο αεροδρόμιο, η συσκότιση που διέταξε ο αποσπασμένος αστυνομικός της ΕΥΠ, Μιχάλης Τζοβάρας θα προκαλέσει ενα τρομερό τροχαίο στο φτερό του αεροσκάφους Falcon που λίγο έλειψε να στοιχίσει τη ζωή του Σάββα Καλεντερίδη.


Το κατασκοπευτικό θρίλερ ξεκινά


Πρέσβης της Ελλάδας στην Κένυα, είναι ο Γιώργος Κωστούλας ο οποίος από γραμματέα της πρεσβείας είχε ενημερωθεί πως επρόκειτο να φιλοξενήσει για λίγες ημέρες, έναν υψηλόβαθμο Σέρβο αξιωματούχο κατά παράκληση του Θόδωρου Πάγκαλου. Και το πρώτο σοκ έρχεται όταν αντικρίζει τον Έλληνα πράκτορα της ΕΥΠ που του συστήνεται: “Καλεντερίδης Σάββας, ταγματάρχης του Ελληνικού Στρατού, αποσπασμένος στην Εθνική Υπηρεσία Πληροφορίων”. Πριν καλά καλά προλάβει να συνέλθει ο Πρέσβης του συστήνει τον Αμπντουλάχ Οτσαλάν.

Είναι εκείνη η στιγμή ακριβώς που ξεκινάει το κατακοπευτικό θρίλερ στο οποίο θα εμπλακούν άμεσα δύο διπλωμάτες, ο Καλεντερίδης, ο Πάγκαλος, ο Σταυρακάκης και κάποιοι επιτελικοί που δίνουν εντολές από την Αθήνα. Παρά το γεγονός ότι οι πρώτες ημέρες κυλούν ήρεμα, σύντομα το κλίμα αλλάζει. Οι Κενυάτες ζητούν από τον Γ. Κωστούλα να δει τον γραμματέα του υπουργείου Εξωτερικών, Κιθουρίμα, ενώ ο γραμματέας της Αμερικανικής πρεσβείας τηλεφωνεί στον Διακοφωτάκη και του ζητάει συνάντηση.

Ο Καλεντερίδης προσπαθεί να πετάξει προς Νότιο Αφρική για να κανονίσει την μετάβαση του Οτσαλάν, αλλά παρεμποδίζεται και με συνεχείς ελέγχους, χάνει τελικά το αεροπλάνο. Ο έλεγχος χάνεται όταν ο στενός συνεργάτης του Θεόδωρου Πάγκαλου, Παπαϊωάννου, ζητά από τον Καλεντερίδη να πει στον Οτσαλάν να εγκαταλείψει την πρεσβευτική κατοικία, χωρίς καμιά εγγύηση για τη ζωή του και να πάει όπου θέλει. Είναι ακριβώς εκείνο το σημείο, που ο Άπο έχει καταθέσει αίτηση ασύλου στην Ελλάδα και έχει σπείρει τον πανικό στην κυβέρνηση.

Και ο πανικός φέρνει την αντίδραση του Τζοβάρα ο οποίος τηλεφωνεί στον Καλεντερίδη. Ο ίδιος χρόνια αργότερα στο βιβλίο του “Παράδοση Οτσαλάν: Η ώρα της αλήθειας” περιγράφει το περιστατικό. “Ο Σταυρακάκης εκτός εαυτού, μου ζητάει να βγάλω τον Οτσαλάν εκτός της κατοικίας. Όταν επικαλούμαι φυσική και αντικειμενική αδυναμία να υλοποιήσω αυτό που μου λέει, εις επήκοον όλων, με επιπλήττει και με κατηγορεί ως υπεύθυνο του αξιεξόδου. “Τον στηρίζεις και δεν εφαρμόζεις, δεν εκτελείς αυτά που λέμε”.


“Πετάξε τον στη ζούγκλα”


“Μετά από λίγο χτυπά και πάλι το τηλέφωνο. Απαντά ο Διακοφωτάκης. Στην άλλη γραμμή είναι κάποιος Μιχάλης και ζητά να μιλήσει μαζί μου. Πηγαίνω στο τηλέφωνο το οποίο είναι σε ανοικτή ακρόαση. Συνακροατές είναι ο Διακοφωτάκης και ο Κωστούλας. Ο Φαήλος Κρανιδιώτης είναι στο διάδρομο, αλλά ακούει τη συνομιλία.

“Σάββα άκουσε με, είμαι ο Τζοβάρας. Είναι εδώ τρεις υπουργοί και ο αρχηγός. Κρέμονται τρεις υπουργοί από σένα, το καταλαβαίνεις; Να πας αμέσως και να τον πετάξεις έξω με τη βία”. Στην άλλη άκρη της γραμμής ακούγονται φωνές κάποιων προσώπων. Διακρίνω τη φωνή του Αλέκου Παπαδόπουλου και του Θεόδωρου Πάγκαλου χωρίς να μπορώ να πάρω όρκο γι’ αυτό.

Κάποιος από τους παριστάμενους υπουργούς λέει: “Πετάξτε τον έξω, στη ζούγκλα, να τον φάνε τα λιοντάρια”. Εκτοξεύονται και άλλες ύβρεις πεζοδρομίου. Ο Τζοβάρας μου λέει: “Σε παρακαλώ Σάββα, πέτα έξω τα μου…ανα να τελειώνουμε. Μπορείς να το κάνεις. Πρόσεξε γιατί αν δεν το κάνεις θα σε ξηλώσουνε. Όταν έλθεις Ελλάδα, θα σε αποστρατεύσουν. Μπορεις να το κάνεις είναι τρεις υπουργοί εδώ”.

Τίποτα από όλα αυτά δεν θα γίνει και η κυβέρνηση σε συνεργασία με την ΕΥΠ λειτουργώντας ως κράτος – κωμωδία, θα στείλει τέσσερις μπράβους (με επικεφαλής τον αστυνόμο Μπόμπο) στην πρεσβεία της Ναϊρόμπι προκειμένου να εκδιώξουν διά της βίας τον Οτσαλάν. Ευτυχώς όχι μόνο δεν θα φτάσουν ποτέ ως εκεί, αλλά θα περάσουν και κάποια δύσκολα 24ωρα στη φυλακή


Το τελεσίγραφο από την Κένυα και η παράδοση…


Παράλληλα με όλα όσα συμβαίνουν στην πρεσβεία, οι Κενυάτες διαβεβαιώνουν κάποια στιγμή, ότι επιθυμούν να βοηθήσουν στην επιχείρηση μετάβασης του Οτσαλάν σε άλλη χώρα σε συνεργασία με την Ελλάδα και δίνουν τελεσίγραφο για την αναχώρησή του μέχρι τις 17.30. Προσθέτουν δε, πως αν δεν γίνει αυτό, την ευθύνη για όσα θα ακολουθήσουν τη νύχτα, θα την έχουν οι Έλληνες πολιτικοί και φυσικά ο Οτσαλάν, ο οποίος ενημερώνεται και παρά τις αντιρρήσεις των συνεργατών του, δέχεται τη λύση που αργότερα θα αποδειχθεί μοιραία.

Ο Σάββας Καλεντερίδης γράφει: “Η πίεση του χρόνου και των γεγονότων είναι τρομακτική σε όλους μας. Ο πρέσβης συνεννοείται με τον επικεφαλής των Κενυατών, ο οποίος του δείχνει το μεσαίο αυτοκίνητο από την φάλαγγα των πέντε αυτοκινήτων. Βγαίνουμε από την πύλη εξόδου του περιβόλου της κατοικίας, ο πρέσβης, ο Οτσαλάν, εγώ και η Ντιλάν. Τον Οτσαλάν τον έχουμε στη μέση.

Φτάνουμε στο αυτοκίνητο που μας υποδείχτηκε. Ένας Κενυάτης ανοίγει την πίσω πόρτα και μπαίνει ο Άπο στην πίσω θέση, ενώ προσπαθούμε να μπούμε μαζί του ο πρέσβης κι εγώ. Μας παρεμποδίζουν, όπως παρεμποδίζουν και την Ντιλάν η οποία επιχειρεί να μπει στο αυτοκίνητο και όταν βλέπει ότι δεν τα καταφέρνει, προκαλεί τον Άπο να κατέβει και να ξαναμπούμε στην κατοικία.

Ο πρέσβης και εγώ, κρατάμε τις πόρτες του αυτοκινήτου ανοικτές για να μην φύγει. Οι Κενυάτες αφήνουν να εννοηθεί ότι φοβούνται την περίπτωση να οπλοφορεί καποιος από εμάς και λένε στον πρέσβη ότι μέχρι το αεροπλάνο την ευθύνη για τον Άπο την έχουν αυτοί. Ο Άπο έχει μείνει στην πίσω θέση, μόνος, και παρακολουθεί τον διάλογο του πρέσβη με τους Κενυάτες στα αγγλικά. Μας προτείνουν να ανέβουμε στο προπορευόμενο και στο επόμενο αυτοκίνητο από αυτό που θα μετέφερε τον Άπο.

Καθόμαστε με τον πρέσβη στο επόμενο και στο προπορευόμενο η Ντιλάν και οι υπόλοιποι. Σε λίγα λεπτά η φάλαγγα ξεκινά. Δεν επιλέγουν το κεντρικό δρομολόγιο και η πομπή μπαίνει σε έναν περιφερειακό δρόμο, νότια της πόλης, με κατεύθυνση το αεροδρόμιο. Ο πρέσβης ρωτά τον συνοδηγό γιατί, και εκείνος του λέει ότι επιλέχθηκε αυτός δρόμος για λόγους ασφαλείας.

Σε κάποια στιγμή μπαίνουν ανάμεσα στα αυτοκίνητα της φάλαγγας άλλα αυτοκίνητα, ανάβουν φανάρια και η πομπή διασπάται. Τα προπορευόμενα αυτοκίνητα απομακρύνονται και σε λίγο χάνουμε οπτική επαφή με το αυτοκίνητο που μεταφέρει τον Οτσαλάν. Λέμε στον οδηγό να τρέξει για να το προλάβει, προσποιείται ότι προσπαθεί να το κάνει, ενώ μας καθησυχάζει ότι σε λίγο, μόλις φθάσουμε πριν τον προορισμό μας, έξω από το αεροδρόμιο θα συνενωθεί η φάλαγγα.

Τελικά φθάνουμε στο αεροδρόμιο. Η ώρα είναι οκτώ. Ο οδηγός σταθμεύει το αυτοκίνητο που μας μεταφέρει στον χώρο στάθμευσης μπροστά από την πύλη εισόδου της αίθουσας αναμονής. Ο πρέσβης τον ρωτάει για το αυτοκίνητο που μετέφερε τον Άπο και εκείνος του απαντά ότι θα προσπαθήσει να το εντοπίσει. Εκείνη την ώρα έρχονται και οι σύντροφοι του Άπο που μας λένε ότι το αυτοκίνητο που μετέφερε τον ηγέτη τους μπήκε σε μια πύλη που οδηγεί στο εσωτερικό αεροδρομίου. Πηγαίνω αμέσως και βλέπω ότι η πύλη έχει κλείσει ερμητικά και δεν υπάρχει κανένας εκεί. Επιστρέφω και το λέω στον πρέσβη. Την ίδια στιγμή οι Κενυάτες αδειάζουν τις αποσκευές μας σε ένα καροτσάκι και ένας – ένας εξαφανίζονται στο σκοτάδι της Αφρικής”.

Μαζί τους στο σκοτάδι εξαφανίζεται και ο Οτσαλάν. Οι πράκτορες της ΜΙΤ που τον έχουν συλλάβει θα τον εμφανίσουν λίγο αργότερα σε ένα βίντεο, κατά την διάρκεια του οποίου ο Κούρδος ηγέτης δείχνει ήρεμος πάνω στο αεροπλάνο, αλλά όχι πολύ καλά στην υγεία του. Το ταξίδι για την φυλακή υψίστης ασφαλείας και του ενός τροφίμου στο νησάκι του Ίμραλι έχει ξεκινήσει. Εκεί, όπου παραμένει φυλακισμένος μέχρι και σήμερα, ο ηγέτης των Κούρδων και ιδρυτής του Εργατικού Κόμματος του Κουρδιστάν.

Πηγή: politic.gr - Του Θωμά Καλέση

ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ