Το «λάθος»…. – Η «μικρή λεπτομέρεια» σε μια εξαιρετική παρουσία…

 

Δεν είμαι ιδιαίτερα «τηλεθεατής». Και όταν ανοίγω την τηλεόραση, επιλέγω άλλου είδους προγράμματα. Τα οποία από τη στιγμή που υπάρχουν και στο διαδίκτυο, η συσκευή της τηλεόρασης είναι απλά ένα αντικείμενο στο ράφι.

Άνοιξα την τηλεόραση για χάρη της Αθηνάς. Πες το από «πατριωτισμό», πες το από τοπικισμό… Είχα κι έναν λόγο παραπάνω…

Την Αθηνά τη γνώρισα ως «Πέϊου», πριν αλλάξει το όνομά της σε «Βέρμη», σαν κορίτσι του Βέρμιου.

Ήταν ένα ρεσιτάλ στον Αρχαιολογικό Χώρο Βεργίνας πριν μερικά χρόνια.

Την παρουσίασε η Αγγελική Κοτταρίδη με ιδιαίτερα ζεστό τρόπο, υπογραμμίζοντας ότι το κορίτσι που θα μας τραγουδούσε, είχε σπουδάσει αρχαιολογία…

Όλα αυτά μπορεί να φαίνονται «ασήμαντες λεπτομέρειες», όσο «λεπτομέρεια»  είναι ένα σχεδόν αόρατο πετραδάκι που μπαίνει μέσα στο παπούτσι…

Η Αθηνά είναι ένα χαρισματικό κορίτσι όχι απλά με μόρφωση, αλλά με Παιδεία.

Έτυχε να τη συναντήσω κάποιες φορές, μετά από εκείνο το βράδυ που την είδα για πρώτη φορά και κάθε φορά μου επιβεβαίωνε ακόμη περισσότερο αυτή την εκτίμηση. Ένα εξαιρετικό κορίτσι με Παιδεία!!! Και ευλογημένο με μια αγγελική φωνή…

Όταν είδα τη συμμετοχή της στο The Voice, ομολογώ ότι με ξένισε λίγο, όχι για κανέναν άλλο λόγο, αλλά γιατί το στυλ της Αθηνάς δεν «έδενε» με τη φυσιογνωμία ενός τηλεοπτικού «talent show».

Η Αθηνά δεν είναι η τραγουδίστρια πίστας, δεν είναι η καλλιτέχνιδα που θα ανέβει σε μια σκηνή με τα «ουαου» να ξεκουφαίνουν….

Έφτασε στον τελικό με την αξία της. Με την αξία της φωνής της και της προσωπικότητάς της.

Στον τελικό επιλέχθηκε να πει ένα εξαιρετικά «δυνατό» τραγούδι, έξυπνα επιλεγμένο αφού μόνο λίγες φωνές τολμούν να το ερμηνεύσουν. Και η Αθηνά είχε τις φωνητικές δυνατότητες να το πάει στο… Θεό. Και το έκανε!!!

Ήταν όμως μια λάθος επιλογή για το είδος του διαγωνισμού, για το πνεύμα και τα χαρακτηριστικά ενός λαμπερού «talent show» που έχει λίγο από «ανάλαφρο», λίγο από «Euronizion» και πολύ από θέαμα για το θέαμα…

Το «αν είναι η αγάπη αμαρτία» είναι μια τραγουδάρα που ερμήνευσε η Τζένη Βάνου, γιατί μόνο μια Τζένη Βάνου μπορούσε να το ερμηνεύσει. Είναι ένα τραγούδι πολύ «ιδιαίτερο».. «Καψουροτράγουδο» δεν το λες ακριβώς, αλλά πολύ ιδιαίτερο ακόμη για τις πίστες εκείνης της εποχής… Πατάει επάνω σε «ιδιαίτερα» βιώματα, απενοχοποιεί το «αμάρτημα», βγάζει άλλα νοήματα.

Είναι ένα τραγούδι εμφανώς παράταιρο για ένα φρέσκο κορίτσι με τεράστιες φωνητικές δυνατότητες μεν, αλλά που δεν μπορεί να το «υποστηρίξει» συνολικά…

Η Αθηνα στο τελικό έδωσε ρεσιτάλ ερμηνείας. Σχεδόν αλάνθαστη τεχνικά, τεράστια φωνητικά, αλλά πολύ λίγο πειστική πάνω στο είδος του τραγουδιού. Και αυτό δεν ήταν δική της ευθύνη…

Όταν την άκουσα πρώτη φορά, σχεδόν άγνωστη τότε, έκανα μια «ασεβή» ίσως, σκέψη. Πόσο άραγε θα πλησίαζε μια Φλέρυ Νταντωνάκη;

Έκανα την σκέψη και το ερώτημα, για το πως θα ‘ταν να ερμηνεύει «Μεγάλο ερωτικό».. Ή κάποιο από τα διαμάντια του τεράστιου Μάνου Χατζηδάκη…

Η Αθηνά δεν είναι «λαϊκή τραγουδίστρια»… Το «μέταλλο» της φωνής της παραπέμπει άλλου… Και πολύ περισσότερο, σε ένα τηλεοπτικό «talent show», ένα ολόδροσο κορίτσι που λάμπει κυριολεκτικά δεν μπαίνει στο «ημίφως» των εξαιρετικά γοητευτικών κατά τα άλλα, ανομολόγητων αισθημάτων…

Ήταν μια λάθος επιλογή και αυτό φάνηκε από το αποτέλεσμα με την ανάδειξη της τελικής νικήτριας. Η οποία είναι ένα κορίτσι με επίσης εξαιρετικές φωνητικές δυνατότητες, αλλά εναρμονισμένες στο πνεύμα ενός «show» που στοχεύει σε νούμερα τηλεθέασης πρωτίστως…

Σε κάθε περίπτωση, η Αθηνά μας έκανε όλους περήφανους, με έκανε όλους να νιώσουμε χαρά που το «κορίτσι  της διπλανής πόρτας» είχε αυτή τη συνολική εμφάνιση, κερδίζοντας όχι μόνο τον θαυμασμό, αλλά και τον σεβασμό.

Δ. Καρ.

 

ΥΓ. Για το τέλος, ακούστε αυτό...

 

 

 

 

ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ